Marcos 9
Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs NAA
1 Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà tdɨ́tdɔ̌ abádhí nɨ̌: «Ma mɨ́ obhó dhu nʉ́nɔ fʉ̌kʉ̀: yà ɨrɔ́ rɨ́’ɨ̀ alɛ nzínzì ɔ̌, ngʉ̌kpà alɛ nʉ́ʉvɛ̀ya nzɨ̌ ɨnzá ɨ̀ àla ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̌ Ádrʉ̀ngbǎ kamà Kàgàwà bhà Idzi rɨ̌rà ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ ɔbɨ nà dhu rɔ́rɔ̀.»
1 Dizia-lhes ainda:
2 Azà ɨdhɔ dzidɔ̌, Yěsù náanzi Pɛ́tɛrʉ̀ mà, Yàkɔbhɔ̀ mà, Yùwanɨ̀ mànà, ’àdʉ̀ ùpo mànà ádzǐ pbìrì-akpà dɔ̀. Ányɨ̀ abádhí náatù ɨ̀ ɔ̀yá. Nɨ́ Yěsù-wɔ̀yɔ̌ nʉ́ʉgɛ̀rɛ̀ ndɨ̀ abádhí-nyɨ̀kpɔ́ ɔ̌ rɔ̀.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou, em particular, a sós, a um alto monte. E Jesus foi transfigurado diante deles.
3 Kà-rɔ̌ mʉ̀dzarʉ̀ náapɛ̀ ndʉ̀mbɨ̀lɨ̀ atdídɔ̌, ràdʉ̀ ɔ̀wʉ̀ tdyé, ɨ̀nzɨ̌ yàrɨ́ adzɨ dɔ̌ atdí alɛ mà rǎdʉ̀ dhu ɔ̀bhɔ̀lɔ̀ rɔ̀wʉ̀ dhu bhěyi.
3 As suas roupas se tornaram resplandecentes, de um branco muito intenso, como nenhum lavandeiro no mundo as poderia alvejar.
4 Tdɨ́tdɔ̌, nabìƐ̀lɨyà mà Músà mànà nʉ́ʉtɔ ɨ̀ abádhí tɨ́, ’àdʉ̀ àmbɛ ɔ̀tɛ dɔ̌ Yěsù mànà.
4 E lhes apareceu Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ Pɛ́tɛrʉ̀ náatɨ Yěsù nɨ̌: «Màlimǒ, dhu ɔ̀fɔ̀ nga àlɛ̌ ròkò ɨrɔ́. Mǎ mɨ́ ɨ̀bhʉ hɛmɛ̌-dzà núpě, atdí ɨndʉ̀, atdí Músà tɔ̀, ndɨrɔ̀ atdí Ɛ̀lɨyà tɔ̀.»
5 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Pɛ́tɛrʉ̀ nʉ́ʉnɨ nzá àdhu mà nʉ́nɔ ndɨ̀ ndɨ́ dhu. Obhó tɨ́, àbadhi mà ngʉ̌kpà ábhàlɨ̌ mànà nɨ́ɨ’ɨ̀ ɔdɔ nà atdídɔ̌.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles apavorados.
7 Nɨ́ ádrʉ̀ngbǎ àpbù níibvú ndɨ̀, ndàtsì abádhí sɨsɨ̀na nɨ̌. Ndɨrɔ̀ atdí alɛ-tù náadʉ̀ ndɨ̀rɨ̀ wɔ̀ àpbù ɔ̀ rɔ̀, ndàtɨ: «Yàrɨ́ nɨ́ Idhùdu, atdídɔ̌ ma mózè alɛ. Nyɨ̀rɨ kà-tsʉ̌ dhu.»
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado; escutem o que ele diz!
8 Ányɨ̀rɔ̌ rɔ̀ tɨ́, kɔ̌kɔ̀rɨ́ ábhàlɨ̌ náandà tɨyá nga, pbɛ́tʉ̀ ɨ̀nzɨ̌ àdʉ̀ atdí alɛ mà nála. Yěsù kɛ̀lɛ̌ náadʉ̀ ɨ̀ atdírɔ̀ abádhí-tɨ́.
