Atos 21
Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs ARA
1 Ɛ̀fɛsɔ̀ Kànɨsà ɔ̌ pbàkʉ̀rʉ̌ mànà mǎ mʉ̀bhǎ mǎ rɔ̀, mǎ mawù tʉ́rʉ́tʉ́rʉ́ ibhú ɔ̌, mǒwù ùvò Kosì tɨ́ kátɨna sɔ̀ngà dɔ̀. Tsútsǎ nɨ́nganɨ́, mǎ madʉ̀ òwu, mǒwù ùvò Rɔdɔ̀ tɔ́ sɔ̀ngà dɔ̀. Ányɨ̀rɔ̌ rɔ̀, mǎ madʉ̀ òwu Pàtarà tɨ́ kátɨna kɨgɔ̀ ɔ̀.
1 Depois de nos apartarmos, fizemo-nos à vela e, correndo em direitura, chegamos a Cós; no dia seguinte, a Rodes, e dali, a Pátara.
2 Nɨ́ ányɨ̀ mǎ mòwù ùvò rɔ̀, mǎ matù atdí ádrʉ̀ngbǎ ibhú abhi ndɨ̀ ndɔpɛ́ tɨ́, ndàrà Fòyìnikè tɔ́ pbìrì ɔ̀ rɨ́ dhu ɔ̀nzɨ rɔ́. Nɨ́, mǎ madʉ̀ ùpo ndɨ ibhú ɔ̀, mǒwù Fòyìnikè.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Mǎ mitdègu òwu Kìpurɔ̀ tɨ́ kátɨna sɔ̀ngà níndù, mǎmbɛ àlanà dɔ̌ ibhú ɔ̌ rɔ̀, nɨ́ mǎ madʉ̀ kànyɨ, mʉ̌bhà ígù dɔ̀nǎ rɔ̀, mǎdʉ̀ òwu Sìriyà tɔ́ pbìrì ɔ̀. Nɨ́ ányɨ̀ mǎ mówu rɔ̀, mǎ mawù ùvò Tirò tɨ́ kátɨna kɨgɔ̀ ɔ̀. Ányɨ̀ nga nɨ́ ndɨ ka kubhínà ibhú ɔ̀ ànɔ̀ ìfo rɔ̌ nɨ̌.
3 Quando Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Ndɨ kɨgɔ̀ ɔ̌, mǎ matù Yěsù ná’ù alɛ. Nɨ́ ndɨ dhu adʉ̀ mǎbhʉ mɔ̌nzɨ̀ atdí yɛngɛ̀ nyʉ́ ányɨ̀rɔ̌. Nɨ́ Ɨ̀lɨ̌lǎ-Alafí ɔ̀vɔ̀ dhu fɨ̌yɔ̀ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, ɨ alɛ adʉ̀ Pɔlɔ̀ ɨ̀sɔ ɨ̀nzɨ̌ ara tɨ́ Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̀.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias; e eles, movidos pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Pbɛ́tʉ̀ wɔ̀ atdí yɛngɛ̀ itdègu ìku, nɨ́ mǎ madʉ̀ ùvò Tirò rɔ̀, mǒwù. Nɨ́, Yěsù ná’ù alɛ mà, fɨ̀yɔ́ vèbhálɛ mà, fɨ̀yɔ́ nzónzo mànà kɔ́rɔ́ nʉ́ʉnda mǎ mǔvò kɨgɔ̀ ɔ̀ rɔ̀, mǒwù ádrʉ̀ngbǎ rɛ̀rʉ̀-tsʉ̀. Nɨ́ ányɨ̀ mǎ mòwù ùvò rɔ̀, mǎ mʉkɔ mǎ ɔtdyʉ̀ka dɔ̌ atdíkpá, mǎdʉ̀ mɨ̌tsɔ̀.
5 Passados aqueles dias, tendo-nos retirado, prosseguimos viagem, acompanhados por todos, cada um com sua mulher e filhos, até fora da cidade; ajoelhados na praia, oramos.
