Atos 28
Ungbamvu Ku Abachi Azhi Ahe̲he̲ Ka (NINNT) vs NTLH
1 Nggo inta ssuzzu zizi nga nu unddu ku amasirr ku, aba a da ki inta di a yo inkla ima yi nggo kri na atsutsu ka amasirr ka di Malita.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Abi ìgbù ba a kpa inta zizi. Ahru a so ku, umvru u su, aba a mu uru di inta vri.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Bulu à vu infinfla inkinkurr so surr nu uru ku, ìwǎ à wo issu iru yi na gru ssuzzu ni tse Bulu nu ungo na klo ku na ku.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Nggo abi ìgbù ba a hi ìwǎ wa ni klo ku Bulu nu ungo ku na ddu ikpa di, “Ugo wa nggo à si uni ngu unushirr. Ni ifirr ssuzzu ima yi na amasirr wa mi, azhi a amasirr wa nggo à di du anishirr a ki iha ku ikpala imbarr yi à ta ngu ma.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Bulu mɨ ungo ku ìwǎ wa à jaku nu uru ku na si na ku inkindirr hen.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Abi igbu ba a kye di ukpa ku Bulu ku ù ta ssu, ka Bulu à ta gru ji jaku iku. A so ta anko na si hi inkindirr na ku Bulu hen, na kasarr da na amarr ambarr ka di Bulu à si ábáchí.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Bazhi nabo na kuma ni izzuzzu i Pubilu, ankpye unkpi uni kye igbu wa, à si ta anko hen. À kpa inta zizi, inta ki ivi itarr ni se abichirr ama.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Aki a Pubilu wa à sama nu ukpa kyekye na kurr ko wri kpakpa ku umvru, ine ihan ma uwa so kahre ayiyi. Bulu à rri kuma ku kye ma, na barr Abachi, na sa ango na ku, uwa wre.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 A na meme nggo abu lolo abanu ba ni igbu wa a nga, uwa a barr aba wemi a wre.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 A ni inta aseki shishemi inta ta gru ni ijirrigi yi aba a surr ki inta aseki anuma nggo inta ta na undu na ka nu uzirr ku nggo.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Inta ki ihwa itarr ni gru ga ijirrigi i amasirr yi nggo i zhi nu Alezandra. A yo yi di, “Anazhi Ahe̱,” (Kasto tuku Poluku). A na ba aha mi sa ni itu ijirrigi yi. I kri nu Malta zhi na aba mu.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Inta ga yi ni nga ni rri ni igbu nu Surraku ni ki ivi itarr nabo.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Ni gru nabo nga nu Regimu. Ambre ka nggarr unddunddu u gru so go zhi ni kashirr, inta i ki ivi iha ni rri nu Putiyoli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Inta i hi abiga abanu nabo, aba a di inta i so na ba ki isati iyirr. Mre inta i nga nu Roma.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Amuya ba nu Roma a wo inga imunta yi na gru zhi ni igbu yi gbagbamu nga ni inta ba nu Udu ku Apiyo tuku Ako a Kpa Abichirr Atarr wa. Bulu à hi ba na nyarr ku Abachi, na kaki kyekye kakami.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Nggo inta i rri nu Roma nggo, u Bulu ku so na nkpama na zu ku uni ta iku di a bu so gbye ma.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 A ki ivi itarr u Bulu à yo ankpinkpye ba ani Yahuda ba ni issubi. A nga ni nggurr bi nggo, uwa à ddu ba di, “Amuya, ingga i si na inkindirr indanda ku aba akonta ba hen, ni si vu sarr ku aseki ka nggo akiki amunta a di na ka hen, aba vu ingga nu Urushalima a nu anu Roma ba.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Anu Roma ba a bɨ ure umungga ku kye na si hi inkindirr indanda ni ingga ku hen, na da aba ta ttu ingga ttungo.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Ani Yahuda ba a kà. Nggo ingga kye chankarr ni ba ure ku ni nga nu Kayisa ku. Meme mi ingga si da di anishirr amungga a na ki ingga ndanda hen.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Ima yo di ingga da di ingga ta hi imba ni re ni imba ba. A yo ingga na ache angga ka ku Atiko wanggo nggo ani Israila ba a surr ashishi na ku nggo.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Aba a ddu ma di, “Inta i si kpa ungbamvu numa zhi nu Yahudiya ku inga imuwa yi hen. Uyirr nu umi ku amuyirr amunta a si zhi nabo na ni da ki inta inkindirr indanda ni itu imuwa hen.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Ni ima mi, inta zha di inta ta wo amarr amuwa nu nggo a re ndanda ni itu i nggurr bi yi nggo ùwà se nu umi nggo.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 A zu ivi i nggurr bi nu Bulu ku, anishirr shishemi a nga ni inkla yi nggo Bulu à di so. Uwa so di bre ba are ka ittu i Abachi yi zhi na ambre ma ni ibittu. À kri karrkarr du uwa ta du ba kpanye nu ure ku Yesu ku zhi na Are ka Musa tuku icharr i Abi kpa are yi.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Abanu ambarr ba a kpanye nu ure umaku, abanu ba a si kpanye hen.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 A re varrvarr ku ikpa, na ga ki na nkanka, nggo u Bulu à da di, “Ima ma nggo Izhi Iwre yi i du Ishaya uni kpa are Abachi wa à da di:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 “ ‘Kuma ku da ku anishirr angga ba di,
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 A si nggo isisurr i anishirr angga ba i tsɨ kakami;
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Ni ikikre yi Bulu à ddu ba di, “Imba bu hi di Abachi à zha du uwa ta kpa abangga ba nggo a si si anu Yahuda hen ttungo! Aba a ta shirr atu na ku.” [
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Nggo Bulu à re kre, anu Yahuda ba re kisa kakami ni ikpa na ga share.]
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Bulu so ki ase aha ni iko yi ihan inklo, na so di kpa anishirr ba wemi nggo a di so nga na ku.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Na so di bre are ka Ittu i Abachi yi, na bre are ka Atiko Yesu Kristi, sama ni isisu. Undurr à si han ma hen.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.