Tiago 5
Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs ARA
1 Nyɨ̌ ònzìtálɛ̌, nyɨ̀rɨ yà ma mʉ́nɔna kòmbí fʉ̌kʉ̀ dhu! Nyɨ̌ nyàkǎ nyɔ̌dzɨ̀, nyǎmbɛ nyʉ̌hʉ dɔ̌ ɨzʉ nɨ̌, dʉ̀kʉ̀ rɨ́rà àpbɛ̀-okú dɔ̀ rɔ̀.
1 Atendei, agora, ricos, chorai lamentando, por causa das vossas desventuras, que vos sobrevirão.
2 Fʉ̀kʉ́ ongyéngá nɔ́mɔ̀ wà, ndɨrɔ̀ rʉ̀kʉ́ mʉ̀dzarʉ̀ kereze nɔ́nyʉ̀ wà.
2 As vossas riquezas estão corruptas, e as vossas roupagens, comidas de traça;
3 Fʉ̀kʉ́ ɔrɔ̀ mà fʉ̀kʉ́ fʉ̀rangà mànà kéngezé ɔ̀nyʉ̀ wà. Ndɨ kéngezé nɨ́ ndɨ nyɨ̌ nɔbhʉya, wɔ̀ nyɨ̌ nyarɨ́ kɔ́rɔ́ dhu-tsí-tsʉ̀ ùndǔ fʉ̌kʉ̀ tɨ́ rɔ̀. Nyɨ̌ nyúndu ɨ ongyéngá-tsʉ̀ kɔkɔ́rɔ̀. Nɨ́ àdhàdhɨ̀ kéngezé mà kàzʉ mànà náarɨ́ dhu ɨ̀nzǎ dhu bhěyi, Kàgàwà nɨ́ɨtdɨ̀ya ànyǎkʉ ɔbɨ nyʉ́ nà yà adzɨ ɔ̌ kɔ́rɔ́ dhu-tsʉ̀ rɨ̌ ndɔ̀dɨ̀ nɨ́nganɨ́.
3 o vosso ouro e a vossa prata foram gastos de ferrugens, e a sua ferrugem há de ser por testemunho contra vós mesmos e há de devorar, como fogo, as vossas carnes. Tesouros acumulastes nos últimos dias.
4 Kɔ̀nɨ̌, nyɨ̌ nyúvǒ nyɨ̌ ɨ̀nzɨ̌ nyǔbho yà fʉ̀kʉ́ ɔnzɨ-bvʉ-abábá ɔ̌ kasʉ nɔ́nzɨ̀ kasʉtálɛ tɔ́ mʉ̀kɨ̀mbà. Nɨ́, abádhí rɨ̌ ’ʉ̀hʉ̌ dhu mà, abádhí rǔkǔ dhu mànà nárà wà òtsi yà kɔ́rɔ́ dhu dɔ̌ arɨ́’ɨ̀ ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ ɔbɨ nà Ádrʉ̀ngbǎlɛ Kàgàwà-bɨ̀ ɔ̀!
4 Eis que o salário dos trabalhadores que ceifaram os vossos campos e que por vós foi retido com fraude está clamando; e os clamores dos ceifeiros penetraram até aos ouvidos do Senhor dos Exércitos.
5 Yà adzɨ ɔ̌, nyɨ̌ nyávu nyǒngò òko ònzì ɔ̌, ndɨrɔ̀ nyɨ̌ nyábhʉ yà adzɨ ɔ̌ dhɛ̀dhɛ ràtdǔ afíkʉ. Nyɨ̌ nyóngù nyɨ̌, nyʉ̌yɔ ɨnzá nyɨ̌ nyʉ̀nɨ Kàgàwà rɔtdɨ́ya ɔ̀tdɨ̀ ànyǎkʉ atdíku dhu rɔ́rɔ̀, àdhàdhɨ̀ yà ɨnzá ʉ̀nɨ ɨ̀ àze ka kɨ́ atdíku dhu rɔ́rɔ̀ róko ɨ̀zǎ bhěyi.
