Marcos 10
Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs NTLH
1 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù nɨ́ɨvà ndɨ̀ Kàpɛ̀rnàwumù rɔ̀, ndàrà Yùdɛyà tɔ́ pbìrì ɔ̀, ndàdʉ̀ àda Yɔ̀rɔ̀danɨ̀ tɨ́ kátɨna ɨdha-akpà-adzè. Nɨ́, ábhɔ̌ ihé-yà náadʉ̀ ’ùndu kàtɨ́ tdɨ́tdɔ̌, kà ràdʉ̀ dhu ɔ̀pɛ̀ ndùdhe tdɨ́tdɔ̌ fɨ̌yɔ̀ yà bìlǐnganà ndɨ̀ ndarɔ́nzɨna dhu bhěyi.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 Nɨ́ ngúfe Pbàfàrìsáyó níiwú kà ɨ ndɨ́nɨ̌ ɨ̀ omvú tɨ́ kǎfí. Abádhí níivú dhu Yěsù-tsʉ̌ àtɨ: «Músà bhà Ʉyátá návi tɨ́ wà kpatsìbhálɛ rɔ̀dhɔ̀ pbɨ̀ndà tsìbhálɛ ndàdʉ̀ òdìnà?»
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ dhu ìvu abádhí-tsʉ̌ ndàtɨ: «Ádhu Músà bhà Ʉyátá nʉ́ʉnɔ fʉ̌kʉ̀ ndɨ dhu dɔ̌?»
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 Abádhí adʉ̀ àtɨ̀nà: «Músà náatɨ, kpatsìbhálɛ ràrǎdʉ̀ ʉbhátá tɔ́ bhàrʉwà nándi, ndàbhʉ ndɨ pbɨ̀ndà tsìbhálɛ-fɔ́, ndàdʉ̀ kòdì.»
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌: «Músà náandí wɔ̀rɨ́ Ʉyátá fʉ̌kʉ̀ odú afíkʉ náarɔ́’ɔ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.
5 Então Jesus disse:
6 Pbɛ́tʉ̀ mʉ̀hàngʉ́ ɔ̀ rɔ̀, Kàgàwà náanzɨ̀ kɔ́rɔ́ dhu nɨ́nganɨ́, kǎnzɨ̀ kpatsìbhálɛ mà tsìbhálɛ nà.
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 Nɨ́ ndɨ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, kpatsìbhálɛ rǎdʉ̀ àbanà mà ɨ́yànà mànà nʉ́bhà, ’àdʉ̀ òwu ’ùngbò atdíkpá pbɨ̀ndà tsìbhálɛ mànà,
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 abádhí ɔ́yɔ̌ rɔ̀ ràdʉ̀ òngo atdí alɛ tɨ́. Ndɨ dhu bhěyi nɨ́ ndɨ, abádhí nɨ́ nzɨ̌ ɔ́yɔ̌ alɛ tdɨ́tdɔ̌, pbɛ́tʉ̀ abádhí nóngò ɨwà atdí alɛ tɨ́.
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 Nɨ́rɔ̀, dhu àkǎ nzá atdí alɛ mà rùtu Kàgàwà úngbò alɛ-ɔ̌nga.»
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù mà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ mànà níitdègu ’àdǔ ɨdza, nɨ́ kàbhà ábhàlɨ̌ náadʉ̀ dhu ɔ̀ngʉ̀ kà-tsʉ̌ tdɨ́tdɔ̌ ndɨ dhu dɔ̌.
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Nɨ́, Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌: «Atdí kpatsìbhálɛ náapɛ́ pbɨ̀ndà tsìbhálɛ nɔ́dhɔ, ndàdʉ̀ ngǎtsi tsìbhálɛ nídyì, nɨ́ ndɨ kpatsìbhálɛ nɔ́nzɨ̀ wà mʉ̀nyɔ̀nɨ̀, ndàdʉ̀ dhu àfa angyì pbɨ̀ndà tsìbhálɛ-ɔ̀nzɨ̌.
