Lucas 11

Nek Bible (NIF_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tɨmbi nain nola Yesulɨ kwet nolok nɨmolo tɨñguk. Tɨmbɨ taleumbi, gwañgwañiilok nanin nolɨ nɨmbi eñguk, “Wopum, Yoanelɨ gwañgwañiila nɨmololok sambat daut semguk, wɨndɨñgangot dɨk bo daut nɨmɨñ.”
1 Um dia, num certo lugar, estava Jesus a rezar. Terminando a oração, disse-lhe um de seus discípulos: Senhor, ensina-nos a rezar, como também João ensinou a seus discípulos.
2 Eumbi enguk, “Sɨndɨ nɨmolo tɨñɨpi, ñɨndɨñ enekalɨñ,
2 Disse-lhes ele, então: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o vosso nome; venha o vosso Reino;
3 — ausente —
3 dai-nos hoje o pão necessário ao nosso sustento;
4 — ausente —
4 perdoai-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos àqueles que nos ofenderam; e não nos deixeis cair em tentação.
5 Wɨndɨñ embi yousɨmbi enguk, “Tɨkap dɨk tim boñgɨpnan noka noloñ ñambi, kɨtɨu sɨlɨkñeumbi, ñɨndɨñ nɨmbeñ, ‘Nokok notna nolɨ telak bɨkap itnanan bɨumbi, nanañ towiupi yolonjɨlet, wala tɨmbi dɨk nanañ tɨpet gɨt no namɨñ, tɨmbi siñgimek tambon ombɨ-gametat.’
5 Em seguida, ele continuou: Se alguém de vós tiver um amigo e for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 — ausente —
6 pois um amigo meu acaba de chegar à minha casa, de uma viagem, e não tenho nada para lhe oferecer;
7 Wɨndɨñ eumbi, noka it gɨnañgan dou patak endɨ ñɨndɨñ tambane ganbek bek, ‘Dɨk nekta douñatnan nanin nep sɨlɨkñelañ? It yama wesak ip kekakñet, tɨmbi wembe gwañgwanailɨ bo ip dou-talelɨñ, wala tɨmbi nɨtek mɨlapi gametet?’
7 e se ele responder lá de dentro: Não me incomodes; a porta já está fechada, meus filhos e eu estamos deitados; não posso levantar-me para te dar os pães;
8 Nak ñɨndɨñ ganba: endɨ wɨndɨñ ganbi, dɨk endok nolla tɨmbi nɨm nandɨ-gamek bek, gañgan gɨñgɨneñgala tɨmbi endɨ joñgo mɨlapi, nepek nekta tɨpɨkalañ wɨn dɨka gamekak.
8 eu vos digo: no caso de não se levantar para lhe dar os pães por ser seu amigo, certamente por causa da sua importunação se levantará e lhe dará quantos pães necessitar.
9 Wɨndɨñda nak sɨnla ñɨndɨñ sanba nandɨwɨt: Yambatta nɨmolo tɨ-ñɨmñɨpi, nepek nola nɨ tɨ-kunekalɨñda wɨn kasɨlenekalɨñ, nepek nola lonjɨ tɨ-kunekalɨñda wɨn kanekalɨñ, tɨmbi yama wesak wɨt tɨ-kunekalɨñda pɨsat-samekak.
9 E eu vos digo: pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Nekta, ama Yambattok plapta nɨ-nandañ endok kandañ wɨn ñɨndɨñ: nɨ-nandɨ tañdɨ kasɨleañ, lonjɨlonjɨ tañdɨ kañ, ba yama wesak wɨkañ enda pɨsat-semlak.
10 Pois todo aquele que pede, recebe; aquele que procura, acha; e ao que bater, se lhe abrirá.
11 Ba sɨndoñ nanin bep nindɨ nɨñañlɨ mɨkbalakta nɨ-nandumbi, malet mɨwɨk ba?
11 Se um filho pedir um pão, qual o pai entre vós que lhe dará uma pedra? Se ele pedir um peixe, acaso lhe dará uma serpente?
