Hebreus 11

Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ Kàgàwà à’u ìndrǔ rɨ̌ dhu-tɨ̀ nɨ́, ndɨ alɛ rà’ù dhu, àbà ndɨ̀ ràrɨ̌ yà ndɨ̀ ndɔ́dɔna Kàgàwà abhʉ̀ tɨ́ fɨ̌ndà dhu nábà. Ndɨrɔ̀ kà-tɨ̀ nɨ́, ìnè rɨ́’ɨ̀ dhu tɨ́ ka kɨ́ ɨnzá ka kàpɛ̀ àlǎna dhu à’u dhu.

¹ Ora, a fé é o firme fundamento das coisas que se esperam, e a prova das coisas que não se vêem.

² Ndɨ a’uta-tɨdɔ̀ nà àlɛ̌ t’ábhúna ɨ’ɨ̀ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, Kàgàwà awɛ ídzì dhu abádhí dɔ̌.

² Porque por ela os antigos alcançaram bom testemunho.

³ Kàgàwà àlɛ̌ ká’ù dhu-otù ɔ̌, àlɛ̌ kʉ̀nɨ dhu, Kàgàwà ranzɨ̀ ɔ̀rʉ̀-akpà mà yà adzɨ mànà ɔ̀tɛ̌na nɨ̌ tɨ́. Kà-tɨ̀ nɨ́, yà adzɨ ɔ̌ àlɛ̌ karálǎna kɔ́rɔ́ dhu-tsí Kàgàwà rabhɔ̀lɔ ɨ ɔ̀tɛ̌na, yà ɨ̀nzɨ̌ rɨ́ ’àlǎ dhu nɨ̌.

³ Pela fé entendemos que os mundos foram criados pela palavra de Deus; de modo que o visível não foi feito daquilo que se vê.

⁴ Àbělì náa’u Kàgàwà dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, kǎbhʉ̀ ídzì pɛrɛ̀ nyʉ́ Kàgàwà tɔ̀, ròsè Kàyinà àbhʉ pɛrɛ̀ dɔ̀nǎ. Nɨ́ kàbhà a’uta-okú dɔ̀ rɔ̀, Kàgàwà azʉ̀ ka obhónángatálɛ tɨ́, ndɨ̀ nyʉ́ tɨ́rɔ̀ ndɨ̀ nda’u kàbhà pɛrɛ̀ ídzì dhu tɨ́ nɨ́dhunɨ̌. Ndɨrɔ̀ ndɨ a’uta-bvʉ rɔ̌, ɨwà màtɨ́ ndɨ̀ ndavɛ̀ rɔ́rɔ̀ Àbělì arɨ́’ɨ̀ ìnè àlɛ̌ tɔ̀ ndɨ̀ ndarɨ́ dhu ɔ̀vɔ indo màtɨ́ rɔ́.

⁴ Pela fé Abel ofereceu a Deus mais excelente sacrifício que Caim, pelo qual alcançou testemunho de que era justo, dando Deus testemunho das suas oferendas, e por meio dela depois de morto, ainda fala.

⁵ Ɛ̀nɔkà náa’u Kàgàwà dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, Kàgàwà adyì ka yà adzɨ ɔ̌ rɔ̀, rɔ̀dzɨ̀ ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̀ ɨnzá ɔvɛ-dzi nìnè rɔ́rɔ̀. Ka kala nzá ka tdɨ́tdɔ̌, Kàgàwà adyì ka, rɔ̀dzɨ̀ ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̀ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀. Obhó tɨ́, Ɨ̀lɨ̌lǎ Andítá rɨ̌ dhu ɔ̀vɔ ndàtɨ, tdʉ̌ Kàgàwà odyí ka, rɔ̀dzɨ̀ ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̀ rɔ̀, Kàgàwà razʉ̀ ka nyɨ̀kpɔ́na nɔ̀fɔ̀ dhu ɔ̀nzɨ arɨ́ alɛ tɨ́.

⁵ Pela fé Enoque foi trasladado para não ver a morte; e não foi achado, porque Deus o trasladara; pois antes da sua trasladação alcançou testemunho de que agradara a Deus.

