Atos 10
Nkangala NT (NKN_TWF) vs ARIB
1 Kuakele yala umo mu Sesaliya lizina liendi Koneliasi, uje uapuile ntuama uamasualale cihita cimo (100) va Valoma vaje vavatumbuile nguavo, “Civunga ca masualale va Itali.”
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Uapuile yala uavakakulemesa Njambi uakuivuila Njambi liova hamo na ntanga yendi yoshe. Naua uakele nakukuasa cikuma vantu vakuhutua, kaha ntsimbu yoshe uakele nakulombela kuli Njambi.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Kuntsimbu imo te mutania ua vihola vitatu, uakele nacimona cije muamuene muacili kangelo ua Njambi uezile nakuhandeka kuli ikeye nguendi, “Koneliasi!”
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Uatalele kuli kangelo na liova nakuhandeka nguendi, “Vika Muene?” Kangelo uamukumbuluile nguendi, “Njambi navuluka malombelo ove na ku vipangi viove viacili.
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Kaha honi tuma vamala vaye ku Yopa kuli yala umo Simoni ivatumbula Petulu kaha vamunehe kuno.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Ikeye napu mungezi mu njivo ya Simoni uje muka kufutungula vilambu, njivo yendi ili kuyehi na mema a kalunga.”
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Omo uje kangelo yakele nakuhandeka nendi uaile, kaha Koneliasi uasanene vangamba vendi vavali na lisualale uje uapuile uavaka kulemesa Njambi, umo uavaje vakele nakumupangela.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Hanima yakuvaleka vioshe, uavatumine ku Yopa.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Liamukuavo, omo vakele mu ngila nakuya ku Yopa, kaha Petulu uaile ha tsimba lia njivo nakulombela te litangua lili hhakati ka mutue.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Uevuile njala kaha uakele nakutonda viakulia, te vali nakuvuahesa viakulia, uakele nacimona.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Uamuene lilu liashokoloka na cuma cimo cakulifua ngue ntanga yakama ije yazezumukilile ha mavu yakuta ku vimbango viuana via lifuti.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Mukati kayo muakale miyati yoshe ya tusitu, tusitu vakulikoka ha mavu na tuzila.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Kaha uevuile lizi ngualio, “Katuka Petulu, tsiha kaha alia.”
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Vuno honi Petulu uahandekele nguendi, “Muene kuahi, omuo kanda njicilieho cuma cimo cakujuala cipue cakujeneka kujela.”
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Kaha lizi liahandekele kuli ikeye naua ntsimbu ya mucivali ngualio, “Keti utumbule nguove viakujuala vije Njambi nalelesa
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Eci calingiuile vintsimbu vitatu, kaha cije cuma vacihiluisile naua muilu.”
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Tele Petulu nalikomokela cije cimona mucinalumbunukila, vamala vaje vavatumine kuhuma kuli Koneliasi vehuile ku njivo ya Simoni kaha vemanene ku cikolo.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Vehuile nguavo, “Kuli mungezi kuno ivatumbula nguavo Simoni Petulu ndi?”
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Tele Petulu ali nakusinganieka cimona, Cimbembesi cahandekele kuli ikeye nguaco, “Tala, vamala vatatu vali nakukutonda.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Katuka yauye ha mavu, linga ukaye navo kuakuhona kuhona, omuo yange njavatumu.”
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Kaha Petulu uaile ha mavu kuli vaje vamala nakuhandeka nguendi, “Yange uno muli nakutonda. Vika munezila kuno?”
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Kaha vamukumbuluile nguavo, “Koneliasi Ntuama ua masualale cihita cimo (100) ikeye natutumu kuno. Ikeye yala uacili mukakulemesa Njambi, kaha naua Vayunda voshe vakamusingimika. Kaha Kangelo ua Njambi kamulekele linga akulanie uye ku njivo yendi linga akevuilile vije viukahandeka.”
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Kaha Petulu ualaniene vaje vamala linga vakose mu njivo yendi. Kaha liamukuavo uaile hamo navo, navamo vaka kutsiliela vaje vahumine ku Yopa vahile hamo nendi.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Kaha liamukuavo vahete ku Sesiliya, kuje Koneliasi uakele nakuvavandamena, hamo navavushoko na vavusamba vendi vaje valaniene.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Hakuheta kua Petulu, Koneliasi uamusheshele nakuua ku viliato viendi nakumulemesa.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Vuno honi Petulu uamukatuile nakuhandeka nguendi, “Katuka njinapu nji muntu lika.”
