Mateus 14
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs NVT
1 Eẽm x'aèm kam kò x'aigam Galilea dim Herote ba Jesom ka kóḿ.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 A ba a gam di ne qãà ne bìrí a máá: “Ncẽe ba Johanem tcguù-tcguu-kg'ao me e. X'ooan koem tẽea! Gaa domka i ko ncẽe qarian are-aresa zi tséé zi di gam koe kúrúse,” témé.
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Herote ba kò Johane ba qgóó a qáé, a qáé-nquus koe tcãà mea khama, Herotiases gam ka káíkhoem Filipim dis khóès domka.
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 Johane ba kò bìrí mea a máá: “X'áèan koe tsi kgoara mááè tama, séè si tsi ga kò hãa sa,” tam mééa khama.
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Gaa domkam kò Herote ba cg'õo me kg'oana hãa, igabam kò khóè ne q'áò, Johane ba ne kòo porofitim iise séè khama.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Igaba Herotem di ábà x'aèan di cáḿan kas kò Herotiases ka cóáse sa ntcãà máá ne, a sa a Herote ba kaisase qãè-tcaokagu.
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 Me gaìses cgoa nqòòkagu si, dùús wèés ẽes ko dtcàrà sam gha máà si sa.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Xõòs kas kò qg'áìèa xg'ara khamas kò máá: “Johanem tcguù-tcguu-kg'aom dis tcúú sa gàbas q'oo koe máà te,” témé.
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Me x'aiga ba kaisase tshúù-tcao, igabam kò gaìsean ẽem kò kúrúa hãa hẽé naka cg'áè-khoe ne hẽéthẽé domka x'áè sa tcg'òó, máàè sis gha sa.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 A ba a ncõo-kg'ao ba qáé-nquus koe tsééa úú, síím gha Johanem dis tcúú sa q'ãe ka.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Si kò gam dis tcúú sa gàbas koe óáè a hàà dxàe-coa sa máàè, si kò séè a xõòs koe úú si.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Xu gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu hàà a hàà tc'áróa ba séè a síí kg'ónò. A xu a qõò a síí Jeso ba bìrí i.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Eẽm ko Jeso ba ncẽe sa kóḿ kam kò dxòrom cgoa tcg'oa a nqoo-nqoosam qgáìm koe qõò a síí cúíse hãa. Igaba ẽes ko xg'ae sa ncẽes gúù sa kóḿ ka ne ko x'áé-dxoo xu koe guu a nqàrè cgoa xùri Me.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Eẽm ko Jeso ba tcg'oa kam kò kaias xg'ae sa bóò si ko xùri Me, Me thõò-xama máá ne a ba a gane di tcìì-khoean kg'õèkagu.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Dqòara i ko qõò ka xu kò xgaa-xgaase-kg'ao xu hàà cgae Me a máá: “Ncẽe ba cúía hãam qgáì me e, i ncãa gataga dqòa, ke khóè ne qõòa q'aakagu naka ne x'áéa ne koe dìbi, naka síí tc'õoan x'ámá mááse,” témé.
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Me Jeso ba xo̱a xu a máá: “Qaase tama ia qõò ne gha sa, gaxao c'ẽe gúùan máà ne naka ne tc'õó,” témé.
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Xu bìrí Me a máá: “5 xu péré xu cúí xu xae úúa, naka cám̀ x'aù tsara hẽéthẽé e,” témé.
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Me máá: “Ncẽe koe óága a, Tíí koe,” témé.