⁶ Nɨ́rɔ̀, ɨ̀mbǎ a’utá na, ìndrǔ rɨ̌ nzɨ̌ àdʉ̀ Kàgàwà-nyɨ̀kpɔ́ nɔ̀fɔ̀ dhu ɔ̀nzɨ̀. Obhó tɨ́, Kàgàwà-tɨ’ɔ̀ ndɨ̀ nòzè ndòndrì alɛ nákǎ ndà’ù dhu, ìnè kà rarɨ́’ɨ̀, ndɨrɔ̀ kà rarɨ́ ídzì dhu ɔ̀nzɨ ndɔ̀nɛ rɨ́ ndɨ́nɨ̌ ɨ̀ ala tɨ́ ndɨ̀ alɛ tɔ̀.

⁶ Ora, sem fé é impossível agradar a Deus; porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe, e que é galardoador dos que o buscam.

⁷ Nʉwà náa’u Kàgàwà dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, Kàgàwà avɔ̀ dhu kà tɔ̀ yà ɨnzá ka kàpɛ̀ àlǎna angyi dhu dɔ̌. Nɨ́ kǎ’u Kàgàwà ɔ̀vɔ̀ fɨ̌ndà dhu obhó dhu tɨ́, ndàdʉ̀ ɨ̀ ʉ́gʉ ɔ̀nà atdíkpá pbɨ̀ ɨdzá-bhà mànà sàfinà nɔ́sɨ̀. Ndɨ dhu-otù ɔ̌, ndɨ Nʉwà abhʉ̀ Kàgàwà rɔ̀tdɨ̀ anya yà adzɨ ɔ̌ kɔ́rɔ́ ngʉ̌kpà alɛ dɔ̌, ndɨ Kàgàwà ràdʉ̀ kɔ̀zʉ̀ obhónángatálɛ tɨ́ kàbhà a’uta-okú dɔ̀ rɔ̀.

⁷ Pela fé Noé, divinamente avisado das coisas que ainda não se viam, sendo temente a Deus, preparou uma arca para o salvamento da sua família; e por esta fé condenou o mundo, e tornou-se herdeiro da justiça que é segundo a fé.

⁸ Àbràhamʉ̀ náa’u Kàgàwà dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, kɨ̌fʉ Kàgàwà ànzì ndɨ̀ dhu, ndɨ̀và ndɨ̀ ndàrà yà Kàgàwà ɔ̀kɔ̀ fɨ̀ndá làká fɨ̌ndà, ndɨ́nɨ̌ ndɨ̀ ndadɨ̀ tɨ́ kàmǎna tɨ́ pbìrì ɔ̀. Kʉ̌bhà pbɨ̀ndà pbìrì nyʉ́, ndàdʉ̀ àrà ɨnzá ndɨ̀ ndʉ̀nɨ ndɨ̀ ndárà ɨ nga mà rɔ́rɔ̀.

⁸ Pela fé Abraão, sendo chamado, obedeceu, saindo para um lugar que havia de receber por herança; e saiu, sem saber para onde ia.

⁹ Pbɨ̀ndà a’uta-okú dɔ̀ rɔ̀, kǒngónà àdɨ wɔ̀ fɨ̀ndá làká Kàgàwà akɔ̀ fɨ̌ndà pbìrì ɔ̌ àdhàdhɨ̀ olo bhěyi. Ányɨ̀ kǒngónà àdɨ hɛmɛ̌-dzà ɔ̌, àdhàdhɨ̀ Ìsakà mà Yàkɔbhɔ̀ mànà náadʉ̀ òko átɔ̀ hɛmɛ̌-dzà ɔ̌ dhu bhěyi. Abádhí tɔ̀ Kàgàwà akɔ̀ ndɨ làká átɔ̀.

⁹ Pela fé peregrinou na terra da promessa, como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa;

¹⁰ Obhó tɨ́, Àbràhamʉ̀ ambɛ́nà ɔ̀dɔ̀nà dɔ̌ ndàla dhu nɨ’ɨ̀, Kàgàwà nyʉ́ ndɨ̀tɨ́rɔ̀ udhé, ndàdʉ̀ ɔ̀sɨ̀nà pbanga, yà atdídɔ̌ kɔ̌rʉ̀ pfɔ̌na rɨ̀dzɔ̀ pbanga.

¹⁰ porque esperava a cidade que tem os fundamentos, da qual o arquiteto e edificador é Deus.

