Hebreus 6
Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs VC
1 Nɨ́ ndɨ dhu bhěyi kà rɨ̌’ɨ̀ rɔ̀, dhu àkǎ àlɛ̌ rʉ̀dà yà dɔ̀na-kpa ɔ̀ rɔ̀ ka kudhè àlɛ̌ tɔ̀ Krɨ́stɔ̀ dɔ̌ ɨsɨ́sɔ́ dhu-dɔ̀nǎ, àlɛ̌ ràdʉ̀ àmbɛ òwu dɔ̌ angyi yà ɨwà ɔ́’ɔ̀ alɛ tɔ̀ àkǎnà kudhe dhu-tɨdɔ̀ ʉ̀nɨ̌ àlɛ̌ kɨ́ dhu ɔ̌. Dhu àkǎ nzá àlɛ̌ ràpbǎ àlɛ̌ tdɨ́tdɔ̌ yà dɔ̀na-kpa ɔ̀ rɔ̀ ka kudhè àlɛ̌ tɔ̀ dhu t’ʉ́nɨta rɔ̌. Ɨ dhu nɨ́: yà ɔvɛ ɔ̀ rádʉ̀ ìndrǔ ʉ̀ndà mʉ̀tsɔ-tɨdɔ̀ ɔ̀ rɔ̀ ka kɨ́ alɛ ʉ̀gɛ̀rɛ̀ kʉbhà dhu mà, Kàgàwà à’u ka kɨ́ dhu mànà.
1 Pelo que, transpondo os ensinamentos elementares da doutrina de Cristo, procuremos alcançar-lhe a plenitude. Não queremos agora insistir nas noções fundamentais da conversão, da renúncia ao pecado, da fé em Deus,
2 Ndɨrɔ̀ nɨ́ bàtizò dɔ̌ ka kɨ́ dhu ùdhě ìndrǔ tɔ̀ dhu mà, alɛ-ɔtsʉ́ ʉ̀lɨ̌ ka kɨ́ ìndrǔ dɔ̌ dhu mànà. Ngʉ̌kpà dhu nɨ́ ìndrǔ rɨ̌ ’ʉ̀ngbɛ̌ ɔvɛ-bvʉ̀ rɔ̀ dhu dɔ̌ ka kɨ́ dhu ùdhě ìndrǔ tɔ̀ dhu mà, Kàgàwà ɨtdɨ̀ya ìndrǔ-ànyǎ dhu dɔ̌ ka kɨ́ dhu ùdhě dhu mànà.
2 a doutrina dos vários batismos, da imposição das mãos, da ressurreição dos mortos e do julgamento eterno.
3 Àlɛ̌ kàkǎ àlɛ̌ ràmbɛ òwu dɔ̌ angyi tɨ́ yà ɨwà ɔ́’ɔ̀ alɛ tɔ̀ àkǎnà kudhe dhu-tɨdɔ̀ t’ʉ́nɨta ɔ̌, Kàgàwà òzè ka nɨ̌.
3 Isto faremos, se Deus o permitir.
4 Kìdyi pɛ́ yà ɨwà ɨ̀ á’ù Kàgàwà rɔ́rɔ̀ ɨ̀ nádu angyè fɨ̀yɔ́ mʉ̀tsɔ ɔ̀ alɛ tɔ́ ɔ́fɔ̀. Abádhí ála wà Kàgàwà bhà awáwʉ̀, abádhí ábà wà yà pbɨ̀ndà alɛ tɔ̀ Kàgàwà arɨ́ àbhʉ̌na pɛrɛ̀ átɔ̀, ndɨrɔ̀ Kàgàwà ábhʉ wà abádhí ràbà pbɨ̀ndà Ɨ̀lɨ̌lǎ-Alafí.
4 Porque aqueles que foram uma vez iluminados saborearam o dom celestial, participaram dos dons do Espírito Santo,
5 Abádhí nínè wà Kàgàwà bhà Ɔtɛ tɔ́ ídzìnga, ’àdʉ̀ yà ɨ̀rà rɨ́rà adzɨ tɔ́ ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ ɔbɨ ìnè.
