João 4
Nek Bible (NIF_WBT) vs BKJ
1 Tɨmbi manda no ñɨndɨñ eu sapakñaneñguk, “Amatamdɨ Yesulok gwañgwañii indaumbi, tuk i-semlak, endok kwɨnakwɨnatsɨlɨ Yoanelok gwañgwañii yapma klelak.” (Gan wɨn Yesulɨ tuk i-sem-i-sem kena nɨm tɨñguk, wɨn endok gwañgwañiilɨñgot amatam tuk i-sem pa tɨñgɨlɨñ.) Tɨmbi manda walɨ Falisi amalok pawanjɨ gɨnañ pɨñguk wɨn Yesulɨ nandɨ-tomguk, wolonda
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 — ausente —
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 endɨ Judia kwet bimbi, Galili kwelan bɨndambo undane ñaupi ñañguk.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Ñambi nandɨñguk, wɨn “Samalia distrik dama dɨkñeuttok.”
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Tɨmbi Yesulɨ Samalia kwelan ñañɨpi, it kwet no koi Sikal wɨn tɨmbɨ dumalaumbi, Juda gɨt Samalia nasilok bep pañjɨ Jekoptɨ kwet no nɨñañ Joseptok biñmɨñguk wolok tomguk.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Tɨmbi Jekoptɨ tuk ban no kɨndit-bium wolok pakuk, wala tɨmbi Yesulɨ telak ombapgan bɨñgukta tɨmbi gwaseimbi, ban baliliñnan pip pakuk. Kwet nain bomup tɨmbɨmbi,
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Samalia tam nolɨ tuk gɨlep bɨum kañbi nɨñguk, “Dɨk tuk gɨt nam!”
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Gwañgwañii endɨla it kwelan nanañ tuatuala ña-taleñgɨlɨñ.)
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Yesulɨ wɨndɨñ eumbi, Juda amatamdɨ Samalia en gɨta not nɨm tañda tɨmbi tam walɨ nandɨ-sɨlɨkñembi nɨñguk, “Nɨtekta tɨmbi dɨk Juda amalɨ nak Samalia tam ñandin ñala tukta nanlañ?”
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Eumbi, Yesulɨ tambane nɨñguk, “Kunum Yambattɨ amatam nek sɨloñ tambongan ememlok nandɨlak wɨn dɨk nandɨ-dakleumda, ba nin sɨnɨk tukta ganlak wɨn ka-nandɨ-tombɨmda, dɨtna naka tukta nanbɨmbi, nak tuk ama tɨmbɨ kaiktalok wɨn gumañ gamam.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Tɨmbi tamdɨ nɨñguk, “Ama wopum, tuk ban ñɨn ombap sɨnɨk, tɨmbi tuk gɨñgɨttok bo nɨm pakamlakta tɨmbi, dɨk tuk ama tɨmbɨ kaiktalok elañ wɨn denanin gɨletañ?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Sotnɨ Jekop endɨ wakan tuk ban ñɨn kɨndit-nɨmbi, en wakɨt nɨñañii ba sipsip bulmakauñiilɨ tuk ñakan nayañgɨlɨñ. Nɨtek tɨmbi dɨk gumañ en makleuñdok nandɨlañ?”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Wɨndɨñ eumbi, Yesulɨ tambane nɨñguk, “Amatam gɨtɨktɨ tuk ñolok gɨpi pa nañ, endok binjɨ bɨndambo kalandaukak.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Gan no en tuk natna mɨwambi nambekak, endok bim nombo nɨm kalandañmekak. Tambo tuk nak mɨmɨlok pat-namlak, walɨ endok gɨnan gɨnañ tuk dai no wandin indambi, tɨmbɨ kaiktaumbi, papat kwambɨñgan kuukak.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Tɨmbi tamdɨ manda wolok kusei nɨm nandɨ-tombi nɨñguk, “Ama wopum, dɨk tuk wɨn naka namekañ! Nɨm kañbi, nak nombo tukta kɨmbi, tuk gɨlepi, slakan ñandɨñ yousɨyousɨ bɨut.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Wɨndɨñ eumbi, Yesulɨ nɨñguk, “Ale, dɨk ña, wapaka kɨtɨ nañgɨpi, en gɨta undane bɨukañ.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Eumbi nɨñguk, “Nak wapatna nɨm nat.” Eumbi, Yesulɨ nɨñguk, “Dɨk wapaka nɨm nat elañ, wɨn dɨndɨm sɨnɨk.
