Atos 16

Ungbamvu Ku Abachi Azhi Ahe̲he̲ Ka (NINNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Bulu à kuma nu Debe na ku gru nabo kuma nu Lisitra. Uniga numa a ri Timoti à se nabo. Ayirr ama wa a si ani Yahuda na si uniga meme. Aki wa yo à si anu Girrki.
1 Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Amuya abiga ba nu Lisitra tuku Ikoniya a re are zizi ni itu Timoti.
2 dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Bulu à zha du uwa ka gri Timoti kye, ni ima yo uwa à du ba a yo ku Timoti iji. Ani Yahuda ba wemi nggo a si ni igbu ima a hi di aki a Timoti wa à si anu Girrki, ima yo du Bulu à du ba yo ku iji yi.
3 Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 A di ga ìgbù yi nggo na di da ba aseki ka nggo abi ko na angu ba na ankpinkpye ba nu Urushalima a da a bu na nggo. Na ddu ba di a bu ga are kama.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.
5 Meme nggo abiga ba na aki ka nggurr bi ka Abachi a ka kri ngbangba nu ure ku Abachi ku, na gru so ngri mwe ni ivivi yi.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Anu Bulu a zirr ba na a nga ka Frigiya tuku Galatiya. Izhi Iwre yi i si du ba a da itu yi na anga ka Asiya hen.
6 E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,
7 Nggo a nga nu udirr ku Misiya na zha di aba ka rri nu Bitiniya, Izhi i Yesu yi i han ba ni rri yi.
7 defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Aba kye na tsi ba nu Misiya na ji kuma nu Torrowa.
8 E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.
9 I ni ibittu ula u ki Bulu di Unushirr nu Makidoniya a nga ni kri so barr ma di, “Nga nu Makidoniya ni zi inta.”
9 À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Nggo ula ku ki Bulu meme nggo inta i hi di Abachi a ko da di inta bu bre ku anishirr bu Makidoniya ure umaku mre inta ttu kpa ku kuma ni Makidoniya wa.
10 Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Inta gru nu Torrowa nu uddu ku amasirr ni darr ba nu Samotrakiya. Ambre ka nggarr inta nga nu Niyapoli.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis
12 Ni gru nabo i rri ga umi kuma nu ìgbù unkpi nu Roma numa na anga ka Makidoniya ka. A yo ma di Filipiya. Inta i sha so mwe ivi nabo.
12 e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Na Azhibarr a Isu anu Yahuda wa inta ssuzzu ni ìgbù wa ni kuma nu unddu ku inyi ku ni kye di inta ta hi abubo wa nggo ani Yahuda ba a ku di barr Abachi nggo. Inta ku so ni re na amba ba nggo a ni nggurr bi nabo nggo.
13 No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.
14 Ayamba numa nggo a wo inta ni so re yi a ri Lidiya na zhi nu Tiyatirra. À gri iki isurr ì kri inklo nggi di re. Ayamba ama wa à di ga Abachi. Atiko wa à bwu ku isisurr na du ma shirr ku Bulu atu.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 A zzu ba na abi iko ma ba na amasirr wa nggo, uwa ga inta na di tsi ki inta ango di, “Imba ti kye ingga ki uniga a Atiko ujiji, imba bu nga ni so ni iko imungga.” Na na inta di inta gru ga ma.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.
16 Azhibarr anuma nggo inta i so kuma na abubo a ibarr Abachi, ni zzu ma nu uva ugarr numa ku na anko. A si ni izhi indanda. Izhi yi i di du ma a da aseki ka nggo a taka là ni ichi nggo. Na di kpa ku akikye ama ba azo ni ina ima.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Uva wanggo à ga inta na anu Bulu na di hantu di, “Anishirr angga ba a si amirr iko ba Abachi Unkpi Kakami wa. Aba yo di tsarr anko a ikpa ttungo a Abachi wa.”
17 Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.
18 Uva wa à ga ba na di na meme ni ivivi yi. Unfu gru ki Bulu, uwa kasarr na ddu izhi yi di, “Nu ukyekye ku nggo u se ni isa i Yesu Kristi, ingga du ùwà bu ssuzzu nu uva wa ku!” Mre, izhi yi i ssuzzu glo nu uva wa ku na attuttu ama wa.
18 Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.
19 Nggo akikye ama ba à hi di anko a azo ambarr wa nu uva wa ku a tarr han ba, mre na du ba vɨ anu Bulu tuku Sila gri na kuma na abubo a ibre amu wa nggo à se ni inkla i ri udu yi.