6 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, mǎ madʉ̀ mǒvì abádhí mànà, mǎdʉ̀ ùpo ibhú ɔ̀, mǒwù. Pbɛ́tʉ̀ kɔ̌kɔ̀ mǎ nʉ̀ndà alɛ adʉ̀ ’àdu ’òngò bvʉ̀yà nanǎ.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, então, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Tirò rɔ̀ mǎ mùvò rɔ̀, mǎ mawù ibhú ɔ̌, mǒwù ùvò Tɔ̀lɛ̀mayì tɨ́ kátɨna kɨgɔ̀ ɔ̀, mʉ̌tsà ɨdha-adzí-kpa dɔ̌ abhi. Ndɨ kɨgɔ̀ ɔ̌, mǎ matsɛ mǎ Yěsù ná’ù alɛ mànà, mǎdʉ̀ atdí ɨdhɔ ɔ̀nzɨ̀ atdíkpá abádhí mànà.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Tsútsǎ nɨ́nganɨ́ mǎ mɨ̀và mǎ rɔ̀, mǎ mawù ùvò Kàyìsàriyà tɨ́ kátɨna kɨgɔ̀ ɔ̀. Ndɨ kɨgɔ̀ ɔ̌, mǎ matsù mǒngò ɔ̀dhɔ̀ Fìlipò tɨ́ kátɨna alɛ bhà-dzá. Ndɨ Fìlipò nɨ’ɨ̀ Kàgàwà bhà Ídzì Màkʉ̌rʉ̀ t’ʉ́nɔta t’álɛ. Ndɨrɔ̀ ka nɨ’ɨ̀ yà Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̌ ka kavò ìndrǔ dzʉ̀nà t’ɔ́nzɨta tɔ̀ àrʉ̀bhʉ̀ alɛ nzínzì ɔ̌ atdí alɛ.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia; e, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Ndɨrɔ̀, ndɨ alɛ ɨ’ɨ̀ ɨnzá àpɛ̀ kpabhálɛ ʉ̀nɨ̌ vèbhínzo nà ɨ̀fɔ. Ɨ vèbhínzo nɨ’ɨ̀ Kàgàwà bhà pbànábí.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Nɨ́, mǎ mitdègu ibí ɨdhɔ ɔ̀nzɨ Kàyìsàriyà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̌, nɨ́ Kàgàwà bhà nabì Àgabʉ̀ ɨra Yùdɛyà tɔ́ pbìrì ɔ̀ rɔ̀, ndɨ̀rà àhʉ ndɨ kɨgɔ̀ ɔ̀.
10 Demorando-nos ali alguns dias, desceu da Judeia um profeta chamado Ágabo;
11 Nɨ́ tɨká ndɨ̀ ndɨ̀rà àhʉ rɔ̀, kǐdyi Pɔlɔ̀ bhà kùkyě, ndʉ̀tsɨ̀ pfɔ̌na mà ɔtsʉ́na mànà nɨ̌. Kǎdʉ̀ dhu ɔ̀vɔ̀ kpangba fǎkà ndàtɨ: «Kànɨ̌ Ɨ̀lɨ̌lǎ-Alafí ɔ̀vɔ̀ idù dhu. Kàtɨ: ‹Yèrùsàlɛmà ɔ̀ yà kùkyě àbadhi rǎrà àhʉ rɔ̀, Pbàyàhúdí rɨ̌ kʉ̀tsɨ yà dhu bhěyi, ’àdʉ̀ àbhʉnà ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ Pbàyàhúdí-fɔ́.›»
11 e, vindo ter conosco, tomando o cinto de Paulo, ligando com ele os próprios pés e mãos, declarou: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus, em Jerusalém, farão ao dono deste cinto e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Nɨ́ wɔ̀ dhu mǎ mɨ̀rɨ̀ rɔ̀, mǎ Kàyìsàriyà ɔ̌ bhà mànà, mǎ madʉ̀ Pɔlɔ̀ ɨ̀sɔ ɨ̀nzɨ̌ ara tɨ́ Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̀.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar, rogamos a Paulo que não subisse a Jerusalém.