11 E Jesus respondeu:
12 Ndɨ dhu bhěyi tɨ́, atdí tsìbhálɛ náapɛ́ pbɨ̀ndà kpatsìbhálɛ nʉ́bha, ndàdʉ̀ ndɔ̀kʉ̀ ngǎtsi kpatsìbhálɛ tɔ̀, nɨ́ ndɨ tsìbhálɛ nɔ́nzɨ̀ wà mʉ̀nyɔ̀nɨ̀.»
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 Atdíku, ìndrǔ níiwú nzónzo nà Yěsù-tɨ’ɔ̀, ndɨ́nɨ̌ kʉ̌lɨ tɨ́ ɔtsʉ́na dɔ̀yá, ndàdʉ̀ àsonà. Nɨ́ Yěsù bhà ábhàlɨ̌ náadʉ̀ ɔ̀rʉ̀ ɔ̀rʉ̀ tɨ́ ɨ alɛ dɔ̌.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 Nɨ́, wɔ̀ dhu ndɨ̀ ndàla rɔ̀, Yěsù-ɔ̌nga náadʉ̀ ndɨ̀wà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ rɔ̌, ndàdʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌: «Nyʉ̀bhà nzónzo rìwǔ tɨdu ɔ̀, ɨ̀nzɨ̌ nyʉ̀tɔ̀ abádhí-tsʉ̀. Obhó tɨ́, ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̌ Ádrʉ̀ngbǎ kamà Kàgàwà bhà Idzi nɨ́ abádhí bhěyi ɨ̀ nʉ́lɨ alɛ tɔ́.
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 Ma mɨ́ obhó dhu nʉ́nɔ fʉ̌kʉ̀: ɨ̀nzɨ̌ rɨ́ ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̌ Ádrʉ̀ngbǎ kamà Kàgàwà bhà Idzi nákɔ̌ ngbángba náarɨ́ dhu àkɔ̌ dhu bhěyi alɛ, náadʉ̀ya nzɨ̌ òtsù ányɨ̀ akɛkpá màtɨ́.»
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, kǎdʉ̀ nzónzo númbo, ndʉ̀lɨ ɔtsʉ́na dɔ̀yá, ndàdʉ̀ abádhí náso.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Yěsù níitdègu ɨ̀sɨ̌ otu ɔ̌ ndàmbɛ àrà dɔ̌, nɨ́ atdí alɛ nɨ́ɨkʉ ɔngʉ tɨ́ kà-tɨ’ɔ̀. Kǐtsi ndɔ̀kɔ̀ ɔtdyʉ̀na dɔ̌ Yěsù-ɔ̀nzɨ̌, ndàdʉ̀ dhu ìvu kà-tsʉ̌ ndàtɨ: «Ídzì Màlimǒ, ádhu ndɨ àkǎ mɔnzɨ̀ ndɨ́nɨ̌ ma mabá tɨ́ dhòdhódhónga tɔ́ ípìrɔ̌nga?»
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà kà nɨ̌: «Ádhu nyɨ nyɨ́ manzi ídzì alɛ tɨ́ nɨ̌? Ɨ̀mbǎ ídzì alɛ rɨ̌’ɨ̀ atdí màtɨ́, pbɛ́tʉ̀ Kàgàwà kɛ̀lɛ̌ atdírɔ̀.
18 Jesus respondeu:
19 Nyɨ nyʉ̀nɨ wà Kàgàwà bhà Ʉyátá: ‹dhu àkǎ nzá nyohò abvo, dhu àkǎ nzá nyɔnzɨ̀ mʉ̀nyɔ̀nɨ̀, ndɨrɔ̀ dhu àkǎ nzá nyɔnzɨ̀ ogbo. Dhu àkǎ nzá nyadɨ tɨ̀tɔ̀ tɔ́ ngàmbì tɨ́ ɔdhɨ̀nʉ rɔ̌, ndɨrɔ̀ dhu àkǎ nzá nyugù ngʉ̌kpà alɛ tɔ́ dhu ʉtrátá ɔ̌. Dhu àkǎ nyɨfʉ àbǎnʉ mà ɨ́yànʉ nà.›»
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 Wɔ̀ alɛ náadʉ̀ dhu àdu Yěsù tɔ̀ ndàtɨ: «Màlimǒ, ma mɨ́fʉ kɔ̌kɔ̀rɨ́ Ʉyátá kɔ́rɔ́ rɔ̀pɛ̀ ndɨ̀ idú ngbángba ɔ̀ rɔ̀.»
