1 Timóteo 5
Ungbòta-Ɔwʉ́tá Tɔ́ Bhǔkù (NIY) vs BKJ
1 Mʉ̀là-akpà tɔ̀ nyɨ nyɨ́ dhu ɔ̀vɔ rɔ̀, nyɨ nyàkǎ nzá nyɔrʉ̀ ɔ̀rʉ̀ tɨ́ kà dɔ̌, pbɛ́tʉ̀ nyɨ nyàkǎ nyɔvɔ̀ dhu kà tɔ̀ àbanʉ bhěyi. Ndɨrɔ̀ ìndrǔ-ɔwʉ́ tɔ̀ nyɨ nyàkǎ nyarà dhu ɔ̀vɔ̀ rɔ̌ adɔ́nʉ bhěyi.
1 Não repreendas um ancião, mas admoesta-o como a um pai; e aos jovens, como a irmãos;
2 Kǎkà ɨwà atɔ̀ya ówù angyi vèbhálɛ tɔ̀, nyɨ nyàkǎ nyarà dhu ɔ̀vɔ̀ rɔ̌ ayínʉ bhěyi, vèbhálɛ-ɔwʉ́ tɔ̀ nyadʉ̀ dhu ɔ̀vɔ̀ awɛ́nʉ bhěyi Kàgàwà-nyɨ̀kpɔ́ ɔ̌ ɨ̀lǎ ɔ́fɔ̀ ɔ̌.
2 às mulheres idosas, como a mães, às jovens, como a irmãs, com toda a pureza.
3 Nyɨ nyàkǎ nyandà kǎkà ɨ̀mbǎ arɨ́’ɨ̀ dzʉ̀nàya ɔ̀nzɨ̀ rádʉ̀ alɛ nà abvo-ayí mběyi.
3 Honra as viúvas que verdadeiramente são viúvas.
4 Atdí abvo-àyi apɛ́ ɨ̀’ɨ̀ ìnè inzo nà, ndàdʉ̀ ɨ̀’ɨ̀ pbɨ̀ inzo tɔ́ inzo nà, nɨ́ ɨ inzo àkǎ ’ɔ̀nzɨ̀ yà Kàgàwà ózè kɔnzɨ̀ ídzìnga angyi fɨ̌-dzá-bhà nyʉ́ rɔ̌. Abádhí àkǎ ’ɔ̀dɔ̀ fɨ̀yɔ́ alɛ mběyi, yà rɔ̀yá ɨ fɨ̀yɔ́ alɛ anzɨ̀ ka dhu bhěyi. Obhó tɨ́, wɔ̀rɨ́ nɨ́ ndɨ Kàgàwà-nyɨ̀kpɔ́ nɔ́fɔ̀ dhu.
4 Mas, se alguma viúva tiver filhos ou sobrinhos, aprendam eles primeiro a exercer piedade em casa, e a recompensar seus pais; porque isto é bom e aceitável diante de Deus.
5 Abvo-àyi nyʉ́ tɨ́ rɨ́’ɨ̀ alɛ nɨ́, yà atdírɔ̀ tɨ́ arɨ́’ɨ̀, yà Kàgàwà ɔ̀ arɨ́ pbɨ̀ndà a’uta ɨ̀lɨ̌ alɛ. Ndɨrɔ̀, ndɨ alɛ nɨ́ Kàgàwà-fɔ́ tɨ́ arɨ́ ndɨ̀ ndɨ́ atdyúna òho dhu ònzi, ndàdʉ̀ àrà ndɨ̀tsɔ̀ rɔ̌ adyíbhengá nga mà kúbhingá nga mànà ɔ̌ Kàgàwà rɔ̌.
5 Ora, a que é verdadeiramente viúva e desamparada confia em Deus e continua em súplicas e orações noite e dia;
6 Pbɛ́tʉ̀, ndàbhʉ̌ rɨ́ yà adzɨ ɔ̌ dhɛ̀dhɛ ràtdǔ afína abvo-àyi nɨ́ ɨwà ɔ́vɛ̀ angyangyɨ àdɨ̀ ndàdɨ̀ nyɨ̀kpɔ́na nà rɔ́rɔ̀ abvo-àyi.
6 mas a que vive em prazer, está morta enquanto ela vive.
