Apocalipse 16
Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs NAA
1 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, ma mɨrɨ ɔrʉ́ alɛ-tù nyʉ́ nà ka kɨ́ dhu ɔ̀vɔ Kàgàwà bhà ɨdzá rɔ̀ àrʉ̀bhʉ̀ màlàyíká tɔ̀ dhu. Ka katɨ: «Nyòwu nyʉ̌dhɔ kɔ̌kɔ̀ àrʉ̀bhʉ̀ kɔ́pà ɔ̀ rɨ́’ɨ̀ Kàgàwà bhà nàwí yà adzɨ dɔ̌!»
1 Ouvi uma voz forte, vinda do santuário, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Nɨ́ wɛmbɛrɛ̀ tɔ́ màlàyikà náadhɔ̀ pbɨ̀ndà kɔ́pà ɔ̀ nàwí yà adzɨ dɔ̌. Nɨ́ nzɛ́rɛ otú-tɨdɔ̀, yà atdídɔ̌ rándɨ otú, náahʉ̀ kɔ̌kɔ̀ ɨ̀zǎ tɔ́ kàsɛ́ nà rɨ́’ɨ̀ rɔ̀yá, ’àdʉ̀ ambɛ kà-wɔ̀yɔ̌ nʉ́lɛ dɔ̌ alɛ rɔ̌.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra, e apareceram úlceras malignas e dolorosas nas pessoas que tinham a marca da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Ɔyɔ rɨ́ kìsě màlàyikà náadhɔ̀ pbɨ̀ndà kɔ́pà ɔ̀ rɨ́’ɨ̀ nàwí ádrʉ̀ngbǎ rɛ̀rʉ̀ ɔ̀. Nɨ́ ɨdha ʉgɛ̀rɛ̀ ndɨ̀ ndòngò ɔ̀vɛ̀ ɔ̀vɛ̀ alɛ ɔ̀ rɔ̀ ráhʉ azu bhěyi, ndɨ rɛ̀rʉ̀ ɔ̀ ɨ̀ nòtù ípìrɔ̌nga nà arɨ́’ɨ̀ ɨdha ɔ̌ dhu-tsí ràdʉ̀ ʉ̀vɛ kɔ́rɔ́.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e o mar se transformou em sangue, como de um morto, e morreu todo ser vivo que havia no mar.
4 Ɨ̀bhʉ rɨ́ kìsě màlàyikà náadhɔ̀ pbɨ̀ndà kɔ́pà ɔ̀ rɨ́’ɨ̀ Kàgàwà bhà nàwí ɨdha-akpá mà, ɨdha-dɔ̀tɨ́-nzo mànà ɔ̀, ɔ̀yá ɨdha ràdʉ̀ ’ʉ̀gɛ̀rɛ̀, ’òngò azu tɨ́ átɔ̀.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de água, e eles se transformaram em sangue.
5 Nɨ́ ma mɨrɨ yà ɨdha dɔ̌nga àndà arɨ́ màlàyikà rɨ̌ dhu ɔ̀vɔ dhu, ndàtɨ: «Ɨnyɨ Ɨ̀lɨ̌lǎ alɛ́, nyɨ nyarɨ́’ɨ̀ ìnè ndɨrɔ̀ nyɨ nyɨ’ɨ̀ ìnè. Nyɨ nyɔ́tdɨ̀ kɔ̀rɨ́ anya obhónánga dɔ̌.
5 Então ouvi o anjo das águas dizendo: “Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas.
6 Obhó tɨ́, ìndrǔ nʉ́ʉfʉ pbʉ̀kʉ̀ pbànábí mà ngʉ̌kpà pbʉ̀kʉ̀ alɛ mànà-azù. Nɨ́ ndɨ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀, kòmbí nyɨ nyàbhʉ wà abádhí rɔ̀mvʉ̀ azu átɔ̀. Wɔ̀rɨ́ nɨ́ ndɨ abádhí àkǎnà ’àbà dhu!»
6 Porque derramaram sangue de santos e de profetas, também lhes deste sangue para beber. É o que merecem.”
7 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, ma mɨrɨ alɛ-tù màzàbahʉ̀ dɔ̀ rɔ̀ rɨ́ dhu ɔ̀vɔ rɔ́, ndàtɨ: «Obhóngàtɨ́, ɨnyɨ fàká Ádrʉ̀ngbǎlɛ Kàgàwà, yà ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ ɔbɨ nà arɨ́’ɨ̀ kɔ́rɔ́ dhu dɔ̌ alɛ́, nyɨ nyɔ̀tdɨ̀ wɔ̀ anya obhónga dɔ̌ ndɨrɔ̀ obhónánga dɔ̌!»
7 Ouvi uma voz do altar, que dizia: “Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.”
8 Ɨ̀fɔ rɨ́ kìsě màlàyikà náadhɔ̀ pbɨ̀ndà kɔ́pà ɔ̀ rɨ́’ɨ̀ nàwí adyifɔ̀ dɔ̌. Nɨ́ ndɨ adyifɔ̀ náabà ìndrǔ ʉ̀bɨ ndɨ̀ ndɨ́ ɔ̀nà rɔ̀ ráhʉ kàzʉ nɨ̌ nɨ̌ ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ ɔbɨ.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e lhe foi dado queimar a humanidade com fogo.
