Daniel 10
Icamanal toteco; Santa Bíblia (NHWBL) vs VC
1 Huan quema Tlanahuatijquetl Ciro yohuiyaya para eyi xihuitl tlanahuatis ipan tlali Persia [10:1 Ipan 536 a.C.], Toteco nechmacac na, niDaniel, catli nojquiya notoca Beltsasar, seyoc tlanextili. Huan nopa camanali catli nijseli elqui melahuac. Nechpohuili tlen se hueyi tlahuilancayotl catli hualas ipan imasehualhua Toteco. Huan nijmachili tlaque quinequi quiijtos.
1 No terceiro ano de Ciro, rei da Pérsia, um oráculo foi revelado a Daniel {cognominado Baltazar}. Esse oráculo era verídico e anunciava grandes lutas. Daniel compreendeu o oráculo e teve conhecimento do sentido da visão.
2 Huan quema nijseli nopa tlanextili, na niDaniel, nimotequipacho para eyi semana huan nijtemo Toteco.
2 Naquele tempo, eu, Daniel, fiz penitência durante três semanas.
3 Amo nijcuajqui pantzi tlasasaltili, niyon amo nijyeco nacatl, niyon xocomeca atl. Niyon amo nimotlalili niyon se tlaajhuiyacayotl hasta quema panoc nopa eyi semanas.
3 Não provei alimento delicado algum: não passou em minha boca nem carne nem vinho; não me ungi de óleo absolutamente durante o transcurso dessas três semanas.
4 Huan ica ijnaloc ipan 24 itequi nopa achtihui metztli ipan toisraelita calendario [10:4 Ipan 23 itequi abril, 536 a.C.], niijcatoya iteno nopa hueyi hueyatl catli itoca Tigris.
4 No vigésimo quarto dia do primeiro mês, encontrava-me à beira do grande rio, o Tigre.
5 Huan nitlachixqui huan niquitac se tlacatl catli moyoyontijtoya ica nopa cuali yoyomitl itoca lino huan quipixtoya itlajcoilpica catli senquistoc oro catli más cuali.
5 Levantando os olhos, vi um homem vestido de linho. Cingia-lhe os rins um cinto de ouro de Ufaz.
6 Itlacayo nopa tlacatl petlaniyaya quen nopa piltetzi catli patiyo catli itoca topacio. Ixayac petlaniyaya quen quema tlapetlani huan iixteyol nesiyaya quen tlixochitl. Imax huan imetz petlaniyaya quen bronce catli quitlalijtoya ipan tlitl huan teipa quipojpojtoyaj miyac hasta nelía cahuani. Huan quema nijcajqui itoscac, eliyaya quen miyac masehualme catli tlahuejchihuaj chicahuac.
6 Seu corpo era como o crisólito; seu rosto brilhava como o relâmpago, seus olhos, como tochas ardentes, seus braços e pés tinham o aspecto do bronze polido e sua voz ressoava como o rumor de uma multidão.
7 Huan san na, niDaniel, niquitac nopa tlanextili, pero nopa tlacame catli itztoyaj nohuaya amo quiitaque, san quinajsic se hueyi majmajtli huan motlalojtejque huan motlatitoj.
7 Eu, Daniel, era o único a ver essa aparição; meus companheiros não a viram, mas se apoderou deles um tão grande pavor que fugiram para esconder-se.
8 Huajca na niitztoya noseltzi quema niquitac ni hueyi tlanextili. Huan quema niquitac, niixchipahuixqui huan niyamanixqui. Nelía nimomajmati huan tlanqui nofuerza.
8 Fiquei portanto sozinho a contemplar essa grandiosa aparição. As forças me abandonaram: a tez do meu rosto tornou-se lívida e eu desfaleci.
9 Huan quema nijcajqui catli camanaltic, nihuetzqui ica noixayac tlalchi huan tlahuel nicochqui.
9 Ouvi então esse homem falar, e, ao som de suas palavras, caí desmaiado, com o rosto por terra.
10 Huan se nechitzqui ica imax huan nechtlananqui hasta huelqui nimanejnenqui tlalchi.
10 Eis porém que uma mão me tocou, e fez com que me erguesse sobre os joelhos e as palmas das mãos.
11 Huan nechilhui: “Daniel, Toteco tlahuel mitzicnelía. Ximoquetza huan xijtlacaquili cuali catli nimitzilhuis pampa nechtitlantoc ma nimitzitaqui.”
