Lucas 8

Ungbamvu Ku Abachi Azhi Ahe̲he̲ Ka (NINNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nu ugo ku ivi ima, i Yesu gru kuma ku di zirr kago ni igbu inkpinkpi ni itsitsa yi, na ku di bre ba Ure ku wre ku ittu i Abachi yi. À gri abi ko na angu awurr na aha ba (12) na ku,
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 na amba banu meme, nggo Yesu à du ba wre ni ivri imbarr yi, na han anazhi ndanda huzzu ku abanu ba nu ukpa. Uyirr nu umi ku amba ba a yo ma di Maryamu, nggo zhi nu Magadala, nggo Yesu à han anazhi ndanda atangba huzzu ku nu ukpa.
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Unuma su Yuwana, ayamba a Chuza, ugo wa su uyirr nu umi ku ankpinkpye ba nggo a di na undu na ando a uttu Hirridu. U Suzana, na amba banu ba shishemi, nggo so di zi Yesu na abiga ma ba na aseki.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Anishirr shishemi a so nga ni Yesu ku, zhi ni igbu yi kago. Nggo akpa anishirr wa a nggurr bi ni ankla iyirr, Yesu a bre ba assurre anggo di:
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Uni do numa a ssuzzu kuma ko ku hi ibibi ikiri ima. Nggo a kuma ku so hi ikiri yi nggo, i ingbingbi inuma yi i kuhre ga anko, aba cha yi na aza, aminche a ta yi ri glo.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ingbingbi inuma yi i kuhre na adantto. Uwa si nggo a amasirr a sama, achi a ikiri wa a gru ta ko furr mre na ka kɨ.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Ibibi ikiri numa yi kuhre ni intto, intto yi i furr ni harr ikiri di yi furr chankarr.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Ibibi ikiri numa yi i kuhre ni imimi izizi, ni furr ni klo ingbingbi ayiyirr mri inggi uni do wa à ttu nggo.”
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Abiga ma ba a zhi ma inkindirr inggi nggo assurre wa a da nggo.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Yesu à ddu ba di, “A tsarr imba ihi aseki ka ittu i Abachi yi, uwa ta sa abanu ba nanko, ingga na undu na assurre nggo ni tsarr ba, wre ba,
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 “Wanggo yo si inkindirr yi nggo assurre wa a tsarr nggo: Ingbingbi ikiri yi su ure ku Abachi ku yo.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Ikiri yi nggo i kuhre ga anko wa nggo i sa abangga ba nggo a wo ure ku Abachi ku, umimi wa a nga ni ka ku glo ni isisurr imbarr yi, na han ba ni kpanye na kpa ikpa ttungo yi.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Ingbingbi ikiri yi nggo i kuhre ni imimi i adantto wa i si nâ ta si anishirr abangga ba nggo a wo ure ku Abachi ku na kpa ku ni inyarr. Uwa a su nggo ure ku u si rri kurr ba ni isisurr ngbangba hen, aba kpanye na sha kri ngbangba, itsarr kye ti rri na ba mre aba jaku.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Uwa ta si ikiri inggi yi nggo i kuhre ni intto yi, ima si nâ ta si anishirr abangga ba nggo a wo ure ku Abachi ku na kpa ku nggo, ivri tuku aseki ka ingbingbru ka a nga ni han ba ni furr ki azizi.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Ingbingbi ikiri yi nggo i kuhre ni imimi izizi yi, inggi sa abangga ba nggo a wo ure ku Abachi ku na vu ku gri ni isisurr izizi, na kpanye na vu gri, na kri karrkarr ma ni klo ingbingbi.