¹¹ Sárà nyʉ́ mà átɔ̀ náa’u Kàgàwà. Nɨ́, ìnè kà rɨ̌’ɨ̀ ìngò-àyi tɨ́, ndɨrɔ̀ mʉ̀làyǐ-ngba nyʉ́ tɨ́ rɔ́rɔ̀, Kàgàwà abhʉ̀ ka ràbà pbàdzʉkʉrʉ àbà kà rɨ̌ nɨ̌ onzi. Kǎbà ndɨ onzi, kǎ’u dhu àbhʉ̌ Kàgàwà ràrɨ̌ yà ndɨ̀ ndakɔ̀ làká àbhʉ̌ ràkǎ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.

¹¹ Pela fé, até a própria Sara recebeu a virtude de conceber um filho, mesmo fora da idade, porquanto teve por fiel aquele que lho havia prometido.

¹² Ndɨ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀ nɨ́ ndɨ, Àbràhamʉ̀, àzèmbè ɔvɛ kɛ̀lɛ̌ ɔ̀dɔ rɨ́ alɛ bhà pbàdzʉkʉrʉ nɨ́ɨ’ɨ̀ abhɔ nyʉ́ àdhàdhɨ̀ yà ɨ̀nzɨ̌ rɨ́ ’ɔ̀zʉ̀ ɔ̀rʉ̀-akpà-nyɨ̀ rɔ̌ alalɨ, ndɨrɔ̀ ádrʉ̀ngbǎ rɛ̀rʉ̀-bɨdɔ̌ ɔsɔkpɔ́-bvʉ̀ tɨ́.

¹² Pelo que também de um, e esse já amortecido, descenderam tantos, em multidão, como as estrelas do céu, e como a areia inumerável que está na praia do mar.

¹³ Kɔ̌kɔ̀ alɛ kɔ́rɔ́ nʉ́ʉvɛ̀ fɨ̀yɔ́ a’uta ɔ̌, ɨnzá ɨ̀ àbà yà Kàgàwà akɔ̀ fɨ̀ndá làká fɨ̌yɔ̀ dhu rɔ́rɔ̀. Pbɛ́tʉ̀, abádhí ala ka ɨtsɛ rɔ̀, ɨdhɛ̀ya ràdʉ̀ ndɨ̀ka nɨ̌. Abádhí avɔ̀ dhu kpangba ’àtɨ, yà adzɨ ɔ̌ ɨ̀ ràrɨ̌’ɨ̀ àdhàdhɨ̀ olo bhěyi, ndɨrɔ̀ abhi ɔ̌ rɨ́’ɨ̀ alɛ bhěyi.

¹³ Todos estes morreram na fé, sem terem alcançado as promessas; mas tendo-as visto e saudado, de longe, confessaram que eram estrangeiros e peregrinos na terra.

¹⁴ Obhó tɨ́, wɔ̀ dhu bhěyi rɔ́tɛ alɛ rɨ̌tɛ̀na kpangba dhu nɨ́, ɨ̀ ràrɨ̌ fɨ̀yɔ́ pbìrì nyʉ́ nɔ́nɛ.

¹⁴ Ora, os que tais coisas dizem, mostram que estão buscando uma pátria.

¹⁵ Abádhí ɨrɛ̀na gukyè angyíta tɨ́ ɨ̀ uvò ’òwù fɨ̀yɔ́ pbìrì ɔ̌ rɔ̀ dhu, nɨ́ abádhí ábàyana àbà ányɨ̀ ɨ̀ ɨ́ ’àdǔ ɔ̀ná kàsʉmɨ̀.

¹⁵ E se, na verdade, se lembrassem daquela donde haviam saído, teriam oportunidade de voltar.

¹⁶ Pbɛ́tʉ̀, abádhí-atdyú nyʉ́ nɨ́ɨ’ɨ̀ yà mběyi nyʉ́ rɨ̌’ɨ̀ atdídɔ̌ ròsè pbìrì dɔ̌. Ndɨ pbìrì nɨ́ ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̀ nga. Nɨ́ ndɨ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, Kàgàwà-nyɨ̀ rɨ̌ nzɨ̌ ɨ̀wʉ abádhí tɔ́ Kàgàwà tɨ́ ka kɨ́ ndànzi rɔ̀, ɨwà ndɨ̀ ndabhɔ̀lɔ̀ pbanga abádhí tɔ̀ nɨ́dhunɨ̌.

¹⁶ Mas agora desejam uma pátria melhor, isto é, a celestial. Pelo que também Deus não se envergonha deles, de ser chamado seu Deus, porque já lhes preparou uma cidade.