9 Nɨ́, ìndrǔ náagbè wɔ̀ ndɨ atdídɔ̌ ìgbě kàzʉ nɨ̌, ràrà àhʉ ɨ̀ ɨ́ dhu ʉ̀nɔ wɔ̀ ndɨ àpbɛ̀ t’íbhòta tɔ́ ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ ɔbɨ nà arɨ́’ɨ̀ alɛ, Kàgàwà-ɔvɔ̀ nɨ̌ dhu ɔ̀. Abádhí uvó ɨ̀ ɨ̀nzɨ̌ ’ʉ̀gɛ̀rɛ̀ ɨ̀ ’ʉ̀bhà fɨ̀yɔ́ nzɛ́rɛnga, ndɨrɔ̀ abádhí adʉ̀ ’ùvo átɔ̀ ɨ̀nzɨ̌ ’ìlè ka.
9 As pessoas se queimaram com o intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos. Porém, não se arrependeram para darem glória a Deus.
10 Imbo rɨ́ kìsě màlàyikà náadhɔ̀ pbɨ̀ndà kɔ́pà ɔ̀ rɨ́’ɨ̀ nàwí ɨ̀zǎ bhà ádrʉ̀ngbǎ kamà tɔ́ tombi dɔ̌. Nɨ́, ɨ́nɔ̀ níibvú ndɨ̀ kɔ̌nyʉ̀ idzi dɔ̀ná pbìrì dɔ̌. Nɨ́, ìndrǔ apɛ̀ ’à’à ɨdàya ɨ̀ ábàna àpbɛ̀-okú dɔ̀ rɔ̀.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta. O reino da besta ficou em trevas, e as pessoas mordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Abádhí nʉ́ʉnɔ dhu Kàgàwà, yà ɔ̀rʉ̀-akpà ɔ̀ arɨ́’ɨ̀ alɛ nɨ̌, rɔ̀yá rɨ́ otu rǎndɨ dhu-okú dɔ̀ rɔ̀. Pbɛ́tʉ̀, abádhí ʉgɛ̀rɛ̀ nzá ɨ̀, ʉ̀bhà fɨ̀yɔ́ nzɛ́rɛ mʉ̀tsɔ.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam. Porém, não se arrependeram de suas obras.
12 Aza rɨ́ kìsě màlàyikà náadhɔ̀ pbɨ̀ndà kɔ́pà ɔ̀ rɨ́’ɨ̀ Kàgàwà bhà nàwí Fùratì tɨ́ kátɨna ádrʉ̀ngbǎ ɨdha-akpà ɔ̀. Nɨ́ ndɨ ɨdha-bhʉ̀ ɔ̌ ɨdha atdyù ndɨ́nɨ̌ otu nʉbhà tɨ́ adyifɔ̀ arɨ́ ndɨ̀tɔ ɨnǎ rɔ̀ arɨ́ ìwu ádrɔ̀drɔ̌ kámá tɔ̀.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates. As águas do rio secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do Oriente.
13 Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ ma mala àngbɛ̀ bhěyi ɨ̀ nʉ̀lɨ ɨ̀bhʉ nzɛ́rɛ-alafí: atdí náahʉ̀ ádrʉ̀ngbǎ osu-akpà-ba-li’ɔ̀ rɔ̀, ngǎtsi náahʉ̀ ɨ̀zǎ-li’ɔ̀ rɔ̀, ndɨrɔ̀ ngǎtsi ràdʉ̀ àhʉ ɔyɔ rɨ́ kìsě ɨ̀zǎ, yà tɨ̀tɔ̀ tɔ́ nabì tɨ́ kátɨna-li’ɔ̀ rɔ̀.
13 Então vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Abádhí nɨ’ɨ̀ ɨdhɔ rɨ̌ ìndrǔ ʉ̀kɔ̌ nɨ̌ dhu ɔ̀nzɨ rɨ́ nzɛ́rɛ-alafí. Ndɨrɔ̀, abádhí nɨ́ ɨ yà adzɨ ɔ̌ kɔ́rɔ́ ádrɔ̀drɔ̌ kámá dɔ̀yanǎ ubhìya, ’ùndu abádhí-tsʉ̀ alafí, ndɨ́nɨ̌ Kàgàwà, yà kɔ́rɔ́ dhu dɔ̌ arɨ́’ɨ̀ ádrʉ̀ngbǎnga tɔ́ ɔbɨ nà alɛ, nugye tɨ́ kàbhà Ádrʉ̀ngbǎ Ɨdhɔ ɔ̌.