5 Tendes vivido regaladamente sobre a terra; tendes vivido nos prazeres; tendes engordado o vosso coração, em dia de matança;
6 Nyɨ̌ nyábhʉ obhónánga ɔ̀nzɨ arɨ́ alɛ-ànyǎ kɨtdɨ̀, nyǎdʉ̀ àbhʉnà kɔkyɛ̀. Ɨ alɛ ɨ́’ɨ̀ mbǎ nyɨ̌ mànà ɨ̀ ɨ́ àgò nɨ̌ ɔbɨ nà.
6 tendes condenado e matado o justo, sem que ele vos faça resistência.
7 Nɨ́rɔ̀ àbanɨ̌nzó, nyɨ̌ nyàkǎ nyǒndù dhu-dzi, ràrà àhʉ Ádrʉ̀ngbǎlɛ Yěsù rǐngo dhu ɔ̀. Nyàndà pɛ́ ɨ̀ngbà dhu bhěyi màtɨ́ ɨnga òbhì rɨ́ alɛ náarɨ́ ɨnga ɔ̌ dhu náaraya ɔ̀’ɔ̀ dhu ɔ̀dɔ dhu. Ndɨ dhu ɔ̀’ɔ̀ dhu rǎdʉ̀ ɨ̀’ɨ̀ ádrʉ̀ngbǎ mʉ̀gàsʉ̀ tɨ́ kà tɔ̀. Kà rɨ̌ dhu-dzi òndù ràrà àhʉ wɛmbɛrɛ̀ tɔ́ igye mà, kà rǐku dɔ̀ná rɔ̀ igye mànà nóowuya ɨ̀kɔ̌ dhu ɔ̀.
7 Sede, pois, irmãos, pacientes, até à vinda do Senhor. Eis que o lavrador aguarda com paciência o precioso fruto da terra, até receber as primeiras e as últimas chuvas.
8 Nɨ́ nyɨ̌ mà átɔ̀, nyòndù dhu-dzi nyǎbhʉ afíkʉ rɨ̀’ɨ̀ ɔbɨ nà, Ádrʉ̀ngbǎlɛ Yěsù rǐngo dhu rɨ̌’ɨ̀ ɨ́kyɛ̀rɔ̌ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.
8 Sede vós também pacientes e fortalecei o vosso coração, pois a vinda do Senhor está próxima.
9 Àbanɨ̌nzó, nyɨ̌ nyàkǎ nzá nyǎmbɛ nyʉ̌hʉ dɔ̌ nyɨ̌ nɨ̌ nzínzìkʉ ɔ̌, akyɛ Ádrʉ̀ngbǎlɛ Yěsù arana ànyǎkʉ ɨ̀tdɨ̀ nɨ̌. Nyàndà pɛ́, kɔ̀nɨ̌ kìdè wà tsǎtsʉ̀nǎ ànyǎkʉ ndɨ̀ ndɨtdɨ̀ tɨ́!
9 Irmãos, não vos queixeis uns dos outros, para não serdes julgados. Eis que o juiz está às portas.
10 Àbanɨ̌nzó, nyɨ̀rɛ̀ pɛ́ kǎkà Ádrʉ̀ngbǎlɛ Kàgàwà-ɔvɔ̀ rɔ̌ owúnà dhu ɔ̀vɔ̀ rɔ̌ ìndrǔ tɔ̀ pbànábí náanzɨ̀ dhu. Abádhí andù dhu-dzi àpbɛ̀ ɔ̌. Nɨ́, nyɨ̌ nyàkǎ nyǒdyì abádhí tɔ́ ɔ́fɔ̀.
