João 12
Nek Bible (NIF_WBT) vs NAA
1 Kamaikamai gwɨlat gama nɨm indañɨlɨmbi, sandap kɨt tambon noñgan gama palɨmbi, Yesulɨ nolii gɨt Betani it kwelan ña tomguk. Betani wɨn Lasalos, nin Yesulɨ kɨmnan nanin tɨmbɨ mɨlakuk, endok il kwel.
1 Seis dias antes da Páscoa, Jesus foi para Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado dentre os mortos.
2 Yesulɨ wolok tombɨmbi, nanañ sina tɨ-ñɨmɨumbi, Yesu gɨta nanañ nañgɨlɨñ endoñnan nanin no wɨn Lasalos, tɨmbi Matalɨ yambɨ-dɨkñeñguk. Nanañ na-palɨñɨlɨmbi,
2 Prepararam-lhe, ali, uma ceia. Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com Jesus.
3 Malialɨ wɨlɨñgɨlo no tɨkembi, Yesuloñ ña indambi, pɨñgɨp saple mɨlɨñ kɨndem tuan loloñ sɨnɨk endok kesɨi plon yalɨmɨpi, kumbam saktɨ tɨmbɨ kalandañguk. Tɨmbi pɨñgɨp saplelok mɨlɨñ kɨndem walɨ it gɨtɨk wɨn tokñeñguk.
3 Então Maria, pegando um frasco de perfume de nardo puro, muito precioso, ungiu os pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos. E toda a casa se encheu com o cheiro do perfume.
4 Tɨmbi Yesulok gwañgwañii endoñnan nanin no koi Judas Iskaliot, ama nin endɨ siñgi kandañ Yesu kanjɨkñiilok kɨsɨnan kɨmɨkuk, endɨ Malialɨ kundit tɨñguk wala nandum pɨumbi eñguk,
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que estava para trair Jesus, disse:
5 “Yakai! Nɨndɨ pɨñgɨp saple wɨn tuatualok kɨmɨtnem tuaumda, gwɨlat noñgandok kena naindok tuan walinin epbi, gumañ pɨmbɨñesɨla emneñ!”
5 — Por que este perfume não foi vendido por trezentos denários e o valor não foi dado aos pobres?
6 Gan endɨ ama pɨmbɨñesɨla nɨm nandɨ-semguk, tambo endɨ kumbu pa tɨñgukta tɨmbi wɨndɨñ eñguk. Wɨn amatamdɨ Yesu gɨt gwañgwañiila mɨnem emgɨlɨñ wɨn Judaslɨ ka-dɨkñembi, walinin gitakan enlok pa eplɨñguk.
6 Ele disse isso não porque se preocupava com os pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa do dinheiro, tirava o que era colocado nela.
7 Tɨmbi Yesulɨ Judasla nɨmbi eñguk, “Maliala mɨlap nɨm mɨwɨñ! Wɨn nak kɨmbambi, nep kɨndit taplinekalɨñ, wolok itañgan nokok pɨñgɨpna tɨ-pañgɨpañgɨle tɨ-namektok endɨ pɨñgɨp saple wɨn tuatualok nɨm kɨmɨkuk.
7 Mas Jesus disse:
8 Pɨmbɨñesɨlɨ nain tuop sɨn gɨta kuumbi, kɨndem ep kɨmɨtnekalɨñ, gan nakta kwelan ñolok sɨn gɨta papat kwambɨñgan nɨm kuutat.”
8 Porque os pobres estão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
9 Tɨmbi Jelusalem nasi asupgan sɨnɨk endɨ Yesu Betani it kwelan pakuk wolok gɨñgɨt nandɨmbi, kanepi bɨñgɨlɨñ. Tɨmbi engot nɨm. Endɨ Yesulɨ Lasalos kɨmnan nanin tɨmbɨ mɨlakuk en bo kanepi bɨñgɨlɨñ.
9 Uma numerosa multidão dos judeus ficou sabendo que Jesus estava em Betânia. Eles foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado dentre os mortos.