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 Gan dɨk wapakai epguñ wɨn kɨt tambon gɨtɨk, tɨmbi ama nin en gɨta man ñɨndɨñgɨt kulañ, endɨ dɨkok wapaka nɨm, wala tɨmbi manda elañ wɨn biañgan sɨnɨk.”
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Yesulɨ wɨndɨñ eñgukta tɨmbi tam walɨ nɨñguk, “Ama wopum, nak gambɨ-nandɨlet, wɨn dɨk plofet ama no.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Wɨndɨñda nak ganɨ-nandɨwa: kwet jañgɨn da patak wolok Samalia nɨnlok bep pañniilɨ Kunum Yambat mɨlelem tɨñmañgɨlɨñ. Nɨtek tɨmbi Juda sɨndɨ amatamdɨ Jelusalem it kwelangot Kunum Yambat mɨlelem tɨñmɨnelɨñdok pa eañ?”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Eumbi Yesulɨ tambane nɨñguk, “Tam, dɨk manda ñɨn dɨka ganlet wɨn nandɨ-kwambɨñ daukañ: nain dumalaumbi, amatamdɨ kwet jañgɨn ñolokgot ba Jelusalem it kwet wolokgot Bep Yambat nɨm mɨlelem tɨñmɨnekalɨñ.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Samalia sɨndɨla Kunum Yambat mɨlelem tɨñmañ, endok kusal nɨm nandɨ-kɨliñ eañ, gan Juda ama nɨndɨla nin sɨnɨk mɨlelem tɨñmamɨñ en nandɨñmamɨñ, wɨn kusei ñɨndɨñda: Kunum Yambattɨ amatam gɨtɨk kolanjɨlok mɨlapnan nanin yapma tɨketɨkelok kenan wɨn Juda nɨndok kandañ kusei kɨmɨkuk.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Tɨmbi nɨm ombataumbi, nain wɨn ip inda-talelak, wolonda nɨ-wowoñ tɨndɨlok ama sɨsɨnɨk endɨ Beptok kusal sɨsɨnɨk wɨn nandɨ-kɨliñ eumbi, Woñɨnlɨ ep tɨmbɨ pañgɨtaumbi, nɨ-wowoñ tɨñmɨnekalɨñ. Wɨn ama wandin wala Beptɨ yambɨ-galk tambi, nɨ-wowoñ tɨñmɨnelɨñdok ep kasɨleup nandɨlak.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Kunum Yambat en ama nɨm, endɨ Woñ sɨnɨkta tɨmbi en mɨlelem tɨñmɨlok wolok telak biañgan sɨsɨnɨk noñgangot patak. Wɨn ñɨndɨñ: endok kusal sɨsɨnɨk wɨn nandɨ-kɨliñ eumbi, Woñɨnlɨ ep tɨmbɨ pañgɨtaumbi, nɨ-wowoñ tɨ-ñɨmlok.”
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Tɨmbi tamdɨ nɨñguk, “Nak nandɨlet wɨn Mesia, koi no Klisto kɨtɨañ, endɨ indauktok een. Tɨmbi endɨ indamek, nepek gɨtɨk nɨnɨ-dakle tɨ-nɨm-taleukak.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Tɨmbi Yesulɨ nɨñguk, “Nak nindɨ manda ganlet wɨn Mesia en wakan.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Wolongan endok gwañgwañiilɨ undane bɨ tombi kañgɨlɨñ, wɨn Yesulɨ tam gɨta manda e-nandɨ tɨñguk, tɨmbi ka-sɨlɨkñembi, nanandɨ kena tɨñgɨlɨñ. Gan endoñnan nanin nolɨ Yesu ñɨndɨñ no nɨm nɨ-kañgɨlɨñ, “Dɨk nekta lonjɨmbi nɨ-nandɨlañ?” ba “Kusei nekta tam ñakɨta manda e-nandɨ tɨlañ?”