8 E, de repente, olhando ao redor, não viram mais ninguém com eles, a não ser Jesus.
9 Pbìrì dɔ̀ rɔ̀ abádhí rǎwǔ ɔ̀ná kàsʉmɨ̀ ɔ̌, Yěsù nʉ́ʉyá dhu abádhí tɔ̀ ndàtɨ: «Àpɛ́ nyàwɛ yà nyɨ̌ nyàla dhu atdí alɛ tɔ̀ màtɨ́, ràrà àhʉ ɨma, Ìndrǔ t’ídhùnà, ma mɨ́ mɨngbɛ̀ dhu ɔ̀.»
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Nɨ́ abádhí náalʉ́ wɔ̀ fɨ̌yɔ̀ ka kʉ̀yǎnà dhu dɔ̀ya ɔ̀, àzèmbè ɨ̀ ɨ́ dhu ɔ̀ngʉ̀ tsʉ̀yá nzínzìya ɔ̌ rɔ́rɔ̀, ’àmbɛ àtɨ̀nà dɔ̌: «Ìndrǔ rɨ̌ ndɨ̀ngbɛ̀ ɔvɛ-bvʉ̀ rɔ̀ dhu-tɨ̀ nɨ́ àdhu?»
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros o que seria esse ressuscitar dentre os mortos.
11 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, abádhí níivú dhu Yěsù-tsʉ̌ ’àtɨ: «Ádhu Músà bhà Ʉyátá tɔ́ màlímó náarátɨna, Ɛ̀lɨyà ràkǎ pɛ́ ndɨ̀rà angyi nɨ̌?»
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Nɨ́ Yěsù adù dhu abádhí tɔ̀ ndàtɨ: «Obhó tɨ́, Ɛ̀lɨyà nákǎ wà ndàdu ndɨ̀ angyi, ndɨ̀rà kɔ́rɔ́ dhu-nyɨ̀tɨ̀ nóhù. Pbɛ́tʉ̀, ádhu Kàgàwà bhà Andítá náarátɨna átɔ̀ ìndrǔ t’Ídhùnà rabáya àpbɛ̀ abhɔ, kadʉ̀ ɨtsɨ̀na nɔ́nzɨ̀ nɨ̌?»
12 Jesus respondeu:
13 Pbɛ́tʉ̀, ma mɨ́ dhu ɔ̀vɔ fʉ̌kʉ̀: Ɛ̀lɨyà bhěyi atdí alɛ nɨ́ɨra wà àhʉ, ìndrǔ ràdʉ̀ àvu rɔ̀ná ɨ̀ òzè dhu bhěyi, àdhàdhɨ̀ Andítá nɔ́vɔ̀ kà dɔ̌ dhu bhěyi.
13 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a respeito dele.
14 Yěsù mà kɔ̌kɔ̀ ɨ̀bhʉ ábhàlɨ̌ mànà níiwú ùvò ngʉ̌kpà ábhàlɨ̌-tɨ́. Nɨ́ abádhí náala ádrʉ̀ngbǎ ihé-yà ɨ ábhàlɨ̌-ngbɔ̀ nàkpɔ̀rɔ̀ rɔ́. Ndɨrɔ̀ Músà bhà Ʉyátá tɔ́ màlímó náadʉ̀ òko ’àmbɛ ’àgò dɔ̌ abádhí mànà.
14 Quando eles se aproximaram dos outros discípulos, viram numerosa multidão ao redor deles e os escribas discutindo com eles.
15 Nɨ́, ìndrǔ níitdègu Yěsù nálǎ, nɨ́ ɨdhɔ nʉ́ʉkɔ abádhí atdídɔ̌, ’àdʉ̀ òtse ’òwù Yěsù nátsɛ̀.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, ficou surpresa e, correndo até ele, o saudava.
16 Yěsù adʉ̀ dhu ìvu pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌-tsʉ̌ ndàtɨ: «Ádhu abádhí mànà nyɨ̌ nyɨ́ nyǎgò dɔ̀ná?»
