Lucas 14
Nek Bible (NIF_WBT) vs ARC
1 Sabat patnandɨ nain nola Falisi ama loloñ nolɨ Yesu nanañ nanalok nɨ-tiañeumbi ña lo palɨmbi, nanañ beulok noliilɨ ka-tuakɨlɨñ.
1 Aconteceu, num sábado, que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Tɨmbi ama no kii kesii bendɨmbendɨnat endɨ Yesulok dainan bɨ indaumbi
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 kañbi, endɨkñe manda nandɨ-tale ama gɨt Falisi ama enɨ-nandɨmbi eñguk, “Endɨkñe mandalɨ nek tɨneñdok nandɨ-nɨmlak - Sabat nainnan ama kɨndem tɨmbɨ kɨndem dalok ba nɨm?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Wɨndɨñ eumbi, manda no nɨm tambane nɨmbɨmbi, ama wɨn tɨkembi, tɨmbɨ kɨndem dambi nɨ-mulɨm ñañguk.
4 Eles, porém, calaram-se. E tomando- o, o curou e despediu.
5 Tɨmbi Yesulɨ enɨ-nandɨmbi eñguk, “Sabat patnandɨ nainnan nɨñañjɨ ba makauksɨ nolɨ tuk ban gɨnañ pɨukta, sɨndoñnan nanin nin endɨ platikan nɨm tiañeum lambek?”
5 E disse-lhes: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Wɨndɨñ eumbi, manda tambon tambane nɨnelɨñdok lonjɨñgɨlɨñ.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isso.
7 Tɨmbi ama enɨ-tiatiañen endɨ ama lolondok pitit plon pipatnelɨñdok pilɨmbi, Yesulɨ wɨn kañbi, eyout manda no ñɨndɨñ enguk,
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 “Ama nolɨ nanañ sina tɨlaknan gep tiañeumbi, dɨk dɨtnalok nanandɨñgala ama lolondok pitit plon nɨm pipaleñ. Nɨm kañbi, ama loloñga no nanañ molomdɨ nɨ-tiañeñguk endɨ bɨumbi,
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu,
9 sɨtet tɨpelat sep tiañeñguk endɨ gambɨmbi, ñɨndɨñ ganbek, ‘Endok pitit wɨn, bi-ñɨmɨmbi, nolok pit.’ Wɨndɨñ ganbɨmbi, dɨk siñgi mayek tɨmbɨmbi, ganɨ-mulɨm siñgi sɨnɨk ña pipaleñ.
9 e, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Wɨndɨñda tɨmbi, tambo gep tiañenekalɨñ wolonda dɨk pitit siñgi sɨnɨk wolok pilekañ. Wɨndɨñ tɨmbeñda, nanañ molomdɨ gambɨmbi ñɨndɨñ ganbek, ‘Notna, dɨk lo, pitit dama tɨke.’ Wɨndɨñ ganbɨmbi, dɨk ama dɨwɨn no gɨta yakan nanañ nalañ endok dausɨnan kot gɨñgɨt tɨkeukañ.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, assenta-te mais para cima. Então, terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Nekta, ama gɨtɨk nɨsɨlok kosɨ gɨñgɨt tɨke-loañda endok kosɨ gɨñgɨt tɨke-pɨukak, tɨmbi no en kayombɨnem kulakta en tɨke-loukak.”
11 Porquanto, qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Tɨmbi Yesulɨ yousɨmbi, ama nɨ-tiañeñguk enda ñɨndɨñ nɨñguk, “Dɨk nanañ sina tip ba wopum tɨñɨpi, nokai ba dat kwayañgai ba sambakai ba dɨkok kwekanan nasɨ mɨnem kwɨlɨkwɨlɨnjɨat wandisɨ wɨn nɨm pa enɨ-tiañeukañ. Nɨm kañbi, endɨ bo tombon gep tiañembi, nepek nek tɨñguñ wolok tombon kwelan ñolok ombɨ-gamum tɨke-taleuñ.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Tambo dɨk nanañ sina tɨñɨpi, ama pɨmbɨñesɨ wakɨt ama kɨsɨ ba kesɨsɨ ba dausɨ kolan wandisɨ enɨ-tiañeukañ.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos
14 Endɨ tombon ombɨ-gamnelɨñdok tuop nɨm, gan ama dɨndɨm endɨ kɨmnan nanin mɨlatnekalɨñ wolondamek Yambattɨ tuañga kɨndem ombɨ-gamumbi, amatam dɨwɨn yapma kle palekañ.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado serás na ressurreição dos justos.
15 Tɨmbi ama Yesu gɨta yakan nanañ nañgɨlɨñ endoñnan nanin nolɨ manda wɨn nandɨmbi, ñɨndɨñ nɨñguk, “No en Yambattɨ nanañ sina wopum gɨñgɨtñiilok tɨ-semekak wɨn nambekakta endɨ amatam dɨwɨn yapma kle patak.” Wɨndɨñ eumbi,
15 E, ouvindo isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no Reino de Deus!
16 Yesulɨ nɨñguk, “Nain nola ama nolɨ nanañ sina wopum tɨmbepi, amatam asup sɨnɨk enɨ-tiañeñguk.
16 Porém ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos.
17 Nanañ nanalok nain indaumbi, kena gwañgwa no nɨ-mulɨmbi, enɨ-tiatiañen endoñ ñambi enguk, ‘Nepenepek gɨtɨk ip tɨwɨlɨ dɨkñemɨñda tɨmbi sɨndɨ bɨwɨt!’
17 E, à hora da ceia, mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Gan endɨ noñgan noñgandɨ kusei kɨmɨpi, e-tembɨ manda nɨmbi eñgɨlɨñ. Ama dama ña kañguk endɨ ñɨndɨñ nɨñguk, ‘Nak kwet sanoñgat no tuañgut wɨn ña kauttok een, kusei wala tɨmbi nak nɨm bɨmbɨlok dɨk nokok blan mandana molomgala nɨmbekañ.’