7 Kɔ̀nɨ̌ nyɨ nyàkǎ nyʉyǎ abvo-ayí tɔ̀ dhu nɨ́ wɔ̀, ɨ̀nzɨ̌ kambɛ̀ tɨ́ nzɛ́rɛ dhu àwɛ dɔ̌ dɔ̀yá.
7 Ordena estas coisas, para que elas sejam irrepreensíveis.
8 Ɨ̀nzɨ̌ ndɨ alɛ apɛ́ fɨ̀ndá alɛ ɔ̀dɔ mběyi, ròsè ɨ̀nzɨ̌ ndɔ̀dɔ̀ pbɨ̀ ɨdzá-bhà nyʉ́ mběyi, nɨ́ ndɨ alɛ ʉ̀bhà wà pbɨ̀ndà a’uta, ndàdʉ̀ ɨ̀’ɨ̀ nzɛ́rɛ alɛ nyʉ́ tɨ́ ròsè ɨnzá àpɛ̀ Yěsù à’u alɛ dɔ̀nǎ màtɨ́.
8 Contudo, se alguém não tem cuidado dos seus e principalmente dos da sua casa, negou a fé e é pior do que um infiel.
9 Ndɨ́nɨ̌ ka kandí tɨ́ atdí abvo-àyi-ɔvɔ̀ Kànɨsà arɨ́ dzʉ̀nàya ɔ̀nzɨ abvo-ayí nzínzì ɔ̀, kàkǎ ndɨ̀’ɨ̀ ɨwà pbɨ̀ndà atɔ ísě azà kumì atɔ abvo-àyi tɨ́. Kàkǎ ndɨ̀’ɨ̀ átɔ̀ atdí tɨ́ ɨ’ɨ̀ kpatsìbhálɛ nà abvo-àyi tɨ́.
9 Não deixe que uma viúva seja inscrita na lista com menos de sessenta anos; tendo sido a esposa de um homem;
10 Kàkǎ ndɨ̀’ɨ̀ ɨwà ka kʉ́nɨ mběyi arɨ́ dhu ɔ̀nzɨ alɛ tɨ́: ndɔ̀dɔ̀ pbɨ̀ inzo mběyi, ndàdʉ̀ pbɨ̀ ɨdzá ìwǔ olo àkɔ̌ mběyi. Kàkǎ ndɨ̀’ɨ̀ átɔ̀ ɨdha ɨ̀sɨ̌ arɨ́ ndù’o Yěsù ná’ù alɛ-pfɔ̀ nɨ̌ alɛ tɨ́, àpbɛ̀ ɔ̌ rɨ́’ɨ̀ alɛ dzʉ̀nà ɔ̀nzɨ arɨ́ alɛ tɨ́, ndɨrɔ̀ kɔ́rɔ́ ngʉ̌kpà ídzì dhu-tɨdɔ̀ ɔ̀nzɨ arɨ́ alɛ tɨ́.
10 tendo testemunho de boas obras, se criou filhos, se hospedou estranhos, se lavou os pés dos santos, se socorreu os aflitos, se diligentemente praticou toda boa obra.
11 Pbɛ́tʉ̀, abvo-ayí-ɔwʉ́ nákǎ nzá nyandǐ ɔvɔ̀ya Kànɨsà arɨ́ dzʉ̀nàya ɔ̀nzɨ abvo-ayí nzínzì ɔ̀. Obhó tɨ́ amba-bvʉ̀ ɨ̀ ówu dhu-atdyú àlʉ̌ ɨ̀ tdɨ́tdɔ̌ rɔ̀, abádhí rǎdʉ̀ òwu Yěsù bhà kasʉ ɨ̀vɔ̀ fɔyá rɔ̀.
11 Mas recuse as viúvas mais novas, porque, quando se tornarem levianas contra Cristo, se casarão;
12 Wɔ̀ dhu bhěyi ɨ̀ ɔ̀nzɨ̀ dhu rɨ̌ abádhí àbhʉ̌ Kàgàwà rɔ̀tdɨ̀ anya dɔ̀yá, ɨnzá abádhí ɨ̀fʉ Yěsù tɔ̀ ɨ̀ ɔ́kɔ̀ wɛmbɛrɛ̀ tɨ́ làká dhu-okú dɔ̀ rɔ̀.
12 tendo já a sua condenação por haverem aniquilado sua primeira fé.
