Lucas 8
Nek Bible (NIF_WBT) vs BKJ
1 Wolok siñgi kandañ Yesulɨ kle-gɨmbut ñañɨpi, it kwet tip ba wopum wandɨñ manda eu pɨumbi, Yambattɨ amatamñii yambɨ-dɨkñelak wolok gɨñgɨt manda kɨndem enɨ-ta-kuñguk. Tɨmbi gwañgwañii 12 endɨ en gɨta yakan kuñgɨlɨñ.
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 Tɨmbi dama Yesulɨ tam jɨmbatsɨat dɨwɨn ep tɨmbɨ kɨndem dañgɨlɨñ ba yal kolanjɨ ep kle kot-semguk endɨ bo en kle-kuñgɨlɨñ. Tam no wɨn Malia Makdala nanin (damañgan Yesulɨ yal kolan kɨt tambon tɨpet ep kle kolɨmɨñguk).
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 Tɨmbi Yoana (endok wapai Kusa endɨ ama wapmañ Elottok it kaulɨ-dɨkñeñguk) gɨta Susana wakɨt tam asup dɨwɨn Yesu gɨta yakan ñañgɨlɨñ. Tam walɨ Yesu gɨt gwañgwañii plap tɨ-sembi, mɨnemjɨlɨ ep kasop tɨ-semmañgɨlɨñ.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 Amatam it kwet nolok ba nolok endɨ Yesuloñ bɨ kɨmɨn wopum tɨñɨlɨmbi, eyout manda no ñɨndɨñ enguk,
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 “Ama nolɨ plaua nanañ mɨnjɨp kot-tikitiki tɨmbektok kenan gɨnañ ñañguk. Ña tom kolɨñɨlɨmbi, mɨnjɨp dɨwɨndɨ telak plon pɨumbi, amalɨ yali-ña-bɨ tɨmbɨmbi, monɨktɨ bɨ na-taleñgɨlɨñ.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Tɨmbi mɨnjɨp dɨwɨn kwet kawakawalatnan pɨmbi, tawam lambɨmbi, tuk nɨmnatta tɨmbi yañetambi kɨm-taleñgɨlɨñ.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Tɨmbi mɨnjɨp dɨwɨndɨ koselek mɨnjɨpnan pɨmbi, wakɨt yakan tawa lambɨñgɨlɨñda koselektɨ ep tapliumbi kɨmgɨlɨñ.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Mɨnjɨp dɨwɨn kwet kɨndem plon pɨmbi, tawa lambɨmbi, bien asup laliñgɨlɨñ, wɨn bien 100 100 wɨndɨñ laliñgɨlɨñ.” Yesulɨ wɨndɨñ embi yousɨmbi, ñɨndɨñ kɨtɨñguk, “No en pawañnat endɨ pawañ kɨmɨpi, nandɨ-tɨke-kɨliñ eukak.”
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Tɨmbi Yesu gwañgwañiilɨ eyout manda eñguk wolok kusei nandɨnepi nɨ-kaumbi
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 enguk, “Yambattɨ nandɨ-sambi, amatamñii nɨtek yambɨ-dɨkñelak wɨn sanɨ-sɨwɨlɨmbi nandɨ-dakleañ. Gan nanandɨn sembɨn wɨn nak amatam dɨwɨn endɨla eyout mandalɨñgot enba nandɨañ. Wɨn endɨ kañbi nɨm ka-nandɨ-tomnelɨñdok ba nandɨmbi nɨm nandɨ-daklenelɨñdok wɨndɨñ pa tɨlet.
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 Tɨmbi eyout manda et wolok kusei wɨn ñɨndɨñ: plaua mɨnjɨp wɨn Yambattok manda.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 Mɨnjɨp telak plon pɨñgɨlɨñ wɨn amatamdɨ Yambattok manda nandɨ dasiumbi, Satandɨ bɨmbi, gɨnañjɨ gɨnañ manda patak wɨn yolom tɨke-semlak. Nɨm kañbi, endɨ manda wɨn tɨke-papi, Yambattok gɨñgɨt indanelɨñda, Satandɨ wɨndɨñ tɨ-semlak.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Mɨnjɨp kwet kawakawalatnan pɨñgɨlɨñ wandin walɨ manda nandɨmbi sɨlɨsɨlɨnat kasɨleañ. Gan endɨ wɨn plaua mɨnjɨptok kakai kwet gɨnañnan nɨm pɨlak wandin, wala tɨmbi endɨ nain dumangan nanandɨ-kɨlɨktɨ tañ, gan tɨ-kuyuk no inda-semumbi, nanandɨ-kɨlɨktɨnjɨ pipɨlak.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Mɨnjɨp koselek boñgɨpsɨnan pɨñgɨlɨñ wandin walɨ Yambattok manda nandɨm kuñɨlɨmbi, kwelalok mɨlap ba mɨnem kwɨlɨkwɨlɨ ba nepenepek sɨlɨsɨlɨ pa emlak walɨ nanandɨ-kɨlɨktɨnjɨ makleumbi, bukaiñgot pakañ.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Tɨmbi mɨnjɨp kwet kɨndem gɨnañ pɨñgɨlɨñ wandin walɨ ama gɨnañ nanandɨnjɨ wɨn kɨndem ba dɨndɨm sɨnɨk, tɨmbi endɨ manda wɨn nandɨ-dasimbi, tɨke-kwambɨñ dambi gɨñgɨnem kuñɨpi, bienjɨat tañ.”
