Atos 25
Ungbamvu Ku Abachi Azhi Ahe̲he̲ Ka (NINNT) vs NAA
1 Nggo a na Festu ki ugona, uwa ki ivi itarr na gru zhi nu Kayisarriya na kuma nu Urushalima.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Mre ankpinkpye abikye ba na ankpinkpye anu Yahuda ba a gri ku Festu are ka nggo a da di Bulu à na ka nggo.
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 A barr Festu di a bu du Bulu à nga nu Urushalima. A na meme wre ba bu ka zzu ngu Bulu na anko, ima yo du ba da di a bu nga.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Festu à ddu ba di, “Bulu à kri iharr nu Kayisarriya, ingga ta na ni kuma nabo.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Ugo wa ti na ki imba inkindirr indanda, imba bu du ankpinkpye amba ba a ga ingga kuma nu Kayisarriya ku bre surr ku.”
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Bu Festu à so ki ivi itandarr, ka bu si iwurr na ba bari na kuma nu Kayisarriya. A zzu na ambre ka uwa so na akaba a ibre amu wa na ddu ba di a bu gri Bulu na rri.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Nggo Bulu à mirri ani Yahuda ba nggo a zhi nu Urushalima a ka ma yo na atsutsu na gru so bre di à na aseki shishemi nggo a si ndanda. Ni ima mi aba a si da inkindirr yi nggo ka du unushirr a kpanye nu ure umbarr ku ni itu i Bulu hen.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Bulu na nkpama à kisa na aseki ka nggo a bre nggo, na ddu ba di, “Ingga i si na inkindirr indanda ku are ka ani Yahuda ka hen. Ni si na ku Uki ku Ibarr umba ku tuku Kayisa nu Roma wa inkindirr indanda hen.”
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Festu à zha du uwa ta du ani Yahuda ba a kpanye na ku nggo, na gru zhi Bulu di, “Ùwà ta kpanye ni ga ingga kuma nu Urushalima ku re̱ narr itu imuwa ttungo na are ka nggo a da du ùwà na ka nggo?”
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Bulu à da di, “Ingga kri si na akaba a bre are a Kayisa, a si inkla yi nggo a bu bre ure mungga ku nggo. Ingga si na ku ani Yahuda ba inkindirr indanda hen. Imba mi na tu amba i hi kakami.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Ingga ti na inkindirr inggi are ka a da di inta bu si na hen, ni na inkindirr yi nggo ima a bu ngu ingga, ingga si ta kisa di a bu si ngu ingga hen. Uwa ti si di are ka nggo a bre ni itu mungga a si si meme yo hen, undurr a si ta ba ingga a nu ba hen. Ingga zhi di a bu di ingga ba ure ku ni kuma nu Kayisa wa ku!”
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Festu à re bi na abi so na akaba ama ba ba, na da di, “Ùwà ba ure ku ni kuma nu Kayisa ku. Ùwà ta kuma nu Kayisa yo ku!”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 A ki ivi ntsɨ uttu Agripa tuku Banisi, uvayirr ama wa, a mirri nu Kayisarriya nga ni ichirr nye chi Festu.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Nggo a sha so ma ivi nabo, u Festu à vu ure ku Bulu ku à bre ku uttu wa. Uwa ddu ma di: “Unushirr numa à se nggo Feli à ka ma du ni iharr.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Ingga i nga nu Urushalima nggo ankpinkpye abikye ba na akikre bu Yahuda ba, à bre du ugo wa à na aseki ndanda na da di ingga bu ngu ma.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 “Ingga i ddu ba da di, a ti da di unushirr à na inkindirr indanda, anu Roma a di du undurr wa nggo a nga ma inkindirr yi a re narr itu ima kye na ashishi ka abangga ba nggo a nga ma inkindirr yi nggo.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 A nga ni inggya nggo ingga i ki korr ni zzu na ambre ka ni du ba a gri ma nga ki ingga na akaba a ibre amu wa.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Abi kri azanyirr na ku ba a gru kri na si da inkindirr numa ndanda ni itu ima yi nggo ingga ì kye di a ta da hen.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 A sha ri anta yo na ku ni itu i anko nggo a di barr Abachi nggo. Na re ni itu i ugo numa a yo ma di Yesu nggo a ka ttu ba u Bulu a kisa di a se tsitsirr.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Ure ukuma ù shi ki ingga ibwu, ingga zha inkindirr ida chankarr nu ure ku, nggo ni zhi Bulu di a ta kpanye na kuma du ba ku bre ku amu nu Urushalima.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Bulu à kà na ba ure na gru. À barr di a bu harr uwa zu na gbye uwa du Kayisa wa nga ni han ku uwa ure ku. Ima yo di ingga du ba a zu ma na so gbye ma nu nggo ingga i taka turr ma kuma nu Kayisa wa ku.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Agripa à ddu Festu di, “Ingga zha di ingga ka wo ugo wanggo na nkpamu.” Festu à ddu ma di, “Ùwà ta wo ma ambre.”
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Ambre ka nggarr anu Agripa tuku Banisi a mirri nggo, aba a gbyarr ba asa na chi ba, na rro tsarr ba. Aba a zirr na ankpinkpye abi ta iku ba na anishirr bi ìgbù ba nggo a kye ba ssu na ashishi na mirri nu uki unkpi ku nggo anishirr a di nggurr bi ma. Festu à du ba a gri Bulu na mirri.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Festu à da di, “Uttu Agripa na anishirr ba we nggo a si ni inta ba ni inggya, imba i hi ugo wanggo nggo ani Yahuda ba we ni inggya tuku Urushalima a nga ni yi ki ingga ni itu ima yi nggo. Aba a nggurr ungo na angu di a bu ngu ma.
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Ingga i si hi ma na inkindirr yi nggo i ma a bu ngu ma hen. Uwa si nggo uwanggo ku itu ima a ba ure ku na nga nu Kayisa wa ku, nggo ingga kye ni ta turr ma nga nu Roma.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Ingga nanko i sama ni inkindirr karr nggo ingga ta charr ku Kayisa wa ni itu ima yi. Ima yo di ingga gri ma ni nga ni inggya na age̱ amba, ingga kye ùwà uttu Agripa yo kakami, wre ku ùwà ti bɨ ure unggo ku kye, ingga i bu si ni inkindirr yi nggo ingga ta charr nggo.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Ingga i kye i si ta wre hen ingga bu turr uni kri ni iharr kuma sama ni ida inkindirr yi nggo a da di à na nggo.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.