Marcos 5
Ungbamvu Ku Abachi Azhi Ahe̲he̲ Ka (NINNT) vs ARIB
1 Yesu na abiga ama ba, a cha kako nu ugugarr inyi numa ku, na anga ka nu Gerrasa.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Nggo Yesu ti ta ko ji nu uddu ku, na kuma nu ugo numa nggo se ni izhi ndanda, na kru na nga na ku.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ugo wa se ni izhi ndanda na di so na abe. Undurr sama nggo ka vu ma zu na lo ma na achiche.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Ankpa shishemi a di lo ma aza na ango ttuttumi, uwa di tsɨ ache ka hre na mɨ ankpu inklo hre na aza ka. A su ukyekye ku nggo undurr ka si vu ma zu hen.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Na azhi ni ibittu uwa di so zirr na abe ka na agbre ka, na so di hantu na di nggarr ukpa umaku na angbinta ka.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 A kri gbagbamu na hi Yesu, na kru nga ni jaku ku na agbuzzu ni imimi,
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 na nggarr iyi hantu di, “Yesu, Uvuvurr a Abachi Unkpi Kakami wa, ùwà zha angginggi ni ingga ku? Ingga barr ùwà ni isa i Abachi si tsutsarr ingga hen!”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 A da meme nu nggo, Yesu nggarr ito, ni izhi ndanda yi ku di, “Izhi ndanda huzzu nu ugo nggo ku!”
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Yesu zhi ma di, “Isa muwa yi i ri unggonggo?” Uwa da ku di, “Isa mungga yi i rri ‘Akpa.’ Inta kri shishemi.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Izhi yi gri ibarr di a bu si han aba huzzu ko ta anko hen.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Na ko na meme anikpama ba kri ri gagami na ba, nu unddu igbre ku nabo.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Anazhi ba barr Yesu di, “Turr inta ko na anikpama ba di inta ku rri so na aba.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Yesu kpanye ba. Izhi ndanda yi i huzzu ku rri ku anikpama ba. Akpa anikpama ba ama ukrɨ uha (2,000) mu na kru ji na agbugbo ka ku kusurr ni inyi wa, na so amasirr wa na kɨ.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Abi ho anikpama ba kru ko nu umi igbu tuku izzuzzu, ku bre ku anishirr ure kuma. Anishirr ba huzzu shishemi ta ku kye inkindirr yi nggo i la.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Anishirr bi na nga ni Yesu ku, na ku hi ugo wa nggo izhi ndanda yi i rri so ku nu ukpa nggo. Uwa so na amarr ama ka kanga ku zizi, na so surr angbanja iki. Isisu ki ba na ku.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Abangga ba nggo ku hi inkindirr ima yi ko ku so da ku anishirr inkindirr inggi nggo la nu ugo ni izhi ndanda wa, ni inkindirr yi nggo la na anikpama ba ba.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Anishirr ba gru so barr Yesu di a bu du anga ambarr ka.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Yesu ti ta ko rri nu uddu ku, ugo wa nggo a han ku izhi ndanda yi huzzu, à barr ma du uwa ta ga ma.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Yesu kisa na ddu ma di, “Kuma ni iko na anishirr muwa ba, ku da ba inkindirr inggi nggo Abachi na ku uwa, ni itito yi inggi nggo Abachi se na yi ni itu muwa nggo.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Ugo wa kuma, na ku di zirr kago, na ku di bre ba ure ku na anga ka nggo a yo ka di Dekapoli, nggo si di “Igbu iwurr.” Anishirr ba namri wo na so vu angu yo gri.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Nggo Yesu cha ko nu ugugarr inyi numa ku nggo a zhi. Nu ugugarr kuma, akpa anishirr bi na nga na ku.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Ugo numa nggo a yo ma du Jarru, uyirr nu umi ku ankpinkpye ba nu uki ki issubi ku, a ku nggurr surr, na sa ashishi ni Yesu ku, na jaku ku na aza.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Na barr ma lolo, “Uva mungga nggo ta ko ttu. Ga mi ni ku sa ungo muwa ku na ku, du ma wre na so ki ingga.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Yesu gru ga ma.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Ayamba numa nggo se nabo, nggo di ji ayiyi kakami ki ase awurr na aha (12).
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Nggo abi fu shishemi a ka fu ma chankarr ba. Uwa ka vu iki ima yi re nu ba tsatsarr ba, hi du uwa ta wre mu, inkindirr yi so kaki ndanda mu, ttuttumi.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Uwa wo ure ni itu i Yesu na sha aza nga na anishirr ba nu ugo ki Yesu, na sa ungo na ankru ka Yesu ka.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Na ta amarr ni isisurr ima di, “Ingga ti sa ungo na ankru ama ka, ingga ta wre.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 A ti ki ungo ku sa na ankru ka, ayiyi wa kukri keke. Uwa hi nu ukpa umaku du uwa wre ni ivri ima yi ba.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Keke Yesu hi du ukyekye ki ifu umaku u sha huzzu na ku. Uwa ka kye anishirr ba, na zhi ba di, “Unggonggo sa ungo na a ankru mungga ka?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Abiga ama ba ddu ma di, “Uwa hi nu nggo anishirr ttu uwa, ni ka zhi anggi mu, du unggonggo sa ungo ni ingga ku?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Yesu so kye kago du uwa ta hi undurr uwanggo nggo a sa ungo na ankru ka.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Ayamba wa hi inkindirr inggi nggo ila ku, na gru huzzu, ni ku ayisurr ni isisu, ni kuttu ku na aza, na da ku inkindirr yi nggo ila na ku tsatsarr.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Yesu ddu ma di, “Uva mu iyo isisurr muwa inggi ni ingga ku du uwa wre. Kuma ni isisurr muwa iyirr, uwa wre ni ivri muwa yi ba.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Nggo Yesu ni ko re na ku, abitu zhi ni iko i Jarru, ankpye nu uki ki issubi ku, a nga ni da ku di, “Uva mi wa a ka ttu ba, si so tsutsarr unitsarr wanggo gbami hen.”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Yesu wo, na si kpanye ba hen, na ddu ugo wa di, “Si di isisu ki uwa hen, yo isisurr muwa yi ni ingga ku mre.”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Yesu si kpanye na du akpa anishirr ga ma zizo hen, na du anu Biturr, ni Yakubu, nu Yohana uwa uzayirr Yakubu.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 A ti ko rri ni iko i Jarru, Yesu hi anishirr ba ni so kadada, na so yi na ba azhittu hantu.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Yesu mirri ko ku zhi ba di, “ikada imba yi i si i angginggi? Imba so yi angginggi? Uva wa si ttu hen, a so kurr si ina mu.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Aba gru so sarr ma. Uwa han ba huzzu, na yo aki wa tuku ayirr a uva ni ttu wa, na abiga ma ba atarr mi, na rri ko nu uki ku nggo uva wa kurr.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Yesu vu uva wa nu ungo na ddu ma di, “Talita, kumi!” (nggo si di, “Uva, ingga du uwa bi gru!”)
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Uva wa nggo, a se na ase awurr na aha (12), tudo gru kri na zirr kago nu umi ku uki ku. Anishirr ba nggo a rri kri ni Yesu ku, a hi inkindirr yi nggo ila, na kye na vu angu gri.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Yesu gba ba utu da bi si bre ku anishirr hen, na da ba da bi nu ma ila ri.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.