13 Pbɛ́tʉ̀, Pɔlɔ̀ adʉ̀ dhu àdu fǎkà, ndàtɨ: «Ádhu wɔ̀ nyɨ̀kʉ-dha nyʉ́ nà nyɨ̌ nyápàna nyɔ̌nzɨ̀? Nyɨ̌ nyòzè tɨ́ nyʉ̌kɔ̀ afídu? Nyɨ̌ nyàkǎ nyʉ̌nɨ dhu nɨ́ ɨma, ma mà’ù wà ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ mʉtsɨ ka kɨ́ dhu kɛ̀lɛ̌, pbɛ́tʉ̀ ma mà’ù wà moho ka kɨ́ mɔvɛ̀ Ádrʉ̀ngbǎlɛ Yěsù-ɔvɔ̀-okú dɔ̀ rɔ̀ Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̌ dhu mà átɔ̀.»
13 Então, ele respondeu: Que fazeis chorando e quebrantando-me o coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Nɨ́, ɨ̀nzɨ̌ kà rɨ̌ mǎ mʉ́nɔna dhu à’u rɔ̀, mǎ madʉ̀ ɨ̀nɛ̀ tɨ́ ɨ̀nɛ̀, mǎdʉ̀ àtɨ̀nà: «Ádrʉ̀ngbǎlɛ Yěsù òzè dhu kɛ̀lɛ̌ àkǎ ndɨ ndɔ̀nzɨ̀ ndɨ̀.»
14 Como, porém, não o persuadimos, conformados, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Nɨ́ ngúfe ɨdhɔ mǎ mɔ̀nzɨ̀ Kàyìsàriyà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̌ dhu-dzidɔ̌, mǎ madʉ̀ mɔ̌bhɔ̀lɔ̀ abhi tɔ̀, mǎdʉ̀ mǎva, mǒwù Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̀.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, subimos para Jerusalém;
16 Kàyìsàriyà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̌, Yěsù ná’ù ngúfe alɛ adʉ̀ ùvò átɔ̀ ’òwù atdíkpá mǎ mànà. Nɨ́ ányɨ̀ mǎ mòwù ùvò rɔ̀, abádhí adʉ̀ mʉ̌ndà, mǒwù Mʉ̀nàsonì tɨ́ kátɨna atdí alɛ yà mǎ mowuna ɔ̀dhɔ̀ rɔ̌ pbɨ̀-dzá bhà. Ndɨ̀ Mʉ̀nàsonì nɨ’ɨ̀ Kìpurɔ̀ tɔ́ sɔ̀ngà ɔ̌ alɛ. Ndɨrɔ̀, ka nɨ’ɨ̀ angyíta tɨ́ Yěsù ná’ù alɛ.
16 e alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Mǎ mitdègu òwu ùvò Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̀, nɨ́ ányɨ̀, Yěsù ná’ù alɛ akɔ̀ mǎ dhɛ̀dhɛ nyʉ́ nà.
17 Tendo nós chegado a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Tsútsǎ nɨ́nganɨ́, mǎ madʉ̀ òwu Pɔlɔ̀ mànà Yàkɔbhɔ̀ bhà, ndɨrɔ̀ kɔ́rɔ́ pbàkʉ̀rʉ̌ adʉ̀ ìwu átɔ̀ ányɨ̀rɔ̌.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Nɨ́ abádhí mànà ɨ̀ àtsɛ̀ ɨ̀ dhu-dzidɔ̌, Pɔlɔ̀ adʉ̀ ndɔ̀pɛ̀ ndàwɛ yà ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ Pbàyàhúdí nzínzì ɔ̌ Kàgàwà abhʉ̀ ndɔ̀nzɨ̀ kɔ́rɔ́ pbɨ̀ndà kasʉ tɨ́ dhu atdatdí-rà ɔ̌ abádhí tɔ̀.
19 E, tendo-os saudado, contou minuciosamente o que Deus fizera entre os gentios por seu ministério.
20 Wɔ̀ Pɔlɔ̀ àwɛ dhu ɨ̀ ɨ̀rɨ̀ rɔ̀, abádhí ɨfʉ Kàgàwà atdídɔ̌. Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ abádhí adʉ̀ àtɨ̀nà Pɔlɔ̀ nɨ̌: «Àbanɨ̌ngbá, nyɨ nyàla tɨ́ wà ábhɔ̌ Pbàyàhúdí nyʉ́ nʉ́gɛ̀rɛ̀ ɨ̀ à’ù Yěsù dhu? Ndɨrɔ̀, nyɨ nyàla tɨ́ wà abádhí kɔ́rɔ́ rɨ̌’ɨ̀ ìnè afíya ɨ̀ àpbǎ atdídɔ̌, ’àmbɛ Músà bhà Ʉyátá ɨ̀fʉ dɔ̌ rɔ́ tɨ́ dhu?
