João 7
Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs NAA
1 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Yěsù ubhì Gàlìlayà tɔ́ pbìrì ɔ̀nǎ. Obhó tɨ́, kǎzè nzá ndùbhi Yùdɛyà tɔ́ pbìrì ɔ̀nǎ, Pbàyàhúdí tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ rǒwu ndɔ̀nɛ̀ rɔ̌, ndɨ́nɨ̌ ɨ̀ abhʉ̀ tɨ́ ndɨ̀ kohò ndɨ̀ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.
1 Passadas essas coisas, Jesus andava pela Galileia, porque não desejava andar pela Judeia, visto que os judeus queriam matá-lo.
2 Wɔ̀ ndɨ kàsʉmɨ̀ ɔ̌, Pbàyàhúdí tɔ́ hɛmɛ̌-dzà tɔ́ mʉ̀hɛndʉ̀-ɨdhɔ̀ nɨ́ɨ’ɨ̀ ɨwà ndìndù ndɨ̀ rɔ́.
2 E a festa dos judeus, chamada de Festa dos Tabernáculos, estava próxima.
3 Nɨ́ Yěsù t’ádɔ́na náatɨ kà nɨ̌: «Ɨ́và nyɨ ɨrɔ́ rɔ̀, nyarà Yùdɛyà tɔ́ pbìrì ɔ̀, ndɨ́nɨ̌ pbʉ̀kʉ̀ ábhàlɨ̌ náala tɨ́ nyɨ nyarɔ́nzɨna dhu átɔ̀.
3 Então os irmãos de Jesus se dirigiram a ele e disseram: — Deixe este lugar e vá para a Judeia, para que também os seus discípulos vejam as obras que você faz.
4 Ɨ̀nzɨ̌ ndɨ̀ nòzè kʉnɨ ndɨ̀ alɛ rǎdʉ̀ ndɨ̀ ndarɔ́nzɨna dhu núrù ùru tɨ́. Nɨ́ kɔ̌kɔ̀ nyɨ nyarɔ́nzɨna dhu àkǎ nyarà ɔ̀nzɨ̀nà rɔ̌ kɔ́rɔ́ alɛ ràdʉ̀ àlanà.»
4 Porque, se alguém quer ser conhecido, não pode realizar os seus feitos em segredo. Já que você faz essas coisas, manifeste-se ao mundo.
5 Obhó tɨ́, ɨ Yěsù t’ádɔ́na nyʉ́ mà ɨ̀tɨ́rɔ̀ náa’u nzá kàbhà dhu.
5 Acontece que nem mesmo os irmãos de Jesus criam nele.
6 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ àtɨ̀nà abádhí nɨ̌: «Idù ídzì kàsʉmɨ̀ nápɛ̀ nzá àkǎ. Pbɛ́tʉ̀, fʉ̌kʉ̀ kɔ́rɔ́ kàsʉmɨ̀ nɨ́ ídzì kàsʉmɨ̀.
6 Então Jesus lhes disse:
7 Yà adzɨ ɔ̌ alɛ rɨ̌ nzɨ̌ àdʉ̀ nyɔ̌ndrɔ̀. Pbɛ́tʉ̀, ɨma abádhí ɔ́ndrɔ̀ atdídɔ̌, yà ma márádʉ̀ dhu ʉ̀nɔ̀ kpangba matɨ: abádhí arɔ́nzɨna dhu ràrɨ̌ nzɛ́rɛ dhu dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.
7 O mundo não pode odiar vocês, mas a mim ele odeia, porque eu dou testemunho a respeito dele, dizendo que as suas obras são más.
8 Nɨ́ nyɨ̌, nyòwu mʉ̀hɛndʉ̀ ɔ̀. Ɨmá na, ma mɨ́ nzɨ̌ àrà wɔ̀ mʉ̀hɛndʉ̀ ɔ̀, ɨnzá ányɨ̀ ma márà nɨ̌ pbàkà kàsʉmɨ̀ àpɛ̀ àkǎ nɨ́dhunɨ̌.»