10 Irmãos, tomai por modelo no sofrimento e na paciência os profetas, os quais falaram em nome do Senhor.
11 Àlɛ̌ kárɨ́ ɨ alɛ ànzi hirò nɔ́nzɨ̀ alɛ tɨ́, abádhí andù dhu-dzi dhu-okú dɔ̀ rɔ̀. Nyɨ̌ nyɨ́rɨ̀ wà Yǒbù tɨ́ kátɨna alɛ andù àpbɛ̀-dzi tɨ́ dhu tɔ́ màkʉ̌rʉ̀. Ndɨrɔ̀ nyɨ̌ nyɨ́rɨ̀ wà ɨ̀ngbà dhu bhěyi màtɨ́ Ádrʉ̀ngbǎlɛ Kàgàwà adʉ̀ àrà dhu ɔ̀nzɨ̀ kà tɔ̀ olùnǎ rɔ̀ dhu. Obhó tɨ́, ndɨ Ádrʉ̀ngbǎlɛ nɨ́ àlè tɨ́ álè ɨzʉ tɔ́ afína mà, ídzìnga mànà nɨ̌ alɛ.
11 Eis que temos por felizes os que perseveraram firmes. Tendes ouvido da paciência de Jó e vistes que fim o Senhor lhe deu; porque o Senhor é cheio de terna misericórdia e compassivo.
12 Pbɛ́tʉ̀ àbanɨ̌nzó, ádrʉ̀ngbǎ dhu tɨ́ nyɨ̌ nyàkǎ nzá nyɔ̌tsɔ̀ dhu ɔ̀rʉ̀-akpà-ɔvɔ̀ rɔ̌ màtɨ́, yà adzɨ-ɔvɔ̀ rɔ̌ màtɨ́, ndɨrɔ̀ ɨ̀ngbàtɨ́ ɨ́lɨ ndɨ̀ dhu t’ɔ́tsɔta tɔ́ ngǎtsi ɔ́fɔ̀ ɔ̌ màtɨ́. Obhó dhu tɨ́ rɨ́’ɨ̀ dhu nákǎ nyǎtɨ̀ obhó dhu tɨ́. Ndɨrɔ̀, ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ obhó dhu tɨ́ rɨ́’ɨ̀ dhu nákǎ nyǎtɨ̀ ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ obhó dhu tɨ́, akyɛ Kàgàwà arana ànyǎkʉ ɨ̀tdɨ̀ nɨ̌.
12 Acima de tudo, porém, meus irmãos, não jureis nem pelo céu, nem pela terra, nem por qualquer outro voto; antes, seja o vosso sim sim, e o vosso não não, para não cairdes em juízo.
13 Àpbɛ̀ ɔ̌ rɨ́’ɨ̀ atdí alɛ mà t’ɨ́’ɨ̀ ìnè nzínzìkʉ ɔ̌? Ndɨ alɛ àkǎ ndɨ̀tsɔ̀ ndɨ̀ Kàgàwà rɔ̌. Ndɨrɔ̀ ngǎtsi nɨ̌, dhɛ̀dhɛ ɔ̌ rɨ́’ɨ̀ atdí alɛ mà t’ɨ́’ɨ̀ ìnè nzínzìkʉ ɔ̌? Ndɨ alɛ àkǎ ndʉ̀yʉ̀ ɨfʉta tɔ́ adyi.
13 Está alguém entre vós sofrendo? Faça oração. Está alguém alegre? Cante louvores.
14 Andɨ nà rɨ́’ɨ̀ atdí alɛ mà tɨ́ ɨ̀’ɨ̀ ìnè nzínzìkʉ ɔ̌? Ndɨ alɛ àkǎ ndùnzì kànɨsà ɔ̌ pbàkʉ̀rʉ̌, ndɨ́nɨ̌ adʉ̀ tɨ́ ’ɨ̀tsɔ̀ dɔ̀ná, ’àdʉ̀ ndùtri akyɛ nɨ̌ Ádrʉ̀ngbǎlɛ Yěsù-ɔvɔ̀ rɔ̌.
14 Está alguém entre vós doente? Chame os presbíteros da igreja, e estes façam oração sobre ele, ungindo-o com óleo, em nome do Senhor.