19 Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;
20 Na gri ba kuma na abi bre amu ba ba na ku ddu ba di, “Anishirr angga ba a si ani Yahuda, na nga ni ko tto itsi ni ìgbù amunta wa.
20 e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 A nga ni ko tsarr itsarr ihe̱he̱ di inta bu na aseki anuma ngga nggo inta si di na na ako munta hen. Inta sa anu Roma ni si di na aseki akama hen.”
21 propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.
22 Anishirr ba a gru zi ba kuttu anu Bulu tuku Sila. Ankpinkpye abi bre amu ba a du ba nga inkinkru i anu Bulu yi tuku Sila nga hre, na da ku anishirr ba di a bu hlo ba na amfarr.
22 Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 A hlo ba kakami na gri ba ku harr na da ku uni harr abubo wa di a bu harr ba gbangba.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Uni harr abubo wa à na inkindirr yi nggo a da ku nggo. A gri ba ku harr na abubo wa nggo a harr wa nu umi kakami, na lo ba ache na aza gri ku lo na ankpunkpu inkinkurr ankpinkpi.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Na atsutsu ibittu nggo anu Bulu tuku Sila a so barr Abachi na so ru asarr. Abi kri ni iharr abanu ba a so shirr atu.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Mre aba gru wo abubo wa a battu kakami. Anko ka abubo a harr ka a bwu. Ache ka a ddu hre ku anishirr ba we na ango.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.
27 Uni kye abi kri harr ba à kasi na hi anko ka a kru ibwu yi na kye di abi kri ni harr ba a ssuzzu kuma nado ba. Na ttu anjingba ama ka du uwa ta ngu itu ima.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Nggo Bulu à nggarr ito na ku da di, “si han ukpa muwa hen, inta ngga so wemi!”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!
29 Uni kye abi kri iharr ba a du ba gri ku uru. Na kru ku jaku so wri kpakpa ku anu Bulu tuku Sila na aza.
29 Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Na ddu ba ssuzzu na zhi ba di, “Ingga ta na ki ngginggi ni du ba kpa ingga ttungo?”
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Anu Bulu a ddu ma di, “Ùwà bu kpanye na Atiko Yesu ku, uwa ta kpa ùwà ttungo na abi iko amuwa ba.”
31 Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Mre aba bre ku na abi iko ima ba we ure ku Atiko ku.
32 E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.
33 Ni ibittu ima, uni harr abubo wa à gri anu Bulu a ssuzzu ku ngla ba ankpa ka. Aba a zzu ma na abi iko ima ba we na amasirr keke.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.
34 Uni kye abi kri ni iharr wa a gri anu Bulu na kuma ni iko ima, na ku nu ba ila ri. Uwa na abi iko ma ba a nyarr kakami nggo a kpanye na Abachi ku nggo.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.
35 A zzu na ambre ka, abi bre amu ba a tu abi ta iku ba di a bu da ku abikye abi kri ni iharr ba di a bu ttu anu Bulu ttungo du ba kuma.
35 Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.
36 Uni kye abi kri iharr ba a ddu Bulu di, “Abi bre amu ba a tu ba di ingga bu ddu ùwà tuku Sila ttungo di imba kuma. Imba bu ssuzzu kuma ywiywimi.”
36 Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.
37 U Bulu a ddu abi lo ukpa ba nggo a tu ba nggo di, “Inta i si na inkindirr numa indanda hen, aba a gri inta ku hlo na ashishi ka anishirr na ábì. Nu nggo inta i si anishirr abu Roma mi, aba ka na gri inta ku hlo na ashishi ka anishirr na si wo ure umunta ku bari hen. Na turr inta surr nu uki ku iharr. I ziza nggo aba da aba ta ddu inta ttungo na yi? Inta kà. Du ankpinkpye bu Roma abangga a ta nga ni ddu inta ssuzzu na ki imbarr.”
37 Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Abi lo ukpa ba nggo a tu ba di a bu ni ddu anu Bulu ttungo nggo a kakuma ku da ku abi bre amu ba. Nggo abi bre amu ba a wo di anu Bulu tuku Sila a si anu Roma, isisu ki ba.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.
39 Ima yo du ba a nga ni tsi ku anu Bulu ango, na gri ba ssuzzu nu uki ku iharr ku na ddu ba di a bu share ni ìgbù wa.
39 Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.
40 Bulu tuku Sila a ssuzzu nu uki ku iharr ku na kuma ni iko i Lidiya. Nggo a ku hi amuya abiga ba nabo na re ba ure ku nggo ù ta nu ba ukyekye. A re kre nggo na kuma.
40 Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.