Atos 17
Ungbamvu Ku Abachi Azhi Ahe̲he̲ Ka (NINNT) vs NVT
1 Anu Bulu a zirr ba ni igbu yi nggo a yo yi di Amfipoli tuku Apoloniya na nga nu Tesalonika, nggo uki ku issubi ku ani Yahuda ku u se nggo.
1 Então Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.
2 Bulu a rri ga ba nu uki ku issubi ku nâ ta à di na ttuttumi. Bulu a ki Ivi Isu ani Yahuda yi itarr, na ku di re na anishirr ba ba nu ure ku Abachi ku. A di bre ba inkindirr yi nggo ure ku u da nggo,
2 Como era seu costume, Paulo foi à sinagoga e, durante três sábados seguidos, discutiu as Escrituras com o povo.
3 na di bre ure ku Abachi ku a tsarr anishirr ba di i wre u Kristi wa nggo Abachi à ttu ma na tu ma a ta ki iha na tasi ni ibe. Bulu a ddu ba di, “Yesu uwama yo ingga ko da ki imba ure umaku, uwa yo à si Kristi wa.”
3 Explicou as profecias e provou que era necessário o Cristo sofrer e ressuscitar dos mortos. “Esse Jesus de que lhes falo é o Cristo”, disse ele.
4 Ani Yahuda abanu ba a kpanye nu ure ku anu Bulu ku na nggurr bi na di zirr na anu Bulu ba tuku Sila. Anu Girrki abanu shishemi nggo a di kru isisu i Abachi, a bi na amba ankpinkpi ni igbu wa na nggurr bi na di zirr na anu Bulu ba tuku Sila.
4 Alguns dos judeus que o ouviam foram convencidos e se uniram a Paulo e Silas, bem como muitos gregos tementes a Deus e várias mulheres de alta posição.
5 Ani Yahuda ba a ki unfu nggo anishirr shishemi a kpanye nu ure ku Bulu ku. Na kuma ku yo anishirr amimi nggo a so gigyemi a nggurr bi ki abi tto itsi. A na meme na du anishirr gru so tto itsi ni ìgbù wa, na narr kuma ku ttu iko i Jaso na so zha anu Bulu tuku Sila wre ba bu gri ba ssuzzu nga ku akpa anishirr wa.
5 Alguns judeus, porém, ficaram com inveja, reuniram alguns desordeiros e desocupados e, com a multidão, começaram um tumulto. Invadiram a casa de Jasom em busca de Paulo e Silas para entregá-los ao conselho da cidade,
6 Nggo a zha ba chankarr nggo na vɨ anu Jaso na amuya abiga abanu gri na kuma na ankpinkpye abi ìgbù ba ba. Na so hantu da di, “Anu Bulu tuku Sila aba yo a so tto itsi kago, na nga ni ìgbù amunta wa,
6 mas, como não os encontraram, arrastaram para fora Jasom e alguns outros irmãos e os levaram diante do conselho. Gritavam: “Aqueles que têm causado transtornos no mundo todo agora estão aqui, perturbando nossa cidade,
7 u Jaso à kpa ba zu ni iko ima. A si so na inkindirr yi nggo Kayisa a da di inta bu na hen. A so da di uttu numa mu a se na ri Yesu.”
7 e Jasom os recebeu em sua casa! São todos culpados de traição contra César, pois afirmam que existe um outro rei, um tal de Jesus”.
8 Anishirr abi ìgbù ba na ankpinkpye ba a wo meme mre na varr abubo.
8 Ao ouvir isso, o povo da cidade e o conselho se agitaram.
9 Ankpinkpye ba a du Jaso na anishirr banu ba a ni inklo na ttu ba ttungo na du ba kuma.
9 Então os oficiais obrigaram Jasom e os outros irmãos a pagarem fiança, e depois os soltaram.
10 Ibittu ki nggo, amuya abiga ba a du Bulu tuku Sila a kuma nu Berriya. Nggo a ku rri nggo, na kuma nu uki ku issubi ku ani Yahuda ku.
10 Ao anoitecer, os irmãos enviaram Paulo e Silas a Bereia. Quando lá chegaram, foram à sinagoga judaica.
11 Anishirr ba nu Berriya a kpa ba zizi mri anishirr bu Tesalonika ba. A shirr atu ku ure umbarr ku, na so di bre ure ku Abachi ku ni ivivi yi na ga aba ta kye ka bu inkindirr yi nggo Bulu à di da i si jiji.
11 Os judeus que moravam em Bereia tinham a mente mais aberta que os de Tessalônica e ouviram a mensagem de Paulo com grande interesse. Todos os dias, examinavam as Escrituras para ver se Paulo e Silas ensinavam a verdade.
