Marcos 6
Ungbamvu Ku Abachi Azhi Ahe̲he̲ Ka (NINNT) vs NVT
1 Yesu na abiga ama ba a gru na anga kama, na kakuma nu Nazareti, ako ambarr ka, nggo à furr.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Na Azhibarr a Isu anu Yahuda wa, uwa gru ku so tsarr ba nu uki ki issubi ku. Akpa anishirr nggo wo ma na so vu angu yo mre, na so zhi di kye bari, “Ugo nggo wa kpa aseki kama nu momonggo? Unggonggo nu ma ihi ima yi, na du ma so na iki yi ikagri ma mi?
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 A si su unitarr wanggo yo hen, uvuvurr a Maryamu wa? A si su uzayirr a Yakubu, Isuhu, nu Yahuda tuku Sima hen? A si sa amuyirr ama ba yo so ni inta ba ni igbu wanggo hen?” Aba vri isisu na ku kakami, na ka iwo ma.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Yesu ddu ba di, “A di kye uni kpa are a Abachi ssu nu ungo na ábì. Na di ka iwo uni kpa are a Abachi ni igbu ama, amuyirr na amla ma, ni iko imbarr.”
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Yesu si na inkindirr ikagri nabo hen, nggo a sa ungo yo na anishirr abi vri abanu ba ntsɨ, aba wre.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Ayisurr ku ba, ni ika iyo isisurr imbarr yi.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Yesu a yo awurr na aha ba zu, na so tu ba na ahaha, na nu ba ukyekye ki han izhi ndanda huzzu.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 Yesu nggurr ba di a bu gri unflankurr ki ka ungo yo, na si gri ila, na ambu, na bi si gri azo na ambu ka inkinkru imbarr yi hen.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Yesu da ba di a bu surr anggakpaza na si gri inkinkru ki iha hen.
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Iko yi nggo imba ta rri, imba ta so nabo yo ma na azhibarr wa nggo imba ta ka du igbu wa.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Imba ta ko ni igbu wa nggo a si kpa imba hen, na si ta wo ure ki imba ku hen, imba bi hɨ ihurr yi na anggakpaza ka imba ka surr ba ni kuma, ni du uwama su ba ure ki ikye.
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Aba huzzu ko ku so bre ku anishirr ure ku Abachi ku da abi du ila ure imbarr yi.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Na han izhi ndanda huzzu shishemi, na ka anye surr ku abi vri ba ni itu, na du ba a wre.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Nggo uttu Hirridu wo aseki ka nggo Yesu so na ka. Nu nggo anishirr ba hi isa i Yesu kago ni ingbingbru yi we. Abanu so da di, “Yohana uni zzu anishirr wa yo tasi, ima yo du ma se nu ukyekye ki na iki ikagri yi.”
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Abanu kye da si Iliya uni kpa are Abachi wa.
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Nu nggo, uttu Hirridu wo ure ku ma na da di, “Yohana wanggo nggo ingga ttu ku itu nggo, uwa yo tasi.”
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 Uwa bumbri Hirridu wama yo du abi lo ukpa ba vu Yohana ku harr ku nu uki, na di Hirridiya, ayamba ama bu nyarr. Hirridiya, ayamba a uzayirr ungbangba Filibu nggo ni ko so tsitsirr Hirridu ku kpa ku ayamba ama wa.
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 Yohana ku ddu Hirridu di, “A si ila ure ùwà bi kpa ayamba a uzumbirr ki ayamba muwa!”
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 Hirridiya, gri Yohana ni isisurr na so zha anko a ingu ma, na si hi anko wa mu hen, nggo Hirridu si kpanye hen.
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 Hirridu kye Yohana ssu nu ungo kakami. Nggo a hi da a su unushirr uzizi a Abachi nggo Izhi Iwre i Abachi iso ku nu ukpa, na du ba gri ko ku ttu to mi. A di zharr iwo ma ttuttumi. Ivri ima yi su nu nggo a ta wo ma i isisurr ima yi di vri kakami.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Ni ikikre yi, Hirridiya hi anko wa nggo a di zha wa, na azhibarr a ingri a uttu Hirridu wa. Nggo a na iga, ankpinkpye ba bi so na ku, na ankpinkpye bi ta iku ba, na ankpinkpye anishirr nu Galili.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Nu nggo, uva a Hirridiya wa a rri na atsutsu ka anishirr na rro. Irro ima yi su ku uttu Hirridu ni ikpikpa ima yi isisurr.
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Na da na shi azhi di, “Da ki ingga inkindirr yi nggo ùwà zha yi, ingga ta nu ùwà na yi, ka ingga ti ta nggarr ittu mungga yi mi narrnarr, ni nu ùwà anga yirr wa.”
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Uva wa kru huzzu ko ku zhi ayirr wa, “Ingga bi barr ma angginggi?”
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Kakayirr, uva wa kru kako nu uttu wa ku ni ibarr ima yi, “Zizami, ingga zha du ùwà bu ni ingga itu i Yohana uni zzu na amasirr yi na agbugba.”