15 Abádhí ɨ̀tsɔ̀ ɨ̀ a’uta nyʉ́ nà dhu rǎdʉ̀ ndɨ alɛ nábhʉ rɔ̀gʉ̀, ndɨ Ádrʉ̀ngbǎlɛ ràdʉ̀ kà dzʉ̀nà ɔ̀nzɨ̀ rɨ̀và ndɨ̀ tdɨ́tdɔ̌. Ndɨrɔ̀, dhu apɛ́ ɨ̀’ɨ̀ ndɨ alɛ ɔ́nzɨ̀ nzɛ́rɛnga dhu tɨ́, nɨ́ Ádrʉ̀ngbǎlɛ rǎdʉ̀ ndɨ nzɛ́rɛnga nʉ́bà ʉ̀bà kà tɔ̀.
15 E a oração da fé salvará o enfermo, e o Senhor o levantará; e, se houver cometido pecados, ser-lhe-ão perdoados.
16 Nɨ́rɔ̀, nyɨ̌ nyàkǎ nyǒwù fʉ̀kʉ́ nzɛ́rɛnga ɔ̀vɔ̀ rɔ̌ kpangba fʉ̌kʉ̀ nzínzìkʉ ɔ̌, nyǎdʉ̀ òwu nyɨ̌tsɔ̀ rɔ̌ dʉ̀kʉ́, ndɨ́nɨ̌ nyɨ̌ nyadʉ̀ tɨ́ ʉ̀gʉ. Obhónángatálɛ bhà ɨtsɔ̀ta náarɨ́ kasʉ ɔ̀nzɨ ádrʉ̀ngbǎ ɔbɨ nyʉ́ nà.
16 Confessai, pois, os vossos pecados uns aos outros e orai uns pelos outros, para serdes curados. Muito pode, por sua eficácia, a súplica do justo.
17 Nabì Ɛ̀lɨyà nɨ’ɨ̀ àlɛ̌’ɨ bhěyi alɛ kɛ̀lɛ̌. Nɨ́, kɨ̌tsɔ̀ ndɨ̀ atdyúna nyʉ́ nà ɨ̀nzɨ̌ igye nɨ́ɨkɔ́ tɨ́. Nɨ́, igye agyè nzá yà adzɨ ɔ̌, ràrà àhʉ ɨ̀bhʉ atɔ dɔ̀ná azà àbǐ nà tɨ́.
17 Elias era homem semelhante a nós, sujeito aos mesmos sentimentos, e orou, com instância, para que não chovesse sobre a terra, e, por três anos e seis meses, não choveu.
18 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, kǎdʉ̀ ndɨ̀tsɔ̀ tdɨ́tdɔ̌. Nɨ́, igye adʉ̀ ɨ̀kɔ̌ ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̀ rɔ̀, yà adzɨ ràdʉ̀ ɔ̀nyʉ̀ ɨ̀’ɔ.
18 E orou, de novo, e o céu deu chuva, e a terra fez germinar seus frutos.
19 Àbanɨ̌nzó, atdí nzínzìkʉ ɔ̌ alɛ rɨ̌’ɨ̀ ìnè ndàwǐ, ndàrà ɨtsɛ obhónga rɔ̌ rɔ̀, ngǎtsi alɛ ràdʉ̀ kàbhʉ ràdu ndɨ̀ obhónga tɔ́ otu ɔ̀.
19 Meus irmãos, se algum entre vós se desviar da verdade, e alguém o converter,
20 Nɨ́ nyɨ̌ nyàkǎ nyʉ̌nɨ dhu, wɔ̀ ndɨ nzɛ́rɛngatálɛ dzʉ̀nà nɔ̀nzɨ̀ ràdu ndɨ̀ awítá tɔ́ otu ɔ̀ rɔ̀ alɛ, rɨ̀gʉ̌ wà ndɨ alɛ bhà ípìrɔ̌nga ɔvɛ ɔ̌ rɔ̀, ndɨrɔ̀ Kàgàwà rʉ̀bà wà ndɨ alɛ bhà ábhɔ̌ nzɛ́rɛnga-ɨ́yà.
20 sabei que aquele que converte o pecador do seu caminho errado salvará da morte a alma dele e cobrirá multidão de pecados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.