16 Então Jesus perguntou:
17 Nɨ́ ihé-yà nzínzì ɔ̌ atdí alɛ náadʉ̀ dhu àdu kà tɔ̀ ndàtɨ: «Màlimǒ, ma mɨ̀rà idhùdu nà fʉnʉ ɔ̀. Nzɛ́rɛ-alafí yà kàbhʉ̌ arɨ́ ɨ̀nzɨ̌ ràmbɛ ɔ̀tɛ dɔ̌ nɨ́ rɨ̌’ɨ̀ kà ɔ̀.
17 E um, do meio da multidão, respondeu: — Mestre, eu trouxe até o senhor o meu filho, que está possuído de um espírito mudo;
18 Kɔ́rɔ́ ngari ɔ̌, ndɨ nzɛ́rɛ-alafí nɨ́và dhu kà rɔ̌ rɔ́, kǎrɨ́ kà-ɔ̌nga níbvǔ obvò, ɨsɔ́-yà rùpbò ndɨ̀ liná, ràdʉ̀ àmbɛ kǔna nátri dɔ̌, kàngbɔ̀ ràdʉ̀ ndìfìrì ndɨ̀dzɔ̀. Nɨ́ ma màvi pbʉ̀kʉ̀ ábhàlɨ̌ rìpfo ndɨ nzɛ́rɛ-alafí kà ɔ̀ rɔ̀, pbɛ́tʉ̀ abádhí nádʉ̀ nzá kà-lɛ̀mà nɔ́nzɨ̀.»
18 e este, sempre que se apossa dele, lança-o por terra, e ele espuma, range os dentes e vai definhando. Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ dhu nʉ́nɔ̀ abádhí tɔ̀ kpangba ndàtɨ: «Hàkà! Nyɨ̌ ɨ̀mbǎ a’uta nà alɛ́! Àlɛ̌ kokoya nyɨ̌ mànà ìfe kàsʉmɨ̀ tɨ́ tdɨ́tdɔ̌? Ma mɨ́ fʉ̀kʉ́ dhu-dzi nóndù ràrà àhʉ ìfe ɨdhɔ tɨ́? Nyìwǔ ndɨ ngbángba nà tɨdu ɔ̀.»
19 Então Jesus exclamou:
20 Nɨ́ ka kadʉ̀ ìwu kà nà Yěsù-tɨ’ɔ̀. Ʉrɔ́ rɔ̀ tɨ́, wɔ̀ nzɛ́rɛ-alafí níitdègu Yěsù nálǎ, nɨ́ kɨ̌yà ndɨ ngbángba-ɔ̌nga ɔbɨ nyʉ́ nà, ràdʉ̀ ɨ̀tsɨ̀ obvò, ràmbɛ ndùbolo dɔ̌ adzɨ ɔ̌, ɨsɔ́-yà ràdʉ̀ ndùpbò liná.
20 E eles o trouxeram. Quando ele viu Jesus, o espírito imediatamente agitou o menino com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Yěsù adʉ̀ dhu ìvu kà t’ábanà-tsʉ̌ ndàtɨ: «Wɔ̀ dhu ɔ́pɛ̀ ndɨ̀ ɨ̀ngbàtɨ́ngá kà rɔ̌?» Kà t’ábanà náadʉ̀ dhu àdu ndàtɨ: «Àdɨ̌ kàdɨ ngbángba nyʉ́ tɨ́ rɔ́rɔ̀.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: O pai respondeu: — Desde a infância;
22 Ndɨrɔ̀ ibí-gʉ̀na nyʉ́, nzɛ́rɛ-alafí náarɨ́ kàbhʉ̌ ràwà ndɨ̀ kàzʉ ɔ̀ màtɨ́, ndɨrɔ̀ ɨdha ɔ̀ màtɨ́, ndɨ́nɨ̌ ɔvɛ́ tɨ́. Nɨ́, ɨ̀mbǎ màtɨ́ dhu ɨ̀’ɨ, ndɨ dhu ɔ̀nzɨ̀ nyɨ nyádʉ̀ nánɨ̌, ábà ɨzʉ dɔ̀ká nyɔnzɨ̀ dzʉ̀nàka.»