10 Wɨn Lasalosla tɨmbi amatam asuptɨ Yesulok kandañ ña-talembi, nandɨ-kɨlɨktɨ tɨñmɨñgɨlɨñ, wala tɨmbi tapma ama biesɨlɨ Lasalos bo wɨlɨ kɨmnelɨñdok e-sambat tɨñgɨlɨñ.
10 Mas os principais sacerdotes resolveram matar também Lázaro,
11 — ausente —
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, voltavam crendo em Jesus.
12 Kwet salaumbi, amatam kɨmɨn gɨtɨk gwɨlatta Jelusalem bɨñgɨlɨñ endɨ Yesulɨ wolok loupi tɨñguk manda wɨn nandɨñgɨlɨñ.
12 No dia seguinte, a numerosa multidão que tinha vindo à festa, tendo ouvido que Jesus estava a caminho de Jerusalém,
13 Nandɨmbi, Yesulok koi gɨñgɨt tɨke-lonelɨñdok komba gandua wandin wolok kii gayam ombɨm epbi, it kwet bimbi, telaknan tɨmbɨ indauktok ñambi, ñɨndɨñ kɨtɨmbi eñgɨlɨñ,
13 pegou ramos de palmeiras e saiu ao encontro dele, clamando: “Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor e que é Rei de Israel!”
14 Tɨmbi Yesulɨ doñki sim no tɨmbɨ indaumbi, wolok plon pipapi ñañguk. Wɨn plofet manda ñɨndɨñ youyoulɨn patak wolok tuop indañguk,
14 E Jesus, tendo conseguido um jumentinho, montou-o, segundo está escrito:
15 — ausente —
15 “Não tema, filha de Sião, eis que o seu Rei está vindo, montado num filho de jumenta.”
16 (Nain wolonda Yesulok gwañgwañiilɨ nek indañguk wolok walan gama nɨm nandɨ-dakleñgɨlɨñ. Wɨn Kunum Yambattɨ Yesu kɨmnan nanin tɨmbɨ mɨlapi, endok pipapal engano wolok undane loñguk, wolok siñgi kandañmek endɨ nandɨ-tomgɨlɨñ, wɨn plofet amalɨ Yesulok plon wɨndɨñ indauktok youyoulɨn, tɨmbi wolok tuopgan indañmɨñguk.)
16 Seus discípulos a princípio não compreenderam isso. Mas, quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que essas coisas estavam escritas a respeito dele e também de que tinham feito isso com ele.
17 Tɨmbi kɨmɨn wopum Yesulɨ Lasalos kɨtɨñmɨmbi, kɨmnan nanin tɨmbɨ mɨlapi, sum gɨnañnan nanin lambumbi kañgɨlɨñ, endɨ yousɨmbi, nek indañguk wɨn e-saktañgɨlɨñ.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele chamou Lázaro do túmulo e o levantou dentre os mortos dava testemunho.
18 Kɨmɨn gɨtɨk Kamaikamai gwɨlatta Jelusalem bɨñgɨlɨñ, endɨ Yesu telak plon tɨmbɨ indanelɨñdok ñañgɨlɨñ, wɨn kusei ñɨndɨñda: Yesulɨ jimba kundit wandin tɨñguk wolok gɨñgɨt sapakñeumbi, endɨ nandɨmbi, telak plon tɨmbɨ indanelɨñdok ñañgɨlɨñ. Ñaumbi,
18 Por causa disso, também, a multidão saiu ao encontro de Jesus, pois ouviu que ele tinha feito esse sinal.
19 Falisi amalɨ wɨn kañbi, nandum tuop nɨm tɨmbɨmbi, nɨsɨñgan ñɨndɨñ eñgɨlɨñ, “Wɨ kawɨt! Kwelan kuañ gɨtɨktɨ en ip klem kunepi ñañ! Nɨndɨ nek kusei kusei tamɨñ, walɨ bien nɨmnat wandin inda-daklelak!”
19 Então os fariseus disseram entre si: — Vocês podem ver que não estão conseguindo nada! Eis que o mundo vai atrás dele.
