Marcos 9
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs VC
1 Me bìrí xu a máá: “Tseegua ner ko bìrí xao o: Ncẽe koe téé-tẽe ne ka c'ẽea nea x'ooan xám̀a hãa tite, Nqarim di x'aia ne ne bóò, i qarian cgoa hàà tamas cookg'ai koe,” témé.
1 E dizia-lhes: Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não experimentarão a morte, enquanto não virem chegar o Reino de Deus com poder.
2 Jeso ba kò 6 cáḿan qãá q'oo koe Petere ba hẽé naka Jakobo ba hẽé naka Johane ba hẽéthẽé xu séè a gaxu cúí xu cgoa kaiam xàbì ba q'ábà qaò; i kò gaa koe ga cookg'aia xu koe bóòse-q'ooa ba ka̱bise a tãá.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, Tiago e João, e conduziu-os a sós a um alto monte. E
3 Gam di qgáía ne kò ka̱bise a tca̱àkose q'úú, ncẽe cúí khóè ga nqõómkg'ai koe qgáían xg'aà naka i q'úúa hãa titem q'úú ba.
3 transfigurou-se diante deles. Suas vestes tornaram-se resplandecentes e de uma brancura tal, que nenhum lavadeiro sobre a terra as pode fazer assim tão brancas.
4 Ka tsara kò kúúga Elija ba hẽé naka Moshe ba hẽéthẽé tsara gaa koe bóòse, a ko Jesom cgoa kg'ui.
4 Apareceram-lhes Elias e Moisés, e falavam com Jesus.
5 Me Petere ba Jeso ba bìrí a máá: “X'aigaè, qãès gúù si i ncẽe xae ncẽe koe hãa sa. Ke hàà naka xae nqoana nquu-coa xu ncẽe koe kúrú, nakam c'ẽe ba Tsari, nakam c'ẽe ba Moshem di, nakam c'ẽe ba Elijam di,” témé.
5 Pedro tomou a palavra: Mestre, é bom para nós estarmos aqui; faremos três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 C'úùam kò hãa dùú sam gha kg'ui sa, kaisase xu kò q'aea hãa khama.
6 Com efeito, não sabia o que falava, porque estavam sobremaneira atemorizados.
7 Si kò túú-c'õò sa qàbia tcãà xu, me kò kg'ui ba túú-c'õòs q'oo koe guu a tcg'oa a máá: “Ncẽe ba Tirim Cóá Me e, ncàm̀a Raa ba, komsana Me,” témé.
7 Formou-se então uma nuvem que os encobriu com a sua sombra; e da nuvem veio uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o.
8 Eẽ xu ko qháése ntcẽè ka xu kò cúí khóè ga táá bóò, a Jesom cúím Gabá bóò.
8 E olhando eles logo em derredor, já não viram ninguém, senão só a Jesus com eles.
9 Eẽ xu ko xàbìm koe xõa kam kò x'áè xu, táá xu gha ncãa xu ko bóòs gúù sa cúí khóè ga bìrí sa, qaneam Khóèm dim Cóá ba síí x'ooan koe tẽe tamas còokg'ai koe.
9 Ao descerem do monte, proibiu-lhes Jesus que contassem a quem quer que fosse o que tinham visto, até que o Filho do homem houvesse ressurgido dos mortos.
10 Xu gaam kg'ui ba tcáóa xu koe tòóa mááse, a gaxu ka tẽèku: x'ooan koe tẽes ko dùú sa nxàe sa.
10 E guardaram esta recomendação consigo, perguntando entre si o que significaria: Ser ressuscitado dentre os mortos.
11 Xu nxãaska tẽè Me a máá: “Dùús domka xu ko x'áè xgaa-xgaa-kg'ao xu máá: ‘Elija ba méém kg'aia hàà’?” témé.
11 Depois lhe perguntaram: Por que dizem os fariseus e os escribas que primeiro deve voltar Elias?
12 Me Jeso ba bìrí xu a máá: “Elija ba ko kg'aia hàà wèé zi gúù zi kg'ónò; ka i dùús domka góáèa hãa, Khóèm dim Cóá ba méém xgàrase, naka baà khóè ne ka xguìè, ta ma ma?
12 Respondeu-lhes: Elias deve voltar primeiro e restabelecer tudo em ordem. Como então está escrito acerca do Filho do homem que deve padecer muito e ser desprezado?
