Atos 27
Icamanal toteco; Santa Bíblia (NHWBL) vs NTLH
1 Huan quema nopa tequitini quiijtojque ajsic nopa tonal para quititlanise Pablo hasta tlali Italia, quitemactilijque ya huan sequinoc tlatzacme imaco se tlayacanquetl tlen soldados itoca Julio. Huan nopa pamitl tlen soldados catli yaya quinyacanqui catli inintocax eliyaya nopa Pamitl Augusta.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Huajca nochi ticalajque ipan se hueyi cuaacali catli hualajqui tlen altepetl Adramitio huan yohuiyaya ipan hueyi atl hasta nopa altepeme iteno tlali Asia. Huan tiquisque nepa, huan nojquiya yajqui tohuaya toicni Aristarco catli ejqui altepetl Tesalónica ipan tlali Macedonia.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Huan hualmostla tiajsitoj altepetl Sidón. Huan Julio quitlasojtlac Pablo, huan quicahuili ma quinpaxaloti ihuampoyohua huan para inijuanti ma quimacaca nochi catli quimonequiliyaya.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Teipa tiquisque Sidón huan tiyajque ipan hueyi atl nechca tlali Chipre huan tipanoque ica norte pampa nelía chicahuac techixilpitzayaya nopa ajacatl.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Huan teipa tiquixcotonque nopa hueyi atl catli mocahua iteno tlali Cilicia huan tlali Panfilia. Huan tiajsitoj Mira, se altepetl ipan Licia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Huan nepa nopa tlayacanquetl Julio quipanti se hueyi cuaacali catli hualayaya tlen altepetl Alejandría huan yohuiyaya tlali Italia, huan technahuati ma ticalaquica ipan nopa hueyi cuaacali.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Huan para miyac tonali nopa hueyi cuaacali nejnenqui yolic, huan ica ohui tiajsitoj nopa tlali nechca Gnido. Huan tlahuel chicahuac techilpitzayaya nopa ajacatl huan amo techcahuiliyaya ma tinejnemica, yeca tijyahualojque nochi iteno tlali Creta campa amo más tlaajacayaya chicahuac huan tijpanoque Salmón.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Huan ica miyac tequitl tipanotiyajque iteno Creta huan tiajsitoj campa se pilaltepetzi catli itoca Buenos Puertos nechca altepetl Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Ya miyac tonali tijpolojtoyaj ipan hueyi atl pampa yolic tiyohuiyayaj huan ajsitinemiyaya nopa metztli quema tlaseseya huan más mahuilili tijnejnemiltise tohueyi cuaacal ipan hueyi atl. Huajca Pablo quincamanalhui nochi tlacame catli itztoyaj tohuaya,
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 huan quinilhui:
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Pero nopa tlayacanquetl Julio amo quitlacaquili catli Pablo quiijto. Quineltocac inincamanal itlayacancahua huan iteco nopa hueyi cuaacali.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Inijuanti moilhuijque para más mahuilili sintla mocahuasquía tohueyi cuaacal nepa ipan pilaltepetzi Buenos Puertos para nopa nahui metztli quema tlaseseya pampa chicahuac tlaajaca nepa. Yeca inijuanti huan miyac tlacame catli itztoyaj tohuaya quinequiyayaj para tiquisase. Quinequiyayaj sintla tihuelisquíaj tiajsisquíaj ipan altepetl Fenice ipan tlali Creta pampa nopa altepetl san tlapojtoc ipan se lado para ajacatl quiajsis campa nopa huejhueyi cuaacalme mocahuasquíaj. Huan yeca quinequiyayaj ma timocahuaca nepa para nopa se quesqui metztli quema tlaseseya huan amo hueli nejnemij huejhueyi cuaacalme ipan hueyi atl.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Huan quema pejqui tlaajaca se quentzi tlen sur, moilhuijque huelis tiajsise campa tijnequiyayaj. Yeca tiquisque nepa ipan tohueyi cuaacal huan tiyajque nechca iteno nopa tlali Creta.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Pero san quentzi teipa, hualajqui se ajacatl tlahuel chicahuac. Nopa ajacatl hualajqui tlen tlali Creta huan itoca Norte ajacatl huan techhuicac huejca tlen tlali ipan hueyi atl.