20 Ouvindo-o, deram eles glória a Deus e lhe disseram: Bem vês, irmão, quantas dezenas de milhares há entre os judeus que creram, e todos são zelosos da lei;
21 Ka kàwɛ wà dhu abádhí tɔ̀ okúnʉ dɔ̀ rɔ̀ katɨ, nyɨ ràrɨ̌ dhu ùdhě kǎkà ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ Pbàyàhúdí nzínzì ɔ̌ aróko Pbàyàhúdí tɔ̀ ɨ̀nzɨ̌ Músà bhà Ʉyátá nɨfʉ tɨ́. Ka kàwɛ wà dhu átɔ̀, nyɨ rarɨ́ dhu ùdhě abádhí tɔ̀ ɨ̀nzɨ̌ fɨ̀yɔ́ kpabhá nzónzo-ɔ̀nzɨ̌nga nabhʉ̀ tɨ́ kɔbhɔ̀lɔ̀, ndɨrɔ̀ ɨ̀nzɨ̌ àlɛ̌ tɔ́ ngʉ̌kpà màndʉ Pbàyàhúdí tɨ́rɔ̀ nɨfʉ tɨ́.
21 e foram informados a teu respeito que ensinas todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da lei.
22 Nɨ́rɔ̀, ka kɨ́ dhu ɔ̀nzɨ ɨ̀ngbà dhu bhěyi? Obhó tɨ́, abádhí rɨ̌ ɨwà nyɨ nyɨ̀rà àhʉ ɨrɔ́ dhu ɨ̀rɨ ɨ̀rɨ.
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão da tua chegada.
23 Nɨ́, dhu àkǎ nyɔnzɨ̀ yà mǎ mʉ́nɔna ɨndʉ̀ dhu: Kànɨ̌ ɨ̀fɔ alɛ rɨ̌’ɨ̀ ìnè ɨrɔ́. Ɨ alɛ nɨ́ ɨwà dhu nɔ́tsɔ̀ Kàgàwà-ɔ̀nzɨ̌ alɛ.
23 Faze, portanto, o que te vamos dizer: estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, aceitaram voto;
24 Nɨ́, úgu abádhí nyǒwù nyǔ’o mànà atdíkpá, nyɨ̌lǎ Kàgàwà-nyɨ̀kpɔ́ ɔ̌. Ndɨrɔ̀, ádʉ̀ nyubhò yà abádhí àmbɛ̀nà ùbhǒna ndɨ́nɨ̌ ka kakpá tɨ́ dɔ̀ya-ká dhu. Ndɨ dhu bhěyi nɨ́ ndɨ kɔ́rɔ́ alɛ rǎdʉ̀ dhu ʉ̀nɨ yà dʉ̀nʉ́ ka kàwɛ dhu ràrɨ̌ nzɨ̌ obhó dhu, pbɛ́tʉ̀ nyɨ rarɨ́ Músà bhà Ʉyátá ɨ̀fʉ̌ ɨ̀fʉ̌ átɔ̀.
24 toma-os, purifica-te com eles e faze a despesa necessária para que raspem a cabeça; e saberão todos que não é verdade o que se diz a teu respeito; e que, pelo contrário, andas também, tu mesmo, guardando a lei.
25 Pbɛ́tʉ̀, Yěsù ná’ù ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ Pbàyàhúdí tɔ̀ mǎ mɨ́rɨ̀ wà mǎ mǎndǐ dhu mǎtɨ, abádhí ràkǎ nzá ’òngò sànamʉ̀ tɔ̀ ka kùbho pɛrɛ̀ tɨ́ ɨ̀zǎ mà, ànzʉ̀bhà mà, dàna-tsì ka kìpbǒ ɔbɨ nɨ̌ rɔ̀vɛ̀ ɨ̀zǎ mànà ná’à. Ndɨrɔ̀, mǎ mándǐ dhu átɔ̀ mǎtɨ abádhí ràkǎ ’òngò ’ɔ̀dɔ̀ mʉ̀nyɔ̀nɨ̀ rɔ̌ rɔ̀.»