13 Igabagar ko Elijam hààraa hãa sa bìrí xao o, ne kò wèés gúùs ẽe ne kò tc'ẽea hãa sa kúrú cgae me, ẽe i kò ma gaam ka ma góásea hãa khamaga ma,” tam méé.
13 Mas digo-vos que também Elias já voltou e fizeram-lhe sofrer tudo quanto quiseram, como está escrito dele.
14 Eẽ xu ko xgaa-xgaase-kg'ao xu koe hàà, ka xu ko kaias xg'ae sa bóò si nxa̱ma-nxa̱ma xua hãa, xu x'áè xgaa-xgaa-kg'ao xu hãa a ko ntcoeku cgoa xu.
14 Depois, aproximando-se dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão, e os escribas a discutir com eles.
15 Si kò kúúga wèés xg'ae sa Jeso ba bóò, a sa a kaisase are, a qàròa síí cgae Me a síí tsgám̀ Me.
15 Todo aquele povo, vendo de surpresa Jesus, acorreu a ele para saudá-lo.
16 Me kò tẽè xu a máá: “Dùú sa xao ko ntcoeku cgoa ne?” témé.
16 Ele lhes perguntou: Que estais discutindo com eles?
17 Me xg'aes koe kò hãam khóèm c'ẽe ba xo̱a Me a máá: “Xgaa-xgaa-kg'ao Tseè, tirim cóá bar Tsáá koe óágaraa, kg'uikagu me tamam dxãwa tc'ẽe bam úúa hãa khama.
17 Respondeu um homem dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo.
18 Wèé x'aèan ẽe i ko qaru cgae me ka i ko qáú me, me kg'áḿ-q'ooa ba koe xùbúan tcg'òó, a xõ̱óa ba gãò, a xgàruku. Ra ncãa Tsari xu xgaa-xgaase-kg'ao xu dtcàrà, xhàia xu gha guu u ka, igaba xu ko tààè,” témé.
18 Este, onde quer que o apanhe, lança-o por terra e ele espuma, range os dentes e fica endurecido. Roguei a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam.
19 Me Jeso ba xo̱a ne a máá: “Oo, tsóágase dtcòm̀ úú tamas qhàò sa gáé ncẽe sa! Nta noo x'aèa ne Ra gha gatu cgoa hãa? Nta noose Ra gha qáò-tcaoa máá tu u? Oá me Tíí koe,” témé.
19 Respondeu-lhes Jesus: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos hei de aturar? Trazei-mo cá!
20 Ne ko cóá ba Gam koe óá. Eẽ i ko gaa dxãwa tc'ẽean Jeso ba bóò kaga i kò cóá ba qarika ntcãa-ntcãa, me góḿankg'ai koe cg'áé a dìbi-dibise, i kg'áḿ-q'ooa ba koe xùbúan tcg'oa.
20 Eles lho trouxeram. Assim que o menino avistou Jesus, o espírito o agitou fortemente. Caiu por terra e revolvia-se espumando.
21 Me Jeso ba cóám ka xõò ba tẽè a máá: “Nta noo x'aèan ba úúa a ko ncẽeta hẽé?” témé. Me cóám ka xõò ba máá: “Cg'áré-q'ooa ba koe ga i guu a tshoa-tshoa mea hãa.
21 Jesus perguntou ao pai: Há quanto tempo lhe acontece isto? Desde a infância, respondeu-lhe.
22 Káí-kg'aise ẽe i kò ko tshoa-tshoa me ne i ko c'eean q'oo koe xaoa tcãà me naka tshàan q'oo koe hẽéthẽé e, cg'õo me i gha ka, igaba ncẽè c'ẽe gúù tsi ga kòo kúrú ne méé tsi thõò-xama máá ta a naka hùi ta a!” témé.
22 E o tem lançado muitas vezes ao fogo e à água, para o matar. Se tu, porém, podes alguma coisa, ajuda-nos, compadece-te de nós!
23 Me Jeso ba bìrí me a máá: “A ncẽè dtcòm̀a tsi kò hãa ne i wèé gúùan ga thamka a,” témé.
23 Disse-lhe Jesus: Se podes alguma coisa!... Tudo é possível ao que crê.
24 Kúúgam ko cóám ka xõò ba q'au a máá: “Dtcòm̀ ra ko, ke tiris káà dtcòm̀s koe hùi te!” témé.
24 Imediatamente exclamou o pai do menino: Creio! Vem em socorro à minha falta de fé!
25 Eẽm ko Jeso ba xg'ae sa bóò si ko qàròa síí cgae Me, kam ko cg'ãè tc'ẽean dqàè a máá: “Tsáá tc'ẽe tsi nqóbó a q'omasen tcee dòm̀a tseè, dqàè tsir ko a ko máá, tcg'oa cgae me naka táá gaia gam koe tcãà guu!” témé.