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ kàndà àzè nyʉ́ nà, ndàdʉ̀ àtɨ̀nà kà nɨ̌: «Atdí dhu nɨ́ ndɨ rʉ̀nʉ́ ndɨ̀ nʉ̀bhà: Árà, nyadʉ̀ kɔ́rɔ́ nyɨ nyarɨ́’ɨ̀ nà dhu núdzi, nyadʉ̀ nyɨ nyòngyè fʉ̀rangà nʉ́ndɔ̀ nǎkʉ̀tálɛ tɔ̀, ndɨ dhu bhěyi nɨ́ ndɨ nyɨ nyabáya ònzì ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̀. Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, ádʉ̀ nyɨra, nyadʉ̀ owùdu nʉ́ngʉ.»
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 Pbɛ́tʉ̀ wɔ̀ alɛ níitdègu wɔ̀ ɔtɛ nɨ́rɨ, nɨ́ kànyɨ̀-ɔ̌nga náadʉ̀ ɨ̀fà ɨ̀fà tɨ́, ndàdʉ̀ àrà ɨzʉ nyʉ́ nà, ábhɔ̌ ònzì nyʉ́ nà ndɨ̀ ndɨ́’ɨ̀ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 Nɨ́, Yěsù náandà tɨná nga, ndàdʉ̀ àtɨ̀nà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ nɨ̌: «Ònzìtálɛ rǒtsù Kàgàwà bhà Idzi ɔ̀ dhu nɨ́ odú dhu nyʉ́!»
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 Nɨ́, ɨdhɔ nʉ́ʉkɔ ábhàlɨ̌ atdídɔ̌ nyʉ́ wɔ̀ dhu ɨ̀ ɨ̀rɨ̀ rɔ̀. Pbɛ́tʉ̀, Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà tdɨ́tdɔ̌ abádhí nɨ̌: «Pbànɨ̌nzó, ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̌ Ádrʉ̀ngbǎ kamà Kàgàwà bhà Idzi ɔ̀ ka kótsù dhu nɨ́ odú dhu nyʉ́.
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 Ngàmɨyà rǒtsù ndʉ̀dà sìndanɨ̀-bhu ɔ̀nǎ dhu rɨ̌’ɨ̀ ɨsɔ́ nyʉ́. Pbɛ́tʉ̀ ònzìtálɛ rǒtsù ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̌ Ádrʉ̀ngbǎ kamà Kàgàwà bhà Idzi ɔ̀ dhu rɨ̌’ɨ̀ odú nyʉ́ ròsè.»
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Ɨdhɔ náadʉ̀ ábhàlɨ̌ nʉ́kɔ atdídɔ̌ nyʉ́ ròsè angyi ɨ̀’ɨ̀nà dɔ̀nǎ, abádhí ràdʉ̀ ’ɔ̀pɛ̀ ’ɔ̀ngʉ̀ dhu tsʉ̀yá nzínzìya ɔ̌, ’àmbɛ àtɨ̀nà dɔ̌: «Olu, ádhɨ nyʉ́ ndɨ ɔ̀gʉ̀ rádʉ̀ ɔ̀gʉ̀?»
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Nɨ́, Yěsù andà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌, ndàdʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌: «Ìndrǔ tɔ̀ ndɨ dhu rɨ̌ nzɨ̌ àdʉ̀ àkǎ, pbɛ́tʉ̀ Kàgàwà tɔ̀ kà rǎdʉ̀ àkǎ àkǎ. Obhó tɨ́, Kàgàwà tɔ̀ kɔ́rɔ́ dhu náarɨ́ àkǎ àkǎ.»
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ Pɛ́tɛrʉ̀ apɛ̀ ɔtɛ ndàtɨ kà nɨ̌: «Ɨ́rɨ, mǎ mʉ́bhà kɔ́rɔ́ dhu, mǎdʉ̀ owùnʉ nʉ́ngʉ.»