12 Ba puput mɨnjɨpta nɨ-nandumbi, kauñ mɨwɨk ba?
12 Ou se lhe pedir um ovo, dar-lhe-á porventura um escorpião?
13 Sɨndɨ kolan tɨndɨ ama, gañgan nepenepek kɨndem wembe gwañgwanjiila pa emañ. Wɨndɨñda nɨtek tɨmbi kunum Bepsɨ endɨ ama nindɨ Dɨndɨm Woñ kasɨlenelɨñdok nɨ-nandañ enda nɨm emek? Nɨm ya, endɨ sapma klembi, e-nandañ tuop emekak.”
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas coisas a vossos filhos, quanto mais vosso Pai celestial dará o Espírito Santo aos que lho pedirem.
14 Nain nola Yesulɨ ama nolok gɨnañnan yal kolan pɨ-ñɨmɨmbi man sipmɨñguk wɨn nɨ-kle-kolɨmbi po ñañguk. Ñaumbi, ama walɨ manda eumbi, amatamdɨ kundit wɨn kañgɨlɨñ endɨ ka piasat tɨmbi, nanandɨ kena tɨñgɨlɨñ.
14 Jesus expelia um demônio que era mudo. Tendo o demônio saído, o mudo pôs-se a falar e a multidão ficou admirada.
15 Gan dɨwɨndɨ ñɨndɨñ eñgɨlɨñ, “Endɨ yal kolan pa ep klelak wɨn yal kolandok telak damanjɨ Belsebul endok gembɨn plon tɨlak.”
15 Mas alguns deles disseram: Ele expele os demônios por Beelzebul, príncipe dos demônios.
16 Tɨmbi dɨwɨndɨ tɨ-kuyuk tɨ-ñɨmbi, Yambattok gembɨn palmɨlak wɨn tɨmbɨ dakle-semektok jimba kundit no tɨmbektok nɨñgɨlɨñ.
16 E para pô-lo à prova, outros lhe pediam um sinal do céu.
17 Gan Yesulɨ gɨnañ nanandɨnjɨ wɨn ka-nandɨ-daklembi enguk, “Ama wapmañ nolok gɨñgɨtñiilɨ tambɨpi, nɨsɨñgan minelɨñda endɨ biañgan kola-talenekalɨñ. Tɨmbi sambat nolɨ bo wɨndɨñgangot tɨnelɨñda endɨ bo tawam papusenembi kolanekalɨñ.
17 Penetrando nos seus pensamentos, disse-lhes Jesus: Todo o reino dividido contra si mesmo será destruído e seus edifícios cairão uns sobre os outros.
18 Wɨndɨñgangot tɨkap Belsebul, wɨn Satan, endok sambaliilɨ tambɨpi, nɨsɨñgan miañda, kenanjɨlɨ nɨtek kwambɨñ dauk? Wɨn tuop nɨm. Wɨndɨñda tɨkap nak mandanjɨlok tuop klembi, Belsebullok gembɨnlɨ yal kolan pa ep klewamda, nak endok kenan tɨmba kolauk.
18 Se, pois, Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que expulso os demônios por Beelzebul.
19 Tɨmbi nepek no wɨn ñɨndɨñ: tɨkap Belsebullɨ gembɨ namumbi, yal kolan ep kle-semamda, nindɨ nosii gembɨ emumbi, endɨ yal kolan pa ep kle-semañ? Belsebul ba? Nɨm bek. Wɨndɨñda nɨtek tɨmbi nokok plon wɨndɨñ eañ? Sɨndɨ naka manda juluñɨt nanañ wɨn nosiilɨ wakan tɨmbɨ dakle-samnekalɨñ.
19 Ora, se é por Beelzebul que expulso os demônios, por quem o expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes!
20 Gan tɨkap nak biañgan Yambattok gembɨnlɨ yal kolan pa ep kleletta, ñɨndɨñ inda-daklelak: sɨndɨ Yambattɨ sambɨ-dɨkñelak endok gembɨn wɨn ikan boñgɨpsiinan ka-nandañ.
