Romanos 4
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs NVI
1 Dùú sa ta gha kháé nxãaska Abrahamam ka nxàe, khóèan dis iis koe kg'aika dim xõòm gatá di ba. Dùú sa kò kúrúse cgae me?
1 Portanto, que diremos do nosso antepassado Abraão?
2 Ncẽè Abrahamam kò ẽem kúrúa hãa zi tséé zi domka tchànom iise bóòèa hãa, nem ga kò dqo̱m̀se cgoam ko sa úúa hãa, igaba Nqarim cookg'ai koe tamase.
2 Se de fato Abraão foi justificado pelas obras, ele tem do que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Nqarim dis Tcgãya sa ko máá: “Abrahama ba kò Nqarim koe dtcòm̀, a ba a kò gam dis dtcòm̀s koe guu a tchànom iise bóòè,” témé khama.
3 Que diz a Escritura? "Abraão creu em Deus, e isso lhe foi creditado como justiça".
4 Tséé-kg'aom kò tsééa hãa nem gam di surutan máàkus iise máàè tama, igabam ko ẽem tséé-kg'am hãa sa suruta-kg'ammè.
4 Ora, o salário do homem que trabalha não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Igaba ẽe tséé tama, a Nqarim koe tcoman úúa hãa ba, Nqarim ncẽe ẽe Nqari-tcáó tama ba ko tchàno iise bóò ba, nxãam di dtcòm̀a nea ko Nqarim ka tchàno iise bóòè.
5 Todavia, àquele que não trabalha, mas confia em Deus que justifica o ímpio, sua fé lhe é creditada como justiça.
6 Ncẽem kò gataga Dafite ma khóèm di ts'eekg'aian ma nxàe khamaga ma; khóèm ncẽe kò Nqarim ka tchànom iise bóòè ba, gam di zi tséé zi bóò ka oose, a ko máá:
6 Davi diz a mesma coisa, quando fala da felicidade do homem a quem Deus credita justiça independente de obras:
7 “Ts'ee-ts'eekg'aièa nea
7 "Como são felizes aqueles que têm suas transgressões perdoadas, cujos pecados são apagados.
8 Ts'ee-ts'eekg'aièa baa
8 Como é feliz aquele a quem o Senhor não atribui culpa".
9 Ncẽes ts'ee-ts'eekg'aiku sa gáé q'ãe nqãa-qgai khòoèa ne dis cúí saà, kana saa thẽé q'ãe nqãa-qgai khòoè tama ne di saa? Ncẽeta ta ko méé a ko máá: “Abrahama ba kò gam dis dtcòm̀s domka tchànom iise bóòè,” témé ka.
9 Destina-se esta felicidade apenas aos circuncisos ou também aos incircuncisos? Já dissemos que, no caso de Abraão, a fé lhe foi creditada como justiça.
10 Nta iis téé-q'oos koe ba kò tchànom iise bóòè? Eẽm kò q'ãe nqãa-qgai khòoè qãá q'oo koea kò ii, kana ẽem ko q'ãe nqãa-qgai khòoè cookg'ai koea kò ii? Eẽm kò q'ãe nqãa-qgai khòoè qãá q'oo koe tama a kò ii, igaba ẽem kò q'ãe nqãa-qgai khòoèa cookg'ai koe e.
10 Sob quais circunstâncias? Antes ou depois de ter sido circuncidado? Não foi depois, mas antes!
11 A ba a kò q'ãe nqãa-qgai khòoèam hãa dis x'áís dtcòm̀an koe guua hãa tchànoan ka ko nxàea tseegukagu sa hòò, dtcòm̀an ẽem kò qanega q'ãe nqãa-qgai khòoè tama kam kò úúa hãa a. Nxãasegam gha wèé ne ẽe ko dtcòm̀, igaba qanega q'ãe nqãa-qgai khòoè tama ne dim xõò ba ii, ne nxãasega tchàno ne iise bóòè ka.
11 Assim ele recebeu a circuncisão como sinal, como selo da justiça que ele tinha pela fé, quando ainda não fora circuncidado. Portanto, ele é o pai de todos os que crêem, sem terem sido circuncidados, a fim de que a justiça fosse creditada também a eles;
12 A ba a gataga gane ẽe q'ãe nqãa-qgai khòoèa ne dim xõò me e (ẽe q'ãe nqãa-qgai khòoèa ne cúí ne ka tamase, igaba thẽé ẽe dtcòm̀s dim dàòm koe ko qõò ne, ncẽem ko gatá ka xõòm Abrahama ba úúa hãa sa, ẽem kò qanega q'ãe nqãa-qgai khòoè tama ka.)
12 e é igualmente o pai dos circuncisos que não somente são circuncisos, mas também andam nos passos da fé que teve nosso pai Abraão antes de passar pela circuncisão.