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar. Mas, se o senhor pode fazer alguma coisa, tenha compaixão de nós e ajude-nos.
23 Yěsù adʉ̀ dhu àdu kà tɔ̀ ndàtɨ: «Nyɨ pbánɨ́ àtɨna, ndɨ dhu ɔ̀nzɨ̀ nyɨ nyádʉ̀ nánɨ̌? Kɔ́rɔ́ dhu rǎdʉ̀ àkǎ a’uta nà rɨ́’ɨ̀ alɛ tɔ̀.»
23 Ao que Jesus respondeu:
24 Nɨ́ ányɨ̀rɔ̌ rɔ̀ tɨ́, wɔ̀ ngbángba t’ábanà náafà ndɨ̀ ndàtɨ: «Ìnè ma mɨ́’ɨ̀ a’uta nà! Nɨ́ ɔ́nzɨ dzʉ̀nàdu nyɨtrɔ̌ ka!»
24 E imediatamente o pai do menino exclamou: — Eu creio! Ajude-me na minha falta de fé!
25 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù ala ihé-yà tɨya ɔ̀ rítse rɔ́. Nɨ́ kǎdʉ̀ ɔ̀rʉ̀ ndɨ nzɛ́rɛ-alafí dɔ̌, ndàtɨ kà nɨ̌: «Yà ngbángba nábhʉ̌ arɨ́ ɨ̀nzɨ̌ ràmbɛ ɔ̀tɛ dɔ̌, ndɨrɔ̀ ɨ̀nzɨ̌ ràmbɛ nga nɨ́rɨ̀ dɔ̌ nzɛ́rɛ-alafí, ma mátɨna nyɨ nɨ̌: ‹Áhʉ̌ yà ngbángba ɔ̀ rɔ̀, ndɨrɔ̀ àpɛ́ nyadù nyɨ tdɨ́tdɔ̌ kà ɔ̀.›»
25 Vendo Jesus que muita gente estava se reunindo, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe:
26 Nɨ́ wɔ̀rɨ́ nzɛ́rɛ-alafí náakù, ndɨ̀yà wɔ̀ ngbángba-ɔ̌nga ɔbɨ nyʉ́ nà, ndàdʉ̀ àhʉ kà ɔ̀ rɔ̀. Wɔ̀ ngbángba nɨ́ɨlɨ ndɨ̀ ɨwà ɔ̀vɛ̀ alɛ bhěyi, ányɨ̀rɔ̌ ɨ̀’ɨ̀ ábhɔ̌ alɛ ràdʉ̀ àmbɛ àtɨ̀nà dɔ̌: «Ɨwà ɔ̀vɛ̀.»
26 E ele, gritando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: — Morreu.
27 Pbɛ́tʉ̀, Yěsù náadʉ̀ kàlʉ ɔtsʉ́na rɔ̌, ndɨ̀và, rìdè.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Yěsù níitdègu ndàdǔ ɨdza, kàbhà ábhàlɨ̌ ràdʉ̀ ’òtù ɔ̀yá kà mànà, nɨ́ abádhí adʉ̀ dhu ìvu kà-tsʉ̌ ’àtɨ: «Ádhu ɨnzá mǎ mìpfo wɔ̀ nzɛ́rɛ-alafí nɨ̌?»
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ dhu àdu abádhí tɔ̀ ndàtɨ: «Ɨ̀nzɨ̌ vurò dhu rǎdʉ̀ wɔ̀rɨ́ nzɛ́rɛ-alafí-tɨdɔ̀ nípfo. Pbɛ́tʉ̀ kìpfo rádʉ̀ nɨ́ ɨtsɔ̀ta kɛ̀lɛ̌.»
29 Jesus respondeu:
30 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù mà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ mànà nɨ́ɨvà ɨ̀ ányɨ̀rɔ̌ rɔ̀, ’àdʉ̀ ʉ̀da Gàlìlayà tɔ́ pbìrì ɔ̀na nǎ. Kǎzè nzá kʉnɨ ɨ̀ngbɔrɔ́ màtɨ́ ɨ̀ ɨ́’ɨ̀ pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ mànà dhu.
