Lucas 19
Nkangala NT (NKN_TWF) vs NVT
1 Hanima yevi Yesu kukovela mu Yeliko na kuputuka kuhitanganamo.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Muakele yala umo mu mbonge ije, uje uapuile mukuluntu ua vaka kutambula lisimo lizina liendi Sangeo, uje uapuile muka kufuka.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Uatondele kumona Yesu, vuno honi kasele kumumona omuo uapuile uamuihi, kaha naua kuakele civunga cakama.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Kaha uashatukilile kulutue lia civunga, ualondele ku muti ua linongo linga amone Yesu uje uahitilile mu ngila ijevene.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Omo Yesu uahete ha mutambela uje, uatalele kuilu, kaha uahandekele kuli Sangeo nguendi, “shuluka vuasi Sangeo, omuo lelo njapande kuija ku njivo yove.”
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Sangeo uashulukile vuasi na kumutambula na kuvuahelela cikuma.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Vantu voshe vaje vamuene vialingiuile vaninguile nguavo, “Ou Yala nai kupua mungezi ku njivo ya muka vupi!”
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Kaha Sangeo uemanene na kuhandeka kuli Muene Yesu nguendi, “Muene ivuilila njihana mutambela ua vufuko vuange kuli tuhutu, nga njambate cimo kuli umo mu ngila ya makuli, kaha njika mufueta vintsimbu viuana.”
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Yesu uahandekele nguendi, “Kuovoka ku neja mu njivo muno lelo, omuo yala ou nalimuesa kupua muana ua vusunga ua Avilahama.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Mua vusunga Muna Muntu uezile nakutonda na kuovola vaje vana zimbala.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Tele vantu vakele nakuivuilila vije Yesu uakele nakuhandeka, uavatele cisimo omuo uakele kuyehi na Yelusalema, kaha vasinganiekele nge vumuene vua Njambi hajevene vuavuno vusholoka.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Kaha Yesu uahandekele nguendi, “Kuakele muntu uaku vumuene uje uaile ku lifuti lia kulahako linga vakamupuise muene, hanima yevi uasinganiekele kuhiluka linga akuendese vantu vendi.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Tele kanda aye, uasanene vangamba vendi likumi kaha uahanene umo na umo mbongo ya ngolinde na kuvaleka nguendi, ‘Landululeni noho njikeja.’
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Vuno honi vantu vamu lifuti liendi vamuzindile cikuma, kaha vatumine tunganda vamukave munima yendi na kukahandeka nguavo, ‘Ou yala kutumutondo linga apue Muene yetu kuahi.’
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 “Omo uje yala uahilukile, hanima ya kumuhaka kupua muene, uashikile vaje vangamba vahanene vimbongo linga veje kuli ikeye linga atantekeya cingahi vana landuluilaho.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Kaha uakulivanga uezile nakuhandeka nguendi, ‘Muene, mbongo imolika ije iuanjihanene yasemuininahoni vimbongo likumi vikuavo.’
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Kaha uahandekele kuli ikeye nguendi, ‘Unalingi muacili cikuma, ngamba uacili! Kaha muene uahandekele kuli ikeye nguendi, omuo unakala nalutsilielo mu viuma viavindende, njikakuhana nzili yakama ya kutuamenena vimbonge likumi.’
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Kaha uamucivali naua uezile uahandekele nguendi, ‘Muene, mbongo yove imolika ije iuanjihanene yasemuinina vimbongo vitanu.’
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Kaha naua muene uahandekele kuli ikeye nguendi, ‘Njikakupuisa muka kutuamenena vimbonge vitanu.’
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Kaha mukuavo ngamba uezile uahandekele nguendi, ‘Muene, mbongo yove eyi, hanga njaitulikilile akantanga kakandende.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Njakutinine, omuo yove uapua muntu uavutenu. Ukambata cije keti cove na kuteja vije kuuakuvile.’
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Kaha muene uahandekele kuli ikeye nguendi, ‘Yove ngamba uamupi! Njikakuhisa na mezi akuhuma mu kanua kove! Utantekeye nguove yange nji yala uavutenu, njikambata vije keti viange na kuteja vije kunjakuvile?
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Vikahoni kuua yakele kuli vaka kusekasana mbongo yange? Omo yange njineja nge njinauana mbongo yange hamo na kakondueso kayo.’