20 Mas se expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente é chegado a vós o Reino de Deus.
21 Ama gembɨnat nolɨ miktok nepenepek gɨtɨk tɨwɨlɨ dɨkñembi, ilɨ ka-dɨkñe-kɨliñ elakta, gɨñgɨtñii ep tɨmbɨ kolanelɨñdok tuop nɨm.
21 Quando um homem forte guarda armado a sua casa, estão em segurança os bens que possui.
22 Endɨ miktok nepenepel walɨ tɨke kamaiuktok nandɨlak, gan ama no nolɨ wolok gembɨn maklelak endɨ ama woloñ bɨmbi, mik tɨ-ñɨmɨmbi maklelakta, endɨ miktok nepenepel wakɨt gɨñgɨtñii gɨtɨk apma ep danbi, enlok noliila emlak.
22 Mas se sobrevier outro mais forte do que ele e o vencer, este lhe tirará todas as armas em que confiava, e repartirá os seus despojos.
23 Tɨmbi miktok kandañ wɨn ñɨndɨñ: no en not nɨm tɨ-namlakta endɨ kanjɨk tɨ-namlak, tɨmbi nindɨ nakɨta kena nɨm tɨmbi, gɨñgɨtnai ep kɨmɨn tɨlakta endɨ ep kleum papuseneañ.”
23 Quem não está comigo, está contra mim; quem não recolhe comigo, espalha.
24 Yesulɨ wɨndɨñ embi yousɨmbi enguk, “Tɨkap yal kolan nolɨ ama gɨnan gɨnañ nanin lambɨ poñaukta, endɨ yal pa kuañnan ñambi, pipapat lonjɨmbi kuwɨk. Lonjɨ tɨlapbi, ñɨndɨñ ewɨk, ‘Nak bɨndambo undane ñambi, pakutnan lowa.’
24 Quando um espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; não o achando, diz: Voltarei à minha casa, donde saí.
25 Wɨndɨñ embi, ña kawɨk wɨn: it wɨn ikan jamimbi tɨ-dɨndɨm em bimbin palek.
25 Chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Wɨndɨñ kañbi ñambi, yal kolan en makleañ kɨt tombon tɨpet yanañgɨlɨm bɨmbi, it wandɨñ lombi, wolok kunelɨñ.Wɨndɨñ tɨmbɨmbi, ama blangan. Nekta, dama yal kolan noñgandɨ ama wɨn tɨmbɨ kolaumbi, siñgi yal kolan asuptɨ tɨmbɨ kola sɨnɨk tauk.”
26 Vai então e toma consigo outros sete espíritos piores do que ele e entram e estabelecem-se ali. E a última condição desse homem vem a ser pior do que a primeira.
27 Yesulɨ manda wɨndɨñ eumbi, tam no amatam kɨmɨn tɨ-pakɨlɨñ endok boñgɨpsɨnan pakuk endɨ kɨtɨmbi, ñɨndɨñ nɨñguk, “Tam gapbi, num gamguk endɨ amatam dɨwɨn yapma klembi patak.”
27 Enquanto ele assim falava, uma mulher levantou a voz do meio do povo e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe, e os peitos que te amamentaram!
28 Gan Yesulɨ tamdok mannan tɨkembi, ñɨndɨñ eñguk, “Wɨn amatam Yambattok mandan nandɨmbi tañgoneañ endɨ wakan amatam dɨwɨn yapma kle pakañ.”
28 Mas Jesus replicou: Antes bem-aventurados aqueles que ouvem a palavra de Deus e a observam!
29 Amatamdɨ yousɨyousɨ pa bɨñɨlɨmbi, kɨmɨn wopumgan indaumbi, Yesulɨ kusei kɨmɨpi, ñɨndɨñ enguk, “Amatam man ñɨndɨñgɨt kuañ sɨndɨ kolasɨ. Sɨndɨ kusatna kañbi nambɨ-daklenelɨñdok jimba kundit no kanelɨñdok embi gɨñgɨneañ, gan jimba kundit no nɨm daut samum kanekalɨñ. Nɨm sɨnɨk. Wɨn Yonalok jimba kunditgot kanekalɨñ.