20 Amatam gwɨlatta Kunum Yambat mɨlelem tɨñmɨnelɨñdok Jelusalem bɨñgɨlɨñ endok boñgɨpsɨnan Grik ama dɨwɨn pakɨlɨñ.
20 Ora, entre os que foram para adorar durante a festa, havia alguns gregos.
21 Filip endɨ Betsaida it kwet Galili kwelan nanin, tɨmbi sambat walɨ endoñ bɨmbi nɨñgɨlɨñ, “Ama wopum, nɨndɨ Yesu kanep nandamɨñ.”
21 Estes se dirigiram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e lhe pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 Eumbi, Filiptɨ ñambi, Andlu nɨmbɨ nandumbi, yakan Yesuloñ ñambi, eñgɨlɨñ wolok tuop nɨñgɨmɨk.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e André e Filipe o comunicaram a Jesus.
23 Tɨmbi Yesulɨ ñɨndɨñ tambane enguk, “Nak Ama Sɨsɨnɨk nokok pipatna engano wolok undane louttok nain walɨ ip inda-talelak.
23 Então Jesus se dirigiu a eles, dizendo:
24 Wɨn biañgan sɨnɨk. Tɨmbi ñɨndɨñ sanlet: tɨkap nanañ mɨnjɨptɨ kwelan nɨm pɨmbi kɨmbekta, en noñgangot palek. Gan tɨkap endɨ kɨmbekta, endɨ bien asup laliuk.
24 Em verdade, em verdade lhes digo: se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, produz muito fruto.
25 Nin endɨ enlok kuñgun tɨke-kimbɨñ dalakta, endok kuñgun papat kwambɨñgan nɨm palmekak. Gan nin endɨ kwelan ñolok kumbi, naka tɨmbi kuñgun enlok nɨm tɨke-kimbɨñ dalakta, walɨ wakan kuñgun wɨn tɨke kamaimbi, papat kwambɨñgan palmekak.
25 Quem ama a sua vida perde-a; mas aquele que odeia a sua vida neste mundo irá preservá-la para a vida eterna.
26 Wɨn no en nokok kena gwañgwana kulakta, endɨ nak nep kle kuwɨn. Nak nep kle kuñɨpi, natna patetnan endɨ bo palekak. Tɨmbi nokok Bepnalɨ kena gwañgwana kuañ gɨtɨkta kot gɨñgɨt emekak.”
26 Se alguém me serve, siga-me, e, onde eu estou, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, meu Pai o honrará.
27 Tɨmbi Yesulɨ enlok kɨmla kɨmɨt-nandɨmbi yousɨmbi eñguk, “Man nokok gɨnañna mɨlataumbi, nɨtek ewɨt? ‘Bep, dɨk mɨlap inda-namep tɨlak ñɨn napma tɨke’ wɨndɨñ ewɨt ba? Nɨm a. Wɨn nak mɨlap wɨn bemettok indañgutta tɨmbi wɨndɨñ nɨm eutet.
27 — Agora a minha alma está angustiada, e o que direi? “Pai, salva-me desta hora”? Não, pois foi precisamente com este propósito que eu vim para esta hora.
28 Tambo nak ñɨndɨñ elet, ‘Bep, dɨkok kusaka engano wɨn tɨmbɨ inda-dakleumbi, kokalɨ wopum dawɨn.’” Yesulɨ wɨndɨñ eumbi, kunum gɨnañ nanin manda nolɨ ñɨndɨñ eu pɨñguk, “Nokok kusatna engano wɨn ikan tɨmba inda-dakleumbi, kotnalɨ wopum dañguk, tɨmbi wɨndɨñgangot bɨndambo tɨmbetat.”
28 Pai, glorifica o teu nome. Então veio uma voz do céu: — Eu já o glorifiquei e ainda o glorificarei.
29 Kɨmɨn gɨtɨk wolok pakɨlɨñ endɨ kɨtɨkɨtɨ wɨn nandɨmbi, dɨwɨndɨ “Dɨlɨmat kɨtɨlak” eumbi, dɨwɨndɨ “Eñalo nolɨ manda nɨlak” wɨndɨñ eñgɨlɨñ.