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Kaha muene uahandekele kuli vaje vemanene kumukulo nguendi, ‘Muniekeni oyo mbongo, muihane kuli uje hali na vimbongo likumi.’
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Vuno honi vakevo vahandekele kuli ikeye nguavo, ‘Muene, hali laja na vimbongo likumi!’
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Kaha ikeye uavatavele nguendi, ‘Muavusunga njimileka nguange, uje hali naco, vakamuhakelako viavingi, vuno honi uje kesi navio, cipue vene vije viavindende viali navio vakamuniekavio.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Kaha honi ku vitozi vange, vaje kuvatondele linga yange njipue muene uavo, vaneheni kuno nakuvatsihila ha mesho ange.’ ”
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Omo Yesu uamanesele kuhandeka evi, kaha uaile kulutue luavo nakuya ku Yelusalema.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Omo Yesu uahete kuyehi na Mbetefenje na Mbeteniya ku munkinda ua Oliveta, kaha uatumine vandongisi vavali kulutue,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 Uavalekele nguendi, “Yeni ku limbo lije lili kulutue lueni, omo mukakovelamo mukauana muna cimulu vanamukutu, uje kanda muntu alondeho. Kaha muzituleni mumunehe kuno.”
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Nga muntu umo amihula nguendi vika mumuzituila, mulekeni ngueni Muene amutonda.
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Kaha vaje vatumine vaile vakauanene muje muahandekelele Muene.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Tele vali nakuzitula uje muna cimulu, kaha vavenia cimulu uavehuile nguendi, “Vika mumuzituila ou muna cimulu?”
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Kaha vamutavele nguavo, “Muene hali nakumutonda.”
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Kaha vatualele uje muna cimulu kuli Yesu. Kaha vajalele tuzaku tuavo ha muongo ua cimulu, kaha valondeseleho Yesu.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Omo uakele nakuya ha cimulu, vantu vajalele tuzaku tuavo mu ngila kulutue lua Yesu.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Omo Yesu uahete kuyehi na Yelusalema, kucikulo ca munkinda ua Oliveta, kaha civunga cacingi ca vandongisi vendi vaputukile kuvuahelela na kulemesa Njambi na mezi akama ha vikomoueso vioshe viakama vivamuene vije Yesu ualingile,
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 nguavo “Uakukuisula muene uje akeja mu lizina lia Muene Njambi! Ciyulo cikale muilu na vumpau kuli Njambi!”
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Kaha Vafaliseo vamo vaje vakele mu civunga vahandekele kuli Yesu nguavo, “Mulongisi, shika vandongisi vove vaholoke”
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Yesu uavatavele nguendi, “Njimileka nguange, nga ava valikela kulemesa kaha aua mavue akaputuka kutambakana.”
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Omo Yesu uahete kuyehi na kumona Yelusalema, uailililile,
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 uahandekele nguendi, “Nga uatantekeyele lika lelo nguove vika vitondeka linga kukale ciyulo! Vuno honi vuavuno vacishuekesa ku mesho ove!
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Ntsimbu ikeja hali yove, omo vitozi vove vaka kutungila cimpaka, nakukuhaka mukati kavo, na kukushetuilamo mukati ku mitambela yoshe.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Kaha vakevo vakakunongesa hamo na vantu vove vaje vali mu vivumbe viove, kuvakaseze livue limo mu muhela ualio, omuo yove kuuatantekeyele ntsimbu omo Njambi uezile nakukuovola.”
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Yesu uakovelele mu njivo ya Njambi, na kuputuka kushekamo voshe vaje vakele na kulandesa,
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 uahandekele kuli vakevo nguendi, “Vanasoneka mu visoneka nguavio, ‘Njivo yange ikapua njivo ya Malombelo’, vuno honi yeni muaipuisa muhela ua vizi!”
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Yesu uakele nakulongesa mu njivo ya Njambi ha litangua na litangua. Vakuluntu va tusasendote na valongisi va mezi a Lishiko lia Mosesa na vantuama va vantu vatondele kumutsiha,
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 vuno honi kuvauanene ngila yaku cilingila, omuo vantu voshe vakele naku muvuilila linga keti vasezeho cipue lizi limo.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.