Atos 13
Ungbamvu Ku Abachi Azhi Ahe̲he̲ Ka (NINNT) vs NTLH
1 Abi kpa are na abitsarr a se na abiga ba ba nu Antakiya. A si Barrnaba, u Simiyo, wanggo nggo a di yo ma di Niga (nggo su unushirr ushishirr), u Lukiyu anu Sirrene, tuku Manayi (nggo à furr ni inkla iyirr tuku uttu Hirridu nggo), u Shawulu.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Nggo a so kuttu ku Abachi na vu angu, i Izhi Iwre yi ì ddu ba di, “Ttu anu Barrnaba tuku Shawulu zu ku undu ku nggo ingga ì yo ba na ku nggo.”
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Mre aba a barr na vu angu, na sa ba ango ni itu na du ba kuma.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Aba aha mi nggo Izhi Iwre yi tu ba nggo, a kuma nu Salukiya, na ku gru nabo a rri nu ddu na kuma nu Sayiprosi.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Nggo a se nu Salami, na bre ure ku Abachi ku na aki ka issubi ka ani Yahuda ka. Na gri Yohana Marrku di a bu di zi ba nu undu. Uzirr ku Ime̱me̱ ku Bulu ku|src="Ninzo Paul1-BW.ai" size="span" loc="ACT 13:4-14:28" ref="13:4 — 14:28"
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 A zirr kago igbu wanggo a amasirr a ka ma yo na atsutsu nggo na kuma nu Pafo. A ku hi unutirr unuma nabo. A di re anishirr du uwa di kye na hi inkindirr yi nggo i ta la ni ichi nggo. A si anu Yahuda. Aba yo ma ni irrirri i Girrki di Barr-Yesu.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 A di se ndo nu Sajo Bulu, nggo à si krizhizhi ku, na si ugona ni igbu wa nggo amasirr wa a harr ma yo na atsutsu. Sajo Bulu à tu ba yo anu Barrnaba tuku Shawulu du uwa à ta ni wo ure ku Abachi ku na ba.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Nggo Ilima uni ikagri wa (wanggo yo si inkpi isa yi ni irrirri i Girrki) à ta ukpa du uwa ta han ugona wa ni yo isisurr ima yi na Atiko ku.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Mre, Izhi Iwre yi gru nga ku Shawulu, nggo a di yo ma du Bulu, uwa kye uni ikagri wa girr,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 na ddu ma di, “Ùwà uvuvurr a umimi, ùwà si di kpanye ni inkindirr yi nggo i di si izizi hen. Ni se na anko ka di re anishirr na amimi aseki ka ikagri, ni di da ba di are ajiji ka Abachi ka a si are ka imu.
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Atiko wa a ta nggurr ùwà ta yo ziza nggo, ùwà ta kaki unakreshishi ni si ta kye hi hen ma nu nggo Abachi a taka da nggo.”
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Nggo ugona wa à hi inkindirr yi nggo ì là nu Ilima ku, na ku ayisurr ni itsarr inggi yi ni itu i Atiko na yo isisurr na Atiko wa ku.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Bulu na abi zirr ama ba a darr nu uddu ku zhi nu Pafo na nga ni igbu nu Pega nggo se na anga ka Pamfiliya nggo. Yohana nggo a yo ma du Marrku à ka ba du nabo na kakuma nu Urushalima.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Aba gru zhi nu Pega na nga nu Antakiya na anga ka Pisidiya. Uwa si na Azhibarr a Isu Anu Yahuda wa, aba a rri ku so nu uki ku issubi ku.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Nggo a bre kre zhi na Are ka Musa ka tuku icharr i abi kpa are ba Abachi ba, ankpinkpye bu uki ku issubi ba a tu ba nu anu Bulu ba di, “Amuya, imba ti si ni inkindirr i da ku anishirr ba imba re na ba.”
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Bulu à gru kri na ki ba nu ungo, na da di: “Amuya ani Israila na abangga nggo a kuttu ku Abachi wemi na a si si anu Yahuda hen, imba wo yi!
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Abachi à anishirr bu Israila à ttu akiki amunta ba na na ba ki anishirr abi inkpinkpye nu nggo a si abichirr ni ìgbù nu Masarr. Abachi à gri ba ssuzzu nu Masarr nu ukyekye unkpi umaku.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Aba si kpanye na ku hen, uwa vu isisurr na so di zirr na ba na ankpu jiji wa ki ase iso ne̱s (40).
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 À ngɨ igbu itangba na tsi ako ambarr wa nggarr na anga ka Kenanu ka, na ka anishirr ama ba ki akikye bi igbu ba.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 A ba ma ase ayiyirr ane̱ ni iso ikywi (450) ngga na na aseki akama.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Nggo a gru so zha uttu, Abachi a nu ba Shawulu uvuvurr a Kishi, nggo zhi nu uga ku Benyami. Uwa a hru ittu yi ki ase iso ne̱s (40).
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Nu ugo kuma, u Abachi à ttu Shawulu glo ni ittu yi na na Doda ki uttu wa. Wo inkindirr yi nggo Abachi a da ni itu Doda, ‘Ingga ì zha Doda uvuvurr a Jesi i hi nggo à su Unushirr wanggo a kuma ki ingga ni isisurr. A su unushirr wanggo nggo à ta na inkindirr inggi yi nggo ingga da ku di a bu na yi nggo.’