29 A multidão que ali estava e que ouviu aquela voz dizia ter havido um trovão. Outros diziam: — Foi um anjo que lhe falou.
30 Tɨmbi Yesulɨ tambane enguk, “Manda walɨ nak nep tɨmbɨ plaptauktok nɨm, walɨ sɨndɨ sep tɨmbɨ plaptauktok pɨlak.
30 Então Jesus explicou:
31 Man ñɨndɨñgɨt nain inda-taleumbi, ñɨndɨñ indaukak: Kunum Yambattɨ kwelalok amatam gɨtɨk yambɨ-danbi, tambonjɨ ombɨ-tɨkenelɨñdok eu taleukak, tɨmbi kwet ñolok kandɨkñe Satan en wakan wɨlɨ pɨukak.
31 Chegou o momento de este mundo ser julgado, e agora o seu príncipe será expulso.
32 Gan natnalok kandañ wɨn ñɨndɨñ: nak kwelan nanin nep loumek, nak amatam gɨtɨktɨ nokoñ bɨmbɨlok telak dɨlɨ-tom-semetat.”
32 E eu, quando for levantado da terra, atrairei todos a mim.
33 Yesulɨ wɨndɨñ eñguk, wɨn endɨ kɨmkɨm nɨtein kɨmbektok wɨn e-dakleñguk.
33 Ele dizia isto, significando com que tipo de morte estava para morrer.
34 Tɨmbi amatamdɨ tambane nɨñgɨlɨñ, “Manda youyoulɨn patak walɨ Mesia papat kwambɨñgan kuuktok eumbi pa nandɨñgɨmɨñ. Nɨtek tɨmbi dɨk Ama Sɨsɨnɨk kloñbat plon tɨke-loumbi kɨmbektok elañ? Dɨk Ama Sɨsɨnɨk nɨtein wandin ñala manda wɨn elañ?”
34 A multidão disse: — Nós ouvimos da Lei que o Cristo permanece para sempre. Como, então, você diz que é necessário que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Tɨmbi Yesulɨ enlok plon manda embi, ñɨndɨñ enguk, “Kolsalenlɨ nain dumangangot gama sɨndok boñgɨpsɨnan pat-samekak. Nɨm kañbi kɨlɨmdɨ sapma kleuk, wala tɨmbi sɨndɨ kolsalen gama pat-samlak tuop wolok gɨnañ yousɨmbi kunekalɨñ. Neta, kɨlɨm gɨnañ kulaktɨ dendɨñ ñalak wala nɨm nandɨ-daklelak.
35 Jesus respondeu:
36 Wɨndɨñda tɨmbi kolsalendok kuseilɨ sɨn gɨta gama palɨñɨlɨmbi, sɨndɨ kolsalen molom indanelɨñdok en nandɨ-kɨlɨktɨ tɨñmɨnekalɨñ.” Yesulɨ wɨndɨñ eu taleumbi, amatam yambɨk bim ñambi, yambɨ-sembɨm pa kuñguk.
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz, para que se tornem filhos da luz. Depois de dizer isso, Jesus foi embora e ocultou-se deles.
37 Yesulɨ jimba kundit asupgan amatamdok dausɨnan ip tɨñguk, gan asuptɨ wandingan embi gɨñgɨnembi, en Mesia wɨn nɨm nandɨ-kwambɨñ dañgɨlɨñ.
37 E, embora tivesse feito tantos sinais na presença deles, não creram nele,
38 Wɨn plofet Aisaialɨ manda no youkuk patak walɨ bien tɨmbektok wɨndɨñ indañguk. Manda wɨn ñɨndɨñ,
38 para se cumprir a palavra do profeta Isaías, que diz: “Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?”
39 Endɨ Yesu nandɨ-kɨlɨktɨ tɨñmɨnelɨñdok tuop nɨm. Wolok kusei wɨn Aisaialɨ ñɨndɨñ youkuk,
39 Por isso, não podiam crer, porque Isaías disse ainda:
40 — ausente —
40 “Cegou os olhos deles e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos, nem entendam com o coração, e se convertam, e sejam por mim curados.”