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 Tɨmbi Yesulɨ yousɨmbi enguk, “Ama nolɨ kolsalen pɨndopi, kambottɨ nɨm tapliwɨk ba doundoulok palapalat kapmainan nɨm kɨmɨlek. Tambo endɨ kolsalen indañgan kɨmɨlɨmbi, ama it gɨnañ loañ kolɨ sale-semek. Yambattok mandan wɨndɨñgangot kusei ñɨndɨñda indañgan tɨmbɨ daklelok:
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 endɨ amatam nɨtek yambɨ-dɨkñelak wandɨñ kandañ nepek pat-sembɨn pakañ gɨtɨk ep tɨmbɨ indañgan indanekalɨñ, tɨmbi nanandɨ sembɨn gɨtɨk wɨn bo eu tawaukak.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 Wala tɨmbi sɨndɨ Yambattok mandan telak nɨtek nandɨmbi nandɨ-dakleañ wɨn ka-kɨliñ enekalɨñ. No en endok mandan nandɨmbi tɨke kulakta, Yambattɨ yousɨ mɨmbi, nanandɨn tɨmbɨ pañgɨtaumbi nandɨ-dakleukak. Gan no en mandan wɨn nɨm tɨke kulakta, nanandɨn palmektok nandɨlak wɨn apma tɨke-ñɨmumbi, slak palekak.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 Tɨmbi Yesulok meñ kwayañii endɨ Yesu kanepi bɨñgɨlɨñ, gan amatam kɨmɨn wopumdɨ masip pakɨlɨñda tɨmbi ñasɨñgan bɨmbɨlok tuop nɨm.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Tɨmbi amalɨ Yesu ñɨndɨñ nɨñgɨlɨñ, “Meñga kwayañgailɨ gambɨnep nandɨmbi bɨlɨñ, pawan ikañ.”
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Eumbi tambane enguk, “Amatam Yambattok manda nandɨmbi kɨmɨt-kleañ endɨla mek nokok mena kwayanai tañ.”
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 Nain nola Yesulɨ gwañgwañii gɨta kɨkeñ plon lombi enguk, “Tuk guañ dɨkñembi, tambon kandañ ñana” eumbi, wolok ñanepi ñañgɨlɨñ.
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 Ñañɨpi, doulɨ tɨmbɨ gwaseim douñguk. Dou palɨmbi, kwet jañgɨnnan nanin sasale wopumgan tuk guañnan pɨm pendɨlɨmbi, tuk kɨmɨn gɨtɨk mɨlap tawambi, kɨkeñ gɨnañ pɨm tokñeumbi, mɨlap wopum gɨnañ pakɨlɨñ.
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Tɨmbi gwañgwañiilɨ dounan nanin tɨmbɨ sɨlɨkñembi nɨñgɨlɨñ, “Bep bep, nɨndɨ ip kɨmnepi tamɨñ!” Eumbi mɨlapi, sasale wakɨt tuk kɨmɨn wopumgan lopɨlat sɨnɨk wɨn enombɨumbi, sasalelɨ kɨlp eumbi, tuktɨ busukñenengan pakuk.
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Tɨmbi gwañgwañiila ñɨndɨñ enguk, “Nekta nɨm nandɨ-kɨlɨktɨ tañ?” Wɨndɨñ eumbi mɨsɨmbi, nanandɨ kena tɨmbi, nɨsɨ walɨñgan ñɨndɨñ e-nandɨ tɨñgɨlɨñ, “Ama ñɨn en nin sɨnɨk, ñala sasale gɨt tukta bo manda kwambɨñ enbumbi, man tañgoneamɨk?”
