Atos 12

Nkangala NT (NKN_TWF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kaha ha ntsimbu ije vene muene Helonde uaputukile kupakesa vaka cikungulukilo.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Uatsihile Tiango munaina ya Iuano, namukuale.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Kaha omo uamuene ngeci navuahelesa Vayunda, kaha uatualeleleleho lutue kukuta Petulu. (Eci capangiuile ha ntsimbu ya ciuanao ca Mbolo yakuhona cimbaluila.)
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Kaha omo uamukutile uamuhakele mu kamenga, kaha vamuhanene ku vivunga via masualale viuana muje muakele vauana mu civunga cimo na cimo linga vamuniunge. Helonde uatondele kumusompesela ha civunga ca vantu omo ciuano ca Paseka nga cinahu.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Tele Petulu acili mu kamenga, Cikungulukilo cakele nakumulombelelela kuli Njambi.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Vutsiki vujevene ntsimbu Helonde kanda a mutuale kuli vantu, Petulu uakosele mukati kavaje vakele nakumuniunga vavali. Vamukutile na malienge avali, kaha kuakele masualale ha cikolo vaje vakele nakuniunga.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Kaha hajevene kangelo ua Njambi uasholokele na ceke kutuila mu kamenga, kaha uje kangelo uaningangele Petulu nakuhandeka kuli ikeye nguendi, “Katuka vuasi.” Kaha hajevene malienge aje akele ku mavoko endi azitukile.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Kaha kangelo uahandekele naua kuli ikeye nguendi, “Kuta muiva uove kaha zala na vinkaku viove.” kaha Petulu ualingile muje muamulekelelemo, kaha kangelo uahandekele naua nguendi, “Zala cikovelo cove kaha njikave.”
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Kaha Petulu uamukavangeyele hambanza lia kamenga, vuno honi katantekeyele nguendi vije viakele nakulinga kangelo viapuile via vusunga, uasinganiekele nguendi hamo ali nakumona lika cimona.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Omo vapulakanene civunga ca masualale ca kulivanga na cije ca mucivali, kaha vahete ku cikolo lia cikuavo cije cakushokoluela cikolo caku nganda. Kaha cikolo calishokolokelele cikeco vavenia, kaha vatuhukile hambaza. Vendele hamo kaha hajevene kangelo uasezele Petulu.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Petulu uasinganiekele hali vije vialingiuile kuli ikeye kaha uahandekele nguendi, “Hano honi njatantekeya muavusunga ngeci Muene natumu kangelo uendi linga anjovole ku nzili ya Helonde naku vioshe vije Vayunda vasinganiekele nguavo vikalingiua.”
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Omo uatantekeyele vioshe vije via lingiuile, uaile ku njivo ya Maliya vaina ya Iuano uje ivatumbuile Mako, kuje kuvakungulukilile vantu vavengi nakulombela.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Kaha Petulu ua tote ha cikolo ca hambanza, kaha ngamba umo ua lizina lia Londa uezile nakumutava.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Uatantekeyele lizi lia Petulu kaha uavuahelele cikuma, uahilukile kuli vakevo kuakuhona kushokolola cikolo nakuhandeka nguendi, “Petulu ali hambaza.”
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Kaha voshe vahandekele kuli ikeye nguavo, “Uzaluka!” Kaha uavasindiyiye nguendi njimileka vusunga. Kaha vamukumbuluile nguavo, “kumani kangelo uendi.”
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Vuno honi Petulu uatualeleho kutota ha cikolo, kaha omo vashokoluele ku cikolo vamumuene kaha valikomokelele cikuma.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Uavaniatelele na livoko liendi linga vaholoke kulu, kaha uavalekele omo Muene namuhumisilamo mu kamenga nguendi, “Lekeni evi kuli Tiango na vakakutsiliela.” Kaha uavasezele nakuya ku mutambela ueka.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Kaha omo kuacele cimene kuakele citanga cikuma hhakati ka masualale vaje vaka kuniunga kamenga, hali vije vialingiuile kuli Petulu.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Helonde uavashikile linga vamutonde vuno honi kuvamuuanene, uehozuele vaje vaka kuniunga kaha uashikile linga vavatsihe, nankuma Helonde uahumine mu Yundeya na kuya ku Sesaliya, nakukalako.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Nankuma Helonde uanienguelele cikuma vantu vaku Tile na Kusindone. Kaha civunga cakama caile nakumumona. Hakulivanga valambelele Mbalasitase muka kuniunga lipela ngeci avakuase. Kaha honi vaile kuli Helonde nakumulomba ngeci kukale ciyulo, omuo lifuti liavo liakele nakutambula via kulia via kuhuma ku lifuti lia muene.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Ha litangua lia kuhangula, Helonde ualikutile mukole uendi ua vumuene nakutumama ha vumuene vuendi nakuhandeka ku vantu.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Vatambakanene cikuma nguavo, “Keti lizi lia muntu lihandeka vuno honi lizi lia tunjambi!”
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Hajevene kangelo ua Njambi uapupile Helonde, omuo kahanene kasingimiko kuli Njambi. Kaha mavuno amulile, kaha uatsile.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Vuno honi lizi lia Njambi liatualeleleleho kuya lutue.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Omo vamanusuile vije vivaililile kuli Mbanambasa na Saulu kaha vahilukile ku Yelusalema hamo na Iuano, uje ivatumbuile naua nguavo Mako.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.