11 Daniel, homem de predileção, disse-me ele, presta atenção às palavras que vou dirigir-te. Levanta-te, pois tenho uma mensagem a te confiar. Como me falasse assim, levantei-me tremendo.
12 Huan yaya nechilhui: “Amo ximajmahui, Daniel, pampa hasta nopa achtihui tonal quema pejqui timosahua huan timoicnonejqui iixpa Toteco Dios quitlacaquili monetlatlajtil. Huan pampa tijnequiyaya tijmachilis nopa tlamantli catli ohui, Toteco Dios nechhualtitlanqui ma nihuala.
12 Não temas, Daniel, disse-me, porque desde o primeiro dia em que aplicaste teu espírito a compreender, e em que te humilhaste diante de teu Deus, tua oração foi ouvida, e é por isso que eu vim.
13 Pero nopa amo cual ajacatl catli quipiya tlanahuatili ipan nopa tlanahuatilistli tlen Persia nechojtzajqui huan nechhuilanqui 21 tonali. Pero Miguel, se hueyi tlayacanquetl tlen itequihuajcahua Toteco nechpalehuico pampa niitztoya noseltzi ihuaya nopa amo cual ajacatl catli quipiya tlanahuatili ipan tlali Persia.
13 O chefe do reino persa resistiu-me durante vinte e um dias; porém Miguel, um dos principais chefes, veio em meu socorro. Permaneci assim ao lado dos reis da Pérsia.
14 Pero ama niajsitoc para nimitzilhuis catli quinpanos momasehualhua ipan itlamiya tonali. Pampa nopa catli tiquitztoc quiixnextía catli polihuiyoc tlahuel miyac xihuitl para panos.”
14 Aqui estou para fazer-te compreender o que deve acontecer a teu povo nos últimos dias; pois essa visão diz respeito a tempos longínquos.
15 “Huan quema nijcajqui catli nechilhuiyaya, na nisentlachixtoya tlalchi, niyon amo hueliyaya niquijtohua niyon se camanali.
15 Enquanto assim me falava, eu mantinha meus olhos fixos no chão e permanecia mudo.
16 Teipa se catli nesiyaya quen se tlacatl quitoxonqui notencuetlaxo. Huajca nihuelqui nicamanaltic huan niquilhui catli itztoya noixpa: ‘Tata, nopa catli niquitztoc para quinajsis noisraelita teixmatcahua, nelía nechyolcocojtoc hasta ayacmo nijpiya fuerza.
16 De repente, um ser de forma humana tocou-me nos lábios. Abri a boca e falei; disse ao personagem que estava perto de mim: Meu senhor, essa visão transtornou-me, e estou sem forças.
17 ¿Quenicatza huelis na, nimotequipanojca, nimitzcamanalhuis quema amo nijpiya fuerza huan ta nelía tihueyi? Niyon amo nihueli nitlaijiyotilana.’
17 Como poderia o servo de meu senhor conversar com seu senhor, quando está sem forças e sem fôlego?
18 “Huajca yaya catli nesiyaya quen timasehualme sempa nechitzqui huan nechmacac fuerza.
18 Então o ser em forma humana tocou-me novamente e me reanimou.
19 Huan nechilhui: ‘¡Amo ximajmahui! San ximoyoltlali pampa Toteco Dios tlahuel mitzicnelía. Ximotemaca huan ximotetili.’
19 Não temas nada, homem de predileção! Que a paz esteja contigo! Coragem, coragem! Enquanto ele me falava senti-me reanimado. Fala, meu senhor, disse, pois tu me restituíste as minhas forças.
20 — ausente —
20 Sabes bem, prosseguiu ele, porque vim a ti? Vou voltar agora para lutar contra o chefe da Pérsia, e no momento em que eu partir virá o chefe de Javã.
21 — ausente —
21 Mas {antes}, far-te-ei conhecer o que está escrito no livro da verdade.Contra esses adversários não há ninguém que me defenda a não ser Miguel, vosso chefe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.