¹⁷ Pbɨ̀ndà a’uta-okú dɔ̀ rɔ̀, Àbràhamʉ̀ níipfo idhùnà Ìsakà, ndàbhʉ pɛrɛ̀ tɨ́ Kàgàwà tɔ̀ yà Kàgàwà amvù kàbhà a’uta ɔ̀ná kàsʉmɨ̀ ɔ̌. Kǎ’u, ndìpfo ndɨ atdí tɨ́ rɨ̌’ɨ̀ idhùnà, ndàbhʉ pɛrɛ̀ tɨ́, àzèmbè ɨwà Kàgàwà akɔ̀ làká fɨ̌ndà rɔ́rɔ̀.

¹⁷ Pela fé Abraão, sendo provado, ofereceu Isaque; sim, ia oferecendo o seu unigênito aquele que recebera as promessas,

¹⁸ Kàgàwà avɔ̀ dhu kà tɔ̀ ndàtɨ: «Ìsakà-otù ɔ̌ nga nɨ́ ndɨ nyɨ nyɨ́ pbʉ̀kʉ̀ dhu tɨ́ ka kátɨna pbàdzʉkʉrʉ àbà nɨ̌.»

¹⁸ e a quem se havia dito: Em Isaque será chamada a tua descendência,

¹⁹ Àbràhamʉ̀ náa’u dhu Kàgàwà ràrɨ̌’ɨ̀ ìnè ndàbhʉ Ìsakà rɨ̀ngbɛ̀ ndɨ̀ ɔvɛ-bvʉ̀ rɔ̀. Ndɨ dhu bhěyi nɨ́ ndɨ Kàgàwà adʉ̀ Ìsakà àdu tdɨ́tdɔ̌ kà-fɔ ɔ̀, àdhàdhɨ̀ ɔvɛ-bvʉ̀ rɔ̀ ndɨ̀ nɨ̀ngbɛ̀ alɛ bhěyi.

¹⁹ julgando que Deus era poderoso para até dos mortos o ressuscitar; e daí também em figura o recobrou.

²⁰ Ìsakà náa’u Kàgàwà dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, kǎso idhúna Yàkɔbhɔ̀ mà Ɛ̀sawʉ̀ mànà, ndɔ̀vɔ̀ olùnǎ rɔ̀ ɨ̀ nɔnzɨya abádhí rɔ̌ dhu abádhí tɔ̀.

²⁰ Pela fé Isaque abençoou Jacó e a Esaú, no tocante às coisas futuras.

²¹ Yàkɔbhɔ̀ náa’u Kàgàwà. Nɨ́, ɨ́kyɛ̀rɔ̌ ndɨ̀ ndɔ̀dɨ̀ ndɨ́nɨ̌ ndɨ̀ ndɔvɛ́ tɨ́ rɔ́rɔ̀, kǎso idhùnà Yɔ̀zɛfʉ̀ bhà inzo atdátdírà ɔ̌, pbɨ̀ndà mùgǒ-tsʉ̀dɔ̌ ndɨ̀ ndàgǔ ndɨ̀, ndàmbɛ Kàgàwà ʉ̀lɛ dɔ̌ rɔ́rɔ̀.

²¹ Pela fé Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José, e adorou, inclinado sobre a extremidade do seu bordão.

²² Yɔ̀zɛfʉ̀ náa’u Kàgàwà. Nɨ́, ɨ́kyɛ̀rɔ̌ ndɨ̀ ndɔ̀dɨ̀ ndɨ́nɨ̌ ndɨ̀ ndɔvɛ́ tɨ́ rɔ́rɔ̀, kǎvɔ̀ dhu Mísrì tɔ́ pbìrì ɔ̀ rɔ̀ Pbàìsràyélí rǔvò ɔ̀ná kàsʉmɨ̀ dɔ̌. Ndɨrɔ̀, kʉ̌yá dhu kpàna ka kɔnzɨya tɨ́ dhu dɔ̌.

²² Pela fé José, estando próximo o seu fim, fez menção da saída dos filhos de Israel, e deu ordem acerca de seus ossos.