14 São espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro a fim de ajuntá-los para a batalha do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Ádrʉ̀ngbǎlɛ rɨ̌ dhu ɔ̀vɔ, ndàtɨ: «Kànɨ̌ ma mɨ́rà ogbotálɛ náarɨ́rà dhu bhěyi, yà ɨnzá nyɨ̌ nyʉ̀nɨ kàsʉmɨ̀ ɔ̌. Hirò ɔ̀nzɨ rɨ́ alɛ nɨ́ nyɨ̀kpɔ́na nà rádɨ ndàdʉ̀ pbɨ̀ndà mbɛrʉ̀ ɔ̀dɔ̀ mběyi rɔ̀ná ɨ̀nzɨ̌ ndʉ̀wà alɛ, akyɛ ndɨ̀ ndarana ɨla ɔ̀ nzɨ̀nzɨ́ rɔ̀, nyɨ̀na ràdʉ̀ àmbɛ ɨ̀wʉ dɔ̌ ìndrǔ nzínzì ɔ̌ nɨ̌.»
15 “Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.”
16 Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ kɔ̌kɔ̀ ɨ̀bhʉ nzɛ́rɛ-alafí núundu kɔ̌kɔ̀ ádrɔ̀drɔ̌ kámá-tsʉ̀ yà Hàrmàgèdonì tɨ́ ka kátɨna Pbàɛ̀brànɨyà t’ávàna ɔ̌ atdí ngari ɔ̌.
16 Então ajuntaram os reis no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Àrʉ̀bhʉ̀ rɨ́ kìsě màlàyikà náadhɔ̀ pbɨ̀ndà kɔ́pà ɔ̀ rɨ́’ɨ̀ Kàgàwà bhà nàwí awɛ ɔ̌. Nɨ́rɔ̀ nɨ́ ndɨ atdí ɔrʉ́ alɛ-tù nyʉ́ nɨ́ɨrɨ ndɨ̀ Kàgàwà bhà ɨdza, yà ádrʉ̀ngbǎ kamà tɔ́ tombi rɨ̌’ɨ̀ ɨ rɔ̀, ndàtɨ: «Kòmbí kɔ́rɔ́ dhu ɔ̀nzɨ̀ wà ndɨ̀!»
17 Então o sétimo anjo derramou a sua taça pelo ar. E uma voz forte saiu do santuário, do lado do trono, dizendo: — Está feito!
18 Nɨ́, ɨnga ʉmbɨ̀lɨ̀, ɔvɔ ʉtá, wɔ̀gɔ̀ ɨrɨ ndɨ̀, yà ɨnzá apɛ̀na ɨ̀sɨ̌ angyi yà ìndrǔ apɛ̀na ’òngò òko yà adzɨ dɔ̌ rɔ̀ ádrʉ̀ngbǎ mùtìtì ràdʉ̀ ɨ̀sɨ̌. Obhó tɨ́, ndɨ mùtìtì nɨ’ɨ̀ ádrʉ̀ngbǎ mùtìtì nyʉ́!
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu um grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra, tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Nɨ́, kǔgolo ádrʉ̀ngbǎ kɨgɔ̀ Bàbelì, ndàbhʉ ɔ̀nánga rʉ̀ndɔ̀ ndɨ̀ ɨ̀bhʉ, kɔ́rɔ́ ngʉ̌kpà pbìrì ɔ̌ kɨgɔ̀ ràdʉ̀ ’ùgolo átɔ̀. Ndɨ dhu bhěyi nɨ́ ndɨ ndɨ ádrʉ̀ngbǎ kɨgɔ̀ náadzò nzá Kàgàwà ɔ̀nǎ rɔ̀, kǎbhʉ̀ ka rɔ̀mvʉ̀ atdídɔ̌ ɔ̀rʉ̀ pbɨ̀ndà nàwí tɔ́ dɨ̀vayì átɔ̀ nɨ́dhunɨ̌.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E Deus se lembrou da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Kɔ́rɔ́ sɔ̀ngà núuwí, ɨ̀nzɨ̌ pbìrì ràdʉ̀ ’àla tdɨ́tdɔ̌.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados.
21 Wɔ̀ dhu-dzidɔ̌, ádrɔ̀drɔ̌ kpɔ̌na nà ɨfɔ nà igye nɨ́ɨkɔ́ ìndrǔ dɔ̌. Ɨ ɨfɔkpɔ̌ ɨ’ɨ̀ ádrɔ̀drɔ̌ nyʉ́, fɨ̀yɔ́ mʉ̀gɛ̀rɛ̀ ròsè ɨ̀fɔ kumì kìlo dɔ̀nǎ. Nɨ́ ìndrǔ nʉ́ʉnɔ dhu Kàgàwà nɨ̌ wɔ̀ ndɨ ɨfɔ nà igye rǎbhʉ̌na fɨ̌yɔ̀ àpbɛ̀-okú dɔ̀ rɔ̀. Obhó tɨ́, wɔ̀ ndɨ ɨfɔ nà igye nɨ́ɨnza dhu abhɔ nyʉ́ atdídɔ̌.
21 Também desabou do céu sobre as pessoas uma grande chuva de granizo, com pedras que pesavam mais de trinta quilos. E, por causa do flagelo da chuva de pedras, as pessoas blasfemaram contra Deus, porque esse flagelo do granizo era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.