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 A ba a khóè ne bìrí ne dcãan-kg'ai koe ntcõó, Me 5 xu péré xu hẽé, naka cám̀ x'aù tsara hẽéthẽé séè, a nqarikg'ai koe ghùi-kg'ai, a ts'ee-ts'eekg'ai i, a péréan khõá q'aa. A ba a xgaa-xgaase-kg'ao xu máà, xu xgaa-xgaase-kg'ao xu khóè ne máà a. 5 péré xu hẽé naka cám̀ x'aù tsara hẽéthẽé e|src="HK00155.tif" size="col" ref="14:19"
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Ne kò wèéa ne ga tc'õó a ne a xg'ãà, xu xgaa-xgaase-kg'ao xu ẽe ncãa tc'õóa qaùèan ka 12 xu q'ore xu tcãà, xu cg'oè.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Eẽ kò tc'õóa hãa xu di xg'ae-q'ooa ne kò 5,000 khama noo xu khóè xu u, khóè zi hẽé naka cóán hẽéthẽé ko nxárá tcãàè tama ne.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Me nxãaska Jeso ba qháése xgaa-xgaase-kg'ao xu chùi, xu dxòrom q'oo koe tcãà, a c'ẽem xòèm tshàam dim koe Gam ka tc'ãà a qõò, Gam qanega qaù a ko khóè ne di zi xg'ae zi qõòa q'aakagu ka.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Eẽm ko xg'ae zi qõòa q'aakagua xg'ara kam kò cúíse xàbìm koe q'ábà qaò, síím gha còrè ka. Eẽ i ko dqòa kam kò gaa koe cúíse hãa.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Igabam kò dxòro ba tshàan nqáè koe hãa, nqõóm ka nqúù ka, a ko tshàan di qhonèan ka ntcãa-ntcãaè, tc'ãá ba xu kò q'óá-kg'ama khama.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Me Jeso ba q'uu-kg'ai-q'oo ka hàà cgae xu, tshàam tc'amkg'ai koe náà qõò a.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Igaba ẽe xu ko xgaa-xgaase-kg'ao xu bóò Mem ko tshàam tc'amkg'ai koe náà qõò ka xu kò kaisase q'ae, a máá: “Dca̱usoma me e!” témé, a xu a q'áòan ka q'au.
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Igabam kò Jeso ba qháése kg'ui cgoa xu a máá: “Tíí Ra a ke xao tòón tcáó! Táá q'áò guu,” témé.
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Me Petere xo̱a Me a máá: “X'aiga Tsi Nqari Tseè, Tsáá ga Tsi kò ii ne, bìrí te nakar tshàam tc'amkg'ai koe síí cgae Tsi,” témé.
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Me máá: “Hàà,” témé. Me kò nxãaska Petere ba dxòrom koe xõa, a ba a tshàam tc'amkg'ai koe qõò a Jesom koe síí.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Igaba ẽem ko tc'ãá ba bóò kam kò q'áò, a ba a tshoa-tshoa a tshàan ka tóm̀mè, kam ko q'au a máá: “X'aigaè, hùi te,” témé.
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Me Jeso ba tshàua ba qháése tchoanà a qgóó me, a bìrí me a máá: “Tsáá ncẽe cg'áré dtcòm̀an di tsi, dùús domka tsi kò káíse tc'ẽe-tc'ẽesea máá?” témé.
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Eẽ tsara ko dxòrom koe q'ábà kam kò gam tc'ãá ba téé.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Xu nxãaska ẽe kò dxòrom koe hàna xu dqo̱m̀ Me a máá: “Tseeguan kaga Tsi Nqarim di Tsi Cóá Tsi i,” témé.
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Eẽ xu ko tshàa ba tchoaba ka xu kò Genesarete dim nqõóm koe hàà.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Eẽm nqõóm di xu khóè xu ko Jeso ba bóòa q'ãa ka ne kò kg'uian tsééa úú gaam nqõó ba nxa̱ma-nxa̱ma hãa xu nqõó xu koe, ne wèé ne khóè ne gane di tcìì-khoean Gam koe óága,
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 a ne a dtcàrà Me, kg'amaga ne gha Gam dim qgáím xgáḿ-kg'am qgóó sa. Ne kò wèéa ne ẽe ko qgóó Me ne kg'õèkaguè.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.