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Tɨmbi tam walɨ tuk kambot tɨke-bɨñguk wɨn wolok biu palɨmbi, it kwelan undane ñambi, amatamda ñɨndɨñ enɨ-ta-kuñguk,
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 “Sɨndɨ nakɨta tuk bannan ñambi, ama no nokok ep tɨndɨnalok kusei gɨtɨk nanɨ-talelak en bɨm kawɨt! En Mesia wakan bek?”
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Wɨndɨñ eumbi, amatamdɨ it kwet bimbi, Yesu kanepi ñañgɨlɨñ.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Amatamdɨ gama nɨm bɨ tomñɨlɨmbi, gwañgwañiilɨ Yesu nɨ-gɨñgɨnembi eñgɨlɨñ, “Nɨnɨndaut, nanañga na!”
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Gan Yesulɨ tambane enguk, “Nokok nanañ pat-namlak wɨn sɨndɨ nɨm ka-nandɨ-dakleañ.”
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Wɨndɨñ eumbi, nɨsɨñgan ñɨndɨñ e-nandɨ tɨñgɨlɨñ, “Ama nolɨ nanañ ep bɨm mɨk ba?”
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Tɨmbi Yesulɨ enɨ-daklembi eñguk, “Nak nin nanɨ-mukuk endok man tañgoneñɨpi, kenan tɨmbettok namguk wɨn gɨtɨk tɨmba taleukak, walɨ wakan nokok nanañna tɨlak.”
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Tɨmbi Yesulɨ yousɨmbi enguk, “Amatamdɨ ñɨndɨñ pa eañ, ‘Yakɨp tɨpet tɨpet taleumbi, nanañ mepmeptok nain indaukak.’ Gan nak ñɨndɨñ sanlet, sɨndɨ dausɨ deium ñaumbi, amatam nɨndoñ bɨnep tañ wɨn yambɨt: endɨ kena gɨnañ nanañ bien epeptok ikan gɨlɨtalak wandin.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 No en amatam wandin kuñgu taletalen nɨmnatnan yanañgɨtak, endɨ ama bien epep kena tɨmbi, tuan kɨndem kasɨlelak wandin. Wɨndɨñda tɨmbi tɨpitɨpi tɨlak gɨta bien epep tɨlaktɨ yakan bienla sɨlɨsɨlɨ tamɨk.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Manda no ñɨndɨñ pa eañ, ‘Ama nolɨ tɨpitɨpi tɨmbɨmbi, nolɨ bien epep pa tɨlak.’ Wɨn kusei ñɨndɨñda tɨmbi manda walɨ sɨndok kandañ bien tɨlak:
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 sɨndɨ kena nolɨ tɨñgɨlɨñ wolok bien epnelɨñdok nak sanɨ-mulam ñañgɨlɨñ, wɨn dɨwɨn nolɨ kena meñ tɨñgɨlɨñ, tɨmbi sɨndɨ endok kenanjɨlok bien kasɨleañ.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Samalia tamdɨ eñguk, “Endɨ nokok ep tɨndɨna gɨtɨk nanɨ-dakle-talelak,” wɨndɨñ eñgukta tɨmbi endok ilnan nasi asuptɨ Yesu en Mesia sɨnɨk wɨndɨñ wɨn nandɨ-kwambɨñ dañgɨlɨñ.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Wɨndɨñda tɨmbi endɨ Yesuloñ bɨ tomgɨlɨñ, endɨ Yesulɨ en gɨta kuuptok gɨñgɨnembi, nɨ-tiañeumbi nandɨ-sembi, isɨ kwesɨnan sandap tɨpet kumbi,
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 gɨñgɨt manda enguk. Tɨmbi manda eñgukta tɨmbi amatam asupgan sɨnɨktɨ Yesu en Mesia sɨnɨk wɨn nandɨ-kwambɨñ dambi,
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 tamda ñɨndɨñ nɨñgɨlɨñ, “Wɨn dɨkok mandañgalañgot tɨmbi nɨndɨ nombo nɨm nandɨ-kwambɨñ damɨñ. Tambo, nɨndɨ nɨnlok pawannɨlɨ endok mandan nandɨmbi, ñɨndɨñ nandɨ-dakleamɨñ: biañgan sɨnɨk, ñɨne Mesia nin kwelalok amatam gɨtɨk kolanjɨlok kɨnjannan nanin yapma tɨkeukak en wakan.”