8 Vão vocês para a festa. Eu não vou, porque o meu tempo ainda não se cumpriu.
9 Wɔ̀ dhu ndɨ̀ ndʉ̀nɔ̀ abádhí tɔ̀ rɔ̀, Yěsù adʉ̀ àdɨ Gàlìlayà tɔ́ pbìrì ɔ̀.
9 Tendo dito isso, Jesus continuou na Galileia.
10 Yěsù t’ádɔ́na níitdègu òwu mʉ̀hɛndʉ̀ ɔ̀, nɨ́ kǎdʉ̀ ndɨ̀và ndàrà átɔ̀ ányɨ̀. Kǎrà ányɨ̀ ɨ̀nzɨ̌ ndɨ̀tɛ̀ ndɨ̀ kpangba ìndrǔ tɔ̀.
10 Depois que seus irmãos tinham ido à festa, Jesus também foi, não publicamente, mas em segredo.
11 Nɨ́, Pbàyàhúdí tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ náambɛ́nà kɔ̀nɛ̀ dɔ̌ wɔ̀ ndɨ mʉ̀hɛndʉ̀ ɔ̌. Abádhí owúnà dhu ɔ̀ngʉ̀ rɔ̌ ’àmbɛ àtɨ̀nà dɔ̌: «Ka nyʉ́ rɨ̌’ɨ̀ ɨ̀ngbɔrɔ́?»
11 Ora, os judeus o procuravam na festa e perguntavam: — Onde estará ele?
12 Wɔ̀ ndɨ kàsʉmɨ̀ ɔ̌, ihé-yà náambɛ́nà ’àgò dɔ̌ atdídɔ̌ nyʉ́ nzínzìya ɔ̌ Yěsù nàndà dhu dɔ̌. Atdídhená alɛ nóowúnà àtɨ̀nà rɔ̌: «Wɔ̀rɨ́ alɛ nɨ́ ídzì alɛ nyʉ́.» Ngʉ̌kpà alɛ ràdʉ̀ òwu àtɨ̀nà rɔ̌: «Ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ wɔ̀ dhu bhěyi! Wɔ̀rɨ́ alɛ náarɨ́ ìndrǔ nʉ́trǎ atdídɔ̌.»
12 E havia grande murmuração a respeito de Jesus entre as multidões. Uns diziam: — Ele é bom. E outros afirmavam: — Não, não é! Ele engana o povo.
13 Pbɛ́tʉ̀, abádhí nzínzì ɔ̌ atdí alɛ mà náaránà nzɨ̌ ndɨ̀ ndòzè ndʉ̀nɔ̀ Yěsù dɔ̌ dhu nɔ́vɔ̀ rɔ̌ kpangba, Pbàyàhúdí tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ-ɔdɔ̀ nɔ́nzɨ ɨ̀’ɨ́ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.
13 Entretanto, ninguém falava dele abertamente, por ter medo dos judeus.
14 Nɨ́, ɨwà mʉ̀hɛndʉ̀-ɔ̌nga nálì ndɨ̀ rɔ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ, Yěsù atsù Kàgàwà bhà ɨdza ɔ̀, ndàdʉ̀ ndɔ̀pɛ̀ ndùdhe dhu ìndrǔ tɔ̀.
14 Quando a festa já estava na metade, Jesus foi ao templo e começou a ensinar.
15 Nɨ́ ɨdhɔ nʉ́ʉkɔ Pbàyàhúdí atdídɔ̌ nyʉ́. Abádhí adʉ̀ ’ɔ̀pɛ̀ ’ɔ̀ngʉ̀ dhu tsʉ̀yá, ’àmbɛ àtɨ̀nà dɔ̌: «Yàrɨ́ alɛ nyʉ́ nʉ́nɨ Andítá ɨ̀ngbǎ dhu bhěyi, àzèmbè ɨnzá ndɨ̀ ndɔ́zʉ̀ dhu rɔ́rɔ̀?»