25 Vendo Jesus que o povo afluía, intimou o espírito imundo e disse-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai deste menino e não tornes a entrar nele.
26 Ka i ko dxãwa tc'ẽean q'au, a ẽe i ko kaisase qgaè-qgae-kg'ai mea xg'ara ka tcg'oaragu me. Me kò cóá ba x'óóam khóèm khama ii, ne káí ne khóè ne tc'ẽea máá, x'óóam hãa, ta tc'ẽea.
26 E, gritando e maltratando-o extremamente, saiu. O menino ficou como morto, de modo que muitos diziam: Morreu...
27 Me Jeso ba tshàua ba koe qgóó a ghùi me, me tẽe a nqàrè ka téé.
27 Jesus, porém, tomando-o pela mão, ergueu-o e ele levantou-se.
28 Eẽm ko nquum q'oo koe tcãà, ka xu kò Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu dxùukg'ai koe tẽè Me a máá: “Dùús domka xaea kò tààè, a xhàiagu u tama?” témé.
28 Depois de entrar em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe em particular: Por que não pudemos nós expeli-lo?
29 Me Jeso ba xo̱a xu a máá: “Ncẽeta iia nea c'ẽe gúù kaga tcg'òóèa hãa tite, igaba còrèan ka cúíga a,” témé.
29 Ele disse-lhes: Esta espécie de demônios não se pode expulsar senão pela oração.
30 Eẽm qgáìm koe xu kò tcg'oa a Galilea dim nqõó ba tchoaba. Jeso ba kò c'ẽe khóèan ga gha hàna xu hãa qgáìan q'ãa sa tc'ẽe tama,
30 Tendo partido dali, atravessaram a Galiléia. Não queria, porém, que ninguém o soubesse.
31 Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xum kòo xgaa-xgaa khama, a ko bìrí xu a máá: “Khóèm dim Cóá ba gha hàà khóè ne tshàu q'oo koe tcãàè, ne gha cg'õo Me, Me gha ẽem cg'õoèa ka nqoana cáḿan qãá q'oo koe tẽe,” témé.
31 E ensinava os seus discípulos: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e ressuscitará três dias depois de sua morte.
32 Igaba xu kò ẽem ko méé sa táá kóḿa q'ãa, a xu a kòo gataga thẽé tẽèa ba q'áò.
32 Mas não entendiam estas palavras; e tinham medo de lho perguntar.
33 Xu kò Kaperenaume dim nqõóm koe síí. Me ẽe xu nquum q'oo koe hãa ka tẽè xu a máá: “Dùú sa xao ncãa ko dàòm q'oo koe ntcoekua máá?” témé.
33 Em seguida, voltaram para Cafarnaum. Quando já estava em casa, Jesus perguntou-lhes: De que faláveis pelo caminho?
34 Igaba xu kò nqoo, ncãa xu dàòm q'oo koe kg'ui cgoaku dìína kaia hãas ka khama.
34 Mas eles calaram-se, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Me ntcõó a ba a 12 xu tciia xg'ae a bìrí xu a máá: “Ncẽè c'ẽem khóèm kò tc'ãà di ba ii kg'oana hãa, ne méém wèé ne ka kháóka ka dis téé-q'oos di ba ii, naka qãà ba ii,” témé.
35 Sentando-se, chamou os Doze e disse-lhes: Se alguém quer ser o primeiro, seja o último de todos e o servo de todos.
36 A ba a cg'árém cóá ba séè a xg'aekua xu koe tòó, a séè a tchàma me, a bìrí xu a máá:
36 E tomando um menino, colocou-o no meio deles; abraçou-o e disse-lhes:
37 “Dìím wèém ẽe ko ncẽeta iim cóá ba Tiri cg'õèan koe qãèse hààkagu ba ko Tíí tc'áróga qãèse hààkagu; me dìím wèém ẽe ko Tíía qãèse hààkagu Te ba, Tíía qãèse hààkagu Te tama, igabam ko Gam ẽe tséé Tea hãa ba qãèse hààkagu,” témé.
37 Todo o que recebe um destes meninos em meu nome, a mim é que recebe; e todo o que recebe a mim, não me recebe, mas aquele que me enviou.