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Huan nopa ajacatl techcuatopehuayaya chicahuac, huan ayacmo tihuelque tijcuepase tohueyi cuaacal para elis nechca tlali. Yeca san tijcahuilijque tohueyi cuaacal ma yohui campa nopa ajacatl quinequiyaya techhuicas.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Huan tijpanoque se piltlaltzi tlatlajco hueyi atl catli itoca Clauda. Nepa quema amo tlahuel chicahuac nopa ajacatl, ica miyac tequitl, tijtlananque nopa pilcuaacaltzi catli quitilanayaya tohueyi cuaacal. Tijhualicayayaj para ipan momanahuisquíaj sequin sintla tlapanis tohueyi cuaacal.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Huan quema tijtlananque nopa pilcuaacaltzi, tijtlalijque ipan tohueyi cuaacal. Huajca nopa tlacame quiyahualilpijque tohueyi cuaacal ica lazo catli tlahuel tomahuac para amo tlapanisquía. Huan quitemohuijque nopa achtihui ejetic tepostli, pampa momajmatiyayaj para nopa ajacatl quicuatopehuasquía tohueyi cuaacal campa se lugar catli itoca Sirte campa onca miyac xali, huan nelía mahuilili nepa. Pero masque quitemohuijque nopa tepostli, nopa ajacatl san quihuicayaya tohueyi cuaacal campa hueli.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Huan hualmostla nopa ajacatl huan hueyi atl noja tlahuel chicahuac quicuatopehuayaya tohueyi cuaacal. Huajca nopa tlacame catli quinejnemiltiyayaj tohueyi cuaacal pejque quitepehuaj ipan hueyi atl nopa tlamamali catli tijhualicayayaj para ayacmo elisquía etic tohueyi cuaacal.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Huan hualhuiptla nochi tojuanti tiquinpalehuijque quitepehuase ipan hueyi atl nochi cuasiyas, cuamesas, huan nochi catli eltoya ipan tohueyi cuaacal.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Huan para miyac tonali amo tiquitaque tonati, niyon sitlalime, huan nochi timoilhuiyayaj timisahuisquíaj pampa nelía chicahuac nopa ajacatl techcuatopehuayaya.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Huan quipixqui miyac tonali amo tlacuajtoyaj nopa tlacame, huajca Pablo moquetzqui iniixpa huan quiijto:
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Pero ama nimechilhuía ximoyolchicahuaca, amo ximajmahuica pampa amo aqui miquis, san polihuis tohueyi cuaacal.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Na niiaxca Toteco Dios huan yaya catli nijtequipanohua. Huan tlayohua nechtitlanili se itequihua catli nechilhui:
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 ‘Amo ximajmahui, Pablo, monequi tiajsiti Roma huan timonextis iixpa Tlanahuatijquetl César, huan pampa ta tiiaxca Toteco, yaya nojquiya quinmanahuis nochi ni masehualme catli itztoque mohuaya ipan ni hueyi cuaacali huan amo aqui miquis.’
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Huajca nohuampoyohua, ximoyolchicahuaca pampa na nimotemachía ipan Toteco Dios huan nijmati para nochi panos quen nechilhuijtoc.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Pero ni ajacatl quihuicas tohueyi cuaacal huan cuatacanis ipan se piltlaltzi tlajco hueyi atl.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Tlantoya ome semana tiitztoyaj ica nopa ajacatl catli tlahuel chicahuac ipan hueyi atl. Huan timopantijque ipan se hueyi atl catli itoca Adria huan nopa ajacatl noja quicuatopehuayaya tohueyi cuaacal campa hueli. Huan ipan tlajco yohual nopa tlacame catli tequitiyayaj ipan tohueyi cuaacal momacaque cuenta tiajsiyayaj nechca tlali.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Huajca quitamachijque para quimatise quesqui ihuejcatlanca nopa atl itla tohueyi cuaacal, huan san quipixqui treinta y seis metros ihuejcatlanca. Huan ica seyoc tlatoctzi sempa quitamachijque huan san quipixqui veintisiete metros.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Huan nopa tlacame momajmatiyayaj para nopa ajacatl quicuatacanaltisquía tohueyi cuaacal ipan nopa huejhueyi teme nechca tlali. Huajca ica iica tohueyi cuaacal quinmajcajque nopa mecame catli quinpixtoyaj nahui huejhueyi tepostli catli ejetic para motlatzquilise atzintla huan para ma ayacmo nejnemi tohueyi cuaacal ica nopa ajacatl. Huan nochi majmahuiyayaj huan tlahuel quinequiyayaj ma tlanesi para huelis tlachiyase.