12 Ina ima i du anishirr shishemi nabo a kpanye nu ure ku Abachi ku. Amba anu Girrki shishemi, nggo anishirr di kye ba ssu na ashishi nggo, aba mi na aniru anu Girrki shishemi a kpanye nu ure ku Abachi ku meme.
12 Como resultado, muitos judeus creram, assim como vários gregos de alta posição, tanto homens como mulheres.
13 Nggo ani Yahuda abu Tesalonika ba a wo di Bulu à so bre ure ku Abachi ku nu Berriya meme, na gru nga nabo ni du anishirr ba nggurr bi na varr abubo.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo estava pregando a palavra de Deus em Bereia, foram até lá e criaram um alvoroço.
14 Mre amuya abiga ba a gru turr Bulu kuma nu unddu inyi ku na du anu Sila tuku Timoti a so nu Berriya.
14 Os irmãos agiram de imediato e enviaram Paulo para o litoral, enquanto Silas e Timóteo permaneceram na cidade.
15 Anishirr ba nggo a so gri Bulu na kuma nggo a ga ma ku rri na Atina. A ka ta kuma u Bulu tu ba da ku anu Sila tuku Timoti di a bu nga nu uwa ku korr.
15 Os que acompanharam Paulo o levaram até Atenas e, depois, voltaram a Bereia com instruções para Silas e Timóteo irem ao encontro dele o mais depressa possível.
16 Nggo Bulu a so kye anko anu Sila tuku Timoti nu Atina, na vri isisurr nu nggo ìgbù wa a tsarr ssu na ana ábáchí.
16 Enquanto Paulo esperava por eles em Atenas, ficou muito indignado ao ver ídolos por toda a cidade.
17 Bulu à di rri ga ba na aki ka issubi ka, ku di re na ani Yahuda ba ba tuku abangga ba nggo a si si ani Yahuda hen na di barr Abachi. Na di kri na ri anta na anishirr bangga nggo a nga nye wo ku nggo.
17 Por isso, ia à sinagoga debater com os judeus e com os gentios tementes a Deus e falava diariamente na praça pública a todos que ali estavam.
18 Anishirr abanu nggo a yo inggurr bi imbarr yi di Ipikurriya tuku abanu nggo a yo ba di Sitoyi, aba mi a di nga ni ri anta na ku. Abanu ba a da di, “Uwama à bre angginggi?” Abanu zizo a da di, “A zzu nâ ta à so re ni itu i ábáchí ba anishirr bi igbu numa.” A si nggo a wo Bulu à di re ba ni itu i Yesu ni itasi ima yi ni ibe yi, ima yo du ba a da meme.
18 Paulo também debateu com alguns dos filósofos epicureus e estoicos. Quando lhes falou de Jesus e da ressurreição, eles perguntaram: “O que esse tagarela está querendo dizer?”. Outros disseram: “Parece estar falando de deuses estrangeiros”.
19 A si ima yo aba a yo Bulu di a bu ga ba kuma ni issubi yi nggo di na yi na abubo nggo a ri Ariyopagu. Na ddu ma di, “Da ki inta itsarr ihe̱he̱ yi nggo ùwà so re ni itu yi nggo.
19 Então levaram Paulo ao conselho da cidade e disseram: “Pode nos dizer que novo ensino é esse?
20 Aseki numa ka nggo inta i wo ùwà so bre nggo inta nise wo ka kye. Inta zha di inta ka hi achi ka a are akama.”
20 Você diz coisas um tanto estranhas, e queremos saber o que significam”.
21 (Anishirr bi igbu nu Atina ba, na abanu nggo a gru isorr nga ni di so ngu azhi wa yo gigyemi nabo, nggo a di zha di aba ka so di bre na wo aseki ahe̱he̱).
21 (Convém explicar que os atenienses, bem como os estrangeiros que viviam em Atenas, pareciam não fazer outra coisa senão discutir as últimas novidades.)
22 Mre u Bulu à gru kri ni ichi i anishirr ba nggo a so ni issubi yi na ddu ba di, “Anishirr ba Atina, ingga i hi di imba di ta ukpa kakami ku are ka iga.
22 Então Paulo se levantou diante do conselho e assim se dirigiu a seus membros: “Homens de Atenas, vejo que em todos os aspectos vocês são muito religiosos,
23 Nggo ingga so zirr ga umi igbu umba ku ni hi ankla na aseki ka nggo imba ku di barr ábáchí amba ba nggo, ni ku hi ba a charr ni inkla i akikre numa di: WANGGO À SI KU ABACHI WANGGO NGGO INTA SI HI MA HEN. Uwanggo nggo imba di kuchu ni barr ma nggo ni si hi ma hen, ingga so re ki imba ni itu ima yo.