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Tɨmbi ama noloñ ñaumbi, endɨ ñɨndɨñ nɨñguk, ‘Nak makauk wapai kɨt tombon tombon kena emettok ep tuañgut wɨn yanañgɨpi tɨkatɨka tɨmbepi ñaupi tɨlet, kusei wala tɨmbi nak nɨm bɨmbɨlok dɨk nokok blan mandana molomgala nɨmbekañ.’
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Tɨmbi nolɨ bo ñɨndɨñ nɨñguk, ‘Nak tam kombɨkan tɨñgutta tɨmbi ñañalok tuop nɨm.’
20 E outro disse: Casei e, portanto, não posso ir.
21 Tɨmbi kena gwañgwalɨ undane bɨmbi, enɨ-tiatiañen endɨ nek eñgɨlɨñ wolok kasat gɨtɨk wɨn molomñɨla tɨ-ñɨmɨñguk. Tɨmbi nanañ beulɨ gɨnañ komba dɨumbi, kena gwañgwan ñɨndɨñ nɨñguk, ‘Dɨk platik sɨnɨk it kwettok telak tip ba wopum wandɨñ ñambi, ama pɨmbɨñesɨ wakɨt ama kɨsɨ ba kesɨsɨ kolan ba dausɨ sipsipmɨn yambɨmbi yanañgɨlɨm bɨwɨt.’ Wɨndɨñ eumbi, wolok tuopgan tɨmbi, undanem bɨmbi
21 E, voltando aquele servo, anunciou essas
22 nɨmbi eñguk, ‘Molomna, mandañga ip biennat tɨlak, gan it gɨnañ gama nɨm tokñek.’
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Wɨndɨñ eumbi nɨñguk, ‘Bɨndambo ñambi, it kwet pawan telak tip ba wopum tuop kuñɨpi, amatam yambetañ wɨn enɨ-gɨñgɨneumbi, itna gɨnañ tokñenelɨñdok bɨwɨt.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e atalhos e força-
24 Nak ñɨndɨñ sanlet: ama dama enɨ-tiatiañen endoñnan nanin nolɨ nanañ tɨ-jumut tɨ-semɨt wɨn lakat no nɨm nanekalɨñ.’”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles varões que foram convidados provará a minha ceia.
25 Tɨmbi amatam kɨmɨn wopum asuptɨ Yesu ñañguknan kle ñañɨlɨmbi undane yambɨmbi, ñɨndɨñ enguk,
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 “No en nakɨta kuupi nandɨlak, gan naka tɨmbi meñ beu wakɨt tamɨn ba wembe gwañgwañii ba dal kwayañii ba wiwii ba enlok kuñgun wɨn bo siñgi nɨm wɨt-semlakta, endɨ nokok gwañgwana sɨnɨk kuuktok tuop nɨm.
26 Se alguém vier a mim e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Tɨmbi no en enlok kloñbal nɨm tɨke bembi, nak nep kle kulakta, endɨ nokok gwañgwana sɨnɨk kuuktok tuop nɨm.
27 E qualquer que não levar a sua cruz e não vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Tɨkap sɨndoñnan nanin nolɨ it wopumgan kɨndilep nandɨwɨkta, endɨ dama pipapi, ittok tuanla nandɨmbi, mɨnem palmɨlak walɨ it wɨn tɨmbɨ taleuktok tuop ba nɨm wɨn ka-nandɨwɨk.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos,
29 Nɨm kañ, yop tambi, it kusei kɨmɨlek, gan endɨ it tɨmbɨ taleuktok tuop nɨm, tɨmbi ama it wɨn ka-nandañ endɨ gɨtɨktɨ kusei kɨmɨpi nɨ-lakalaka embi,
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces e não
30 ñɨndɨñ enelɨñ, ‘Ama ñalɨ it plapkan kusei kɨmɨpi kɨndikuk, gan nɨtekta nɨm tɨmbɨ talelak?’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 Ba tɨkap ama wapmañ no endɨ ama wapmañ nol nola mik tɨ-ñɨmepi ñauk, endɨ nɨtek tɨmbek? Endɨ dama pipapi nandɨ-kɨliñ embi, endok ama lakatgot endɨ dɨwɨndok ama asupgan mik tɨ-semnelɨñdok tuop ba nɨm.
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Tɨkap nɨmda, kanjɨkñɨlɨ gama mayañgan palɨñɨlɨmbi, ama wapmañ walɨ kanjɨkñɨloñ manda kɨmɨlɨm ñaumbi nɨmbek, ‘Busuk inda-nɨmektok nɨtek tɨmbet?’
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores e pede condições de paz.
33 Wɨndɨñgangot sɨndɨ gɨñgɨtsii ba nepenepesɨ gɨtɨk pat-samlak wɨn siñgi wɨlmɨnelɨñdok nɨm tɨ-pañgɨtam pakañda, sɨndɨ nokok gwañgwanai sɨnɨk kunelɨñdok tuop nɨm.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 Palañ wɨn nepek koñgom sɨnɨk. Gan wolok koñgomlɨ talewɨkta, nɨtek tɨnambi, nombo koñgom dawɨk? Wɨndɨñ tɨndɨlok tuop nɨm!
34 Bom é o sal, mas, se ele degenerar, com que se adubará?
35 Palañ wandin wɨn nana kena gɨnañ ba gwɨlañgwɨlam gɨnañ kena nɨmnat, slak kolɨm ñalok.No en pawañnat endɨ pawañ kɨmɨpi, mandana nandɨ-kɨliñ eukak.”
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.