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas.
26 Nɨ́ tsútsǎ nɨ́nganɨ́, Pɔlɔ̀ adʉ̀ kɔ̌kɔ̀ alɛ núgù, ’òwù ’ɔ̀pɛ̀ ’ù’o ɨ̀ mànà atdíkpá yà fɨ̀yɔ́ sɔmà tɔ́ màndʉ nózè dhu bhěyi. Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, Pɔlɔ̀ adʉ̀ àrà, ndòtsù Kàgàwà bhà ɨdza, ndàdʉ̀ dhu ɔ̀vɔ̀ ányɨ̀ ɨdzá ndàtɨ ka ràrɨ̌ pɛrɛ̀ ùbhǒ ɔvɔ̀ya dɔ̌ kɔ́rɔ́, yà Kàgàwà-nyɨ̀kpɔ́ ɔ̌ ka kɨ́ alɛ ù’ǒ kɨlǎ ɔ̀ná dhu tɨ́ ka kɔ́pɨ̀ àrʉ̀bhʉ̀ ɨdhɔ rǎkǎ nɨ́nganɨ́.
26 Então, Paulo, tomando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Wɔ̀ alɛ ù’ǒ ka kɨ́ kɨlǎ Kàgàwà-nyɨ̀kpɔ́ ɔ̌ nɨ̌ àrʉ̀bhʉ̀ ɨdhɔ̀-tsʉ̀ níitdègu ndìndù ndɨ́nɨ̌ ndikù tɨ́, nɨ́ Àziyà tɔ́ pbìrì ɔ̀ rɔ̀ íwǔ ngúfe Pbàyàhúdí ala Pɔlɔ̀ Kàgàwà bhà ɨdza ɔ̌. Nɨ́, abádhí adʉ̀ dhu ìtsu ihé-yà-dɔ ɔ̀, ndɨ́nɨ̌ dhu nɨvà tɨ́ Pɔlɔ̀-rɔ̌. Nɨ́, ihé-yà adʉ̀ Pɔlɔ̀ àlʉ.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus vindos da Ásia, tendo visto Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Abádhí adʉ̀ ’ɔ̀pɛ̀ ’ùkǔ, ’àmbɛ àtɨ̀nà dɔ̌: «Pbàìsràyélí tɔ́ pbìrì ɔ̌ bhǎ, nyɨ̀mɔ̀ mǎ! Kànɨ̌ yà kɔ́rɔ́ ngari ɔ̌ arɨ́ nzɛ́rɛ dhu ùdhě kɔ́rɔ́ alɛ tɔ̀ àlɛ̌ tɔ́ pbìrì ɔ̌ bhà dɔ̌, Músà bhà Ʉyátá dɔ̌ màtɨ́, ndɨrɔ̀ Kàgàwà bhà ɨdza dɔ̌ màtɨ́ alɛ nɨ́ yà. Ròsè kɔ́rɔ́ dhu dɔ̀nǎ, kàbhʉ ɨ̀nzɨ̌ nɨ́ Pbàyàhúdí mà ròtsù Kàgàwà bhà ɨdza, ndɨ dhu ràdʉ̀ wɔ̀ Ɨ̀lɨ̌lǎ Kàgàwà-nyɨ̀kpɔ́ ɔ̌ ngari nábhʉ rɔ̀tɨ̀.»
28 gritando: Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte ensina todos a serem contra o povo, contra a lei e contra este lugar; ainda mais, introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Obhó tɨ́, abádhí nɨ’ɨ̀ ɨwà Pɔlɔ̀ mà nàlanà kɨgɔ̀ ɔ̌ atdíkpá rúbhi Tròfǐmò tɨ́ kátɨna alɛ mànà rɔ́. Ndɨ Tròfǐmò nɨ’ɨ̀ Ɛ̀fɛsɔ̀ tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̌ alɛ. Nɨ́, abádhí adʉ̀ dhu àtɨ̀ ɨwà Pɔlɔ̀ ìtsu Tròfǐmò átɔ̀ Kàgàwà bhà ɨdza dhu tɨ́.