29 Afluía o povo e ele continuou: Esta geração é uma geração perversa; pede um sinal, mas não se lhe dará outro sinal senão o sinal do profeta Jonas.
30 Nepek nek Yonala inda-ñɨmɨñguk wɨn Ninive nasila ñɨndɨñ daut semguk: wɨn Yambattɨ nɨ-mulɨmbi bɨñguk. Wɨndɨñgangot nak Ama Sɨsɨnɨk nepek nek inda-namekak wɨn amatam man ñɨndɨñgɨt kuañ sɨnda ñɨndɨñ daut samekak: wɨn Yambattɨ nanɨ-mulɨmbi indañgut.
30 Pois, como Jonas foi um sinal para os ninivitas, assim o Filho do Homem o será para esta geração.
31 Kwet no koi Siba wolok tam wapmalɨ manda plon lololok nainnan amatam man ñɨndɨñgɨt kuañ sɨn gɨta mɨlapi, kusasɨ tɨmbɨ dakleukak. Endɨ ama wapmañ Solomonda nandumbi, manda nandɨ-daklelok molom tɨmbɨmbi, endok mandan nanduktok kwet mayañgan sɨnɨk nanin endoñ ñañguk. Gañgan sɨndɨ ama Solomon maklelak endok mandan nandɨ-kɨmkɨmneañ, wala tɨmbi kɨnjan tɨkenekalɨñ.
31 A rainha do meio-dia levantar-se-á no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque ela veio dos confins da terra ouvir a sabedoria de Salomão! Ora, aqui está quem é mais que Salomão.
32 Tɨmbi Ninive nasilɨ manda plon lololok nainnan amatam man ñɨndɨñgɨt kuañ sɨn gɨta mɨlapi, kusasɨ tɨmbɨ dakleukak. Endɨ Yonalok mandala gɨnañjɨ tambaneñgɨlɨñ, gañgan sɨndɨ ama Yona maklelak endok mandala wɨndɨñ nɨm tañ, wala tɨmbi kɨnjan tɨkenekalɨñ.
32 Os ninivitas levantar-se-ão no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque fizeram penitência com a pregação de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
33 Ama nolɨ kolsalen pɨndopi, kambottɨ nɨm tapliwɨk ba kwet sembɨn nolok nɨm kɨmɨlek. Tambo endɨ indañgan kɨmɨpi, ama it gɨnañ loañ kolɨ sale-semlok wɨndɨñ tɨmbek.
33 Ninguém acende uma lâmpada e a põe em lugar oculto ou debaixo da amassadeira, mas sobre um candeeiro, para alumiar os que entram.
34 Daukalɨ pɨñgɨpkalok kolsale wandin. Daukalɨ kɨndemda, Yambattɨ kolsalen gamlak wala ka-dakleumbi, gɨnañga gɨtɨk kolɨ salelak. Daukalɨ kolanda, gɨnañga gɨnañ kɨlɨm mulumgot pakamlak.
34 O olho é a lâmpada do corpo. Se teu olho é são, todo o corpo será bem iluminado; se, porém, estiver em mau estado, o teu corpo estará em trevas.
35 Wala tɨmbi kilañmek! Nɨm kañbi, kolsalen kasɨleup nandɨñguñ, gan kɨlɨm ikan kasɨleum pakamlak.
35 Vê, pois, que a luz que está em ti não sejam trevas.
36 Wɨndɨñda tɨkap kolsalendɨ gɨnañga gɨtɨk tokñeumbi, kɨlɨm no nɨm pakamlakta, sipalaktɨ kolɨ sale-gamlak wɨndɨñgan dɨk bo kolɨ salelañ.”
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver na luz, sem mistura de trevas, ele será inteiramente iluminado, como sob a brilhante luz de uma lâmpada.
37 Yesulɨ manda eu taleumbi, Falisi ama nolɨ nanañ yakan nandemɨktok nɨ-tiañeumbi, ñam ilnan lombi, nanañ nanalok pipakuk.