23 pois, enquanto andava pela cidade, reparei em seus diversos altares. Um deles trazia a seguinte inscrição: ‘Ao Deus Desconhecido’. Esse Deus que vocês adoram sem conhecer é exatamente aquele de que lhes falo.
24 “Abachi nggo à na ingbingbru yi na aseki ka nggo a se ni ingbingbru yi we, uwa yo si Atiko wa nggo a hru unkplassu ku tuku imimi yi, na a si di rri so nu uki izhi nggo Unushirr a me hen.
24 “Ele é o Deus que fez o mundo e tudo que nele há. Uma vez que é Senhor dos céus e da terra, não habita em templos feitos por homens
25 Na si di zha inkindirr yi nggo Unushirr a ta na ku hen. Uwa yo a nu anishirr ba wemi iso tuku ususi, na aseki ka wemi.
25 e não é servido por mãos humanas, pois não necessita de coisa alguma. Ele mesmo dá vida e fôlego a tudo, e supre cada necessidade.
26 Abachi à na anishirr ba wemi ni ingbingbru yi zhi nu unushirr uyirr ku, na du ba a ga so kago ni ingbingbru yi we. Uwa na nkpama à zu ba ivi imbarr yi ni inkla iso imbarr yi bari na na ba.
26 De um só homem ele criou todas as nações da terra, tendo decidido de antemão onde se estabeleceriam e por quanto tempo.
27 Abachi à na meme wre ku anishirr a bu zha ma na zha kago hi di a ka zha ma hi. Ni ima mi, Abachi à si ta anko nu uyirr amunta ku hen.
27 “Seu propósito era que as nações buscassem a Deus e, tateando, talvez viessem a encontrá-lo, embora ele não esteja longe de nenhum de nós.
28 ‘Inta i rri so na ku. Ni zirr na ku ni i se na ku.’ Abanu abi ru asarr amba ba a da di, ‘Inta si amumarr ama.’
28 Pois nele vivemos, nos movemos e existimos. Como disseram alguns de seus próprios poetas: ‘Somos descendência dele’.
29 “Nu nggo inta i si amumarr ba Abachi, inta bu si kye ma ki ankpunkpru azhi wa nggo a na wa ni izinarriya ka azurrfa ka ingbinta hen. À si si nâ ta si inkindirr inuma nggo unushirr mu han kye na na yi ku itu ima hen.
29 E, por ser isso verdade, não devemos imaginar Deus como um ídolo de ouro, prata ou pedra, projetado por artesãos.
30 Ni ikuchi yi, Abachi à nggurr ima a zhi we, nu nggo anishirr a si hi mu na na ka hen. Uwa a ta si ziza nggo nanko, Abachi à da di anishirr kago we a bu kasarr nu umimi umbarr ku na kanga nu uwa ku.
30 “No passado, Deus não levou em conta a ignorância das pessoas acerca dessas coisas, mas agora ele ordena que todos, em todo lugar, se arrependam.
31 Abachi à ka zu azhibarr ba nggo uwa a taka ni bre amu ku anishirr we na si taka ka unuma mri hen, na à ka ttu undurr ni bre amu ama wa ba. À tsarr inta kakami du uwa a ta na meme. Ima yo i du ma à du Unushirr uwama à tasi.”
31 Pois ele estabeleceu um dia para julgar o mundo com justiça, por meio do homem que ele designou, e mostrou a todos quem é esse homem ao ressuscitá-lo dos mortos”.
32 Nggo anishirr ba a wo Bulu ni da di ugo numa à ttu na à tasi ni ibe, ambarr abanu ba a gru so me̱. Abanu ba a da di, “Inta taka wo ku ùwà ure ukuma bwe mu.”
32 Quando ouviram Paulo falar da ressurreição dos mortos, alguns riram com desprezo. Outros, porém, disseram: “Queremos ouvir mais sobre isso em outra ocasião”.
33 Meme mre u Bulu à gru share na du ba.
33 Então Paulo se retirou do conselho,
34 Aniru abanu a kpanye nu ure umaku na kpa Abachi. Dayonisu nggo a si aba yo a di na issubi i Ariyopagu yi a kpanye nu ure ku Bulu ku. Ayamba numa a ri Damarri, uwa mi na abanu a kpanye nu ure ku Bulu ku na kpa Abachi.
34 mas alguns se juntaram a ele e creram. Entre eles estavam Dionísio, membro do conselho, uma mulher chamada Dâmaris, e alguns outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.