29 Pois, antes, tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e julgavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Nɨ́, Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀-ɔ̌nga-tsì náava ndɨ̀, ihé-yà ràdʉ̀ ìtse ndɨ kɨgɔ̀ ɔ̌ kɔ́rɔ́ ngari ɔ̀nǎ rɔ̀, ’ìwǔ ùvò Pɔlɔ̀ mà rɨ̌’ɨ̀ rɔ́. Nɨ́, abádhí alʉ́ Pɔlɔ̀, ’ɨ̀dhà ràhʉ iri Kàgàwà bhà ɨdza-ngbɔ̀ ka kákpɔ̀rɔ̀ nɨ̌ kàlɨ̀ ɔ̀ rɔ̀, ’àdʉ̀ ndɨ kàlɨ̀-li’ɔ̀ núpbi ányɨ̀rɔ̌ rɔ̀ tɨ́.
30 Agitou-se toda a cidade, havendo concorrência do povo; e, agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Nɨ́, yà abádhí rɨ̌ dhu ɔ̀nzɨ ndɨ́nɨ̌ ɨ̀ oho tɨ́ Pɔlɔ̀ rɔ̀, Yèrùsàlɛmà tɔ́ kɨgɔ̀-ɔ̌nga-tsì náva ndɨ̀ kɔ́rɔ́ dhu-ɔ̀yɨ̌ náarà àhʉ Pbàrɔ́má tɔ́ pbìrì ɔ̌ atdí lʉfʉ̀ pbànówí dɔ̌ ádrʉ̀ngbǎlɛ dɔ̀.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante da força que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Nɨ́, ndɨ dhu ndɨ̀ ndɨ̀rɨ̀ rɔ́rɔ̀ tɨ́, wɔ̀ ádrʉ̀ngbǎlɛ ugu pbànówí mà fɨ̀yɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ alɛ mànà, ’òtsè mànà kɔ̌kɔ̀ Pɔlɔ̀ nàlʉ̌ alɛ rɨ̌’ɨ̀ ɨ. Nɨ́, ihé-yà níitdègu wɔ̀ ádrʉ̀ngbǎlɛ àlǎ owùna ɔ̌ pbànówí mànà ríwu rɔ́, nɨ́ abádhí adʉ̀ Pɔlɔ̀ t’ɔ́vɨ̀ta ʉ̀bhà.
32 Então, este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ wɔ̀ ádrʉ̀ngbǎlɛ andrì Pɔlɔ̀-tɨ’ɔ̀, ndàlʉ̌ ka, ndàdʉ̀ àvinà kʉtsɨ̀ ɔ́yɔ̌ àdrà-mbǐ nɨ̌. Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, kǎdʉ̀ dhu ìvu ihé-yà-tsʉ̌, ndàtɨ: «Yàrɨ́ alɛ nyʉ́ nɨ́ àdhɨ? Ádhu kɔ̀nzɨ̀?»
33 Aproximando-se o comandante, apoderou-se de Paulo e ordenou que fosse acorrentado com duas cadeias, perguntando quem era e o que havia feito.
34 Pbɛ́tʉ̀, ihé-yà nzínzì ɔ̌ atdídhená alɛ rǎdǔna ìkǔ ɔ̌ dhu adúnà nzɨ̌ àrà ndɔ̀fɔ̀ rɔ̌ ngʉ̌kpà alɛ rʉ̌nɔna dhu nà. Nɨ́, wɔ̀ dhu bhěyi ihé-yà rǔkǔ dhu adʉ̀ wɔ̀ ádrʉ̀ngbǎlɛ àbhʉ ɨ̀nzɨ̌ ʉ̀nɔna ka kɨ́ fɨ̌ndà dhu ràlʉ̌ dɔ̀na. Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ kǎdʉ̀ pbɨ̀ndà pbànówí návi rʉ̀ndà Pɔlɔ̀, ’òwù nà yà ɨ̀ arɨ́ òko ɔ̀ná ádrʉ̀ngbǎ kàlɨ̀ ɔ̀.