15 Então os judeus se maravilhavam e diziam: — Como é que ele pode ser letrado, se não chegou a estudar?
16 Nɨ́ Yěsù adʉ̀ dhu àdu abádhí tɔ̀, ndàtɨ: «Yà ma marúdhěna ìndrǔ tɔ̀ dhu nɨ́ nzɨ̌ dùdu ɔ̀ rɔ̀ áhʉ dhu, pbɛ́tʉ̀ ndɨ dhu aráhʉ yà ma nívì Àbadu Kàgàwà-dɔ ɔ̀ rɔ̀.
16 Jesus lhes respondeu:
17 Kàgàwà ózè dhu nòzè ndɔ̀nzɨ̀ alɛ nɨ́ ndɨ rádʉ̀ dhu ʉ̀nɨ, yà ma marúdhěna dhu ràtɨ́ Kàgàwà údhe idù dhu, ndɨrɔ̀ ngǎtsi nɨ̌, yà ma marʉ́nɔna ɔtɛ ràtɨ́ dùdu ɔ̀ rɔ̀ àhʉ ɔtɛ.
17 Se alguém quiser fazer a vontade de Deus, conhecerá a respeito da doutrina, se ela é de Deus ou se eu falo por mim mesmo.
18 Dɔ̀na ɔ̀ rɔ̀ àhʉ dhu dɔ̌ tɨ́ arɨ́ ndòzè ndìdè alɛ nɨ́ ndɨ̀ nòzè kɨfʉ ndɨ alɛ. Pbɛ́tʉ̀, yà ndɨ̀ nívì alɛ nòzè kɨfʉ alɛ rǎdʉ̀ obhó dhu nʉ́nɔ̀. Ndɨrɔ̀, nzɛ́rɛ dhu mà rɨ̌ nzɨ̌ àdʉ̀ àhʉ kà-ɔ̀ rɔ̀.
18 Quem fala por si mesmo está buscando a sua própria glória; mas o que busca a glória de quem o enviou, esse é verdadeiro, e nele não há falsidade.
19 Músà nʉ́ʉbhà tɨ́ nzá Ʉyátá fʉ̌kʉ̀? Pbɛ́tʉ̀, atdí alɛ mà nzínzìkʉ ɔ̌ náarɨ́ nzɨ̌ àdʉ̀ ndɨ Ʉyátá nɨ́fʉ. Nɨ́ ádhu nyɨ̌ nyárɨ́ mɔnɛ ndɨ́nɨ̌ nyɨ̌ nyabhʉ̀ tɨ́ ma kohò nɨ̌?»
19 Não é fato que Moisés deu a Lei para vocês? Contudo, nenhum de vocês a cumpre. Por que estão querendo me matar?
20 Nɨ́ ihé-yà adʉ̀ dhu àdu Yěsù tɔ̀, ’àtɨ: «Nyɨ nyɨ́’ɨ̀ nzɛ́rɛ-alafí nà ʉ̀nʉ̀! Ádhɨ ndɨ nyɔnɛ rɨ́ ndɨ́nɨ̌ ndɨ̀ ndabhʉ̀ tɨ́ nyɨ kohò?»