30 E, tendo saído dali, passavam pela Galileia, e Jesus não queria que ninguém o soubesse,
31 Obhó tɨ́, kǎmbɛ́nà dhu ùdhe dɔ̌ abádhí tɔ̀, ndàmbɛ àtɨ̀nà dɔ̌ abádhí nɨ̌: «Ka kɨ́ mipfǒ, ɨma Ìndrǔ t’Ídhùnà, kabhʉ ma ìndrǔ-fɔ́. Nɨ́ ɨ alɛ rɨ̌ moho, kadʉ̀ mɔtdʉ̀. Ndɨrɔ̀ ɨ̀bhʉ ɨdhɔ dzidɔ̌, ma mádʉ̀ mɨngbɛ̀ ɨ̀ngbɛ̀.»
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia:
32 Pbɛ́tʉ̀, wɔ̀rɨ́ ɔtɛ náalʉ́ ɨnzá kɔ̌kɔ̀ ábhàlɨ̌-dɔ, ndɨrɔ̀ abádhí adʉ̀ kà-tsʉ̌ ɨ̀ ɨ́ dhu ɔ̀ngʉ̀ dhu-ɔdɔ̀ nɔ́nzɨ̀ ɔ̀nzɨ tɨ́.
32 Eles, porém, não compreendiam isto e tinham medo de perguntar.
33 Yěsù mà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ mànà náawù ùvò Kàpɛ̀rnàwumù tɨ́ kátɨna kɨgɔ̀ ɔ̀. Nɨ́, ɨdzá ɨ̀ ɨ́’ɨ̀ rɔ́rɔ̀, Yěsù níivú dhu pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌-tsʉ̌ ndàtɨ: «Ádhu nyɨ̌ nyúbhi nyǎgò rɔ̌ dɔ̀ná otu ɔ̌?»
33 Chegaram, então, a Cafarnaum. Estando em casa, Jesus perguntou aos discípulos:
34 Pbɛ́tʉ̀ abádhí náadʉ̀ ɨ̀nɛ̀ ɨ̀nɛ̀ tɨ́. Obhó tɨ́, otu ɔ̌, abádhí ubhínà ’àgò rɔ̌ nzínzìya ɔ̌, ndɨ́nɨ̌ ɨ̀ ʉnɨ tɨ́ ádrʉ̀ngbǎlɛ ròsè nzínzìya ɔ̌ ràrɨ̌ àdhɨ.
34 Mas eles se calaram, porque, no caminho, tinham discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Nɨ́ Yěsù adɨ̀ obvò, ndàdʉ̀ atdí kumì dɔ̀ná ɔ́yɔ̌ nà ábhàlɨ̌ núnzì, ndàdʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌: «Ndɨ alɛ náapɛ́ ndòzè ndɨ̀’ɨ̀ wɛmbɛrɛ̀ t’álɛ tɨ́, nɨ́ ndɨ alɛ àkǎ ndɨ̀’ɨ̀ kɔ́rɔ́ alɛ tɔ̀ arádɨ olù alɛ tɨ́, ndàdʉ̀ ɨ̀’ɨ̀ kɔ́rɔ́ alɛ tɔ̀ arɨ́ kasʉ ɔ̀nzɨ alɛ tɨ́.»
35 E Jesus, assentando-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Tdɨ́tdɔ̌, kǎdʉ̀ ákɛ̌ ngbángba nídyì, ndɨ̀lɨ rìdè abádhí-ɔ̀nzɨ̌. Kǐdyi ndɨ ngbángba ndàtdǔ, ndàdʉ̀ àtɨ̀nà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ nɨ̌:
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 «Yàrɨ́ ngbángba bhěyi atdí ngbángba nàkɔ okúdu dɔ̀ rɔ̀ alɛ, nádʉ̀ ɨ̀’ɨ̀ ɨwà ɨma nàkɔ alɛ. Ndɨrɔ̀ ɨma nàkɔ alɛ nákɔ ɨnzá ɨma kɛ̀lɛ̌, pbɛ́tʉ̀ kàkɔ ɨma nívì alɛ átɔ̀.»