41 Aisaialɨ wɨndɨñ youkuk, wɨn kusei ñɨndɨñda: Kunum Yambattɨ Mesialok kusal engano wɨn Aisaia itañgan daulɨmɨum kañbi, endɨ nepek eukak ba tɨmbekak wolok plon youkuk.
41 Isaías disse isso porque viu a glória dele e falou a respeito dele.
42 Ganmek nain wolongan Juda ama biesɨlok boñgɨpsɨnan bo asuptɨ Yesu nandɨ-kɨlɨktɨ tɨñmɨñgɨlɨñ, gan endɨ Falisi amala mɨsɨñgɨlɨñda tɨmbi wɨn nɨm e-indañgɨlɨñ. Nɨm kañbi, endɨ it kiyau gɨnañ nanin ep kle-kolɨmbi, pawan kunelɨñ.
42 No entanto, muitos dentre as próprias autoridades creram em Jesus, mas, por causa dos fariseus, não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Ama walɨ amatam enɨ-kɨndem dañ wala nandɨ-galk wopum tɨñgɨlɨñ, ganmek Kunum Yambattok kandañ nandɨ-galk wopum wandin nɨm tɨmbi, nandɨ-kɨlɨktɨnjɨ kɨmɨt-sembɨñgɨlɨñ.
43 Porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Tɨmbi Yesulɨ wopumgan kɨtɨmbi, ñɨndɨñ eu pɨñguk, “Nak nandɨ-kɨlɨktɨ tɨ-namlaktɨ nakgot nɨm nandɨ-kɨlɨktɨ tɨ-namlak, tambo endɨ Bep nak nanɨ-mukuk en bo nandɨ-kɨlɨktɨ tɨñmɨlak.
44 E Jesus clamou, dizendo:
45 Wɨndɨñgangot nak nambɨlaktɨ nanɨ-mukuk en bo kalak.
45 E quem vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Amatam nak nandɨ-kɨlɨktɨ tɨ-namañ, endɨ kɨlɨm gɨnañ nombo nɨm kunelɨñdok nak kolsalen wandin kwelan pɨ indañgut.
46 Eu vim como luz para o mundo, a fim de que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Nak kwelan kuañ yambɨ-danbi, endok kolanjɨlok tambon ewa taleuktok nɨm indañgut. Tambo nak kolanjɨlok tambonnan nanin yapma tɨkeuttok indañgut. Kusei wala tɨmbi tɨkap ama nolɨ nokok mandana nandɨ-kɨmkɨmnelakta, natna en ka-danbi, endok tambon ewa talelak wɨndɨñ nɨm tɨlet.
47 Se alguém ouvir as minhas palavras e não as guardar, eu não o julgo. Porque eu não vim para julgar o mundo, e sim para salvá-lo.
48 Tambo nin endɨ nak siñgi wɨt-nambi, nokok mandana nɨm nandɨ-dasilak en ka-danbi, tambon eu taleuktok no patak, wɨn nak manda eñgut walɨ wakan en kwet nain taletalenan ka-danbi, tambon ombɨ-tɨkeuktok eu taleukak.
48 Quem me rejeita e não recebe as minhas palavras tem quem o julgue; a própria palavra que falei, essa o julgará no último dia.
49 Wɨn kusei ñɨndɨñda: nak natnalok nanandɨnala manda nɨm eñgut. Tambo Bep nak nanɨ-mukuk en wakan nak manda nek ba nɨtek eelok wɨn nanɨ-dɨkñeñguk.
49 Porque eu não falei por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, esse me ordenou o que dizer e o que anunciar.
50 Tɨmbi nak ñɨndɨñ nandɨ-kɨliñ elet: endɨ manda euttok nanɨ-dɨkñeñguk, manda walɨ amatam ep tɨmbɨmbi, kuñgu taletalen nɨmnat kunekalɨñ. Wɨndɨñda tɨmbi nak endɨ manda nɨtek eelok nanguk, wolok tuopgangot pa elet.”
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, as coisas que eu digo, digo exatamente assim como o Pai me falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.