37 Enquanto Jesus falava, pediu-lhe um fariseu que fosse jantar em sua companhia. Ele entrou e pôs-se à mesa.
38 Gan endɨ dama kii nɨm wɨlɨkukta tɨmbiFalisi ama walɨ nandɨ-bendɨ tɨmbɨmbi,
38 Admirou-se o fariseu de que ele não se tivesse lavado antes de comer.
39 Wopumdɨ nɨñguk, “Falisi sɨndɨ jawañ ba tuk wɨtna wɨn pawangot pa wɨlɨkañ wandin, gan sɨndɨ gɨnañjɨ gɨnañ kolan ba tɨ-piñpiñelɨ tokñem patak.
39 Disse-lhe o Senhor: Vós, fariseus, limpais o que está por fora do vaso e do prato, mas o vosso interior está cheio de roubo e maldade!
40 Sɨndɨ ama kamasɨ! Yambattɨ nepek pawan tɨmbɨ indañguk, wɨndɨñgangot endɨ gɨnañ nɨm tɨmbɨ indañguk ba?
40 Insensatos! Quem fez o exterior não fez também o conteúdo?
41 Pawandok nepek wala nandɨ-bendɨ wopum nɨm tɨnekalɨñ. Tambo sɨndɨ gɨnañjɨ wɨn pɨmbɨñesɨla bi-sembi, ep kɨmɨtnekalɨñ. Wɨndɨñ tɨnelɨñda, gɨnañjɨ gɨt ep tɨndɨnjɨ tɨpet walɨ Yambattok dainan jamilan indaukak.
41 Dai antes em esmola o que possuís, e todas as coisas vos serão limpas.
42 Falisi sɨndɨ nanañ kena gɨnañ nanin gɨtɨk wɨn tambɨpi, gwasap ba yaya wɨn bo kɨt tambon tambon tambɨpi, Yambattok tambon pa mañ, gan gɨnañjɨlɨ en nɨm kasɨleañ, ba ep tɨndɨn dɨndɨm nɨm pa tañ, wala tɨmbi sɨndɨ kilañmek! Yambat en mek sambekak. Sɨndɨ Yambatta tambon mɨñɨpi, enda ba amatamda gɨnañjɨ emnelɨñ ñak!
42 Ai de vós, fariseus, que pagais o dízimo da hortelã, da arruda e de diversas ervas e desprezais a justiça e o amor de Deus. No entanto, era necessário praticar estas coisas, sem contudo deixar de fazer aquelas outras coisas.
43 Falisi sɨndɨ it kiyau gɨnañ pitit damañgot pitnelɨñdok nandañ, tɨmbi kɨmɨlɨ tuanan amatamdɨ we sambi, giñgiñgan tɨ-samnelɨñdok nandañ, wala tɨmbi kilañmet!
43 Ai de vós, fariseus, que gostais das primeiras cadeiras nas sinagogas e das saudações nas praças públicas!
44 Amatamdɨ sum sembɨn no nɨm ka-nandɨ-daklembi, wolok plon joñgo yalimbi kolayañ.Sɨndɨ sum sembɨn wandin, gan amatamdɨ nepenepek kolanlɨ sɨndok gɨnañjɨ tokñelak wɨn nɨm ka-nandɨ-dakleañ, wala tɨmbi kilañmet!”
44 Ai de vós, que sois como os sepulcros que não aparecem, e sobre os quais os homens caminham sem o saber.
45 Tɨmbi endɨkñe manda nandɨ-tale ama nolɨ Yesula nɨñguk, “Endaut, dɨk Falisi amala wɨndɨñ enlañda, nɨnda bo giñgiñgan nɨm tɨ-nɨmlañ.”
45 Um dos doutores da lei lhe disse: Mestre, falando assim também a nós outros nos afrontas.
46 Eumbi enguk, “Endɨkñe nandɨ-tale ama sɨndɨ amatam nepek mɨlaptañgonenelɨñdok pa emum mɨlataumbi, ep tɨmbɨ pañgɨtanelɨñdok kɨt kɨmɨt no nɨm pa tɨ-semañ, wala tɨmbi kilañmet! Yambattɨ sɨndɨ bo sambekak.