13 Ndɨrɔ̀ ngǎtsi dhu nɨ́, Kànɨsà náapɛ́ àmbɛ abádhí dzʉ̀nà nɔ́nzɨ̀ dɔ̌, nɨ́ ɨ̀nzɨ̌ ɨ̀ ɨ́ kasʉ ɔ̀nzɨ rɔ́rɔ̀ ɨ̀ óko dhu rɨ̌ abádhí àbhʉ̌ ràmbɛ ùbhi dɔ̌ ɨdza-tsʉ̀ rɔ̌. Ndɨrɔ̀, ròsè wɔ̀ dhu dɔ̀nǎ, abádhí rǎmbɛ ìndrǔ-ngbɔ̀ ʉ̀nɔ̀ dɔ̌ ɨ̀nzɨ̌ ɨ̀ ɨ́ tsʉ̀ya ɔ̀dɔ rɔ́rɔ̀, ’àdʉ̀ àmbɛ ɨnzá àkǎnà kʉnɔ̀ dhu mà nʉ́nɔ̀ dɔ̌.
13 E, além disto, aprendem também a ser ociosas, perambulando de casa em casa; e não só ociosas, mas também paroleiras e intrometidas, falando coisas que não deviam.
14 Nɨ́rɔ̀, ma mòzè abvo-ayí-ɔwʉ́ ròwù amba-bvʉ̀ tdɨ́tdɔ̌. Dhu àkǎ abádhí ràbà nzónzo, ’àdʉ̀ fɨ̀yɔ́ ɨdza ɔ̀dɔ̀ mběyi, ɨ̀nzɨ̌ ’ʉbhà tɨ́ otu àlɛ̌ tɔ́ òmvǔ tɔ̀ rʉ̀nɔ̀ nzɛ́rɛ dhu àlɛ̌ dɔ̌.
14 Quero, pois, que as jovens mulheres se casem, gerem filhos, governem a casa e não deem ocasião ao adversário de maldizer.
15 Obhó tɨ́, atdídhená abvo-ayí ʉ́bhà wà ídzì otu, ’àdʉ̀ pfɔ̀mvɔ Sìtanɨ̀-owù nʉ́ngʉ.
15 Porque já algumas se desviaram, indo após Satanás.
16 Yěsù ná’ù atdí tsìbhálɛ náapɛ́ ɨ̀’ɨ̀ abvo-ayí nà fɨ̌-dzá-bhà nzínzì ɔ̌, nákǎ ndɔ̀nzɨ̀ ɨ abvo-ayí dzʉ̀nà. Kàkǎ nzá ndʉ̀bhà abádhí kànɨsà-fɔ́, ndɨ́nɨ̌ kànɨsà ara tɨ́ kǎkà ɨ̀mbǎ rɨ́’ɨ̀ dzʉ̀nàya ɔ̀nzɨ rɨ́ alɛ nà abvo-ayí-tsí kɛ̀lɛ̌ nándà rɔ̌.
16 Se algum crente ou alguma crente tem viúvas, socorra-as, e não se sobrecarregue a igreja, para que possa sustentar as que de fato são viúvas.
17 Mběyi arɨ́ kànɨsà ɔ̀dɔ pbàkʉ̀rʉ̌ nákǎ kabhʉ ɨfʉta fɨ̌yɔ̀ ɔyɔ-rà dɔ̌. Ròsè dòtsí nɨ́, kǎkà ɨ̀ nádzi ’òngò Kàgàwà bhà Ɔtɛ nʉ́nɔ̀, ’àdʉ̀ ndɨ Ɔtɛ núdhe ìndrǔ tɔ̀ pbàkʉ̀rʉ̌.
17 Os anciãos que governam bem sejam dignos com dupla honra, principalmente os que trabalham na palavra e na doutrina.
18 Obhó tɨ́, Andítá átɨ: «Nyɨ nyàkǎ nzá nyʉtsɨ̀ dzʉ̀nànʉ ɔ̀nzɨ rɨ́ ndòtsì nganʉ̀-ɔ̌nga kpɔ̌na rùvò kɛ́lɛ́na ɔ̀ rɔ̀ ìkyì-akpà-tsʉ̀. Nyɨ nyàkǎ nyʉbhà ka rɔ̀nyʉ̀ nganʉ̀.»Nganʉ̀-ɔ̌nga òtsi rɨ́ ìkyì-akpà|src="hk00096c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="5.18" Ndɨrɔ̀ kǎtɨ: «Kasʉ ɔ̀nzɨ arɨ́ alɛ nákǎ kubho pbɨ̀ndà mʉ̀kɨ̀mbà.»
18 Pois a Escritura diz: Não porás focinheira no boi que pisa o grão. E: O trabalhador é digno da sua remuneração.
19 Nyɨ nyàkǎ nzá nya’ù Kànɨsà ɔ̌ mʉ̀kʉ̀rʉ̌ nɔ̀bhʉ̀ alɛ-tsʉ̌ dhu, ɨnzá ɔ́yɔ̌ alɛ, ngǎtsi nɨ̌ ɨ̀bhʉ alɛ mà nɨ́’ɨ̀ ndɨ dhu tɔ́ ngàmbì tɨ́ rɔ̀.