20 A multidão respondeu: — Você tem demônio. Quem é que está querendo matá-lo?
21 Nɨ́, Yěsù adʉ̀ dhu àdu abádhí tɔ̀, ndàtɨ: «Ma mɔ́nzɨ̀ atdí dhu kɛ̀lɛ̌ sàbatʉ̀-ɨdhɔ̀ ɔ̌, ɨdhɔ ràdʉ̀ nyʉ̌kɔ kɔ́rɔ́.
21 Jesus respondeu:
22 Músà nʉ́ʉyá dhu fʉ̌kʉ̀ nyǒngò fʉ̀kʉ́ kpabhínzo-ɔ̀nzɨ̌nga nɔ́bhɔ̀lɔ̀. (Pbɛ́tʉ̀ ndɨ dhu nyʉ́ napɛ̀ nɨ́ nzɨ̌ Músà. Ka napɛ̀ nɨ́ abhúkʉ). Nɨ́, nyɨ̌ nyarádʉ̀ kpabhínzo-ɔ̀nzɨ̌nga nɔ́bhɔ̀lɔ̀ sàbatʉ̀-ɨdhɔ̀ ɔ̌ màtɨ́.
22 Moisés lhes deu a circuncisão — se bem que ela não vem de Moisés, mas dos patriarcas —, e vocês fazem a circuncisão de um menino até mesmo no sábado.
23 Nyɨ̌ nyárɨ́ fʉ̀kʉ́ kpabhínzo-ɔ̀nzɨ̌nga nɔ́bhɔlɔ sàbatʉ̀-ɨdhɔ̀ ɔ̌ màtɨ́, ɨ̀nzɨ̌ ndɨ dhu ràdʉ̀ nyǎbhʉ nyʉ̌kɔ̀ Músà bhà Ʉyátá. Nɨ́ ádhu ìndrǔ-ngbùlǔ nyʉ́ ma mɨ̀gʉ̌ sàbatʉ̀-ɨdhɔ̀ ɔ̌ rɔ̀ nyɨ̌ nyádʉ̀ àkǒ rùdú nɨ̌?
23 E, se um menino pode ser circuncidado em dia de sábado, para que a Lei de Moisés não seja desrespeitada, por que vocês ficam indignados contra mim, pelo fato de eu ter curado por completo um homem num sábado?
24 Ɨ̀nzɨ̌ nyòngò ìndrǔ-ànyǎ nɨ́tdɨ̀ yà nyɨ̀kpɔ́kʉ ɔ̌ nyɨ̌ nyálǎna dhu-okú dɔ̀ rɔ̀ tɨ́. Pbɛ́tʉ̀, nyòngò ìndrǔ-ànyǎ nɨ́tdɨ̀ obhónánga dɔ̌.»
24 Não julguem segundo a aparência, mas julguem pela reta justiça.
25 Wɔ̀ Yěsù ʉ̀nɔ̀ dhu ɨ̀ ɨ̀rɨ̀ rɔ̀, Yèrùsalɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̌ atdídhená alɛ náapɛ̀ ’ɔ̀ngʉ̀ dɔ̌ tsʉ̀yá, ’àmbɛ àtɨ̀nà dɔ̌: «Hɔ̀kɔ̀! Tɨ́ obhó yà ka kúbhi ɔ̀nɛ̀nà rɔ̌ ndɨ́nɨ̌ kabhʉ̀ tɨ́ kohò alɛ nyʉ́ wɔ̀?
25 Alguns de Jerusalém diziam: — Não é este o homem que estão querendo matar?
26 Nyàndà pɛ́ kà rɔ̌tɛ kpangba, ɨ̀nzɨ̌ kadʉ̀ atdí dhu mà nɔ́nzɨ̀ rɔ̀ná! Àlɛ̌ tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ nyʉ́ nʉ́nɨ tɨ́ nzá wà dhu, yàrɨ́ alɛ ràrɨ̌ obhó nyʉ́ Krɨ́stɔ̀?
26 Eis que ele fala abertamente, e ninguém lhe diz nada. Será que as autoridades reconhecem de fato que este é o Cristo?
27 Pbɛ́tʉ̀, àlɛ̌ kʉ̀nɨ wà àdhà rɔ̀ màtɨ́ yàrɨ́ alɛ nɨ́rà dhu. Krɨ́stɔ̀ rɨ̌rà nɨ́nganɨ́, atdí alɛ mà nʉ́ʉnɨya ɨ̀nzɨ̌ àdhà rɔ̀ màtɨ́ kɨ̀rà dhu.»