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Yesulɨ Samalia kwelan sandap tɨpet pakap, Galili kwelan ñaupi ñañguk.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Endɨ damañgan ñɨndɨñ eñguk, “Plofet ama nolok ilnan nasilɨ giñgiñgan nɨm pa tɨñmañ.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Wɨndɨñda endɨ Galili kwelan undane ña tomguk, wolonda wɨnasɨ endɨ bo Kamaikamai gwɨlatta Jelusalem ñambi, Yesulɨ nepek nek wolok tɨñguk wɨn gɨtɨk kañgɨlɨñda tɨmbi enda not tɨñmɨñgɨlɨñ.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Yesulɨ Galili kwelan kuñɨpi, Kana it kwet wolok damañgan tuk tɨmbɨm wain indañguk, wandɨñ kandañ endɨ bɨndambo ñam pakuk. Tɨmbi Kapaneam it kwet walɨ Kana ñasɨñgan pakuk, wandɨñ ama wapmañdok kena ama nolɨ kuñguk. Endok nɨñañdɨ jɨmbat tɨñgukta tɨmbi,
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 endɨ Yesulɨ Judia kwelan nanin pɨmbi, Galili bɨ tomguk wolok gɨñgɨt nandɨmbi, wolongan endoñ bɨñguk. Bɨmbi, nɨ-gɨñgɨnembi, ñɨndɨñ eñguk, “Wandingan, dɨk nakɨta Kapaneam ñambi, nokok nɨñana sembepi tɨlak wɨn tɨmbɨ kɨndem dawɨn.”
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Wɨndɨñ eñgukta tɨmbi Yesulɨ ñɨndɨñ nɨñguk, “Tɨkap amatam sɨndɨ jimba kundit ba kundit gɨtikñin daut samambi nɨm kañda, sɨndɨ nak nɨm nandɨ-kɨlɨktɨ tɨ-namañ.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Wɨndɨñ eumbi tambane nɨñguk, “Wopum, nɨm kañbi nɨñana sembekta, plapgan bɨumbi ñanda.”
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Gan Yesulɨ tambane nɨñguk, “Dɨk ñau. Nɨñañga ip kɨndem dam kulak.” Tɨmbi ama walɨ Yesulɨ manda nɨñguk wɨn nandɨ-kwambɨñ dambi, ilan ñaupi ñañguk.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Ñañɨlɨmbi, endok kena gwañgwañiilɨ en telaknan bɨ tɨmbɨ indaumbi, ñɨndɨñ nɨñgɨlɨñ, “Dɨkok nɨñañga ip kɨndem dak kulak.”
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Eumbi, nain nekta sɨnɨk kɨndem dañguk wala enɨ-nandumbi nɨñgɨlɨñ, “Desa 1 kilok timlala tɨmbɨmbi, siñgin komba dɨñguktɨ busukñeñguk.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Eumbi, beulɨ ka-nandɨ-dakleñguk, wɨn 1 kilok timlala sɨnɨk Yesulɨ “Nɨñañga kɨndem dam kulak” wɨndɨñ nɨñguk. Tɨmbi en gɨta amatam endok ilnan kuñgɨlɨñ endɨ gɨtɨktɨ Yesu nandɨ-kɨlɨktɨ tɨñmɨñgɨlɨñ.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Yesulɨ Judia kwelan nanin Galili kwelan undane bɨ tombi, bɨndambo jimba kundit wɨn tɨmbɨmbi, nain tɨpet indañguk.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.