46 Ele respondeu: Ai também de vós, doutores da lei, que carregais os homens com pesos que não podem levar, mas vós mesmos nem sequer com um dedo vosso tocais os fardos.
47 Sɨndɨ kilañmet! Plofet ama nin bep pañjiilɨ yandɨp kɨmgɨlɨñ endok sum gwatnam wɨn sɨndɨ tɨmbɨ kaik talak.
47 Ai de vós, que edificais sepulcros para os profetas que vossos pais mataram.
48 Endɨ yandɨp kɨmgɨlɨñ, tɨmbi sɨndɨ sum gwatnamjɨ tɨmbɨ kaik tañ, wala tɨmbi bep pañjiilɨ plofet amala nek tɨ-semgɨlɨñ wɨn sɨndɨ ka nandum kɨndem sɨnɨk tɨlakta sɨn inda-dakleañ.
48 Vós servis assim de testemunhas das obras de vossos pais e as aprovais, porque em verdade eles os mataram, mas vós lhes edificais os sepulcros.
49 Kusei wɨndɨñda Yambat nanandɨ-tale molom endɨ ñɨndɨñ eñguk, ‘Nak plofet ba gɨñgɨt ee ama Islael amatamdoñ enɨ-mulam ñaumbi, endoñnan nanin dɨwɨn ep tɨmbɨ kolanelɨñdok kle-gɨmgɨm embi, dɨwɨn yandɨp kɨmnekalɨñ.’
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: Enviar-lhes-ei profetas e apóstolos, mas eles darão a morte a uns e perseguirão a outros.
50 Wala tɨmbi plofet ama gɨtɨk kwet kusei kɨmɨkɨmɨlɨnan nanin bɨkap man ñɨndɨñgɨt yandɨp kɨmgɨlɨñ endok wekatsɨlok tuan kolan wɨn amatam man ñɨndɨñgɨt kuañ sɨndɨ ombɨ-tɨkenekalɨñ.
50 E assim se pedirá conta a esta geração do sangue de todos os profetas derramado desde a criação do mundo,
51 Wɨn Abellok plon kusei kɨmɨpi, Sakalaia ama nin sisuat gɨt tapma it wolok boñgɨpsetnan wɨlɨ kɨmguk endok plon talelak endok kɨmkɨmjɨlok tuan kolanla nak biañgan ñɨndɨñ sanlet: amatam man ñɨndɨñgɨt kuañ sɨndɨ wɨn ombɨ-tɨkenekalɨñ.
51 desde o sangue de Abel até o sangue de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e o templo. Sim, declaro-vos que se pedirá conta disso a esta geração!
52 Yambatta nanandɨlok telak walɨ it wandin. No en wolok gɨnañ lolakta endɨ Yambattok kusei ka-nandɨ-daklembi nandɨ-ñɨmlak. Endɨkñe manda nandɨ-tale ama sɨndɨ it wolok yama ki wɨn kɨmɨt kimbɨñ dañ, gan gɨnañ nɨm loñgɨlɨñ, tɨmbi amatamdɨ bo lonep nandɨñgɨlɨñ wɨn kɨmɨsip tɨ-semgɨlɨñ, wala tɨmbi kilañmet!”
52 Ai de vós, doutores da lei, que tomastes a chave da ciência, e vós mesmos não entrastes e impedistes aos que vinham para entrar.
53 Yesulɨ wɨndɨñ eu taleumbi, walinin pɨ ñaumbi, Falisi gɨt endɨkñe nandɨ-tale ama endɨ kusei kɨmɨpi, kanjɨk kolan sɨnɨk tɨ-ñɨmbi, nɨ-nandɨ kusei kusei tɨñɨpi,
53 Depois que Jesus saiu dali, os escribas e fariseus começaram a importuná-lo fortemente e a persegui-lo com muitas perguntas,
54 kɨt yout tɨnelɨñdok enlok mandanlɨ sɨsoñ tɨ-ñɨmnep nandɨmbi, mandɨmandɨ tɨ-ñɨmgɨlɨñ.
54 armando-lhe desta maneira ciladas, e procurando surpreendê-lo nalguma palavra de sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.