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 Yesu gɨt gwañgwañii endɨ tuk guañ dɨkñembi, Gelasa amatamdok kwet Galili distrik dat kandañ patak wandɨñ ña suañgɨlɨñ.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Tɨmbi Yesulɨ kwet kwambɨñnan loumbi, ama walinin no yal kolannat endɨ endoñ bɨñguk. Ama walɨ nain ombapgan it ba dasindasin ka-mɨsɨmbi, biatan ama sumnan dou-mɨlat tɨmbi kulɨñguk.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 Endɨ Yesu kañbi, kesiinan pi pɨm papi, kwawa tɨmbɨmbi, yal kolandɨ Yesu ka-nandɨ-tomgukta amalok man plon wopumgan ñɨndɨñ kɨtɨmbi nɨñguk, “O Yesu, Yambat Loloñ Sɨnɨk endok Nɨñañ, dɨk nek tɨ-namepi bɨlañ? Dɨk nandɨ-nambi, kena gɨm nɨm namɨñ.”
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 Yesulɨ yal kolan ama wɨn bim poñauktok manda kwambɨñ nɨñgukta yal walɨ wɨndɨñ eñguk. Yal kolan ama wolok gɨnan gɨnañnan pakɨlɨñ endɨ nɨ-gɨñgɨneumbi, tɨ-kelakelam pa tɨlɨñguk, wala tɨmbi amalɨ nain asup sen kwambɨñlɨ kii kesii topbi, nɨm pi ñauktok ka-dɨkñeañgɨlɨñ, gan endɨ sen tɨmbɨ dɨkñeumbi, yal kolandɨ nɨ-kleumbi, kwet ama nɨmnatnan ña kulɨñguk.
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 Tɨmbi Yesulɨ nɨ-nandɨmbi eñguk, “Koka nin?” Eumbi, yal kolan asuptɨ endok gɨnan pɨ-ñɨmɨñgɨlɨñda tɨmbi “Kotna Kɨmɨn Gɨtɨk” nɨñguk.
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Tɨmbi yal kolandɨ ñɨndɨñ nɨmbi eñgɨlɨñ, “Dɨk jɨmbɨñ ñaneñdok nɨm nɨnɨ-muleñ” wɨndɨñ embi nɨ-gɨñgɨne tɨñgɨlɨñ.
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Kwet klokloñen wandɨñ bɨt asuptɨ mina-pakɨlɨñda tɨmbi yallɨ Yesu ñɨndɨñ nɨ-gɨñgɨneñgɨlɨñ, “Dɨk nandɨ-nɨmumbi, bɨt endok gɨnañjɨnan pɨneñ.” Eumbi nandɨ-semguk.
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 Nandɨ-semumbi, ama gɨnan nanin poñambi, bɨttok gɨnañjɨnan pɨumbi, bɨt kɨmɨn wopumdɨ kwet kloñnan wolok woñep pɨ ñambi, tuk guañnan pɨmbi, tuk nambi kɨm-taleñgɨlɨñ.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 Wɨndɨñ tɨmbɨmbi, bɨt yambɨndɨkñe amalɨ nek indañguk wɨn kañbi pi ñambi, wolok kasat amatam it kwelan ba kanda ilan ña tɨ-semgɨlɨñ.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Tɨmbi amatamdɨ nepek indañguk wɨn kanepi Yesuloñ bɨmbi kañgɨlɨñ wɨn: ama dama yal kolannat kulɨñguk endok nanandɨn dakleumbi, dasindasi dasimbi, Yesulok kesiinan pipalɨm kañbi mɨsɨñgɨlɨñ.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Tɨmbi nepek nek indañguk wɨn dausɨlɨ kañgɨlɨñ endɨ ama yal kolannat kulɨñguk nɨtek kɨndem dañguk wolok kasat amatam dɨwɨnda tɨ-semgɨlɨñ.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Wɨndɨñ tɨmbɨmbi, Gelasa nasi gɨtɨkgandɨ Yesu kundit tɨñguk wala kolan mɨsɨmbi, kwesɨ biuktok nɨ-nandɨñgɨlɨñ. Nɨ-nandumbi nandɨ-sembi, yambim ñauktok kɨkeñ plon loñguk.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 Tɨmbi ama yal kolannat kulɨñguk endɨ Yesu gɨta kuuktok nɨ-nandɨ tɨñguk, gan Yesulɨ ilan nɨ-mupi, ñɨndɨñ nɨñguk,
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Dɨk ikanan undanem ñambi, Yambattɨ kundit engano sɨnɨk tɨ-gamɨk wolok kasat amatamda tɨ-semekañ.” Eumbi, walinin pɨmbi, it kwelan undanem ñambi, Yesulɨ nepek tɨ-ñɨmɨñguk wɨn amatam gɨtɨkta kasat tɨ-semguk.
