Atos 14
Ungbamvu Ku Abachi Azhi Ahe̲he̲ Ka (NINNT) vs VC
1 Ni Ikoniya anu Bulu tuku Barrnaba a na meme yo nâ ta si nggo a na nu Antakiya nu Pisidiya nggo. A rri kuma nu uki ku issubi ku anu Yahuda ku. Na ku re kakami, ani Yahuda ba na abangga ba nggo a si si ani Yahuda hen shishemi a kaki abiga.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Ani Yahuda ba nggo a si kpa ure ku hen, a gru tto abangga ba nggo a si si anu Yahuda hen, na du ba a ki unfu na amuya abiga ba ba.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Anu Bulu tuku Barrnaba a sha so ta anko nabo, na re ure ku Abachi ku sama ni isisu. Abachi a nu ba ukyekye na du ba na aseki ka ikagri na ka ki isisu, nggo a tsarr di ure umbarr ku ni itu ina wre i Abachi yi ù su ujiji.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 A kpa anishirr wa nu umi ìgbù ku a ga ki aha na amarr ambarr ka. Abanu a kpanye ni inkindirr yi nggo anu Yahuda ba a so da. Abanu ba a kpanye nu Bulu tuku Barrnaba, abi ko na angu ba.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Mre abangga ba nggo a si si anu Yahuda hen, na anu Yahuda ba, na ankpinkpye ba, a zha anko wa nggo aba ta ki ba ankpa, na ta ba na angbinta.
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 Abi ko na angu ba a wo nggo na kru kuma na anga ka Likoniya na mirri ni ìgbù i Lisitra tuku Debe tuku ìgbù yi nggo se nabo,
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 na ku bre Ure ku wre ku.
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Ugo uni mɨ aza numa à se nu Lisitra. Zhi nu nggo a ngri ma mu à si di zirr hen.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 A so na ko wo ure ku Bulu ku, u Bulu à kye ma girr na hi du ugo wa à se ni iyo isisurr yi nggo ta du ma wre,
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 na du hantu di, “Gru kri ki kri.” Ugo wa à tu ki tsa na gru so zirr kago.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Nggo akpa anishirr wa a hi inkindirr yi nggo Bulu a na, na hantu na ako ambarr ka ani Likoniya da di, “Ábáchí ba a kaki anishirr na ji nga ni inta ba!”
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 A yo Barrnaba di Zeyusi, na yo Bulu di Hemisi, nu nggo uwa yo à su uni so re wa.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Unikye a ábáchí Zeyusi wa nggo uki ku ibarr umaku u si na abi ka ìgbù ka, a kuma ku gri ilando iniru tuku ugbyarr ku unkunkurr gri na nga na angu ankonki ka ìgbù ka di aba a ta han ilando yi a to ku anu Bulu tuku Barrnaba.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Nggo anu Barrnaba tuku Bulu, abi ko na angu ba, a wo inkindirr yi nggo anishirr angga ba a ta ko na nggo, mre na nga inkinkru imbarr yi hre na kru rri na atsutsu ka anishirr ba na hantu di,
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 “Imba ko na meme da angginggi? Inta si anishirr nâ ta si imba. Inta nga nye i da ki imba Ure ku wre ku Yesu ku ni bu ka imba glo na aseki andanda angga ka yo, ni ka imba kakuma na Abachi uni so tsitsirr ku nggo na unkplassu tuku imimi, amasirr na aseki wemi nggo a se nu umi umbarr ku.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 Ni ikuchi yi à du anishirr wemi a ga anko na nkanka.
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 Ni na ima mi, Abachi a na aseki azizi nggo a ta du anishirr a hi di uwa à si Abachi. A du ahru a ji zhi nu ussu. Na du ikiri wri. A ni imba ila, na ni imba inyarr ni isisurr.”
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Nu ure unggo ku mi, anu Bulu kisa kakami bari anishirr ba a ba ttungo ni ito yi.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Ani Yahuda abanu a zhi nu Antakiya nu Pisidiya, abanu a zhi nu Ikoniya, na nga ni na anishirr ba du ba kpanye na ba, na ta Bulu na angbinta, na kye di a ttu. Na gba ma ssuzzu nu umi ìgbù ku.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Nggo abiga ba a ni nggurr bi kago ma, uwa à gru na kakuma nu umi ìgbù ku. Nggo ambre ka nggarr aba tuku Barrnaba a kuma nu Debe.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Anu Bulu tuku Barrnaba a bre Ure ku wre ku nu Dabe. Anishirr shishemi a kpa Yesu. Aba kakuma nu Lisitra, na ku kuma nu Ikoniya tuku Antakiya nu Pisidiya.
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 Aba nggurr abiga ba na ddu ba di a bu kri karrkarr ni iga yi, na da ba di, “Inta abiga wemi a ta ki iha kakami bari na rri ni ittu i Abachi yi.”
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 A ti rri na abiga ba ba na aki ka nggurr bi ka Abachi we, aba a di ddu abanu ki ankpinkpye, na barr Abachi, na vu angu bari na ka ba sa na ango ka Abachi wa, nggo a yo isisurr imbarr yi na ku nggo.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Nggo a zirr anga ka Pisidiya ka kre na rri nu Pamfiliya.
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 A ku bre Ure ku wre ku nu Pega na ji kuma nu Ataliya.
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 A gru zhi nu Ataliya na darr nu uddu ka kakuma nu Antakiya na anga ka Sirriya. A si nabo yo nggo abiga ba a ka anu Bulu tuku Barrnaba sa na ango ka Abachi ni itu i undu ku nggo a na kre nggo.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Ni nggurr surr imbarr nabo, aba yo abiga ba nggurr bi, na da ku anishirr ba aseki ka nggo aba na, nggo Abachi à zi ba tuku nggo à du abangga ba nggo si si anu Yahuda hen a yo isisurr ni Yesu ku.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 A so ta anko na abiga ba ba nabo.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.