Atos 27
nit (NIT) vs NTLH
1 ఆమ్ ఇటలీంఙ్ రూకుత్ సెరెకద్ కాలెంఙ్ ఇసా అదికారుల్ నిర్నయ్ కత్ పౌలున్, మరొక్కొ కైదికున్ “యూలి” ఇనెకాంద్ పేర్తంద్ సతాదిపాతిన్ సియ్తెర్. మరొక్కొ రోమా రాజూ సైనిక్లె దొడంద్.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 అమ్ ఆసియ రూక్ పకంఙ్ సెరెంఙ్ తయరెర్స ననెంఙ్ హ అద్రముత్తియ ఇనెక రుకూత్ ఉద్దుత్ సెరెంఙ్ ఎద్దం. మాసిదోనియ ఎరియూ తెస్సలొకతద్ మెరతా అరిస్ అరిస్తార్కు ఇనెకాంద్ వెంటా అన్సాంద్.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 మరొక్కొ దినం సీదోనున్ గాదియ్ తామ్. యూలి, పౌలు తన్నె దొస్తకెరున్ కాలయుత్ మదాత్ కలెకార్ లాంఙ్ అమ్నుంఙ్ నాయ్ గాత్ అమ్నున్ పొయ్ దతతయా ఓలిప్తెర్.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 అత్తరనా కురియుత్ రుకూత్ సెరెకరం ఎద్దామ్. అడ్డామ్ గాలి వాత్. అదున్ వాలడ్ సైప్రసు దక్సిన్నంలాంఙ్ గాలి సుర్గాడం ఈర్ లోపా సెరెంఙ్ ఎద్దాం.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 కిలికియ, పంపూలియలుంఙ్ మెర అనెకా సందూర్ పొయ్ సెరెంఙ్ ఎర్సా “లుకియ” బార్సత్ అనెకర్ “మూర” ఇనెక పాట్నముంఙ్ గాదియ్ తామ్.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 అమున్ వెంటా అనెకర్ సైనిక్లె దొడంద్ ఇటలీకి సెసాత్ “అలెగ్జాండ్రియా” రూకుత్ ఓలుత్, అమున్ ఆ రుకూత్ సొకిప్తెర్.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 అడ్డమి గాలి వర్సాననేకాదున్ వాలడ్ గుల్ పేలె దినాలుంఙ్ ఎత్ నెయర్ సెరెకాద్ ఎద్దిన్. గుల్ కాటినాడ్ క్నీదుకు మెరం గాదియ్ తామ్. అడ్డాం గాలిన్ వాలడ్ ముదార్వై సెరెంఙ్ సాలె తామ్ అదుంఙ్ వాలడ్ దక్సినాంవై సెత్ “క్రేతు” దీవెన్ అడ్డామి ఇడుత్ సల్మోనే మెరా రుక్ అడిగీంప్తం.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 ఆ ఇరున్ అమ్మెత్ సెరెకాద్ కస్టమ్ ఎద్దిన్. ఎద్దెక్కద్ విదనామడ్ “సోయ్త రేవూ” ఇనెక జాగలెంఙ్ గదియ్ తామ్. ఈ మెరం లసైయ ఇనెక పట్నముంఙ్ మెరమ అన్సాంద్.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 అపుడి ఎన్నిగొ కాల వ్రుదాం అద్దిన్. గని ప్రయనం కలెకాద్ ప్రమాదకారం ఎద్దిన్. ఉపాస్ దినం ఇదారెక దినం గినా విడుత్న. ఎదుంఙ్ ఎత్తి పౌలు ఔరున్ ఉసరడండ్రు ఇసా ఇడ్సా.