38 Me Johane ba bìrí Me a máá: “Xgaa-xgaa-kg'ao Tseè, c'ẽem khóè ba xae kò bóò, me ko Tsari cg'õèan cgoa dxãwa tc'ẽean xhàiagu, xae kò sixae ka c'ẽem tama me e domka gatà hẽéan cara me,” témé.
38 João disse-lhe: Mestre, vimos alguém, que não nos segue, expulsar demônios em teu nome, e lho proibimos.
39 Igabam kò Jeso ba máá: “Táá cara me guu. C'ẽem khóèm ẽe ko Tíí cg'õè cgoa kaias tséé sa kúrú ba qháése ka̱bise naka Tíí ka cg'ãèse kg'uia hãa tite ke,
39 Jesus, porém, disse-lhe: Não lho proibais, porque não há ninguém que faça um prodígio em meu nome e em seguida possa falar mal de mim.
40 ẽe gaxae cgoa ntcoeku tama ba gaxae xòè koe hàna khama.
40 Pois quem não é contra nós, é a nosso favor.
41 Tseeguan kagar ko bìrí xao o a ko máá: Dìím wèém ẽe ko Tiri cg'õèan domka qgàisa tshàan dis kubi sa máà xao o, Krestem di xao o domka ba gha tseeguan kaga Gam di surutan hòò,” témé.
41 E quem vos der de beber um copo de água porque sois de Cristo, digo-vos em verdade: não perderá a sua recompensa.
42 “Dìím wèém ẽe ko ncẽe ne cg'áré ne ncẽe ko Tíí koe dtcòm̀ ne ka c'ẽe ba chìbian kúrúkagum ka i gha qãè ii, gáí cgoa dis nxõ̱ás kaias kòo qg'áóa ba koe qáéa tòóè, me kaiam tshàam q'oo koe xaoa tcãàè ne.
42 Mas todo o que fizer cair no pecado a um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que uma pedra de moinho lhe fosse posta ao pescoço e o lançassem ao mar!
43 “A ncẽè tsarim tshàum kòo chìbi kúrúkagu tsi ne, q'ãea tcg'òó me. Qãèa i máá tsia, nqo̱ara tshàu tsi gha a kg'õès koe tcãà sa, cám̀ x'õà tsi gha a chõò tamas c'ees dxãwam dis q'oo koe tcãàn ka ke.
43 Se a tua mão for para ti ocasião de queda, corta-a; melhor te é entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para a geena, para o fogo inextinguível
44 — ausente —
44 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
45 “A ncẽè nqàrèa tsi kò ko chìbian kúrúkagu tsi ne, q'ãea tcg'òó o. Qãèa i gha máá tsia, cúí c'õá tsi gha a kg'õès koe tcãà sa, cám̀ c'õá a chõò tamas c'ees dxãwam dis q'oo koe tcãàn ka ke.
45 Se o teu pé for para ti ocasião de queda, corta-o fora; melhor te é entrares coxo na vida eterna do que, tendo dois pés, seres lançado à geena do fogo inextinguível
46 — ausente —
46 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
47 “A ncẽè tsarim tcgáím kò ko chìbian kúrúkagu tsi ne, ho̱bèa tcg'òó me. Cúí tcgáí a Nqarim di x'aian koe tcãà sa qãè si i, cám̀ tcgáí a chõò tamas c'ees dxãwam dis q'oo koe tcãàn ka ke,
47 Se o teu olho for para ti ocasião de queda, arranca-o; melhor te é entrares com um olho de menos no Reino de Deus do que, tendo dois olhos, seres lançado à geena do fogo,
48 ncẽe gaa koe hàna ne di nxa̱ian x'óó tama koe, c'eem ts'irì tamam koe.
48 onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga.
49 “Wèém khóè ba gha c'eean cgoa tsa̱ubereè, si gha wèés dàòa-mááku sa ta̱bean cgoa tsa̱ubereè.
49 Porque todo homem será salgado pelo fogo.
50 Ta̱bea ne qãè e, igaba gaan di tsa̱u-q'ooan kòo káà, ne i gha gaicara ntama ma kúrúè a tsa̱u? Gatu xg'aeku koe méé tu ta̱bean khama ii, naka tua tòókuan úúa hãase c'ẽe ne cgoa x'ãè,” tam méé.
50 O sal é uma boa coisa; mas se ele se tornar insípido, com que lhe restituireis o sabor? Tende sal em vós e vivei em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.