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 “Unushirr ka si murr uru na gru ba agbugba ttu ingba ni la uru wa hen. A ka si ba uru ku nggo so la ku zu na aza ka agudu hen. Iya! A ta ba uru ku sa ni inkindirr numa tsa, na du ku la ku anishirr ba nggo so nga ni iko yi.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Inkindirr yi nggo a sha yi sharri nado a taka gri yi ssuzzu na ábì. Inkindirr yi nggo a ka yi ttu sharri a ta bwu yi.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Uwa a si ni ima yo, imba bu shirr atu zizi. Undurr wanggo a se ni inkindirr, a ta tsu yo ku zizo, undurr wanggo a sama ni inkindirr, aba ta vu ma kpa ivi inkindirr ntsɨ yi nggo a kye du uwa a se na yi nggo.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Ayirr a Yesu na amuyirr bi Yesu ba a nga di aba a ta ni hi ma, akpa anishirr wa a ttu ma nado, aba ma chankarr ni ichi ki ywhiywhirr na ku.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Undurr numa ddu Yesu di, “Anayirr muwa ngga na amuyirr amuwa ba a kri na bi da aba nye hi ùwà.”
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Yesu à ddu ba di, “Ayirr na amuyirr amungga ba a si abangga ba nggo a wo ure ku Abachi ku na na inkindirr yi nggo u da nggo.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Azhibarr numa, Yesu a mirri nu uddu ku amasirr na ddu abiga ma ba di, “Di inta i kucha kuma nu ugugarr ki izzo amasirr ku.” Aba gru mirri nu ddu ku na so kuma.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Nggo a so darr nu uddu ku na so kuma, ina i vu Yesu. Unddunddu unkpi gru so go kyekye mi ni so vu amasirr surr nu umi ku uddu ku, u gru ta ko ji rri, ittu i klo ba na ashishi. Uddu nu unddunddu ni inyi|src="lb00213c.tif" size="col" loc="LUK 8" copy="LB" ref="8:23"
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Abiga ma ba ku a si ma di, “Ankpye! Ankpye! Inta ta kɨ.”
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Yesu à zhi abiga ma ba di, “Ikpanye imba yi i se namo mu?”
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 A kucha zhi na anga a Galili wa na kuma na anga ka igbu nu Gerrasa wa.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Nggo Yesu à ko huzzu nu uddu ku ma yo nu unddu ku amasirr ku, na ma nu ugo numa zhi ni igbu wa, izhi indanda i rri so ku nu ukpa. Uwa à tanko ba ni di zirr ni ihorr, na si di so ni iko mremremu hen. À di so na abe.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Nggo ugo a hi Yesu, mre na nggarr angu a yi na jaku ku na aza, na du hantu di, “Ùwà zha angginggi ni ingga ku, Yesu Uvuvurr a Abachi Unkpi Kakami wa! Ingga tsi ku ùwà ango, si ki ingga iha hen!”
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Ugo wa da meme nu nggo Yesu à ka da ku izhi ndanda yi di bu ssuzzu ku nu ukpa. Ankpu shishemi izhi ndanda yi a di ba ugo wa nggurr. Ni ima yo, aba di vu ma lo na ache, izhi ndanda yi di du ma tsɨ ache ka nggo a lo ma na ka na ango tuku na aza kahre na ssuzzu zirr kuma na ankla ka nggo anishirr a si do hen.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Yesu à zhi ma di, “Isa imuwa yi i ri unggonggo?” Uwa ddu ma di, “Akpa”, nu nggo anazhi shishemi a rri so na ku.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Anazhi ba tsi ku Yesu ango di a bu si han ba ku surr nu udduddu ku nggo u ta sama ni ikikre.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Akpa anikpama a so ri ni ine igbre yi. Anazhi ba a barr Yesu di a bu du aba kuma ku rri na anikpama ba ba. Yesu a kpanye ba ma.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Mre, anazhi ba a huzzu nu ugo wa ku, na ku rri ku anikpama ba, akpa anikpama wa kru ji ni ine igbre yi, na ku kuhre rri na amasirr na gu kuma.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Nggo abi so ho anikpama ba a hi inkindirr yi nggo i la, na kru rri nu umi igbu ku na ga igbu itsitsa yi, na so bre ure ku kago.