²³ Músà t’ábanà mà kà-tsánà mànà náa’u Kàgàwà. Nɨ́ Músà tɔ́ ngbángba ɨ́yànà ʉ̀gʉ̀ rɔ̀, abádhí anzɨ̀ nzá Mísrì tɔ́ pbìrì ɔ̌ ádrʉ̀ngbǎ kamà bhà ʉyátá ʉ̀kɔ̀ ɨ̀ ɨ́ dhu-ɔdɔ̀. Nɨ́, abádhí arù ndɨ ngbángba ràrà àhʉ ɨ̀bhʉ àbǐ tɨ́. Obhó tɨ́, abádhí ala dhu ka ràrɨ̌ atdídɔ̌ áya ngbángba.

²³ Pela fé Moisés, logo ao nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que o menino era formoso; e não temeram o decreto do rei.

²⁴ Músà náa’u Kàgàwà. Nɨ́ kǐtdègu òvi ndàhʉ ádrʉ̀ngbǎ, nɨ́ kǔvó ndɨ̀ dòtsí ɨ̀nzɨ̌ kanzì ndɨ̀ Mísrì tɔ́ pbìrì ɔ̌ ádrʉ̀ngbǎ kamà t’ɨ́vànà bhà ɨngba tɨ́.

²⁴ Pela fé Moisés, sendo já homem, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,

²⁵ Kǎzè dhu nɨ́ ’òngò àpbɛ̀ àbà atdíkpá Kàgàwà bhà alɛ mànà, ròsè Mísrì tɔ́ pbìrì ɔ̌ bhà tɔ́ nzɛ́rɛnga ɔ̌ ɨdhɛ̀na rɨ̌ ndɨ̀kǎ ídǒ kàsʉmɨ̀ ɔ̌ tɨ́ dhu dɔ̀nǎ.

²⁵ escolhendo antes ser maltratado com o povo de Deus do que ter por algum tempo o gozo do pecado,

²⁶ Ndɨrɔ̀, Músà tɔ̀, ndɨ̀ nɨ̌ ka kɨ́ dhu ʉ̀nɔ nzɛ́rɛ àdhàdhɨ̀ Màsiyà nɨ̌ ka kʉnɔya dhu nzɛ́rɛ dhu bhěyi dhu nɨ’ɨ̀ ídzì dhu, ròsè Mísrì tɔ́ pbìrì ɔ̌ ònzì àbà ndɨ̀ ndɨ́ dhu dɔ̀nǎ. Obhó tɨ́, kǎmbɛ́nà ɔ̀dɔ̀nà dɔ̌ dhu nɨ́, Kàgàwà ubhòya ndɨ̀ nɨ̌ pɛrɛ̀.

²⁶ tendo por maiores riquezas o opróbrio de Cristo do que os tesouros do Egito; porque tinha em vista a recompensa.

²⁷ Pbɨ̀ndà a’uta-okú dɔ̀ rɔ̀, kǎhʉ̀ Mísrì tɔ́ pbìrì ɔ̀ rɔ̀, ɨ̀nzɨ̌ ndɔ̀nzɨ̀ ádrʉ̀ngbǎ kamà bhà nàwí-ɔdɔ̀. Ndɨrɔ̀ kǎdù nzá ndɨ̀ olù yà ndɨ̀ ndùdhě ndɨ̀ ndɔnzɨ tɨ́ dhu ɔ̌, àdhàdhɨ̀ àlǎ rɨ́ Kàgàwà, yà ɨ̀nzɨ̌ ka karɨ́ àlǎna alɛ àlǎ alɛ bhěyi.

²⁷ Pela fé deixou o Egito, não temendo a ira do rei; porque ficou firme, como quem vê aquele que é invisível.

²⁸ Ndɨ pbɨ̀ndà a’uta-okú dɔ̀ rɔ̀, kǎpɛ̀ Pásɨ̀ka tɔ́ mʉ̀hɛndʉ̀. Kʉ̌yá dhu Pbàìsràyélí tɔ̀, rʉ̀vɔ̌ ɨ̀zǎ-azù fɨ̀yɔ́ tsǎtsʉ̀ rɔ̌, ndɨ́nɨ̌ yà ìndrǔ-tsè ɔ̀tdɨ̀ rɨ́ màlàyikà nɔ́ɔkyɛ tɨ́ nzɨ̌ abádhí tɔ́ senzo tɔ́ kpabhá nzónzo.

²⁸ Pela fé celebrou a páscoa e a aspersão do sangue, para que o destruidor dos primogênitos não lhes tocasse.

