Lucas 14

Ungbamvu Ku Abachi Azhi Ahe̲he̲ Ka (NINNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 A si na Azhibarr a Isu numa nggo, i Yesu ko ku ri ila ni iko yi ankpye numa nu umi ku anu Farrisi ba, anishirr ba nggo a kri nabo gru so surr ku ashishi girr.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Ugo numa nggo aza ama ka na ango ka a si, à nga ni Yesu ku.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Yesu à zhi abitsarr Are ba na anu Farrisi ba di, “I wre aba bu du unushirr a wre na Azhibarr a Isu wa, ka a bi du ma?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Aba so gbangbami. Uwa yo ugo wa na du ma wre, na du ma kuma.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Na ddu ba di, “Unggonggo alando ka uvuvurr alando amaka a jaku ni inkpri udduddu na Azhibarr a Isu wa, uwa ka kà wa du?”
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Aba si ddu ma inkindirr hen.
6 A isto nada puderam responder.
7 Yesu hi nggo abichirr ba nggo a yo ba ni iga yi a di zharr into i iso i iwre yi na abubo a iga wa, na da ba assurre anggo wa di:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 “A ti yo ùwà ni iga numa, ùwà bu si narr ku ji so nu unto ku ankpinkpye ku hen. Mi, a yo ankpinkpye banu nggo a mri ùwà.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Ugo wa nggo yo imba ha mi ta ni ddu ùwà, du ùwà bu gru ni nu ugo nggo wa abubo a iso wa. Ishisha ta ki ùwà ni ku so na abubo avutsa wa.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Nggo a ti yo ùwà, ùwà bu ku ji so na abubo a iso avutsa wa, wre ku uni iga wanggo ta nga, uwanggo ta ni da ku ùwà di, ‘Ukpamu, gru ku ji so na abubo ankpi a iwre wa.’ Anishirr ba ta kye ùwà ssu nu ungo.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Undurr wa nggo ti gɨ itu, aba ta nggurr ma yo nu ugo. Undurr wa nggo à ti kà itu ima ta yo, aba ta gɨ ma ki nu ussu.”
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Yesu ddu ugo wa nggo a yo ma di, “Ùwà ti na iga, si yo akpukpambirr, ka amuyirr, ka amla mi, ka abi girr bu ungo hen, wre ku aba mi taka ni yo ùwà meme, han ùwà unka ku.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Ùwà ti na iga, ùwà bu yo abi iha, aba ankpu aza na aba ankpu ango, na aba akreshi.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Abachi ta yo ku ùwà angu azizi. Nggo anishirr abama sama ni inkindirr i ka ni han ùwà, Abachi taka han ùwà na azhibarr wa nggo à taka ta anishirr ba nggo a kye ba a sa azizi ba kasi.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Uyirr nu umi ku abi so ri ndo ni Yesu ba ba à wo ure ku nggo Yesu da, na ddu ma di, “Abangga ba nggo taka so ni imburr inkpi yi na azhibarr a iga wa ni iko yi Abachi taka nyarr kakami!”
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Yesu à ddu ma di: “Ugo numa nggo à ta na iga, na yo anishirr shishemi.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Nggo azhibarr wa ma, uwa tu amirr iko ama ba di a bu ku da ku anishirr ba nggo a yo ba di, ‘Nga yi ki kye inta issubi ba!’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 “Abichirr ba gru so da ivri imbarr na nkanka. Uni ime̱me̱ wa da di, ‘Ingga re īlá, i wre ingga bu ku kye yi. Kpa iyi imungga yi.’
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 “Unu uha wa da di, ‘Ingga re ilando ido iwurr, di ingga gri yi ku tsarr kye bari. Kpa iyi imungga yi.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 “Unuma wa da di, ‘Ingga garr ayamba ahe̱he̱ ni ivi inggi yo. Ingga si ta ko hen.’
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 “Uvurr iko wa kakuma ku da ku akiko ama wa, akiko wa ki unfu na ddu uvuvurr iko wa di, ‘Narr huzzu ku ga anko kpinkpi ka na a atsutsu ka umi igbu ku, ni yo abi iha, na aba kpre aza, na aba ankpunkpu ango, na aba kreshi.’
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 “Uvurr iko wa à ddu ma di, ‘Ankpye, inkindirr yi nggo ùwà da, ingga i ka na yi ba, i zizami into ki iso u nise ma.’
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 “Akiko ma wa à ddu uvurr iko wa di, ‘Kakuma na anko ka unddu ìgbù itsitsa yi, ni ku turr ba du ba nga, ni tsarr ssu ki ingga ni iko yi.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Ingga nggo ko da ku ùwà, abangga ba nggo ingga yo ba ni ime̱me̱ yi, uyirr mi si taka la ila imungga yi kye hen!’ ”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 A sa azhibarr numa nggo, akpa anishirr so ga Yesu. Uwa kasarr na ddu ba di:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Undurr wa nggo ti du uwa ta ga ingga, na si kpanye ni ingga mri ana ayirr, nu uwama, na amarr ma, na amuyirr aniru na amba, ni itu ima hen, uwa si ma uni ga ingga hen.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Undurr wa nggo ta si ba unkunkurr ku ikpa umaku na ga ingga hen, uwa si ma uni ga ingga hen.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 “Undurr wa nggo ti du uwa ta me iko, uwa si ta ji so na bɨ inklo yi kye, ka i ta ma, ka i ta klonyarr bari hen?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 A ta si na meme hen, na gru zu ibarr i iko yi na du ime yi kukri na anko, anishirr ba nggo ti ko sarr ba nabo na hi yi a ta me̱ ma.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 Na da di, ‘Ugo nggo à du uwa ta me, nggo na klonyarr na anko!’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 “Ka, ka du uttu numa nggo ta ko ni ta iku nu uttu numa, na si ku so na han kye, uwa na anishirr ukrɨ uwurr (10,000) ta ku ta iku nu uttu wa nggo se na anishirr ukrɨ iso iha (20,000) ku hen?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Uttu wa ti hi du uwa ka si tsi kpa na ku hen, nggo a ti nise gbagbamu, uwa ta tu anishirr ama ba du ba ku zha issubi na ku.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Na anko ayirr ama wa, undurr wa nggo ta si nggurr ugo nu aseki ka nggo se na ka hen, uwa si ma uni ga ingga hen.”
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 Yesu da ba zizo di, “Ima i wre, imarr ima yi ti ka nado, a ta na yi kingginggi na du imarr yi i kanga?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 I si ta se nu undu ku imimi mi hen, na ka si tsu yi surr na atsu mi hen. A ta ba yi ku kahre. Undurr wa nggo ti se na atu ka iwo ure, uwa bu wo!”
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.