27 Mas nós sabemos de onde este homem vem. Quando, porém, o Cristo vier, ninguém saberá de onde ele é.
28 Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ Kàgàwà bhà ɨdza ɔ̌ rɔ̀ ndɨ̀ ndɨ́ dhu ùdhě ìndrǔ tɔ̀ rɔ́rɔ̀, Yěsù atɛ̀ ɔrʉ́ tǔna nyʉ́ nà, ndàtɨ: «Nyɨ̌ nyʉ̀nɨ wà ma, ndɨrɔ̀ nyɨ̌ nyʉ̀nɨ wà àdhà alɛ màtɨ́ ma mɨ́’ɨ̀ dhu. Pbɛ́tʉ̀, ma mɨ́rà nzá ɔvɔ̀du dɔ̌ ma-tɨ́rɔ̀. Ɨma nívì alɛ nɨ́ àkǎ àkǎ nyǎ’ù alɛ, ndɨrɔ̀ ndɨ alɛ nɨ́ ɨnzá nyɨ̌ nyʉ́nɨ alɛ.
28 Enquanto ensinava no templo, Jesus disse em voz alta:
29 Pbɛ́tʉ̀, ma mʉ́nɨ wà àbadhi. Obhó tɨ́, ma mɨ́rà kà bhà rɔ̀, ndɨrɔ̀ Ka nɨ́ ndɨ ɨma nívì alɛ.»
29 Eu o conheço, porque venho da parte dele e ele me enviou.
30 Nɨ́, abádhí adʉ̀ dhu ɔ̀nzɨ̀ ndɨ́nɨ̌ ɨ̀ alʉ́ tɨ́ Yěsù, pbɛ́tʉ̀ atdí alɛ mà náadʉ̀ nzá ɔtsʉ́na nɨ́lɨ kà-rɔ̌, ɨnzá kà bhà kàsʉmɨ̀ nápɛ̀ àkǎ nɨ́dhunɨ̌.
30 Então quiseram prendê-lo, mas ninguém lhe pôs as mãos, porque a sua hora ainda não havia chegado.
31 Pbɛ́tʉ̀, ihé-yà nzínzì ɔ̌ ábhɔ̌ alɛ nyʉ́ náadʉ̀ Yěsù à’ù. Ɨ alɛ nóowúnà àtɨ̀nà rɔ̌: «Krɨ́stɔ̀ rɨ̌rà nɨ́nganɨ́, kɔ̌nzɨya tɨ́ ɔ̀nzɨ ɨdhɔ rɨ̌ ìndrǔ ʉ̀kɔ̌ nɨ̌ dhu ròsè yàrɨ́ alɛ rǎrà ɔ̀nzɨ̀nà rɔ̌ dhu dɔ̀nǎ?»
31 Porém muitos dentre a multidão creram nele e diziam: — Quando o Cristo vier, será que vai fazer maiores sinais do que este homem tem feito?
32 Pbàfàrìsáyó níitdègu kɔ̌kɔ̀ ihé-yà rʉ̌nɔna obvò tǔyá na Yěsù dɔ̌ dhu nɨ́rɨ, nɨ́ pbàkùhánɨ́ tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ mà, Pbàfàrìsáyó mànà, náavì Kàgàwà bhà ɨdza-ngbɔ̀ nɔ́dɔ arɨ́ sàndǐrì, ròwù Yěsù nósò.
32 Os fariseus, ouvindo a multidão murmurar essas coisas a respeito de Jesus, juntamente com os principais sacerdotes enviaram guardas para o prender.
33 Nɨ́ abádhí níwǔ ùvò tɨná rɔ̀ Yěsù atɨ: «Àlɛ̌ kòko òko atdíkpá nyɨ̌ mànà ákɛ̌ kàsʉmɨ̀ tɨ́ tdɨ́tdɔ̌. Ndɨ dhu-dzidɔ̌, ma mɨ́ madǔ yà ɨma nivi alɛ-tɨ’ɔ̀.