37 — Quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, recebe a mim; e quem receber a mim, não é a mim que recebe, mas aquele que me enviou.
38 Yùwanɨ̀ náatɨ Yěsù nɨ̌: «Màlimǒ, mǎ màla atdí alɛ nzɛ́rɛ-alafí nípfǒ rɨ́ ìndrǔ ɔ̀ rɔ̀ ɔvɔ̀nʉ rɔ̌ rɔ́. Nɨ́ mǎ màtsǔ mɨ̌sɔ̌ ndɨ dhu kà tɔ̀, ɨ̀nzɨ̌ ndɨ alɛ náarúbhi atdíkpá àlɛ̌ mànà nɨ́dhunɨ̌.»
38 João disse a Jesus: — Mestre, vimos um homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não nos seguia.
39 Pbɛ́tʉ̀, Yěsù adʉ̀ dhu àdu ndàtɨ: «Ɨ̀nzɨ̌ nyɨ̀sɔ̌ ndɨ dhu kà tɔ̀, ɨ̀nzɨ̌ ìndrǔ rǎdʉ̀ wɨwɨ̀ nɔ́nzɨ̀ ɔvɔ̀du rɔ̌, ndàdʉ̀ ɔ̀tɛ nzɛ́rɛ ɨma nɨ̌ kòmbómbí tɨ́ nɨ́dhunɨ̌.
39 Mas Jesus respondeu:
40 Ɨ̀nzɨ̌ ndɨ alɛ náapɛ́ ɨ̀’ɨ̀ àlɛ̌ tɔ́ òmvǔ tɨ́, nɨ́ ka nɨ́ àlɛ̌-tɨ’ɔ̀nǎ rɔ̀ rɨ́’ɨ̀ alɛ.
40 Pois quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Obhó tɨ́, ma mɨ́ obhó dhu nʉ́nɔ fʉ̌kʉ̀: ɨdha mà nábhʉ̌ rɨ́ nyɔ̌mvʉ̀ Krɨ́stɔ̀ bhà alɛ tɨ́ nyɨ̌ nyɨ́’ɨ̀ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀ alɛ, náadɨ̀ya nzɨ̌ ɨnzá ndɨ̀ ndàbà pbɨ̀ndà pɛrɛ̀ rɔ́rɔ̀.»
41 Pois aquele que lhes der de beber um copo de água, em meu nome, porque vocês são de Cristo, em verdade lhes digo que de modo nenhum perderá a sua recompensa.
42 Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà tdɨ́tdɔ̌: «Yà ma ná’ù nzónzo nzínzì ɔ̌ atdí ngbángba mà nábhʉ̌ rɨ́ ròtsù nzɛ́rɛnga ɔ̀ alɛ-tú, dhu ɔ̀fɔ̀ nga mběyi nyʉ́ kosò dhu ò’ù ka karɨ́ dɔ̀ná odu-ba, kadʉ̀ ndɨ alɛ nɨ́dɔ̀ ádrʉ̀ngbǎ rɛ̀rʉ̀ ɔ̀.
42 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse jogado no mar.
43 Dhu apɛ́ ɨ̀’ɨ̀ ɔtsʉ́nʉ náarɨ́ nyabhʉ̌ nyotsù nzɛ́rɛnga ɔ̀ dhu tɨ́, nɨ́ ɔ́tdɨ̀ ka. Dhu ɔ̀fɔ̀ nga atdídɔ̌ ɨndʉ̀, nyotsù atdí ɔtsʉ́nʉ nà dhòdhódhónga tɔ́ ípìrɔ̌nga ɔ̀, ròsè ɔ́yɔ̌ ɔtsʉ́nʉ nà nyɨ nyárà ɨ̀nzɨ̌ arávɛ dhòdhódhónganà kàzʉ ɔ̀ dhu dɔ̀nǎ.