5 experimentaram a doçura da palavra de Deus e as maravilhas do mundo vindouro e, apesar disso, caíram na apostasia,
6 Pbɛ́tʉ̀, abádhí ádʉ̀ ’àdu fɨ̀yɔ́ angyè mʉ̀tsɔ ɔ̀. Nɨ́ ɨ dhu bhěyi alɛ-tɨdɔ̀ àbhʉ̌ ka kɨ́ rʉ̀gɛ̀rɛ̀ ɨ̀ tdɨ́tdɔ̌ rʉ̀bhà fɨ̀yɔ́ nzɛ́rɛnga dhu rɨ̌’ɨ̀ odú nyʉ́. Obhó tɨ́, abádhí rɨ̌’ɨ̀ àdhàdhɨ̀ Kàgàwà t’ídhùnà àbhʉ̌ rɨ́ kʉtɔ̌ tdɨ́tdɔ̌ mʉ̀sàlabhà dɔ̌ alɛ bhěyi, ndɨrɔ̀ ìndrǔ àbhʉ̌ rɨ́ ràmbɛ dhu ʉ̀nɔ̀ dɔ̌ nzɛ́rɛ nyʉ́ Yěsù nɨ̌ alɛ bhěyi.
6 é impossível que se renovem outra vez para a penitência, visto que, da sua parte, crucificaram de novo o Filho de Deus e publicamente o escarneceram.
7 Ɨnga tɨ́ ka kòbhì adzɨ náapɛ́ àmbɛ dɔ̀ná rárà ɨ̀kɔ̌ rɔ̌ igye-dha ɔ̀mvʉ̀ dɔ̌, ndàdʉ̀ dɔ̀ná ka kòzò ɔ̀nyʉ̀ ɨ̀’ɔ ndɨ̀ nabhì alɛ tɔ̀, nɨ́ ndɨ dhu ɨ̀tɛ̀ dhu Kàgàwà ràso wà ndɨ adzɨ.
7 O terreno que recebe chuvas freqüentes e fornece ao agricultor boas searas, é abençoado por Deus.
8 Pbɛ́tʉ̀, kǎpɛ́ okpèna nà itsukpó-nzo mà nzɛ́rɛ ɨrɨ́-tɨdɔ̀ mànà nɨ́’ɔ̌, nɨ́ ndɨ dhu ɨ̀tɛ̀ dhu ndɨ adzɨ ràrɨ̌ mbǎ tɨ̌na nà, ndɨrɔ̀ Kàgàwà rɨ̌ kòfù ɔ̀ná ɨdhɔ rìndù wà ndɨ̀. Ndɨrɔ̀ Kàgàwà rǎrà dhu ʉ̀tsà kʉ̀bɨ ndɨ̀ ndɨ́ kàzʉ nɨ̌ dhu rɔ̌.
8 O que produz só espinhos e abrolhos, é abandonado, não demora que será amaldiçoado e acabará sendo incendiado.
9 Ɔdhɨ́dǔ, yà atdídɔ̌ mǎ mózè nyɨ̌ rɔ̀, mǎ mɨ́ mbǎ ɔ̀tɛ wɔ̀ dhu bhěyi màtɨ́, mǎ mʉ̀nɨ wà dhu mběyi nyʉ́ nyɨ̌ ràrɨ̌’ɨ̀ ìnè ídzì otu ɔ̌. Ndɨ otu nɨ́ ɔ̀gʉ̀ tɔ́ otu.
9 Embora vos falemos desse modo, caríssimos, temos a melhor idéia a vosso respeito e de vossa salvação.
10 Kàgàwà nɨ́ obhónánga tɔ́ dhu ɔ̀nzɨ arɨ́ ìndrǔ tɔ̀ alɛ. Nɨ́ kà rɨ̌ nzɨ̌ àdzo nyɨ̌ nyɔ̀nzɨ̀ kasʉ rɔ̌ rɔ̀. Obhó tɨ́, nyɨ̌ nyɔ́nzɨ̀ kàbhà alɛ dzʉ̀nà, ndɨrɔ̀ nyɨ̌ nyòko òko abádhí dzʉ̀nà ɔ̀nzɨ nyɨ̌ nyarɨ́ rɔ́ tɨ́. Nɨ́ ndɨ dhu ɨ̀tɛ̀ dhu ɨwà nyɨ̌ rózè Kàgàwà.