33 Jesus disse:
34 Nɨ́, nyɨ̌ nyowuya ɨma nɔmɛ̀ rɔ̌, ɨ̀nzɨ̌ nyǎdʉ̀ mala. Obhó tɨ́, yà ma márà ɨ nga nɨ́ ɨ̀nzɨ̌ nyɨ̌ nyádʉ̀ òwu ùvò ɨ nga.»
34 Vocês irão me procurar, mas não me acharão; vocês também não podem ir para onde eu estou.
35 Nɨ́, Pbàyàhúdí tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ náadʉ̀ ’ɔ̀pɛ̀ ’ɔ̀ngʉ̀ dhu tsʉ̀yá nzínzìya ɔ̌, ’àmbɛ àtɨ̀nà dɔ̌: «Hɔ̀kɔ̀! Kà rɨ̌ ndɨ̀và ndàrà àdhà, ɨ̀nzɨ̌ àlɛ̌ kadʉ̀ tɨ́ ndàla? Kà tɨ́ àrà yà Pbàgìríkí-bvʉ̀nǎ ɨ̀ nɨ́fàlà Pbàyàhúdí-bvʉ̀? Kà tɨ́ àrà dhu ùdhe Pbàgìríkí tɔ̀?
35 Então os judeus disseram uns aos outros: — Para onde ele irá que não o possamos achar? Será que pretende ir para a diáspora entre os gregos, a fim de ensinar os gregos?
36 Nyàndà pɛ́ kàtɨ, àlɛ̌ ràrɨ̌ ndɔ̀nɛ ɨ̀nzɨ̌ àlɛ̌ ràdʉ̀ ndàla, ndɨrɔ̀ ndɨ̀ ndárà ɨ nga ràrɨ̌ ɨ̀nzɨ̌ àlɛ̌ ka kádʉ̀ òwu ùvò ɔ̀nà ngari. Nɨ́ wɔ̀ dhu-tɨ̀ nɨ́ àdhu?»
36 Que significa isso que ele diz: “Vocês irão me procurar, mas não me acharão; vocês também não podem ir para onde eu estou?”
37 Hɛmɛ̌-dzà tɔ́ mʉ̀hɛndʉ̀ rǐku ɔ̀ná ɨdhɔ nɨ’ɨ̀ ndɨ ádrʉ̀ngbǎ ɨdhɔ nyʉ́. Nɨ́, ndɨ nɨ́nganɨ́, Yěsù ɨvà ndɨ̀ ndìdè ihé-yà-ɔ̀nzɨ̌, ndàdʉ̀ dhu ɔ̀vɔ̀ abádhí tɔ̀ ɔrʉ́ tǔna nyʉ́ nà, ndàtɨ: «Ɨdha-atdyú nà rɨ́’ɨ̀ alɛ nákǎ ndɨ̀rà tɨdu ɔ̀, ndɨ́nɨ̌ ndadʉ̀ tɨ́ ɨdha nɔ́mvʉ̀.
37 No último dia, o grande dia da festa, Jesus se levantou e disse em voz alta:
38 Àdhàdhɨ̀ yà Kàgàwà bhà Andítá rʉ̌nɔna dhu bhěyi tɨ́, ɨma nà’ù alɛ-afí ɔ̀ rɔ̀ dhòdhódhónga tɔ́ ípìrɔ̌nga nábhʉ̌ rɨ́ ìndrǔ tɔ̀ ɨdha rǎdʉ̀ àhʉ, rɨ̀lɨ ndɨ̀ yà bhʉ̀na ɔ̌ rɔ́kʉ ɨdha-akpà ɔ̌ ɨdha bhěyi.»