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Nɨ́, Yěsù adʉ̀ dhu àdu kà tɔ̀ ndàtɨ: «Ma mɨ́ obhó dhu nʉ́nɔ fʉ̌kʉ̀: atdí alɛ mà náapɛ́ pbɨ̀ndà ɨdza, adɔ́na, awɛ́na, ɨ́yànà, àbanà, pbɨ̀ndà nzónzo mà, pbɨ̀ndà ɔnzɨbvʉ mànà nʉ́bha okúdu dɔ̀ rɔ̀, ndɨrɔ̀ Kàgàwà bhà Ídzì Màkʉ̌rʉ̀-okú dɔ̀ rɔ̀,
29 Jesus respondeu:
30 nɨ́ yà kòmbí àlɛ̌ kɨ́’ɨ̀ ɔ̀ná kàsʉmɨ̀ ɔ̌, kǎbáya ɨdza, adɔ́na, awɛ́na, ayína, inzo, ɔnzɨbvʉ mànà atdí mɨyà-gʉ̀na ròsè, kadʉ̀ àvu rɔ̀ná átɔ̀. Ndɨrɔ̀ olù rɨ́rà kàsʉmɨ̀ ɔ̌, kǎdʉ̀ya dhòdhódhónga tɔ́ ípìrɔ̌nga nábà.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 Pbɛ́tʉ̀, ábhɔ̌ alɛ yà kòmbí arɨ́’ɨ̀ wɛmbɛrɛ̀ tɨ́, nóokoya olù alɛ tɨ́. Ndɨrɔ̀ yà olù alɛ tɨ́ arɨ́’ɨ̀ kòmbí alɛ nóokoya wɛmbɛrɛ̀ t’álɛ tɨ́.»
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Ndɨ kàsʉmɨ̀ ɔ̌, Yěsù mà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ mànà nɨ́ɨ’ɨ̀ Yèrùsàlɛmà ɨ̀ úpo ɔ̀ná otu ɔ̌. Nɨ́, Yěsù náadɨ̀ ndàmbɛ àrà dɔ̌ angyi abádhí tɔ̀. Nɨ́ ɨdhɔ nʉ́ʉkɔ kàbhà ábhàlɨ̌ atdídɔ̌, ndɨrɔ̀ kà-dzidɔ̌ ríwu alɛ náadʉ̀ ɨ̀’ɨ̀ ɔdɔ nà. Nɨ́ Yěsù náanzi atdí-kumì dɔ̀ná ɔ́yɔ̌ nà ábhàlɨ̌ tɨna ɔ̀ tdɨ́tdɔ̌, ndàdʉ̀ ndɔ̀pɛ̀ ndàwɛ rɔ̀ná rɨ́ ndɔ̀nzɨ ɨnzá ɔ̀trɔ̀ kàsʉmɨ̀ ɔ̌ dhu fɨ̌yɔ̀.
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 Kǎtɨ abádhí nɨ̌: «Nyɨ̀rɨ dhu, kànɨ̌ àlɛ̌ kúpo Yèrùsàlɛmà. Nɨ́ ányɨ̀, ka kɨ́ Ìndrǔ t’Ídhùnà nábhʉ̌ pbàkùhánɨ́ tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ mà, Músà bhà Ʉyátá tɔ́ màlímó mànà-fɔ́. Abádhí rɨ̌ anya ɔ̀tdɨ̀ kà-dɔ̌ ndɨ́nɨ̌ ka koho tɨ́, ndɨrɔ̀ abádhí rɨ̌ kàbhʉ̌ ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ Pbàyàhúdí-fɔ́.
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 Ɨ alɛ rɨ̌ kà gàyà nɔ́nzɨ, ɨ̀ rùso ɨsɔ kà-dɔ̀, ’ʉ̀vɨ ka asé nɨ̌, ’àdʉ̀ kòhò, kadʉ̀ kɔ̀tdʉ̀. Ndɨrɔ̀, ɨ̀bhʉ ɨdhɔ dzidɔ̌, kǎdʉ̀ya ndɨ̀ngbɛ̀.»
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Zɛ̀bɛ̀dayò bhà inzo, Yàkɔbhɔ̀ mà Yùwanɨ̀ nà níiwú Yěsù-tɨ’ɔ̀, àdʉ̀ àtɨ̀nà kà nɨ̌: «Mǎ mòzè nyɔnzɨ̀ fʉnʉ́ mǎ mónzina dhu fǎkà.»