10 Deus não é injusto e não esquecerá vossas obras e a caridade que mostrastes por amor de seu nome, vós que servistes e continuais a servir os santos.
11 Ndɨrɔ̀, mǎ mɨ́ atdyúna òho dhu nɨ́, ɨ̀ngbàtɨ́ ɨ̀lɨ ndɨ̀ alɛ mà nzínzìkʉ ɔ̌ ràkǎ ndàmbɛ Kàgàwà bhà alɛ dzʉ̀nà ɔ̀nzɨ̀ dɔ̌ wɔ̀ dhu bhěyi tɨ́, ràrà àhʉ yà adzɨ ɔ̌ dhu-tsʉ̀ rɨ̌ ndɔ̀dɨ̀ dhu ɔ̀. Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ nyɨ̌ nyádʉ̀ yà nyɨ̌ nyɔ́dɔna Kàgàwà rɔ̀nzɨ̀ fʉ̌kʉ̀ dhu àbà nɨ̌.
11 Desejamos, apenas, que ponhais todo o empenho em guardar intata a vossa esperança até o fim,
12 Nɨ́rɔ̀, nyɨ̌ nyàkǎ nzá nyɨ̌’ɨ̀ ngbɔ̌ya úyǐ alɛ tɨ́, pbɛ́tʉ̀ nyɨ̌ nyàkǎ nyǒkò Kàgàwà ná’ù alɛ bhěyi, ndɨrɔ̀ dhu-dzi òndù arɨ́ alɛ bhěyi. Ndɨ dhu bhěyi aróko alɛ nɨ́ ndɨ Kàgàwà ɔ̀kɔ̀ fɨ̀ndá làká fɨ̌yɔ̀ dhu àbà arɨ́.
12 e que, longe de vos tornardes negligentes, sejais imitadores daqueles que pela fé e paciência se tornam herdeiros das promessas.
13 Kàgàwà rɨ̌ làká ɔ̀kɔ̀ Àbràhamʉ̀ tɔ̀ rɔ̀, kǎtsɔ̀ dhu ɔvɔ̀na rɔ̌ ndɨ̀tɨ́rɔ̀. Kǎnzɨ̀ dhu ndɨ dhu bhěyi ɨ̀mbǎ ɔvɔ̀na rɔ̌ ndɨ̀ ndádʉ̀ dhu ɔ̀tsɔ̀ ngǎtsi dɔ̀na nǎ ósè ádrʉ̀ngbǎlɛ nɨ́ɨ’ɨ̀ nɨ́dhunɨ̌.
13 Quando Deus fez a promessa a Abraão, como não houvesse ninguém maior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 Kǎtɨ: «Ma mɔ̀tsɔ̀ wà dhu obhó nyʉ́, ma mɨ́ nyasǒ àsǒ atdídɔ̌, madʉ̀ pbʉ̀kʉ̀ pbàdzʉkʉrʉ-bvʉ níse atdídɔ̌ átɔ̀.»
14 dizendo: Em verdade eu te abençoarei, e multiplicarei a tua posteridade {Gn 22,16s}.
15 Nɨ́, ɨ̀nzɨ̌ ndɨ̀ ndɨ́ ndɨ̀ngyɛ̌ rɔ́rɔ̀ ndɨ̀ ndɔ̀dɔ̀ Kàgàwà ʉ̀nɔ̀ fɨ̌ndà dhu rɔ̀, Àbràhamʉ̀ adʉ̀ yà Kàgàwà akɔ̀ fɨ̀ndá làká fɨ̌ndà dhu àbà.