19 Não aceites acusação contra um ancião, senão com duas ou três testemunhas.
20 Dhu nàfǎ alɛ dɔ̌, nyɨ nyàkǎ nyɔrʉ̀ kɔ́rɔ́ alɛ-ɔ̀nzɨ̌ rɔ̀, ndɨ́nɨ̌ ngʉ̌kpà alɛ adʉ̀ tɨ́ nzɛ́rɛnga-ɔdɔ̀ nɔ́nzɨ̀ átɔ̀.
20 Aos que pecarem, repreende-os diante de todos, para que também os outros tenham temor.
21 Ma mɨ́ dhu ʉ̀yǎ ɨndʉ̀ Kàgàwà-ɔ̀nzɨ̌ rɔ̀, Yěsù Krɨ́stɔ̀-ɔ̀nzɨ̌ rɔ̀, ndɨrɔ̀ Kàgàwà avò màlàyíká-ɔ̀nzɨ̌ rɔ̀, nyɨ nyàkǎ nyɨfʉ kǎkàrɨ́ ʉyátá ɨ̀mbǎ angyɨnǎ vurò ɨrɛ̀tá na, ndɨrɔ̀ ɨ̀nzɨ̌ nyɨ nyɨ́ dhu òlè atdí alɛ tɔ̀ màtɨ́ rɔ́rɔ̀.
21 Conjuro-te, diante de Deus, e do Senhor Jesus Cristo, e dos anjos eleitos, que, observem estas coisas, sem preferir um antes do outro, nada fazendo por parcialidade.
22 Nyɨ nyàkǎ nzá nyɨlɨ ɔtsʉ́nʉ kòmbómbí ìndrǔ dɔ̌ kasʉ nɔnzɨ tɨ́ Kànɨsà ɔ̌. Nyɨ nyàkǎ nzá nyotsù akyɛ ngǎtsi alɛ bhà afátá ɔ̀. Ndɨrɔ̀, nyɨ nyàkǎ nyɔdɔ̀ nyɨ nyɨ-tɨ́rɔ̀ nyɨlǎ Kàgàwà-nyɨ̀kpɔ́ ɔ̌.
22 A nenhum homem imponhas precipitadamente as mãos, nem participes dos pecados alheios; conserva-te a ti mesmo puro.
23 Nyɨ nyàkǎ nzá nyarà ɨdha-vǐ kɛ̀lɛ̌ nɔ́mvʉ̀ rɔ̌, pbɛ́tʉ̀ nyɨ nyàkǎ nyarà dɨ̀vayì ɔ̀mvʉ̀ rɔ̌ akɛ, yà kòmbómbí ivívínga aróngo àrà ìngo rɔ̌ nyʉnʉtsì nɨ̌ finʉ-tsʉ̀ dzʉ̀nà nɔnzɨ tɨ́.
23 Não bebas somente água, mas usa um pouco de vinho, por causa do teu estômago e das tuas frequentes enfermidades.
24 Atdídhená alɛ tɔ́ nzɛ́rɛnga náarɨ́ ndàlǎ kpangba ɨnzá ka kàpɛ̀ anya mà ɨ̀tdɨ̀ dɔ̀yá rɔ́rɔ̀. Pbɛ́tʉ̀, ngʉ̌kpà alɛ-tsí tɔ́ nzɛ́rɛnga náarárà ndàvi ànyǎya ka kʉ̀nɔ̀ dhu-dzidɔ̌ tɨ́.
24 Os pecados de alguns homens são manifestos antecipadamente, precedendo o julgamento; e em alguns manifestam-se depois.
25 Ndɨ dhu bhěyi tɨ́, ídzì kasʉ náarɨ́ ’ɨ̀tɛ̀ kpangba kɔ́rɔ́ alɛ tɔ̀, ndɨrɔ̀ kǎkà ɨ̀nzɨ̌ rɨ́ ’àvǐ kɔ́rɔ́ alɛ tɔ̀ tsí, nɨ́ rɨ̌ nzɨ̌ àdʉ̀ òko ɔ̀dhʉ̌ ɔ̀ bìlǐnganà.
25 Da mesma forma também as boas obras de alguns são manifestas antecipadamente, e as que são de outra maneira não podem ser ocultas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Timóteo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.