38 Quem crer em mim, como diz a Escritura, do seu interior fluirão rios de água viva.
39 Yěsù ʉnɔ wɔ̀ dhu, yà Kàgàwà rǎdʉ̀ ndɨ̀ nà’ù alɛ ɨ̀ra nɨ̌ Ɨ̀lɨ̌lǎ-Alafí-okú dɔ̀ rɔ̀. Wɔ̀ ndɨ kàsʉmɨ̀ ɔ̌, Kàgàwà nɨ́ɨ’ɨ̀ ɨnzá ndɨ̀ ndàpɛ̀ pbɨ̀ndà Ɨ̀lɨ̌lǎ-Alafí nívì rɨ̀rà yà adzɨ dɔ̌ rɔ́. Obhó tɨ́, Kàgàwà nɨ́ɨ’ɨ̀ ɨnzá ndɨ̀ ndàpɛ̀ Yěsù ɨ̀dzɨ̌, ndɨ̀lɨ pbɨ̀ndà ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ awáwʉ̀ ɔ̌ rɔ́.
39 Isso ele disse a respeito do Espírito que os que nele cressem haviam de receber; pois o Espírito até aquele momento não tinha sido dado, porque Jesus ainda não havia sido glorificado.
40 Nɨ́ wɔ̀ Yěsù ʉ̀nɔ̀ dhu ɨ̀ ɨ̀rɨ̀ rɔ̀, ihé-yà nzínzì ɔ̌ atdídhená alɛ náatɨ Yěsù nɨ̌: «Yàrɨ́ alɛ nɨ́ obhó nyʉ́ Kàgàwà bhà nabì nyʉ́.»
40 Quando ouviram essas palavras, alguns do meio do povo diziam: — Este é verdadeiramente o profeta.
41 Ngʉ̌kpà alɛ adʉ̀ àtɨ̀nà: «Yàrɨ́ alɛ nɨ́ Krɨ́stɔ̀.» Ndɨrɔ̀, ngʉ̌kpà-tsí náadʉ̀ àtɨ̀nà: «Hǒyì! Krɨ́stɔ̀ tɨ́ àdʉ̀ ɨ̀rà ɨ̀rà Gàlìlayà tɔ́ pbìrì ɔ̀ rɔ̀?
41 Outros diziam: — Ele é o Cristo. Outros, porém, perguntavam: — Por acaso o Cristo virá da Galileia?
42 Kàgàwà bhà Andítá nátɨ́ obhó àtɨna Krɨ́stɔ̀ rahʉ̀ya Dàwudì-dhú bvʉ̌ rɔ̀? Ndɨrɔ̀, kǎtɨ́ obhó àtɨna àbadhi rahʉ̀ya Bɛ̀tɛ̀lɛ̀hɛmʉ̀, yà Dàwudì adɨ̀ ɔ̀ná pbanga ɔ̌ rɔ̀?»
42 Não diz a Escritura que o Cristo vem da descendência de Davi e da aldeia de Belém, de onde era Davi?
43 Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ ihé-yà-ɔ̌nga náadʉ̀ ndʉ̀ndɔ̀ Yěsù-okú dɔ̀ rɔ̀.
43 Assim, houve divisão entre o povo por causa dele.
44 Nɨ́ atdídhená abádhí nzínzì ɔ̌ alɛ náatsú ’òsò Yěsù, pbɛ́tʉ̀ atdí alɛ mà náadʉ̀ nzá ɔtsúna nɨ́lɨ kà-rɔ̌.
44 Alguns queriam prendê-lo, mas ninguém lhe pôs as mãos.
45 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, yà pbàkùhánɨ́ tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ mà, Pbàfàrìsáyó mànà nóvìnà ròwù Yěsù òsò sàndǐrì níitdègu ’àdǔ, nɨ́ ɨ alɛ níivú dhu ɨ sàndǐrì-tsʉ̌, ’àtɨ: «Ádhu ɨnzá nyɨ̌ nyìwǔ Yěsù nà nɨ̌?»