²⁹ Ɨ Pbàìsràyélí náa’u Kàgàwà. Nɨ́ abádhí ʉdà Òlǒlù ádrʉ̀ngbǎ rɛ̀rʉ̀ ɔ̀nǎ àdhàdhɨ̀ adzɨ-kpa dɔ̌ ɨ̀ ʉ́da dhu bhěyi. Pbɛ́tʉ̀, Mísrì ɔ̌ bhà níitdègu dhu àpà ’ɔ̀nzɨ̀ ndɨ dhu bhěyi, nɨ́ ɨdha agbú ndɨ̀ abádhí dɔ̌, tsěya rɔ̀tdɨ̀ ndɨ̀.

²⁹ Pela fé os israelitas atravessaram o Mar Vermelho, como por terra seca; e tentando isso os egípcios, foram afogados.

³⁰ Pbàìsràyélí tɔ́ a’uta-okú dɔ̀ rɔ̀, Yèrikò tɔ́ kɨgɔ̀-ngbɔ̀ ka kákpɔ̀rɔ̀ nɨ̌ odu tɔ́ kàlɨ̀ núugòlò ndɨ̀, ndɨ̀tsɨ̀ obvò, àrʉ̀bhʉ̀ ɨdhɔ tɨ́ abádhí àkpɔ̀rɔ̀ ngbɔ̌na rɔ̀.

³⁰ Pela fé caíram os muros de Jericó, depois de rodeados por sete dias.

³¹ Mʉ̀nyɔ̀nɨ̀ tɔ́ atdí tsìbhálɛ, Ràhabà tɨ́ kátɨna náa’u Kàgàwà. Nɨ́, ɨ́yàdhíyà mà ka kakyɛ̀ nzá atdíkpá fɨ̀yɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̌ bhà kǎkà ɨ̀ nuvó ɨ̀nzɨ̌ ’òngò Kàgàwà-tsʉ̌ dhu nɨ́fʉ alɛ mànà, ɨ́yàdhíyà akɔ̀ abhábhɔ màrʉ̀ngà ɔ̌ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.

³¹ Pela fé Raabe, a meretriz, não pereceu com os desobedientes, tendo acolhido em paz os espias.

³² Nɨ́rɔ̀, ma mɨ́ àdhu ʉ̀nɔ tdɨ́tdɔ̌? Obhó tɨ́, kàsʉmɨ̀ àbhʉ nzá ma mawɛ dhu Gìdìyonì mà, Bàrakà mà, Sàmusonì mà, Yèfutà mà, Dàwudì mà, Sàmɔlɛ̀ mà pbànábí mànà nàndà dhu dɔ̌.

³² E que mais direi? Pois me faltará o tempo, se eu contar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas;

³³ Kàgàwà ɨ̀ a’u dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, kɔ̌kɔ̀ alɛ nzínzì ɔ̌ atdídhená alɛ náanzɨ̀ ádrɔ̀drɔ̌ kámá tɔ́ pbìrì ɔ̌ alɛ lɛ̀mà, ngʉ̌kpà alɛ ràdʉ̀ obhónánga tɔ́ dhu ɔ̀nzɨ̀. Ngʉ̌kpà alɛ abà Kàgàwà akɔ̀ fɨ̀ndá làká fɨ̌yɔ̀ dhu, ngʉ̌kpà alɛ ʉtsɨ àrì-tsʉ̀,

³³ os quais por meio da fé venceram reinos, praticaram a justiça, alcançaram promessas, fecharam a boca dos leões,

³⁴ ngʉ̌kpà alɛ ɨvɛ́ atdídɔ̌ rɔ́rʉ̀ kàzʉ, ngʉ̌kpà alɛ ʉ̀gʉ ɨ̀ àpà ka kɨ́ kɔkyɛ̀ ɨla tɔ́ ɨla tɔ́ obhi-akpá nɨ̌ dhu ɔ̌ rɔ̀, ngʉ̌kpà alɛ ɨ’ɨ̀ mbǎ ɔbɨ nà, pbɛ́tʉ̀ Kàgàwà adʉ̀ ɨ-tsí àbhʉ ròtsì ɔbɨ. Ɨla t’úgyeta ɔ̌, ngʉ̌kpà alɛ ɨtɛ̀ ɨ̀ ɔbɨtálɛ tɨ́, ’àdʉ̀ ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ fɨ̀yɔ́ pbìrì ɔ̌ pbànówí lɛ̀mà ɔ̀nzɨ̀, ’òdì ròtsè.