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Ure kuma di isisurr i uttu yi i vri kakami. Uwa su nu nggo à ka shi azhi na anke̱ ka ikpikpa ima yi ba, na si kpanye na re ure hen.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Mre ankpa yirr uttu wa tu uni ta iku numa wa nu ure di a bu ku gri ku uwa itu i Yohana. Ugo wa kuma, na ku sarr itu i Yohana yi nu uki ki harr ku,
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 na gri itu yi na nga na agbugba wa, ni ka nu uva wa. Uva wa kpa yi ga ku ayirr wa.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Nu nggo, abiga bu Yohana ba wo ure kuma na ni ba iku yi ku zzu.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Nu nggo, abi ko na angu abu Yesu ba akanga zhi ni itu yi, na ni harr Yesu yo na atsutsu na so bre ku, inkindirr yi nggo aba ku na, ni itsarr yi nggo aba ku tsarr.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Anishirr shishemi abi na so ko ni Yesu ku, abanu so kakuma, na du Yesu na abiga ma ba a si hi anko i ri inkindirr hen. Uwa Yesu ka ddu ba di, “Di inta huzzu ko nu unto ku nggo inta ta ku so, ni di inta ku ttu unddunddu.”
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Meme, aba gru rri nu uddu ku, na so ko nu unto ku nggo u su ywiywimi.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Akpukpa anishirr nggo hi ba ni so kuma yi, na hi da sa aba yo, na gru zhi ni igbu yi nu kukru ku gye ba ichi nu unto ku nggo a so kuma wa.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Nggo Yesu ta ji na hi akpa anishirr wa, itito ki ma na ba. Ima yo di, a na zzu aminta ba nggo sama nu uni ka ba. Mre na gru so tsarr ba aseki shishemi.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Nu nggo, azhi wa so ku, abiga ma ba da ku di, “Azhi wa so ku, inta kri nu unto ku nggo ako sama.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 Du anishirr ba kuma ni izzuzzu igaga, ni igbu igaga yi ku re inkindirr i ri na ba.”
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Yesu da ba di, “Imba nu ba inkindirr iri.”
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Yesu zhi ba zizo, “Imba se na ankpinkpri unfonfo abirr? Ku klo kye.”
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Yesu da ku abiga ma ba, di a bu du anishirr ba ga so na ankla na ankla na agiga assussu ka.
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Anishirr ba wo na ga so na ankla ka, abanu ayiyirr yiyirr abanu iso ikywi kywi.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Yesu kpa ankpinkpri unfonfo akywi ka ni ikikla iha yi, na kye hun ko nu unkplassu, na nyarr ku Abachi. Na mɨ ankpinkpri ka nu abiga ma ba, di a bu kpa ga ku anishirr ba, na ga ba ikikla yi kye ma.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Anishirr ba ri shi na ka du.
42 Todos comeram à vontade,
43 Abiga ma ba vu imbimbru ankpinkpri unfonfo yi ni ikikla yi ki isisa iwurr ni iha.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Aniru ba nggo a se ni iri ima yi, a su ukrɨ ukywi (5,000).
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Ankpu yirr, Yesu da ku abiga ma di a bu rri nu uddu ku, na bi kuchi ko nu ugugarr inyi numa ku nu Betsada. Yesu di inkpu anishirr yi kuma.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Nu nggo a yo ba na anko na hun ko ku ibarr ni igbre wa.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Ni ingbahru nggo, abiga ma ba nu uddu ku a ka ku rri na atsutsu inyi ka ba, Yesu ni kri ni imimi na ankpa ma.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 A kri ni igbre wa na so hi abiga ma ba ni so darr uddu ku chankarr, nggo unddunddu ku nga na ba narrnarr nu so turr ba ka ko nu ugo. Uwa si ni gambre nggo agba a ime̱me̱ wa a tu ba, uwa gru so kuma na ba na so zirr na atu ka amasirr ka, na ta ko nggarr ba.
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 Nggo aba hi ma ni so zirr na atu ka amasirr ka, na kye da su uzhi mu, na hantu.
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 Aba wemi hi ma na ki isisu.
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Na rri na ba nu uddu ku. Unddunddu ku kukri ywi. Abiga ma ba ku ayisurr.
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 Nggo a si hi inkpi yi unfonfo wa nggo nu anishirr ba du ba ri hen, inkindirr ima yi i ji ba ukpa. Ni du aba si kye ure umaku hi hen.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Nu nggo, a cha inyi wa kre, na rri nu Genesareti, na ka uddu ku hirr nabo.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Nu nggo, a huzzu nu uddu ku, anishirr ba kye Yesu hi keke.
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Na kru kago na anga kama ka, ku di gri abi vri ba nu utakpa na nga na ku.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Unto ku nggo Yesu ti kuma, ni igbu itsitsa yi, ni inkpinkpi yi, tuku ni izzuzzu yi, anishirr di vu abi vri ba na ko nu udu, na ku di barr ma di a bu du ba sa ungo nu utu ankru umaku. Abangga ba nggo ti sa ungo na ka, aba di wre.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.