34 Na multidão, uns gritavam de um modo; outros, de outro; não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Pɔlɔ̀ itdègu àrà àhʉ ndɨ kàlɨ̀ ɔ̀ ka kúpo kotsù rɔ́, nɨ́ pbànówí adʉ̀ kìtdù ìtdu tɨ́ ɔrɔ́rʉ́, ihé-yà rɨ̌ kàpà ndɨ́nɨ̌ ɨ̀ ɔnzɨ tɨ́ nzɛ́rɛ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Obhó tɨ́, ihé-yà ambɛ́nà òwu dɔ̌ ìkǔ nà Pɔlɔ̀-owù ɔ̌, ’àmbɛ àtɨ̀nà dɔ̌: «Wɔ̀ alɛ àkǎ ndɔ̀vɛ̀!»
36 pois a massa de povo o seguia gritando: Mata-o!
37 Yà pbànówí rɨ̌ ndɔ̀nzɨ ’ìtsu ndɨ̀ fɨ̀yɔ́ ádrʉ̀ngbǎ kàlɨ̀ ɔ̀ ɔ̀ná kàsʉmɨ̀ ɔ̌ nɨ́ ndɨ, Pɔlɔ̀ ivú dhu ɨ pbànówí tɔ́ ádrʉ̀ngbǎlɛ-tsʉ̌, ndàtɨ: «Ma màmbɛ̀nà tɨ́ atdí dhu ɔ̀vɔ ɔ̀vɔ ɨndʉ̀?» Nɨ́, wɔ̀ ádrʉ̀ngbǎlɛ adʉ̀ dhu ìvu kà-tsʉ̌, ndàtɨ: «Nyɨ nyʉ́nɨ tɨ́ wà Pbàgìríkí t’ávàna!
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Nyɨ tɨ́ nzɨ̌ Mísrì tɔ́ pbìrì ɔ̌ alɛ, yà tdèkuta tɨ́ ɨ̀fɔ lʉfʉ̀ alɛ yà nzɛ́rɛ dhu ɔ̀nzɨ arɨ́-dɔ nɨ́dzɨ̌, ndàdʉ̀ dɔ̀ya ɔ̀dɨ̀ ndàrà nà rʉ̀ngʉ̀ ɔ̀?»
38 Não és tu, porventura, o egípcio que, há tempos, sublevou e conduziu ao deserto quatro mil sicários?
39 Nɨ́, Pɔlɔ̀ adʉ̀ ɔtɛ ɔ̀pɛ̀, ndàtɨ: «Ɨma nyʉ́, ɨma nɨ́ Mʉ̀yàhudì, Társɔ̀ tɔ́ kɨgɔ̀ ɔ̌ alɛ, Kìlìkiyà tɔ́ pbìrì ɔ̌. Ndɨ Társɔ̀ nɨ́ yà atdídɔ̌ ɔvɔ̀na ɔ́tɔ̀ ndɨ̀ kɨgɔ̀. Nɨ́ ádrʉ̀ngbǎlɛ́, ma mɨ̀tdɛ̀ nyɨ ɨ̀tdɛ̀ tɨ́, ítsè mɔvɔ dhu yàrɨ́ ihé-yà tɔ̀.»
39 Respondeu-lhe Paulo: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; e rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Nɨ́, wɔ̀ ádrʉ̀ngbǎlɛ nʉ́fà rʉsà fɨ̌ndà rɔ̀, Pɔlɔ̀ idè ndɨ kàlɨ̀ ɔ̀ ka kúpo, kotsù dɔ̀ná màngazɨ̀ dɔ̌, ndàdʉ̀ ìndrǔ àgo ɔtsʉ́na nɨ̌ rɨ̀nɛ̀. Nɨ́ ɨnga ìmbè bhìì rɔ̀ nɨ́ ndɨ, kǎpɛ̀ ɔtɛ Pbàyàhúdí t’ávàna ɔ̌, ndàtɨ:
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escada, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.