Romanos 9
Ungbamvu Ku Abachi Azhi Ahe̲he̲ Ka (NINNT) vs NTLH
1 Ingga da su ure ujiji. Ingga su unushirr a Kristi ni ka si ki imu hen. Amarr da ki ingga ni isisurr imungga yi nggo Izhi Iwre yi i so gri yi di ingga si so ki imu hen.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 A si jiji mu, ingga i vri kakami. Isisurr i di vri ingga kakami na atu a anishirr aba ako inta ba.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 Na ka di ina ima i ta zi ba ma, ingga ka di nggi Abachi ka yo ki ingga angu andanda mu ni bu sama ni inkindirr na age̱ ka Kristi, ni itu amuyirr amungga.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 A si ani Israila, abangga ba nggo Abachi à hla ba, na na ba ki amarr ma na tsarr ba inkpinkpye ima yi na lo azhi ama ka na ba, na nu ba are ka tsarr iso ka. Abachi à tsarr ba anko wa nggo a ta di barr ma nggo. Abachi à da zu du uwa ta na ba aseki shishemi.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 A sa ahinhan ba akiki abi kuchi ba nggo a gri igbu wa nggo. Kristi, nu nggo a su unushirr nâ ta si ingga, uwa mi à si aba ako ambarr. Anishirr we a bu gbyarr ku Abachi asa nggo uwa yo à hru aseki ka wemi ase na ase. Du yi si meme yo.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Ingga si so da di Abachi a ba ttungo ni na inkindirr yi nggo à da du uwa ta na nggo hen. A si sa anu Israila ba we nggo sa anishirr ba Abachi ba jiji hen.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Amumarr ba nggo Abachi a da ku Ibrayi du uwa taka nu ma nggo, a si sa aba wemi mu a sa amumarr ajiji ba Abachi hen. Abachi a ddu Ibrayi di, “A taka bre ahinhan ba Ishaku ba ki amuwa.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Ida ima yi i si di a si si amumarr ingri ba wemi mu a si amumarr ba Abachi hen. Iya, a si amumarr abangga ba nggo a ngri ku Ibrayi, nggo Abachi à da du uwa taka nu ma nggo, a ta yo abama yo mre ki ahinhan ajiji ba Ibrayi ba.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Abachi à da zu ku Ibrayi du uwa taka na ku inkindirr inuma na ddu ma di, “Ingga taka nga na azhibarr wa nggo ingga i zu wa nggo, i Sarratu ta ngri uvuvurr.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Uwanggo nggo a si si ikikre yi hen. Kye, amumarr bu Rabeka ba aha mi, aki ambarr wa a su uyirr, uwanggo sa ábáchí munta wa Ishaku.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
11 Aba a nise ngri amumarr ba, ka nggo a nise na inkindirr izizi ka indanda mi, Abachi à da ku Rabeka di ankpye wa à ta na ku uvutsa wa undu. A da ku Rabeka meme ure ku inkindirr yi nggo Abachi à zu du uwa à ta na yi, i bu kurr ku meme yo.
11 — ausente —
12 Ina ima i tsarr di a si si unushirr mu à ttu ni isisurr ima di uwa à ta na hen.
12 — ausente —
13 Angbamvu ka Abachi ka a da di, “Ingga kpanye ni Yakubu ku ni karr Isuwa.”
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Ni ina ima inta ta da di Abachi à kpa ku unuma nanka? Iya!
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Kye Abachi à ddu Musa di,
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Meme nggo, uwa si si inkindirr inggi nggo unushirr a zha du uwa ka na mu hen, a su uzizi ku Abachi yo mre.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 A charr ni itu i uttu nu Masarr wa na Ungbamvu ku Abachi ku di, “Ingga na ùwà ki uttu ku ima yo, wre ku anishirr a bu hi ukyekye umungga ku nu ùwà ku, ni bu du ba hi isa imungga kago ni ingbingbru yi we.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Meme nggo, Abachi à di ki itito ku abangga ba nggo uwa mu a ba ni isisurr ima, na di kpanye ni isisurr ima na a na abanu ki agbugbu.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Unuma ni imba ba a ka zhi ingga di, “Abachi ti di na meme yo, uwa ta hi ina ndanda i undurr? Unggonggo ka han Abachi ni na inkindirr yi nggo a yo isisurr du uwa ta na nggo?”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Ùwà su unggonggo ni ka kisa ku Abachi ni inkindirr inggi nggo à zu du uwa ta na? Ampirri ka imimi à ka si di zhi uni me wa di, “A sa angginggi du ùwà me ingga ki uma mi?”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Uni me ampirri wa à ta na inkindirr inggi nggo isisurr ima i da ku di a bu na ni imimi yi, à ta me impirr iha ni inchirr imimi iyiyirr ima yo. Ampirri ayirr ka a ta zu ka ku azhibarr a na inkindirr inkpi, anuma ka a ta di na undu ttuttumi na ka.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Inkindirr yi nggo Abachi a na nggo i si nâ ta si ure ku uni me impirr ku yo. Abachi a ta tsarr anishirr unfu umaku tuku ukyekye umaku, ima yo i du ma a vu isisurr gri na abangga ba nggo a du ma ki unfu na ba nggo. A sa abangga ba nggo Abachi ki ywhiywhirr i ngɨ ba nggo.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Abachi à na meme, wre ku bu tsarr inkpinkpye ima yi. A sha inkpinkpye yi a ni inta abangga ba nggo a ki itito ni inta ba nggo.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Abachi à hla inta banu, bazhi na ani Yahuda ba, abanu ba a zhi na abangga ba nggo a si si anu Yahuda hen.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 A charr meme yo nu ungbamvu ku Hosiya ku di, Abachi à da di:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 tuku,
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Ishaya à charr nu ungbamvu umaku ni itu i ani Israila di:
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Abachi à so ki ywhiywhirr nggo ta nga
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Ishaya à ka da ba di:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Kye inkpi ure imunta inggi i si di, abangga ba nggo a si si ani Yahuda hen, na si so ta ukpami da aba a ta zirr zizi na age̱ ka Abachi hen, a si iyo isisurr imbarr nggi i du Abachi a kpa ba ki azizi na age̱ ama.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Uwa a ta si ani Israila ba, a kà na si yo isisurr na Abachi ku hen, na kye da a si ina wre imbarr nggi ta du Abachi à kpa ba ki abi na uzizi na age̱ ama, na na chankarr.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 Nu nggo a kà na si yo isisurr na Abachi ku nâ ta si nggo a se hen, na kye du undu umbarr nggo ta du Abachi kpa ba ki azizi ki kru isisu i are yi. Ima yo du ba bwu uza ni ingbinta i ibwu uza yi
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 nggo a charr nu Ungbamvu ku Abachi ni itu i ingbinta ima yi di:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.