15 E Abraão, esperando com paciência, alcançou a realização da promessa.
16 Obhó tɨ́, ìndrǔ apɛ́ dhu ɔ̀tsɔ, nɨ́ abádhí arɨ́ ndɨ dhu ɔ̀tsɔ yà ádrʉ̀ngbǎlɛ tɨ́ rɨ́’ɨ̀ ròsè dɔ̀yanǎ alɛ-ɔvɔ̀ rɔ̌. Ndɨrɔ̀, ɔ̀tsɔ abádhí ɔ̀tsɔ̀ dhu náarɨ́ kɔ́rɔ́ agòta ɨ̀tɔ abádhí nzínzì ɔ̌ rɔ̀.
16 Os homens, com efeito, juram por quem é maior do que eles, e o juramento serve de garantia e põe fim a toda controvérsia.
17 Ndɨrɔ̀ ndɨ ɔ́fɔ̀ ɔ̌ tɨ́, Kàgàwà azè ndɨ̀tɛ̀ dhu kpangba yà ndɨ̀ ndɔ̀kɔ̀ fɨ̀ndá làká dhu àbà rɨ́ alɛ tɔ̀, ɨ̀nzɨ̌ ndɨ̀ ràrǎdʉ̀ pbɨ̀ndà ɔtɛ ʉ̀wʉ akɛkpá màtɨ́. Nɨ́ kɨ̌tɛ̀ ndɨ làká tɔ́ obhónga dhu ndɨ̀ ndɔ̀tsɔ̀ ndìsě ka nɨ̌ dhu-otù ɔ̌.
17 Por isso, querendo Deus mostrar mais seguramente aos herdeiros da promessa a imutabilidade da sua resolução, interpôs o juramento.
18 Nɨ́rɔ̀, ɨ̀nzɨ̌ arɨ́ ’ʉ̀wʉ̌ dhu yà ɨ̀nzɨ̌ Kàgàwà rǎdʉ̀ tɨ̀tɔ̀ ʉ̀nɔ̀ ɔ̀yá rɨ̌’ɨ̀ ɔyɔ. Ɨ dhu nɨ́ làká t’ɔ́kɔ̀ta mà dhu t’ɔ́tsɔta mànà. Nɨ́, yà kà-nyʉtsì àlɛ̌ kúrù àlɛ̌ rɔ̀, kɔ̌kɔ̀ ɔ́yɔ̌ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, àlɛ̌-afí nótsì wà ɔbɨ atdídɔ̌, ndɨ́nɨ̌ àlɛ̌ kɔdɔ tɨ́ àlɛ̌ ràbà yà kɔ̌kɔ̀ fɨ̀ndá làká àlɛ̌ tɔ̀ dhu àlɛ̌-atdyú nyʉ́ nà.
18 Por este ato duplamente irrevogável, pelo qual o próprio Deus se proibia de desdizer-se, encontramos motivo de profunda consolação, nós que pusemos nossa perspectiva em alcançar a esperança proposta.
19 Ndɨ àlɛ̌ kɔ́dɔna àlɛ̌ ràbà dhu rɨ̌ àlɛ̌ àbhʉ̌ àlɛ̌ rìkò pɔ́tsɔ́ Kàgàwà-ɔ̀nzɨ̌ àlɛ̌-afí ɔ̀nǎ rɔ̀, àdhàdhɨ̀ nàngà náarɨ́ bàtɔ́ àbhʉ̌ rìdè pɔ́tsɔ́ atdí ngari ɔ̌ ɨdha dɔ̌ dhu bhěyi. Kǎbhʉ àlɛ̌ àlɛ̌ rʉ̀dà àlɛ̌-afí ɔ̀nǎ rɔ̀ pàziyà ɔ̀nǎ, àlɛ̌ ròtsù atdídɔ̌ ɨ́lǎ ngari ɔ̀, yà Kàgàwà arádɨ ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̀ ɨ.
19 Esperança esta que seguramos qual âncora de nossa alma, firme e sólida, e que penetra até além do véu, no santuário
20 Yěsù atsù ndɨ angyi ányɨ̀ àlɛ̌ tɔ̀, ndàdʉ̀ òngo pbàkùhánɨ́ tɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ dɔ̌ Kamà tɨ́ dhòdhódhónganà, Mèlkìsèdekì bhà ɔ́fɔ̀ ɔ̌.
20 onde Jesus entrou por nós como precursor, Pontífice eterno, segundo a ordem de Melquisedec.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.