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 “Abachi à na uhanma a Doda nggo ki uwanggo nggo à ta ni kpa anishirr bu Israila ttungo nâ ta si nggo à da zu nggo. Ugo uwama yo à si Yesu.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Nggo Yesu à nise ssuzzu undu umaku, i Yohana a di bre ku anishirr bu Israila ba wemi da a bu ba ila ure imbarr yi ttungo, na ka isisurr imbarr yi kanga na Abachi ku, na bu du ba zzu ba na amasirr.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Nggo Yohana a ta so kre undu umaku na ddu anishirr ba di, ‘Imba kye di ingga su unggonggo? Ingga i si si uwanggo nggo imba so kye ku anko hen. Kye yi, ingga ta kre bari uwa ta nga. Ingga i si ma uni ddu ku azhizhi ka anggakpaza hen.’
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 “Amuya, ahan ma bu Ibrayi na abangga ba nggo a si si anu Yahuda hen na di barr Abachi, kye a gri ki inta yo ure ku ikpa ttungo unggo ku.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Anishirr ba nggo a so nu Urushalima na ankpinkpye ambarr ba, a di bre angbamvu ka abi kpa are ba na Azhibarr a Isu anu Yahuda wa na si hi inkpi i are yi hen. A ngu Yesu na si hi di aba a ko na si inkindirr yi nggo a ka da zu mu ba hen.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Nu nggo a si hi ma ni ila hen, na si hi inkpi i ngu ma yi hen, na ka na ddu Bilatu di a bu du ba ngu ma.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Nggo a na aseki ka wemi nggo angbamvu ka Abachi ka a da di a taka na ku Yesu na ka nggo, na ttu ma ji nu unkunkurr ku klo ku na kama yo ni ibe.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Abachi à ta ma si ni ibe yi.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Uwa kanga ni di zirr ki ivi shishemi, anishirr ba nggo a di ga ma zhi nu Galili kuma nu Urushalima, a hi ma. Abama yo a ka di da ku anishirr bu Israila aseki ka ni itu ima yi.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 “Abachi à da zu ku ábáchí amunta ba aseki ka nggo uwa à taka na ba nggo, inta nye bre ki imba Ure ku wre ukuma yo.
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 Ziza nggo Abachi à na ki inta, ahinhan ambarr ba inkindirr ima yo, nu nggo a ta Yesu si ni ibe. Uwa a si meme yo nggo a charr nu Ungbamvu ku Asarr ka Igbyarr Asa ku uha ku da di:
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Abachi à ta Yesu si ni ibe, na si du ukpa umaku u bo hen. Ni ima yo Abachi à da di:
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Nâ ta si nggo a da nu Ungbamvu ku Asarr ka Igbyarr Asa unuma ku di:
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 “Doda à na undu ku Abachi ma ni ittu. A zzu ma hinga na ábáchí ama ba ba, uwa a bo.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 A ta su uwanggo nggo Abachi à tasi nggo, à si bo hen.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 “Ima yo, imba amuya wemi, bu hi gbigbi di ure ku nggurr ila ure zhi ku u zhi ni inkindirr yi nggo Yesu à na na nkpama nggo inta so bre ki imba.
38 — ausente —
39 Imba bu hi di undurr wanggo à ti kpanye ni Yesu ku, aba a kpa ma ttungo ni ila ure ima yi nggo Are ka Musa ka a ma chankarr ni kpa ma ttungo nggo.
39 — ausente —
40 Ki bwe, ni si du ure ku abi kpa are ku ka ùwà vu hen.
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 “ ‘Kye yi, imba abangga ba nggo re are andanda ni itu inkindirr yi nggo Abachi à da nggo,
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Nggo anu Bulu tuku Barrnaba a ta so ka share nu uki ku issubi ku ani Yahuda ku, anishirr ba ddu ba di a bu ka kanga ni bre ba aseki angga ka zizo na Azhibarr a Isu à so nga anu Yahuda wa.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Nggo anishirr a gru ni issubi yi nggo ani Yahuda shishemi na abangga ba nggo a so ga iga i ani Yahuda yi, na so kuttu ku Abachi à gru so ga anu Bulu tuku Barrnaba. Anu Bulu a re na ba, na tsi ba ango di a bu si kakuma nu ugo hen, na bu kye uzizi ku nggo Abachi à na ba nggo.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 A zzu na Azhibarr a Isu anu Yahuda a uha wa, anishirr ba ni ìgbù wa a ssuzzu wemi nga ni wo ure ku Atiko ku.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Nggo ani Yahuda ba a hi akpa anishirr wa nggo na zha di a ka si aba mu, na re are ndanda ni itu i ure ku Bulu ku na marr ma.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Mre anu Bulu tuku Barrnaba a si kru undurr hen, na ddu ba di, “A si gbigbi mu inta bu da ki imba yo ure ku Abachi ku kuchi bari ni ka ku bre ku abanu meme. Imba kà ku. Ima tsarr di imba si so zha iso sese hen. Ziza inta ko kuma na abangga ba nggo si si ani Yahuda hen.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Uwanggo yo si inkindirr yi nggo Abachi à di inta bu na:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Nggo abangga ba nggo a si si anu Yahuda hen a wo ure ukuma, na nyarr na gbyarr ku Abachi asa nu ure kuma. Abangga ba nggo Abachi à ka hla ba di a taka so sese nggo, a yo isisurr na Abachi ku.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Ure ku Abachi ku ù bwa kago na anga akama.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Anu Yahuda ba a ddu aniru abangga ba nggo a kye ba ssu na ango ni ìgbù wa, na amba abi kru isisu i Abachi, nggo a di kye ba ssu na ango, aba gru so ki anu Bulu tuku Barrnaba iha ni ìgbù wa, na han ba share na anga ka igbu ambarr ka.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Abi ko na angu ba a ttu ihurr yi na aza ambarr ka surr ku igbu uwama na kuma nu Ikoniya.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Abiga ba nu Antakiya a nyarr kakami, Izhi i Iwre yi ì tsarr ssu ba ni isisurr kakami.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.