43 E, se a sua mão leva você a tropeçar, corte-a; pois é melhor você entrar aleijado na vida do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, para o fogo que nunca se apaga
44 [Ányɨ̀, alɛ-ngbɔ̀ nɔ́nyʉ rɨ́ rɨ̀pbà ndɨ̀ asa náarɨ́ nzɨ̌ ʉ̀vɛ, ndɨrɔ̀ ányɨ̀ kàzʉ náarɨ́ nzɨ̌ àvɛ akɛkpá màtɨ́.]
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Dhu apɛ́ ɨ̀’ɨ̀ pfɔ̌nʉ náarɨ́ nyabhʉ̌ nyòtsù nzɛ́rɛnga ɔ̀ dhu tɨ́, nɨ́ ɔ́tdɨ̀ ka. Dhu ɔ̀fɔ̀ nga nyotsù atdí pfɔ̌nʉ nà dhòdhódhónga tɔ́ ípìrɔ̌nga ɔ̀, ròsè ɔ́yɔ̌ pfɔ̌nʉ nà ka kɨ́ nyobvù ɨ̀nzɨ̌ arávɛ dhòdhódhónganà kàzʉ ɔ̀ dhu dɔ̀nǎ.
45 E, se o seu pé leva você a tropeçar, corte-o; pois é melhor você entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno
46 [Ányɨ̀ alɛ-ngbɔ̀ nɔ́nyʉ rɨ́ rɨ̀pbà ndɨ̀ asa náarɨ́ nzɨ̌ ʉ̀vɛ, ndɨrɔ̀ ányɨ̀ kàzʉ náarɨ́ nzɨ̌ àvɛ akɛkpá màtɨ́.]
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Ndɨrɔ̀, dhu apɛ́ ɨ̀’ɨ̀ atdí nyɨ̀kpɔ́nʉ náarɨ́ nyabhʉ̌ nyotsù nzɛ́rɛnga ɔ̀ dhu tɨ́, nɨ́ ítù ka nyobvù. Dhu ɔ̀fɔ̀ nga nyotsù ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̌ Ádrʉ̀ngbǎ kamà Kàgàwà bhà idzi ɔ̀ atdí nyɨ̀kpɔ́nʉ nà, ròsè ɔ́yɔ̌ nyɨ̀kpɔ́nʉ nà ka kɨ́ nyobvù ɨ̀nzɨ̌ arávɛ dhòdhódhónganà kàzʉ ɔ̀ dhu dɔ̀nǎ.
47 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o; pois é melhor você entrar no Reino de Deus com um olho só do que, tendo os dois, ser lançado no inferno,
48 Ányɨ̀ alɛ-ngbɔ̀ nɔ́nyʉ arɨ́ rɨ̀pbà ndɨ̀ asa náarɨ́ nzɨ̌ ʉ̀vɛ, ndɨrɔ̀ ányɨ̀ kàzʉ náarɨ́ nzɨ̌ àvɛ akɛkpá màtɨ́.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 Obhó tɨ́, Kàgàwà núu’oya kɔ́rɔ́ alɛ kàzʉ nɨ̌ rɨ̀lǎ nyɨ̀kpɔ́na ɔ̌, àdhàdhɨ̀ ka karɨ́ pɛrɛ̀ tɨ́ ka kúbhǒna kà tɔ̀ dhu nú’ǒ iko nɨ̌ rɨ̀lǎ kà-nyɨ̀kpɔ́ ɔ̌ dhu bhěyi.
49 — Porque cada um será salgado com fogo.
50 Iko nɨ́ ídzì dhu nyʉ́. Pbɛ́tʉ̀, iko-òvǔ náapɛ́ ìku, nɨ́ ka kádʉ̀ kàbhʉ ròkyè àdhu nɨ̌ tdɨ́tdɔ̌? Nyàbhʉ òvǔkʉ rɨ̀’ɨ̀ iko nɨ̌ ka kɔ̀sɨ̀ dhu-òvǔ náarɨ́’ɨ̀ dhu bhěyi, nyǒkò màrʉ̀ngà ɔ̌ nzínzìkʉ ɔ̌.»
50 O sal é bom; mas, se o sal vier a se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor? Tenham sal em vocês mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.