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Kaha omo uakele nakuhandeka nendi, uakovelele mu njivo kaha uauanene vantu vavengi valikungulula hamo.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Kaha uahandekele kuli vakevo nguendi, “Yeni munatantekeya ngueni Kayunda Lishiko liendi kulitavesa kulimenekele na kukala hamo nava keti Vayunda. Vuno honi Njambi nanjimuesa ngeci yange keti njiyongole muntu umo nguange uakujuala cipue uakuhona kulela.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Kaha omo muanjisanene, njinezile kuakuhona vimpata. Kaha honi njihula vika muanjisanenena.”
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Koneliasi uamukumbuluile nguendi, “Yapuile nge ntsimbu ino vene te munahiti matangua auana omo njakele na kulombela mu njivo yange ha ola ya mucitatu ya cinguezi. Kaha hajevene yala umo uazalele vizalo viakuviazima uemanene kulutue luange.
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Kaha uahandekele nguendi, ‘Koneliasi lilombelo liove vanalivu na vipangi viove vanavianuka kuli Njambi.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Tuma umo ku Yopa linga akasane yala umo lizina liendi Simoni ivatumbula Petulu. Napu mungezi ku njivo ya Simoni uje mukakufutungula vilambu uje uakala kungenge ya cisali.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Nankuma, njakusanene vuasi vuasi, kaha unavuahesa omo uneja. Kaha tuvavoshe tuli kuno ku mesho a Njambi nakuivuilila vije Muene nakushiki kuhandeka.”
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Kaha Petulu uaputukile kuhandeka kuli vakevo nguendi, “Mua vusunga njinevuisisa nguange Njambi kekuyengula.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Vaje voshe vamuteua nakulinga vije viacili navatambula, kakatala ku muyati ua vantu.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Muatantekeya muzimbu uatumine kuli Vaisaleli, uje uakuambulula Muzimbu Uacili ua ciyulo kuhitila muli Yesu Kilistu, Muene ua voshe.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Uje muzimbu uashandokelele mu Yundeya, uaputukilile mu Ngalileya munima ya Iuano ha kuambulula kumbuitika kua kutenguluka.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Muje Njambi uavuavesele Yesu uaku Nazaleta na Cimbembesi Uakulela na nzili. Uakele nakuya kuoshe nakupanga viacili nakukanguisa vaje voshe vakele na nzili ya Liyavolo, omuo Njambi uakele hamo nendi.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Tuvakaleho kuvije vioshe vialingiuile mu Yundeya namu Yelusalema. Kaha vamutsihile mukumushukika ha cilindakano.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Vuno honi Njambi uamusanguile ku vatsi ha litangua lia mu citatu na kumutavesa linga alisholole,
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 keti ku vantu voshe vuno honi kuli yetu lika vaje vahanguile Njambi kupua vakaleho vendi, yetu vaje valile nendi na kunua nendi munima yakusanguka ku vatsi.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Uatushikile kuambulula ku vantu na kuambulula vukaleho ngeci Njambi namuhangula kupua muka kuyula uavaka kuyoya na vatsi.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Kaha tunanguizi va Njambi voshe va Njambi vakahana vukaleho nguavo uoshe uje akatsiliela muli ikeye vakamukonekela ku vupi vuendi kuhitila muli lizina liendi.”
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Tele Petulu uakele nakuhandeka, Cimbembesi Uakulela cezile hali voshe vaje uevuile muzimbu.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Kaha Vayunda vaje vaka kutsiliela vaje vezile na Petulu kuhuma ku Yopa valikomokelele cikuma hakumona vuana vua Cimbembesi Uakulela vanacihana cipue kuli vaje keti Vayunda.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Vevuile vali nakuhandeka mu vindaka viakuliseza seza nakulemesa vukama vua Njambi, kaha Petulu uahandekele nguendi,
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 “Ava vantu vanatambula Cimbembesi Uakulela, nge muje yetu tuacitambuile. Nkuma kuli umo asa kuvavindika kuvambuitika ku mema ndi?”
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Kaha uavashikile linga vavambuitike mu lizina lia Yesu Kilistu. Kaha vamulombele linga akale navo matangua amandende lika.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.