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Huan nopa tlacame catli tequitiyayaj ipan tohueyi cuaacal quinequiyayaj cholose ipan nopa pilcuaacaltzi catli tijhualicayayaj pampa moilhuijque nochi timiquisquíaj ipan tohueyi cuaacal. Yeca quitemohuijque nopa pilcuaacaltzi ipan hueyi atl, huan istlacatique huan quiijtojque san quinejque quiilpise más tepostli iixpa tohueyi cuaacal.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Pero Pablo quimatqui para cholosquíaj, yeca quinilhui nopa tlayacanquetl ininhuaya isoldados:
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Huajca nopa soldados quitzontejque nopa mecatl catli nopa tlacame ica quitemohuiyayaj nopa pilcuaacaltzi. Huan huetzqui nopa pilcuaacaltzi ipan hueyi atl huan yajqui.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Huan quema tlanesqui, Pablo quincamanalhui nochi catli itztoyaj ipan tohueyi cuaacal huan quinyolmelajqui ma tlacuaca. Quinilhui:
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Yeca chicahuac nimechtlajtlanía xitlacuaca cuali para anquipiyase chicahualistli para timomanahuise. Huan nijmati niyon se tlen tojuanti amo miquis, niyon amo aqui quipolos se itzoncal.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Huan quema Pablo quincamanalhui quej nopa, yaya quiitzqui se pantzi huan quitlascamatqui Toteco iniixpa nochi inijuanti. Huan quitlajcotlapanqui huan pejqui quicua.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Huajca nochi inijuanti achi más quipixque paquilistli, huan nochi tlacuajque.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Huan para nochi tojuanti tiitztoyaj ome ciento setenta y seis ipan nopa hueyi cuaacali.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Huan quema tlanque tlacuaj cuali, quitepejque ipan hueyi atl hasta itlamiya nopa tlamamali tlen trigo catli tijhuicayayaj para ayacmo elis más etic tohueyi cuaacal.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Huan quema tlanesqui, nopa tlacame catli quinejnemiltiyayaj tohueyi cuaacal quiitaque tiitztoyaj nechca tlali, pero amo quiiximatque tlaque itoca. Huan teipa quiitaque campa oncayaya xali ateno, huan moilhuijque huelis quinejnemiltise tohueyi cuaacal tlatlajco huejhueyi teme hasta campa xali.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Huajca quintzontejque nopa mecame catli ica quiilpijtoyaj nopa ejetic tepostli ipan atzintla, huan quincajtejque ipan hueyi atl. Huan quintemohuijque nopa huapalme catli quichihuaj para ma nejnemis tohueyi cuaacal para campa tijnequij. Huan quitlananque nopa hueyi yoyomitl iixpa tohueyi cuaacal para nopa ajacatl ma quicuatopehua, huan nimantzi pejqui techcuatopehua chicahuac huan timonechcahuijtiyajque para campa onca xali.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Pero tohueyi cuaacal cuatacanqui ipan se hueyi tetl ipan tlali catli tlatzintla nopa atl. Huan nopa atl ayacmo eliyaya huejcatla para quihuicas tohueyi cuaacal. Huajca nelía cuatacanqui iixpa tohueyi cuaacal huan ayacmo huelqui nejnemi. Huan iica pejqui tlapani pampa nopa atl chicahuac quimaquiliyaya.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Huajca nopa soldados moilhuiyayaj quinmictise nochi tlatzacme para amo huelis ajquise hasta tlali huan cholose.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Pero nopa tlayacanquetl tlen soldados amo quinequiyaya ma quimictica Pablo, yeca amo quincahuili para ma quinmictica. Yaya tlanahuati para nochi catli huelque ajquij ma timomajcahuaca achtihui ipan atl huan ma tiajquica hasta campa tlali.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Huan sequinoc catli amo huelque ajquij ma quicuica huapali o tlamantli catli quipantise ipan hueyi cuaacali para amo misahuise. Quej nopa quichijque nochi tojuanti huan nochi tiajsitoj cuali ipan tlali.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.