45 Os guardas voltaram à presença dos principais sacerdotes e fariseus, e estes lhes perguntaram: — Por que vocês não o trouxeram?
46 Nɨ́ kɔ̌kɔ̀ sàndǐrì náadʉ̀ dhu àdu ’àtɨ: «Ɨnzá atdí alɛ mà nápɛ̀ ɔ̀tɛ angyi wɔ̀rɨ́ alɛ rǎrà ɔ̀tɛ rɔ̌ dhu bhěyi!»
46 Eles responderam: — Jamais alguém falou como este homem.
47 Pbàfàrìsáyó adʉ̀ dhu ìvu abádhí-tsʉ̌ ’àtɨ: «Nyɨ̌ nyʉ́ mà, nyɨ̌ nyʉ̀bhà tɨ́ nyɨ̌ kà rʉ̀trǎ nyɨ̌ átɔ̀?
47 Os fariseus disseram aos guardas: — Será que também vocês foram enganados?
48 Nyɨ̌ nyála tɨ́ àlǎ àlɛ̌ tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ nzínzì ɔ̌ atdí alɛ mà, ndɨrɔ̀ Pbàfàrìsáyó nzínzì ɔ̌ atdí alɛ mà ka ná’ù rɔ́?
48 Por acaso alguma das autoridades ou algum dos fariseus creu nele?
49 Pbɛ́tʉ̀, kɔ̌kɔ̀ ka ná’ù ihé-yà nɨ́ ɨnzá àlɛ̌ tɔ́ Ʉyátá nʉ́nɨ alɛ. Ndɨrɔ̀, ɨ alɛ nɨ́ òfù tɨ́ ka kófù alɛ.»
49 Mas esse povo que nada sabe da lei é maldito.
50 Wɔ̀ ndɨ kàsʉmɨ̀ ɔ̌, Nɨ̀kɔ̀dɛmʉ̀, yà kúbhingánǎ arà àhʉ Yěsù-tɨ’ɔ̀ alɛ nɨ́ɨ’ɨ̀ ìnè ɨ Pbàfàrìsáyó nzínzì ɔ̌. Nɨ́ kǎdʉ̀ dhu ìvu abádhí-tsʉ̌, ndàtɨ:
50 Nicodemos, um deles, que antes tinha ido conversar com Jesus, perguntou-lhes:
51 «Àlɛ̌ tɔ́ Ʉyátá návi tɨ́ àvǐ kɔtdɨ̀ anya ìndrǔ dɔ̌, ɨnzá ka kɨ̀rɨ̀ ndɨ alɛ rʉ̌nɔna dhu mà, ndɨrɔ̀ ɨnzá ka kʉ̀nɨ ndɨ alɛ ɔ́nzɨ̀ dhu mà rɔ́rɔ̀?»
51 — Será que a nossa lei condena um homem sem primeiro ouvi-lo e saber o que ele fez?
52 Nɨ́ abádhí adʉ̀ dhu àdu Nɨ̀kɔ̀dɛmʉ̀ tɔ̀ ’àtɨ: «Nyɨ nátɨ́ átɔ̀ Gàlìlayà tɔ́ pbìrì ɔ̌ alɛ? Ɔ́nɛ pɛ́ Kàgàwà bhà Andítá ɔ̀ nga mběyi! Nɨ́ nyɨ nyɨ́ dhu àlǎ, ɨnzá Kàgàwà bhà nabì ràpɛ̀ àhʉ atdí màtɨ́ Gàlìlayà tɔ́ pbìrì ɔ̀ rɔ̀.» [
52 Eles responderam: — Por acaso também você é da Galileia? Examine e verá que da Galileia não se levanta profeta.
53 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, ngǎtsi alɛ adʉ̀ ndɨ̀và ndɔ̀dɨ̀ dɔ̀na, ndàrà pbɨ̀ndà.
53 E cada um foi para a sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.