13 Abrahama ba hẽé naka gam dis qhàò sa hẽéthẽéa kò nqõóm di ne q'õò-kg'ao ne ne gha ii dis nqòòkaguku sa x'áèan domka hòò tama khama, igaba dtcòm̀s koe guua tchànoan domka a.
13 Não foi mediante a lei que Abraão e a sua descendência receberam a promessa de que ele seria o herdeiro do mundo, mas mediante a justiça que vem da fé.
14 Ncẽè Nqarim kò ẽem ko nqòòkaguas gúù sa ẽe ko x'áèan komsana ne máà, nes nxãaska dtcòm̀ sa káà tséé si i khama, si nqòòkaguku sa thẽé káà hùi si i.
14 Pois se os que vivem pela lei são herdeiros, a fé não tem valor, e a promessa é inútil;
15 X'áèa ne ko Nqarim di xgóàn óá khama. Igaba ẽe x'áèan káà a koe, i x'áèan tsa̱a káà a.
15 porque a lei produz a ira. E onde não há lei, não há transgressão.
16 Gaa domkagas nqòòkaguku sa dtcòm̀an koe guua, nxãasegas gha cgóm̀ku dis gúù sa ii ka, a sa a gha wèés qhàòs Abrahamam dis koe qarika téé - x'áèan di ne cúí ne ka tamase, igabaga gane ẽe Abrahamam dis dtcòm̀s koe hàna ne koe hẽéthẽé e, gatá wèéa ta dim xõò ba.
16 Portanto, a promessa vem pela fé, para que seja de acordo com a graça e seja assim garantida a toda a descendência de Abraão; não apenas aos que estão sob o regime da lei, mas também aos que têm a fé que Abraão teve. Ele é o pai de todos nós.
17 Ncẽe i ma góásea a ko máá: “Káí zi qhàò zi dim xõò bar kúrú tsia hãa,” téméè khama. Nqarim ncẽem kò Gam koe dtcòm̀, Nxãam cookg'ai koem gatá dim xõò me e, - Nqarim ncẽe ẽe x'óóa hãa ne ko kg'õèkagu, a kò ẽe kg'aiga káà ii zi gúù zi kúrú zi hãa ba.
17 Como está escrito: "Eu o constituí pai de muitas nações". Ele é nosso pai aos olhos de Deus, em quem creu, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência coisas que não existem, como se existissem.
18 Nqòòa ne kò káà a, igabam kò Abrahama nqòòan úúa hãa, a dtcòm̀, a hàà káí zi qhàò zi dim xõò ba kúrú, ẽem kò ma bìríè a máá: “Tsaris qhàò sa gha gatà ii,” téméèa khamaga ma.
18 Abraão, contra toda esperança, em esperança creu, tornando-se assim pai de muitas nações, como foi dito a seu respeito: "Assim será a sua descendência".
19 Eẽtam kò ma gam dim tc'áró ba cg'ãa-cg'anasea hãa sam kò bóò, i kuria ba 100 qàe koe hãa, si Sarah sa gataga thẽé cóán ábà tite, tchòoa sa ko x'óóa hãa khama, igabam kò gam dis dtcòm̀s koe táá xhõen-tcáó.
19 Sem se enfraquecer na fé, reconheceu que o seu corpo já estava sem vitalidade, pois já contava cerca de cem anos de idade, e que também o ventre de Sara já estava sem vitalidade.
20 A ba a kò gam dis dtcòm̀ úú tamas ka Nqarim dis nqòòkagukus ka táá káíse tẽèse, a táá gam di dtcòm̀an cgoa ntcoeku, igabam kò dtcòm̀an koe qari-qariè, a kò Nqari ba dqo̱m̀.
20 Mesmo assim não duvidou nem foi incrédulo em relação à promessa de Deus, mas foi fortalecido em sua fé e deu glória a Deus,
21 A kò kaisa tcoman úúa hãa, Nqari ba qarian úúa, ẽem nqòòkagu mea hãa sam gha kúrú di i.
21 estando plenamente convencido de que ele era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Ncẽes gúùs domkagam kò “dtcòm̀an koe guu a Nqarim ka tchànom iise bóòèa hãa.”
22 Em conseqüência, "isso lhe foi também creditado como justiça".
23 Me ncẽem kg'uim “tchàno iisem bóòèa hãa” di ba gaam cúí ba góá tòóa mááè tama,
23 As palavras "lhe foi creditado" não foram escritas apenas para ele,
24 igabam gatá di me e thẽé, gatá ncẽe gha Nqarim ka tchàno ta iise bóòè ta, ncẽe ko Gam koe dtcòm̀ ta, Gaam ncẽe Jesom gatá dim X'aiga ba x'ooan koe ghùia hãa ba.
24 mas também para nós, a quem Deus creditará justiça, para nós, que cremos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Ncẽe kò gatá di chìbian domka x'ooan koe tcãàè ba, a kò x'ooan koe ghùiè ba, tchàno iise ta gha bóòè ka.
25 Ele foi entregue à morte por nossos pecados e ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.