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 Yesulɨ bɨndambo tuk guañ tambon kandañ ña suaumbi, amatam en mandɨ pakɨlɨñ gɨtɨk endɨ sɨlɨsɨlɨ tɨmbi, not tɨ-ñɨmɨñgɨlɨñ.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 Tɨmbi it kiyaulok kandɨkñe ama no koi Jailus endɨ Yesuloñ bɨmbi, kesiinan pɨ pɨndɨm dou papi, kakukulembi, enlok ilnan nañgɨp ñauktok nɨñguk,
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 wɨn wemban noñgan sɨnɨk gwɨlalɨ 12 en kɨmbepi tɨñgukta tɨmbi wɨndɨñ tɨñguk. Tɨmbi Yesulɨ nandɨ-ñɨmɨmbi, en gɨta ñañɨlɨmbi, amatam kle ñañgɨlɨñ endɨ kle-gɨmbupi ñasɨñgan ñasɨñgan tɨñgɨlɨñ.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Tɨmbi tam no tam jɨmbat inda-ñɨmɨumbi, ama nolɨ en tɨmbɨ kɨndem dauktok tuop nɨmda tɨ-tlalɨmbi, gwɨlat 12 ombɨñguk.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 Endɨ Yesu siñgin kandañgan tɨmbɨ dumalaumbi, dasindasinlok blemblem tɨke-kaumbi, wolongan wekailɨ kalandañguk.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Tɨmbi Yesulɨ enguk, “Nindɨ neplak?” eumbi, amatam gɨtɨktɨ “Nɨm nɨm” eumbi, Petlolɨ nɨñguk, “Bep, dɨk amatam kɨmɨn wopumdɨ gep kle gɨmgɨm embi, ñasɨñgan ñasɨñgan tañ wɨn!”
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Gan Yesulɨ gɨñgɨnembi enguk, “Nimbek ñalɨ kɨndem dauktok nepmɨumbi, gembɨnalɨ kena tɨmbɨm nandɨlet wɨn!”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 Wɨndɨñ eumbi, tam endɨ pat-sembektok tuop nɨm wɨn nandɨ-daklembi, blañblañem bɨmbi, Yesu kesiinan pɨ papi, amatam dausɨnan kusei nekta tɨke-kañbi, wolongan kɨndem dañguk wolok kasat tɨ-ñɨmɨmbi nɨ-sɨwɨkuk.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 Tɨmbi Yesulɨ nɨñguk, “Wembana, nanandɨ-kɨlɨktɨñgalɨ gep tɨmbɨ kɨndem dalañ, ñala busukñeñgan ñau.”
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Yesulɨ manda wɨndɨñ eñɨlɨmbi, ama nolɨ it kiyau kandɨkñelok ilnan nanin manda tɨkembi, Jailusloñ bɨmbi nɨñguk, “Wembañga ip sembɨk, wala tɨmbi endaut nɨmbɨmbi, slakan wandɨñ kesɨk gawat nɨm ñauk.”
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 Gan Yesulɨ mandan wɨn tɨkembi, Jailus ñɨndɨñ nɨñguk, “Nɨm mɨsɨwɨñ, nandɨ-kɨlɨktɨñgot tɨ-namɨñ. Tɨmbi wembañga kɨndem dautak.”
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Wɨndɨñ embi, ña Jailuslok ilnan tombi, it gɨnañnan ama dɨwɨn nɨm lonelɨñdok e-kɨmɨsip tɨ-sembi, Petlo, Yoane, Yakobo tɨm wembelok meñ beu endɨñgot yanañgɨlɨm loñgɨlɨñ.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Tɨmbi amatam it gɨnañnan pakɨlɨñ endɨ gɨtɨk wembela kut-blambla embi mano tɨ pakɨlɨñ, gan Yesulɨ enda ñɨndɨñ enguk, “Wembe ñɨn nɨm sembɨk, endɨ slak dou patak, wala tɨmbi mano nɨm tɨmbɨt.”
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Wɨndɨñ eumbi, wolok pakɨlɨñdɨ wembe wɨn ikan sembɨñguk wɨn ka-nandɨñgɨlɨñda tɨmbi Yesulok mandala nandum tlal tɨmbɨmbi, tɨkɨle manda nɨñgɨlɨñ.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Gan Yesulɨ wembe kii plon tɨkembi kɨtɨ-ñɨmɨmbi nɨñguk, “Wembe, dɨk mɨlat!” Eumbi,
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 wembe wolok gɨnañ tiptɨ undane bɨ pɨumbi, wolongan mɨlakuk. Mɨlalɨmbi, Yesulɨ nanañ no mɨumbi nambektok enguk.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 Tɨmbi wembe meñ beulɨ kundit wɨn kañbi ka-sɨlɨkñembi, nanandɨnjet nɨm dakleñguk. Gan Yesulɨ enɨ-kɨmɨsip tɨ-sembi, nepek indañguk wɨn ama nola nɨm enɨnelɨñdok enguk.
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.