Atos 12
Ungbamvu Ku Abachi Azhi Ahe̲he̲ Ka (NINNT) vs ACF
1 Na attuttu a ka ma uttu Hirridu à gru so ki abiga abanu ba iha sama ni itito.
1 E por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 À ngu Yakubu, uzayirr a Yohana na anjingba.
2 E matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Nggo à hi di ani Yahuda ba a nyarr, ni ina ima, na vu Biturr meme. A na inkindirr inggi ni ivivi nggo anishirr ba a so na iga inggi nggo a yo yi di Iga i Unfonfo ni Sama ni Iyisti.
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos ázimos.
4 A vu Biturr na gri ku harr, na du abi ta iku ba inkirr ine̱, na ane̱ne̱ nggo, so kye ma sarr kpa. Hirridu à na anko wa nggo a ta gri ma kuma ni Iga i Ivu Sarr bari na ka ttu Biturr a nu ba du bre ku amu.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando-o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Ima yo i du Biturr à kri ni harr. Ni ina ima mi, abiga ba a kri ni isisurr iyirr na barr Abachi ni itu i Biturr.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 Ni ibittu yi nggo Hirridu ta zzu na ambre ka na ka gri Biturr ssuzzu ku anishirr ba du ba ni bre ku ure amu ka nggo, Biturr à rri kurr ku abi ta iku aha ba na atsutsu. Aba lo ma na ache aha. Abi gbye anko banu a kri na anko a imirri wa.
6 E quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Aba gru kakye unitu a Atiko wa a kukri, uru ula nu uki ku harr ku. Uwa tto Biturr nu ungba na si ma, na ddu ma di, “Narrma, gru!” Ache ka a kuhre ankpa yirr glo ku Biturr na ango.
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro na ilharga, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Unitu a Abachi wa à ddu ma di, “Surr ankru ni lo anggakpaza amuwa ka.” Biturr na ku meme yo. Unitu wa à ddu ma di, “Ba ankru amuwa ka abi ka garr ni ga mi.”
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te, e ata as tuas alparcas. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa, e segue-me.
9 Na ssuzzu, Biturr ga ma, na si hi di inkindirr yi nggo unitu wa so na i si jiji mu hen. Na kye du ula mu so ki ma.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 A ni nggarr abi gbye abi ime̱me̱ ba tuku abu uha ba, na nga na anko wa nggo a na wa na ankpunkpu inklo. A di ba na anko ama yo na kuma nu umi ìgbù ku. Anko ama à bwu ba na nkpama, aba rri ba ma. Nggo a zirr na nggarr anko a ime̱me̱ wa, unitu wa a ka nado na du ma na nkpama.
10 E, quando passaram a primeira e segunda guarda, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Mre Biturr a hi di inkindirr inggi yi i si jiji. Na da di, “Ziza yo ingga hi di i si jiji. Atiko wa à tu unitu ama wa, uwa ni kpa ingga ttungo na ango ka Hirridu tuku aseki ka nggo ani Yahuda ba a ko kye di aba a ta na ki ingga nggo.”
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes, e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 Nggo a hi meme, na tsi kuma ni iko i Maryamu, ayirr a Yohana nggo à yo ma ki Marrku. Anishirr shishemi a nggurr bi na so barr Abachi nabo.
12 E, considerando ele nisto, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 Biturr a nggurr anko a bi wa. Uvurr iko, uva nggo a yo ma di Roda à nga nye i kye à su unggonggo ko nggurr anko wa.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar;
14 Nggo a wo ukorr ku Biturr ku na nyarr kakami na kru kakuma na si bwu anko wa hen. Na ku da ba di, “Biturr nggo kri na anko wa!”
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 Aba ddu ma di, “Ùwà si ni ìlà.” Uwa kisa du uwa da su ure ujiji mu. Aba da di, “A su izhi i unitu wa nggo à di gbye ma mu.”
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 Meme nggo Biturr à kri so nggurr anko wa. Nggo a bwu anko wa na hi ma na ku ayisurr.
16 Mas Pedro perseverava em bater e, quando abriram, viram-no, e se espantaram.
17 Biturr ki ba nu ungo di a bu ki ywi, na bre ba nggo Atiko wa à gri ma ssuzzu nu uki ku iharr ku nggo. Na ddu ba di, “Ku da ku ani Yakubu na amuya ba inkindirr inggi yi.” Na ka ba du na kuma na ntsandirr mu.
17 E acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Na ambre ka abi gbye abubo ba a kye nkankarr mi na zhi di, “Biturr à ba nu momo?”
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Hirridu à da ba di a bu zha ma kye. Aba à zha ma chankarr. Na du ba a yo abi gbye abubo ba ni zhi ba inado i Biturr yi, mre na da di a bu ngɨ ba.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judéia para Cesaréia, ficou ali.
20 Hirridu à di se ni ivri na anishirr bu Taya tuku Sido ba. Anishirr bu Taya tuku Sido ba a nggurr bi nga ni vu ku Blasitu uza di à bu zi ba na re nu uttu wa ku. Uwa yo à si ankpye na akaba a uttu wa. Blastu à kpanye du uwa ta zi ba. Aba ku barr ma di aba a ta so zizi na ku, nu nggo aba mi di kpa ila zhi ni ìgbù ama wa yo.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele, e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz; porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Na azhibarr wanggo a ttu zu nggo, i Hirridu à surr inkinkru i ittu na so ni imburr ittu ima yi na re na anishirr ba ba.
21 E num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes fez uma prática.
22 Aba hantu di, “Uwanggo à si si unushirr nggo à so re hen, à si ábáchí.”
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem.
23 Ankpa yirr mre unitu Atiko wa à nggurr ma ta yo, nu nggo à kpa inkpinkpye i Abachi, na na nâ ta si ábáchí mu. Inkɨ i ri ma, uwa ttu keke.
23 E no mesmo instante feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus e, comido de bichos, expirou.
24 Ure ku Abachi ku u so kuchi kago.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Barrnaba tuku Shawulu a kre undu na ka zhi nu Urushalima, na ba Yohana, nggo à yo ma du Marrku à gri kye.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.