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌: «Ádhu nyɨ̌ nyòzè mɔnzɨ̀ fʉ̌kʉ̀?»
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 Nɨ́, abádhí adʉ̀ dhu àdu kà tɔ̀ àtɨ: «Pbʉ̀kʉ̀ Idzi tɔ́ ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ awáwʉ̀ ɔ̀ nyɨ nyótsù nɨ́nganɨ́, nyɨ nyabhʉ̀ya mǎ mǒkò tɨnʉ́, atdí alɛ ràdɨ ɨndʉ́ fangà dɔ̀nǎ rɔ̀, ngǎtsi alɛ ràdʉ̀ àdɨ ígù dɔ̀nǎ rɔ̀.»
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 Pbɛ́tʉ̀ Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌: «Nyɨ̌ nyʉ̀nɨ nzá wɔ̀ nyɨ̌ nyònzì dhu. Nyɨ̌ tɨ́ àdʉ̀ yà ma mɔ́mvʉ̀na àpbɛ̀ tɔ́ kɔ́pà-tsʉ̀ nɔ́mvʉ̀ ɔ̀mvʉ̀? Ndɨrɔ̀ nyɨ̌ tɨ́ àdʉ̀ yà ma málʉ̌na àpbɛ̀ tɔ́ bàtizò nálʉ àlʉ̌?»
38 Jesus respondeu:
39 Nɨ́ abádhí adʉ̀ dhu àdu kà tɔ̀ àtɨ: «Ɔ̀nzɨ mǎ mádʉ̀ lɛ̀màna nɔ́nzɨ̀.» Nɨ́ Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌: «Obhó tɨ́, ɔ̀mvʉ̀ nyɨ̌ nyɔmvʉ́ya ma mɔ́mvʉ̀na àpbɛ̀ tɔ́ kɔ́pà-tsʉ̀, nyǎdʉ̀ ma málʉ̌na àpbɛ̀ tɔ́ bàtizò nálʉ.
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 Pbɛ́tʉ̀, ìndrǔ nɨ́lɨ̌ ka kɨ́ ràdɨ idú fangà dɔ̀nǎ rɔ̀, ndɨrɔ̀ idú ígù dɔ̀nǎ rɔ̀ dhu nɨ́ nzɨ̌ ɔ̀tɛ̌du. Ɨ ngari nɨ́ Kàgàwà náabhɔ̀lɔ̀ ka fɨ̌yɔ̀ alɛ tɔ́.»
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 Wɔ̀ dhu ɨ̀ ɨ̀rɨ̀ rɔ̀, atdí-kumì ngʉ̌kpà ábhàlɨ̌ náadʉ̀ àkǒ àkǒ tɨ́ Yàkɔbhɔ̀ mà Yùwanɨ̀ nà rɔ̌.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ abádhí nánzì kɔ́rɔ́, ndàdʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌: «Nyɨ̌ nyʉ́nɨ wà yà ìndrǔ ʉ̀nda rɨ́ dhu tɨ́ ka kátɨna alɛ náarádʉ̀ ’à’ɛ yà ɨ̀ ʉ́ndana alɛ dɔ̌ tɨ́ dhu. Ndɨrɔ̀, nyɨ̌ nyʉ́nɨ wà ìndrǔ dɔ̌ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ tɨ́ ka kátɨna alɛ náarádʉ̀ òko ’àmbɛ ɔbɨ̀ya kɛ̀lɛ̌ nívì dɔ̌ ìndrǔ tɔ̀ dhu.
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 Pbɛ́tʉ̀, dhu àkǎ nzá ndɔ̀nzɨ̀ ndɨ̀ wɔ̀ ndɨ bhěyi nzínzìkʉ ɔ̌. Atdí nzínzìkʉ ɔ̌ alɛ náapɛ́ ndòzè ndɨ̀’ɨ̀ ádrʉ̀ngbǎlɛ tɨ́, nɨ́ kàkǎ ndɨ̀’ɨ̀ fʉ̀kʉ́ kasʉtálɛ tɨ́.