³⁴ apagaram a força do fogo, escaparam ao fio da espada, da fraqueza tiraram forças, tornaram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.

³⁵ Atdídhená vèbhálɛ náa’u Kàgàwà. Nɨ́ abádhí ala ɨ̀ tdɨ́tdɔ̌ nzínzìya ɔ̌ rɔ̀ ʉvɛ̀ alɛ mànà, ɨwà Kàgàwà àbhʉ rʉ̀ngbɛ ɨ̀ ɔvɛ-bvʉ̀ rɔ̀ rɔ́rɔ̀.

³⁵ As mulheres receberam pela ressurreição os seus mortos; uns foram torturados, não aceitando o seu livramento, para alcançarem uma melhor ressurreição;

³⁶ Ngʉ̌kpà alɛ-tsí ka kɨngɔ̀, kadʉ̀ ʉ̀vɨnà asé nɨ̌. Ndɨrɔ̀ ngʉ̌kpà alɛ ka kusó àdrà-mbǐ dɔ̌, kadʉ̀ ʉ̀dɔnà imbi-dzà ɔ̀.

³⁶ e outros experimentaram escárnios e açoites, e ainda cadeias e prisões.

³⁷ Ngʉ̌kpà alɛ-tsí ka kakyɛ̀, kubvǔ odu nɨ̌, ngʉ̌kpà alɛ-ɔ̌nga àzè kadʉ̀ isí nɨ̌. Ndɨrɔ̀ ngʉ̌kpà alɛ ka kakyɛ̀ ɨla tɔ́ obhi-akpá nɨ̌. Ngʉ̌kpà ubhì ’àmbɛ òri dɔ̌ akyɛ, tàmà-ndɨ̀ mà, ndɨrɔ̀ ɨ̀ndrɨ̀-ndɨ̀ mà ɨ̀ ʉ̀fɔ̌ rɔ̀yá rɔ́rɔ̀. Abádhí rɔ̌ kɔ́rɔ́ dhu atdɨ̀ ndɨ̀. Ndɨrɔ̀ ka kavù abádhí rɔ̌, kɔnzɨ̀ nzɛ́rɛ dhu nyʉ́ rɔ̀yá.

³⁷ Foram apedrejados e tentados; foram serrados ao meio; morreram ao fio da espada; andaram vestidos de peles de ovelhas e de cabras, necessitados, aflitos e maltratados

³⁸ Kɔ̌kɔ̀ dhu bhěyi alɛ-tɨdɔ̀ náaká nzá ’òkò yà nzɛ́rɛ adzɨ ɔ̌. Abádhí arì akyɛ rʉ̀ngʉ̀ ɔ̌ ndɨrɔ̀ pbìrì dɔ̀nǎ. Ndɨrɔ̀ abádhí ongónà òko odu ɔ̀ rɨ́’ɨ̀ ibhu ɔ̀nǎ ndɨrɔ̀ adzɨ ɔ̀ rɨ́’ɨ̀ ibhu ɔ̀nǎ.

³⁸ {dos quais o mundo não era digno}, errantes pelos desertos e montes, e pelas covas e cavernas da terra.

³⁹ Kɔ̌kɔ̀ alɛ kɔ́rɔ́ náa’u Kàgàwà. Nɨ́ ndɨ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, kǎwɛ ídzì dhu abádhí dɔ̌. Pbɛ́tʉ̀, ɨ alɛ náabà nzá yà kǎkɔ̀ fɨ̀ndá làká fɨ̌yɔ̀ dhu.

³⁹ E todos estes, embora tendo recebido bom testemunho pela fé, contudo não alcançaram a promessa;

⁴⁰ Kàgàwà ɨ’ɨ̀ ɨwà ndɨ̀ ndùdhe ídzì dhu nyʉ́ àlɛ̌ tɔ̀ rɔ́. Ndɨ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀ nɨ́ ndɨ, kǎzè nzá ndɨ dhu ràkǎ abádhí tɔ̀ vǐya dɔ̌ rɔ̀ ɨ̀mbǎ àlɛ̌’ɨ́ na.

⁴⁰ visto que Deus provera alguma coisa melhor a nosso respeito, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Hebreus 11 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →