Atos 7
Nkangala NT (NKN_TWF) vs NTLH
1 Kaha Kasasendote uakama uehuile Setefano nguendi, “Viuma evi vinapu via vusunga ndi?”
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Kaha Setefano uavakumbuluile nguendi, “Vamuanetu na vatate njivuilileni! Njambi ua vumpau ualisholuele kuli kukuluila uetu Avilahama te acili mu Mesopotamia, ntsimbu kanda acikale mu Halane,
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 kaha uahandekele kuli ikeye nguendi, ‘Seza lifuti liove na ntanga yove kaha ya ku lifuti lije linjikakumuesa.’
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Ambahoni uasezele lifuti liandi lia Kalundiya uaile nakukala mu lifuti lia Halane. Munima ya kutsa kua ishe ya Avilahama, kaha Njambi uamuhumisile mu lifuti lije nakumuneha mu lifuti lino limulinakukala hano.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Njambi kahanene Avilahama mutambela umo ua lifuti linga upue uendi, cipue kamutambela kakandende ka kuliata ka livu, vuno honi Njambi uamukulahesele kumuhanalio linga lipue liendi na vatekuluila vendi cipue vene te Avilahama kanda akale na muana.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Kaha evi vikevio viahandekele Njambi nguendi, ‘Vatekuluila vove vakakala mu lifuti lia vungezi, kaha vakapua vandungo nakuvayandesa cikuma miaka yakupua vihita viuana (400).
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Njikahisa vantu vaje vavakapangela, kaha munima ya viuma evi vatekuluila vove vakahuma mu lifuti lije, kaha vakanjilemesa mu mutambela uno vene.’
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Ambahoni Njambi uahanene Avilahama cilika cakulovoka ku mukanda kupua cimueso ca cikumiyiyo. Nankuma, Avilahama uapuile ishe ya Isake kaha uamutuhuile ku mukanda omo kuahitile matangua atanu na atatu kuhuma ha kusemuka cendi, kaha Isake uatuhuile munendi Yakomba, na Yakomba uatuhuile vana vendi likumi na vavali, vaje vakevo vakukuluila vakutsimana va muyati uetu.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 “Kaha vakuavo vana va Yakomba vovuililile cipululu shongo yavo Yosefa, vamulandesele ku vundungo mu Ingito. Vuno honi Njambi uakele hamo nendi
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 nakumuniunga muacili mu tuyando tuendi tuoshe. Omo Yosefa uasholokele ku mesho a Falao muene ua Ingito, Njambi uamuhanene mana na kavumbi, kaha muene ua Ingito uapuisile Yosefa nguvulu uaka yula Ingito yoshe ya njivo ya muene.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 Ambahoni kuakele njala mu lifuti lioshe lia Ingito na mu Kanana, kaha njala ije yanehele tuyando tuakama. Kaha vakukuluila vetu kuvasele kuuana viakulia,
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 vuno honi omo Yakomba uovuile nguavo ku Ingito kuli viakulia, uatumineko vana vendi, vakukuluila vetu, ha vungezi vuavo vua kulivanga.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Kaha ha vungenzi vuavo vua mucivali Yosefa ualisholuele kuli vamuanaye, kaha Falao muene ua Ingito uatantekeyele ntanga ya Yosefa.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Nankuma, Yosefa uatumine lizi kuli ishe Yakomba linga vakamuleke hamo na ntanga yendi ngeci veje ku Ingito, vapuile makumi atanu na avali na vantu vatanu (75).
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Ambahoni Yakomba uasikumukile uaile ku Ingito, ikeye na vakukuluila vetu vakatsililileko.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Mivila yavo vaitualele ku Shekeme kuje vakavatsindile mu cihilo cije calandele Avilahama na vimbongo kuli vana va Hamole.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 “Vuno honi omo ntsimbu yahete muyehi linga Njambi ashulisise cikulaheso cendi kuli Avilahama, vantu vetu valanene cikuma mu Ingito.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Kaha kuasuanene muene ueka uje katantekeyele Yosefa.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Ikeye uazangamesele vakukuluila vetu nakuvapangesa mua mupi, nakuvasindiya linga vombile kuti vana vavo linga vatse.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Ha ntsimbu ivene Mosesa uasemukile, uapuile kanike uacili cikuma ku mesho a Njambi. Vamulelele mu njivo ya ishe mu vingonde vitatu,
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 kaha omo vamuhumisile mu njivo yavo, muna muene Falao ua mpuevo uamuambate nakumulela muacili nge munendi.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Mosesa vamulongesele mana oshe a vaka Ingito, kaha uapuile yala uakama mukuhandeka cendi na mu vilinga.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 “Omo Mosesa uakele na miaka makumi auana (40), cahuminine kuintsi lia mutima uendi kuya nakumenekela vavushoko vendi vaka Isaleli.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Kaha omo uamuene Kaingito ali nakuyandesa umo ua kuli vavushoko vendi, nankuma, uashueneneko nakuohiela uje Kaisaleli kaha uatsihile uje Kaingito.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Uayonguele nguendi hamo va Isaleli vendi vovuisisa ngeci Njambi alinakumupangesa linga akavohiele, vuno honi kuvatantekeyele.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Ha litangua liamukuavo Mosesa uamuene Vaisaleli vavali valinakulua, kaha uezile mukati kavo nakuhandeka kuli vakevo na mezi a ciyulo nguendi, ‘Eni vamala ivuilileni, yeni muvushoko vueni, kaha vika mulinakuliluisa umo namukuavo?’
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Vuno honi uje yala uakele nakuluisa mukuavo uanakuile Mosesa nakuhandeka kuli ikeye nguendi, ‘Iya nakupuisa muka kusuana cipue lihako hhakati ketu?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 Nkuma utonda linga unjitsihe naua nge munatsihile uje Kaingito izau ndi?’
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Omo Mosesa uovuile mezi aua, uateuele mu Ingito nakuya nakukala mu lifuti lia Mindyani. Kaha kuje uakakele na vana vavali va vamala.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 “Omo kuahitile miaka makumi auana (40), kangelo uasholokele kuli Mosesa mu mulengi ua tuhia tuakele nakushukuma mu liputa mu mpambo kuyehi na Munkinda ua Sinai.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Omo Mosesa uamuene evi ualikomokelele ha cuma cije camuene, kaha uashuenene kuyehi na liputa mukumonesesa muacili. Vuno honi uovuile lizi lia Muene ngualio,
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Yange Njambi ya vakukuluila vove, Njambi ya Avilahama na Isake na Yakomba.’ Kaha Mosesa uajajele nakuvua liova, kaha kataleleko naua.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Kaha Muene uahandekele kuli ikeye nguendi, ‘Shulula vinkaku viove, omuo ha mutambela ha unemana hanapu ha kulela.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Njinamono omo muvali na kuyandeselamo vantu vange vaje vali mu Ingito. Kaha njinevu kulinienieta kuavo, njineja ha mavu nakuvamena. Kaha ija honi, linga njikakutume ku Ingito.’
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 “Ou ikeye Mosesa uje ivavianene omo vahandekele nguavo, ‘Iya nakupuisa muka kusuana cipue lihako hhakati ketu?’ Ikeye vene uje yatumine Njambi kupua muka kusuana na muka kupatula kuhitila muli kangelo uje uasholokele kuli ikeye mu liputa lije liakele nakuuema.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Ikeye uahumisile vantu mu Ingito, ualingile vitantekeyeso na vikomoueso mu Ingito, na ku Cisali ca Kuvenga naua na mu mpambo ha miaka makumi auana (40).
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 “Ou ikeye Mosesa uje ualeke vantu va Isaleli nguendi, ‘Njambi akahumisa kananguizi ngue yange uje akahuma hhakati ka vantu veni vavenia.’
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Ikeye uakele hamo na vantu va Isaleli omo vakungulukilile mu mpambo, naua hamo na vakukuluila vetu na kangelo uje uahandekele kuli ikeye ha Munkinda ua Sinai, kaha uatambuile muzimbu ua kuyoya ua Njambi nakutuhanauo.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 “Vakukuluila vetu vavianene kumuononoka, kaha vamunakuililile kumukulo nakutonda linga vahilukile naua ku Ingito.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Nankuma, vahandekele kuli Alone nguavo, ‘Tupangele vanjambi linga vatutuamenene. Kututantekeya cuma muka cinalingiua kuli Mosesa uje uatuhumisile ku Ingito.’
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Yapuile ntsimbu ije ivamungile kamponia mu cifua ca ngombe ua nkomba nakukombelelako nkombelo nakulinga ciuano cakusingimika cipangi ca mavoko avo.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Vuno honi Njambi uavatalesele nima, kaha uavecelele linga valemese viuma via muilu, nge muvanasoneka mu livulu lia tunanguizi va Njambi va Njambi nguavo,
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 — ausente —
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 “Vakukuluila vetu vakele na mbalaka yakulihanena vukaleho mu mpambo. Vaipangele nge Njambi muashikile Mosesa linga vaipangemo, kuya mu cifua cije vene civamuesele Mosesa.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Vakukuluila vetu vaje vatambuile mbalaka kuli vaishavo vayambate omo vaile na Yoshua nakutambula lifuti ku miyati ije yashekelemo Njambi omo vakele nakuya kulutue. Nankuma, cakele kuje noho ha ntsimbu ya Ndaviti.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Ikeye vene Ndaviti uje uauanene kavumbi ku mesho a Njambi, kaha uehuile Njambi amutavese linga atungile Njambi ya Yakomba Muakukala.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Vuno honi uapuile Solomoni uje uamutungilile njivo.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 “Vuno honi Njambi ua Helu Liavioshe kekukala mu vinjivo viakutunga na mavoko a vuntu, ngue muje alinakuhandeka kananguizi ua Njambi nguendi,
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 — ausente —
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 — ausente —
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 “Yeni vantu vakukaluua,” Kaha Setefano uatualeleho kuhandeka nguendi, “Yeni vantu va mitima yakuhona kukutsiliela, na matuitui eni anashoko ku lizi lia Njambi! Yeni naua muli nakuviana Cimbembesi Uakulela nge muvalingile vakukuluila veni.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Iya kananguizi ua Njambi ivahonouele kuyandesa vakukuluila veni? Vatsihile tunganda va Njambi vaje kusenkulu vambuluile kuija kua Ngamba yendi ua Vusunga. Kaha honi yeni muamuendele vungungu nakumutsiha.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Yeni muatambuile Lishiko lia Njambi lije livamihanene tungelo, vuno honi kumualiononokele.”
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Omo vaje vaka mpunga vovuile evi viuma kuli Setefano, vanienguele cikuma nakulishumanga ku mazo avo mukupihilila.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Vuno honi Setefano mukushula na Cimbembesi Uakulela uatalele muilu, kaha uamuene vumpau vua Njambi na Yesu nemana ku livoko lia cilio lia Njambi.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Uahandekele nguendi, “Taleni! Njinamono lilu linashokoloka na Muna Muntu nemana ku livoko lia cilio lia Njambi!”
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Vuno honi vaje vaka mpunga vatambekele na lizi liakama cikuma na kuzika matuitui avo. Kaha voshe vaile hamo vuasi kuli ikeye,
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 ambahoni vamukokelele hambanza lia nganda, kaha vamuashele mavue. Vakaleho vasezele vikovelo viavo mukuviniunga kuli mukueje umo lizina liendi Saulu.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Tele vali nakumuasha mavue, Setefano ualombelele nguendi, “Muene Yesu tambula Cimbembesi cange!”
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Kaha uatsikamene ha mavuli endi nakutambakana na lizi liakama nguendi, “Muene, keti uanuke vupi vuavo ovu vuvanalingi!” Omo uahandekele mezi aua kaha uatsile.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.