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 Ndɨrɔ̀, atdí nzínzìkʉ ɔ̌ alɛ náapɛ́ ndòzè ndɨ̀’ɨ̀ wɛmbɛrɛ̀ t’álɛ tɨ́, nɨ́ kàkǎ ndɨ̀’ɨ̀ kɔ́rɔ́ alɛ tɔ́ ɨnɔ tɨ́.
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 Obhó tɨ́, ɨma Ìndrǔ t’ídhùnà, ma mɨra nzá ndɨ́nɨ̌ ma mabhʉ̀ tɨ́ ìndrǔ rɔ̀nzɨ̀ kasʉ idù, pbɛ́tʉ̀ ma mɨra ìndrǔ-kàsʉ̌ ma mɔnzɨ tɨ́, madʉ̀ pbàkà ípìrɔ̌nga nábhʉ kɔ́rɔ́ alɛ nʉwʉ̀ tɨ́.»
45 Porque até o
46 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù mà pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ mànà níiwú ùvò Yɛ̀rɨkɔ̀ tɨ́ kátɨna kɨgɔ̀ ɔ̀. Nɨ́ ndɨ kɨgɔ̀ ɔ̀ rɔ̀ abádhí rǔvò pbɨ̀ndà ábhàlɨ̌ mànà, ndɨrɔ̀ ádrʉ̀ngbǎ ihé-yà mànà ɔ̀ná kàsʉmɨ̀ ɔ̌, atdí ndùmùndúmú Bàràtìmayò tɨ́ kátɨna, Tìmayò t’ídhùnà, náadɨ̀ otu-igì dɔ̌ ndàmbɛ dhu núnzi dɔ̌ ìndrǔ-fɔ́.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 Nɨ́, kǐtdègu dhu nɨ́rɨ Yěsù, Nàzàretì ɔ̌ alɛ ràrɨ̌ wɔ̀ rɨ́rà, nɨ́ kǎpɛ̀ ndùkǔ, ndàmbɛ àtɨ̀nà dɔ̌: «Yěsù, Dàwudì t’Ídhùnǎ, ábà ɨzʉ dùdú!»
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 Ábhɔ̌ alɛ náambɛ́nà ɔ̀rʉ̀ dɔ̌ kàdɔ̌ ndɨ́nɨ̌ kɨ̌nɛ̀ tɨ́. Pbɛ́tʉ̀, kǎdʉ̀ àdɨ ndàmbɛ ùkǔ dɔ̌ àrǐ nyʉ́ tɨ́ tdɨ́tdɔ̌, ndàmbɛ àtɨ̀nà dɔ̌: «Dàwudì t’Ídhùnǎeè, ábà ɨzʉ dùdú!»
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ ìde, ndàdʉ̀ àtɨ̀nà: «Nyànzi pɛ́ ka!» Nɨ́ abádhí náadʉ̀ wɔ̀ ndùmùndúmú nánzì, ’àdʉ̀ àtɨ̀nà nɨ̌: «Ótù afínʉ! Ɨ́và nyɨ, kànɨ̌ kà rɨ̌ nyanzi!»
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 Nɨ́ kǎbvù pbɨ̀ndà ɔrʉ́ mʉ̀dzarʉ̀, ndàdʉ̀ ndɨ̀bɛ̀ ndìdè, ndàdʉ̀ àrà Yěsù-tɨ’ɔ̀.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 Nɨ́ Yěsù níivú dhu kà-tsʉ̌ ndàtɨ: «Ádhu nyɨ nyòzè mɔnzɨ̀ ɨndʉ̀?» Nɨ́ wɔ̀ ndùmùndúmú náadù ɔtɛ kà tɔ̀ ndàtɨ: «Màlimǒ, ma mòzè mala nga tdɨ́tdɔ̌.»
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà kà nɨ̌: «Árà, ɨwà pbʉ̀kʉ̀ a’uta nɨ́gʉ̌ nyɨ.» Nɨ́ ányɨ̀rɔ̌ rɔ̀ tɨ́ kǎdʉ̀ nga nɔ́pɛ̀ ndàla, ’àdʉ̀ òwu atdí otu ɔ̌ Yěsù mànà.
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.