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 “దాదకేరరా! ఈ సెరెకత్తి నేడుంఙ్ తక్లిబు వర్సావ్ ఇసా అనుంఙ్ అనంఙ్ కారిల్సా నన్సాద్. రూకుత్, సరుకున్ తక్లిబ్ ఎరెకాది తోసెటా నేండె పానముంఙ్ గునా ప్రమనం ఎరెంఙ్ వంద్!” ఇసా ఇంతెంద్.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 గని ఆ సైనిక్లె దొడంద్ గని పౌలునె గొట్టిక్ విన్సెటా కబుల ఆ రుక్నె మల్కాక్ గొట్టిక్, రుక్ మల్కనె గొట్టిక్ వింతెంద్.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 అనంఙ్ ఎద్దె పని కాలం అనెకదుంఙ్ పనిసియ్యెంద్. అదుఎత్తి ఎంతెయొ మంది సెరెంఙ్ ఎర్ ఇసా సల్లా సితెంద్. టండి కాలం గడ్పెంఙ్ “పిలిక్సు” ఇనెక రేవు గదిసాతుమ్ ఇసా సిమ్కన అసాకత్తెర్. ఈ పినుక్సు రేవు క్రేతు దీవెత్ అన్సాంద్. మెట్ పకంఙ్ పేని పకంఙ్ నడుమ్ అనెకా దేసం తన మాత్రమె ఆ రేవున్ సెరెకాదుంఙ్ టైమ్ అన్సాద్.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 దక్సిన గని వరెంఙ్ హ తదుకున్ తజెఅంతె రొబటిన్ ఇసా అవ్రింతెర్. ఇన్మి లంగరెత్తి, రుకూన్ క్రేతు తీరం పకంఙ్ అడిగిప్సా సెరెకాద్ ఎత్తిన్.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 అంతెతి, పొద్కురియ్ పొద్పడ్నగాలి ఇనెకా జోరనాడ్ క్రేతు దీవెన్ పొయ్ వరేకద్ మొదల్లెద్దిన్.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 రుక్ ఆ సురగాలి తోడసెద్దిన్. అడ్డామ్ గాలిన్ వాలడ్ అమ్మె రుక్ ముదర్వై సెరెంఙ్ సలెతిన్. అమ్ తనయ్ గలెంఙ్ సాలెమ్. గాలి వరెకవై అమ్మె రూకున్ తోడసెద్దిన్.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 “మల్ల కౌద” ఇనేకద్ సిన్నం దీవె అడ్డామి ఇడుత్ అదున్ మెరనాడ్ సెరెంఙ్ ఎద్దెర్. రూకుత్ నారనడ్ కట్తమ్ రూకున్ పని పడెద్ తక్లిబాడ్ బత్కిప్తమ్.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 అదున్ రుక్ పొయ్ సొకిప్త వెన్కత్ నరన్ ఉడ్పుత్ రూకున్ సోయ్ అవరిపుత్ కట్టెర్. రుక్ “సూర్తిస” ప్రాతముత్ వారు తిప్ప పొయ్ సెసాద్ ఇసా అర్సుత్. అదుఎతి తెరకాపలున్ ఇకుత్ రూకున్ గాలి వరెక పకంఙ్ సెరెంఙ్ ఇట్టెర్.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 మరొక్కొ దినం, సురగాలి జోరనట్ వరెకదున్ వాలడ్ రూకుత్ అనెక సమ్నలున్ సమ్దురుత్ జొపిడ్సార్.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 ముది దీన ఎద్దత్తి రూక్ వడెకా పనిత సమన్లు గినా సమ్దురుత్ జొపిడెర్.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 పొద్ ఎన్ తొత్తె, నేల ఎన్ గని కోన్నిదినాలుంఙ్ ఎంత్ కండ్కెరెతిన్. సురగాలి ఒక్కొది మట్ కమ్మి ఎరెతిన్. అమ్ బత్కుమ్ ఇన్నెక ఆసన్ సాయ్తమ్.తుపాను ధాటికి ధ్వంసమైన నౌక|alt="Ship being wrecked in a storm" src="LB00219C.TIF" size="col" copy="Horace Knowles ©" ref="27:20"
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 గుల్ దినా తన ఔర్ అంబా తినెతెర్. పౌలు ఔరున్ నాడ్ము ఇల్లుత్, “అన్నె సల్లాన్ అడిగిపుర్ నిఎ క్రేతు తన సెరెంఙ్ తయార్ కల్సెటా, అనెకద్ ఎరద్. అనంఙ్ కత్ అండె సోయ్ ఎనా కరద్ ఎన రొంబడెకాద్ ఎరెద్.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 గని, పఙ్ఙి ఇమున్ ఒక్కొ ఇసాతున్. దైర్యమడ్ అనెకాద్ ఇమ్మత్తి ఒక్కొనేత్ గిన పానం సెరెద్. గని రూక్ కరాబెద్దా.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 అన్ ఎరుంఙి గదియెనొ, ఎరె సేవా కల్స నన్సాతొ దెయ్యమ్నె దూత్ ఇన్ సింతె అన్ మెరం ఇల్లుత్ ఇనంఙ్ ఇంతెంద్.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 ‘పౌలు! అర్సనెం, విచార్ వెంట పడ్నెమ్ నివ్ రొమ రాజూ ముండట్ ఇల్లతివ్ దెయ్యం దయకత్, ఇనుంఙ్ సటీ ఇన్ వెంట్ వరెకారన్ ఎద్దన్ ఔర్ పనలున్ బత్కిప్తెర్.’