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Anishirr huzzu nye ikye inkindirr yi nggo la. Nggo a nga ni Yesu ku, na ni hi ugo wa nggo anazhi ba huzzu na ku nggo, uwa so hinga ku Yesu na aza, na surr iki, itu ima yi i si iyirr, isisu ki anishirr ba.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Abangga ba nggo a ku hi nggo na kakuma ku da ku anishirr iwre i ugo wa nggo anazhi ba a di so na ku nggo.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Mre, isisu ki anishirr ba na anga ka Gerrasa ka we, aba barr Yesu di a bu huzzu share na anga kama. Nggo Yesu rri nu uddu ku na ta ko share,
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 ugo wa nggo anazhi ba a ssuzzu ku nggo, a tsi ku Yesu ango di a bu du uwa ga ma. Yesu à kisa ku na ddu ma di,
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Kakuma ni iko ku bre ba inkindirr yi nggo Abachi a na ku ùwà.” Ugo wa à kakuma kago umi igbu ku na so bre ba inkindirr inkpi yi nggo Yesu a na ku.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Nggo Yesu à kucha kakuma nu ugugarr ku izzo amasirr ku zizo, anishirr ba nggo a kri ko kye anko ama wa a kpa ma na ango aha.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Ugo numa nggo a yo ma di Jarru, à sa ankpye nu uki ku issubi ku igbu ku, na nga ni jaku ku Yesu na aza, na tsi ku ango, di a bu ga uwa kuma ni iko ima,
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 du uva ama ta ko ttu. Uva wa a si na ase awurr na aha, na si ku ayirr wa uyirr wama yo.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Ayamba numa a ki ase awurr na ha nu ulolo ku ji ayiyi. A ka varr azo na abi fu ba chankarr ba.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Ayamba a rri ga akpa anishirr wa, na nga nu ugo ku Yesu, na ni sa ungo nu nzirrnzirr ku ankru ka Yesu ka. Mre, iji ayiyi yi i kukri.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Yesu zhi ba di, “Unggonggo a sa ungo ni ingga ku?”
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Yesu a ddu ma di, “Undurr a sa ungo ni ingga ku. Ingga i hi ukyekye u ssuzzu ki ingga nu ukpa.”
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Nggo ayamba wa à hi da a fo uwa hi, na gru so wri kpakpa na ni jaku ku Yesu na aza. Na da ku na ashishi ka anishirr ba, inkindirr yi nggo i du uwa a nga ni sa ungo ku na ku nggo, tuku nggo iji ayiyi i ba ttungo ku inkpo yirr.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Yesu a ddu ma di, “Iviya, iyo isisurr imuwa inggi du ùwà wre. Kuma ni isu isisurr.”
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Nggo Yesu a ni so re, unitu numa a zhi ni iko i Jarru na ni ddu Jarru di, “Si so tsutsarr unitsarr wa gbami hen, uva mi wa a ka ttu ba.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Yesu à wo meme nggo, na ddu Jarru di, “Si du isisu ki ùwà hen. Yo isisurr yo mre, uva wa a ta wre.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Nggo à nga ni iko i Jarru yi, Yesu à kisa ku inkpu anishirr yi ni rri ga ba yi, na du ani Biturr, i Yohana tuku Yakubu, na aki tuku ayirr a uva wa du ba a rri ga ma.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Anishirr ba wemi a ko ba azhittu na yi uva wa hantu. Yesu à ddu ba di, “Si yì hen, uva wa si ttu hen, a kurr si ina mu!”
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Aba hi du uva a ka ttu ba, na me̱ Yesu mi me̱ mu.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Yesu a vu uva wa nu ungo na da di, “Inkparr uva, tasi!”
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Mre, izhi i uva yi ikanga, uwa turr do gru kri ki kri. Yesu ddu ba di a bu nu ma inkindirr a ri.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Akiki bu uva ba a ku ayisurr, Yesu à nggurr ba, di a bu si da ku undurr inkindirr yi nggo uwa na hen.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.