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 అదుంఙ్ ఎతి దదాకేలరా! దైర్యమడ్ అడ్రు. అనుంఙ్ దెయ్యం పొయ్ బరొస అన్సాద్. అముదు ఇడ్ తాది ఎరద్.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 నేండ్ జల్దిని నేండ్ ఒక్కొ దీవెన్ తోడసెరతుమ్” ఇసా ఇంతెంద్.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 చౌద దినాలుంఙ్ సింతె గిన అమింక అద్రియ సమ్దురుంఙ్ గాలింఙ్ తోడ సెరకరమ్ ఎరతుమ్ అందెజ సర్సం అలే రుక్ వాలె బూమి మెరం వత్తిన్ ఇసా ఆదికత్తెర్.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 అప్పుడ్ ఇనుమ్ గుండున్ నర కటుత్నూ నూట ఈర్వె దాపిక్ ఈర్లోపా తప్పుత్ జమటినాడ్ ఎద్ద వెన్కత్ పెన నొవద్ దాపిక్ బూడున్ ఈర్లోపా తప్పుత్ గుల్ వెకం గుండివై సుమ్తెర్.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 అప్పుడ్ సింత్తె తిపపడ్సరెర ఇసా అర్సుత్న, ఔరు రుక్ వెన్కా వలడ్ నాలి లంగర్లు తప్తెర్. పాతే వరెంఙ్ ఇసా పార్తన అన్నెర్.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 అన్నె రుక్ ముందర్వాలడ్ లంగర్లున్ ఈర్ బూడున్ సయెకర్లంఙ్ టక్కిప్తెర్ రూకుత్ కట్తద్ సిన్నం రూకున్ సమ్దురుత్ డింపతెర్. సుకడిపుత్ ఔరెత్ అవ్రి ఇంతెర్.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 అపుడ్ పౌలు సైనిక్లె దొడంద్, సైనిక్లున్, “ఈ రుక్ వలెనె రూకుత్ అండె కరాబా నీర్ బత్కెకర్ ఎరతిర్” ఇసా ఇంతెంద్.
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 ఇదున్ వత్ సైనికు రూకున్ నారలడ్ కట్టుత్ వెన్కత్ తర్గుత్ ఆ రూకున్ ఈర్వై సెరెంఙ్ ఇట్టెర్.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 పొద్కుర్యెంఙ్ పేలె పౌలు ఔర్సిమ్మనని అలే ఎంద్ ఇసా ఇడ్సా, “గడిల్త చౌద దినా నీర్ అంబా పుడ్సెటా బక్తిర్. తనెద్ ఎద్దినొ ఇముంఙ్ ఒర్కి తోద్. అముదు వింతి కతెంద్.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 ఇండి ఇమున్ కొన్సెం తిన్ ఇసా వింతి కద్దున్ ఇమున్ బత్కిపెంఙ్ ఇంతె తినెకాద్ రక్స. ఇమ్మె తల్తన ఒక్కొ తిర్ గిన ఉర్కెద్” ఇసా ఇంతెంద్.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 జిఙ్ఙా అనంఙ్ ఇడ్డెఙా అముదు నిపట్టెన్ సుమ్ముత్ దెయ్యమున్ సిమ్న మందిన్ ముండట్ దన్యావద్ సియ్యుత్ అత్తరన్ ఒక్కొ తుక్డె ఇదరుత్ వినెంఙ్ మొదలిట్టెంద్.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 అపుడ్ సిమ్కన ఇమత్ ఇడ్డుత్ అంబా కొత్తెర్.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 రూకుత్ అనెకర్ అమ్మె పాన సిమ్కన ఇందినూల్ సాత్తర్ ఆర్గుర్.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 ఔర్ సిమ్కన పెట్టెనిండా తిందెర్. మల్ల రూకుత్ అనెక మిక్త మంది గొద్మలున్ జొపిడుత్ రూకున్ తెల్గాత్తెర్.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 పొద్కురితిన్. ఔరుంఙ్ బూమి కండ్కెద్దిన్. గని అదున్ ఒర్కిలెంఙ్ సలెతెర్. వరు అనెక డర్డి పకంఙ్ పాయ కండ్కెరెంఙ రూకున్ టైమండె అత్తి ఇల్ పెంఙ్ ఇసా ఇంతెర్.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 నార తర్గుత్ లంగర్లున్ సందూర్ పకంఙ్ ఉర్కు గత్తెర్. తిర్గొర నార తిప్పుత్ రుక్నె ఒక్కొ పడ్దా ముదర్వై అనెక తడకన్ సులుత్ రూకున్ డర్డి పకంఙ్ కొస్తెర్.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 గని ఆ రూక్ ఇరుత్ అండదుంఙ్ వారున్ తకుత్ బూమిత్ సిక్కుత్ సెద్దిన్. రూక్ ముందర్వాలడ్ వారుత్ సిక్కుత్ సెద్ద సటీంఙ్ ఆ రూక్ మెలగెతిన్. అలవ జోరనట్ లగపెక దున్ వాలడ్ వెన్కా పకంఙ్ తుక్డె లెద్దిన్.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 కైదిలున్ ఇద్ తుల్సెట అనెంఙ్ ఇసా ఉద్దెసంతొ సేలాకేర్ ఔరున్ అల్ఙేఙ్ ఇసా.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 గని పౌలు పానమున్ బత్కిపెంఙ్ సల్సెట ఉద్దెసమడ్ ఆ రోమ సైనిక్లె దొడంద్ ఇదరెంఙ్ సలెకదున్ ఇదరెంఙ్ ఇడెతెంద్. ఈదెంఙ్ వరేకర్ ఈరుత్ ఉర్కుత్ డర్డిఙ్ సెరెంఙిసా,
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 మిగ్తరున్ రూక్నె సెక్కలె అదరడ్, రూక్ తా కురిత సెక్క లాడ్ గదియ్ తామ్. ఇనంఙ్ కల్సా సదర్ మంది బత్కిపెంఙ్ సాటి డర్డింఙ్ గదియ్ తామ్.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.