Marcos 7
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs VC
1 Xu Farasai xu hẽé naka Jerusalema koe kò guua hãa xu x'áè xgaa-xgaa-kg'ao xu c'ẽe xu hẽéthẽé Jesom koe hààra xg'ae.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Ka xu ko c'ẽe xu xgaa-xgaase-kg'ao xu bóò, xu ko cg'uriga tshàuan cgoa tc'õó, xg'aà tshàu tamase.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 (Farasai xu hẽé naka wèé ne Juta ne hẽéthẽéa kò ncìí cauan tsgõosea ne di koe ga guu a xg'aà tshàu tama ne hãas cookg'ai koe tc'õó tama.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Eẽ ne kò x'ámágu dis qgáìs koe guua hãa ne ne tshàua ne xg'aà tamas cookg'ai koe tc'õó tama. Gataga ne kò káí cauan c'ẽe úúa hãa, kubian hẽé naka suuan hẽé naka tc'õó cgoa di zi gàba zi [hẽé naka tcoà xu] hẽéthẽé xg'aà di i.)
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Xu nxãaska Farasai xu hẽé naka x'áè xgaa-xgaa-kg'ao xu hẽéthẽé Jeso ba tẽè a máá: “Dùús domka xu Tsari xu xgaa-xgaase-kg'ao xu gatá ka tsgõosea ne di cauan khama ma kg'õè tama, a ko cg'uriga tshàua xu cgoa péréan tc'õó?” témé.
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Me Jeso ba xo̱a xu a máá: “Eẽm kò ko Isaia ba porofita kam kòo tseegukaga gaxao qãè khóèan khama ko ma kúrúse xao ka porofita, ncẽe i ma góásea hãa khama a ko máá:
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Káà hùise ne ko dqo̱m̀ Te,
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Nqarim di x'áè-kg'áḿan xao kúrú tama a xao a khóèan di cauan qgóóa qaria hãa,” tam méé.
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 A ba a bìrí xu a máá: “Nqarim di x'áè-kg'áḿan xao gha máàa xguì sa xao q'ana hãa, nxãasega xao gha gaxao di cauan di x'áèan qgóóa qari ka.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Moshe ba kò ncẽeta mééa a máá: ‘Saò ba hẽé naka saò sa hẽéthẽé tcom,’ a ba a kò gaia máá: ‘Dìím wèém ẽe ko xõòm ka kana xõòs ka cg'ãèse kg'ui ba méém cg'õoè,’ témé,
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 igaba ncẽè khóèm kò ko xõòm ka kana xõòs ka máá: ‘Eẽr ga ko hùi cgoa tsia sa, nxãa sa Nqari bar nqòòkagua hãas máàku si i khamar ko hùia tsi ka tààè,’ témé ne xao ko ncẽe sa dtcòm̀.
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Gaa koe guus ka xao guu me nakam xõò ba hẽé naka xõò sa hẽéthẽé c'ẽe gúù ga kúrúa máá tama.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Gaxao di cauan ncẽe xao kúrúa máásea hãa koe xao guu a Nqarim dim kg'ui ba káà-hùikagua hãa. A xao a kò ẽeta iim dàòm ka káí zi gúù zi kúrú,” tam Jeso ba méé.
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 A ba a khóè ne Gam koe gaicara tciia óá, a bìrí ne a máá: “Komsana Te tu wèéa tu ga, naka tua kóḿa q'ãa.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Khóèm ka tchàa koe hãa, a ko gam koe tcãà sa khóè ba cg'uri-cg'uri tama, igaba ẽe ko khóèm koe guu a tcg'oa sa ko khóè ba cg'uri-cg'uris ga si i.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 [Dìím wèém ẽe tceean úúa hãa ba méém kóḿ,]” tam méé.
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Eẽm ko Jeso ba khóè ne koe guu a ko nquum q'oo koe tcãà, ka xu ko Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu ẽes sere-seres ka tẽè Me.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Me bìrí xu a máá: “Qanega xao gáé kóḿa q'ãa tama? Bóò tama xao gáé hãa? Dùús wèés ẽe ko khóèm koe tchàa za guu a tcãà sa cg'uri-cg'uri me tite,
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 tcáóa ba koes tcãà tama, a ko ncãàa ba koe tcãà, a gatà ma nqáé khama,” témé. (Ncẽeta mééan kam kòo Jeso ba wèé tc'õoa nea ts'ee-ts'eekg'aièa sa nxàe.)
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Me máá: “Eẽ khóèm tcáó koe ko guu a tcg'oa sa, gaas khóè ba ko cg'uri-cg'uris ga si i.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Igaba i ko q'oo koe, tcáós koe guu a cg'ãè tc'ẽean hẽé, xóé cgoakuan hẽé, ts'ãàn hẽé, cg'õokuan hẽé,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 cg'áràn hẽé, cg'ãè zi cau zi hẽé, kàa sa hẽé, cẽèan hẽé, qgóóse tama sa hẽé, cg'ãè tcgáí cgoa bóòku sa hẽé, zàróku sa hẽé, tc'amaka bóòse sa hẽé, naka cg'ãè tcáó sa hẽéthẽé tcg'oa khama.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Wèé zi cg'ãè zi ncẽe zia kò q'oo koe guu a tcg'oa a zi a ko khóè ba cg'uri-cg'uri,” tam méé.
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Me Jeso ba gaa koem kò guu a tcg'oa ne Ture dim nqõóm koe síí. A gaa koem ko síí ka c'ẽem nquum koe tcãà, a ba a kò tc'ẽe tama c'ẽe khóè gha gaa koem hãa sa q'ãa sa, igabam gha ma xàì sa kò káà si i.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Kas ko kúúga khóès gas dis cóás kò cg'ãè tc'ẽean ka tcãàèa hãa sa Jesom ka kóḿ, a sa a hàà a nqàrè-kg'ama ba koe cg'áé.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Khóès ẽe sa kò Gerika si i, a sa a kò Sirofonike dim nqõóm koe ábàèa hãa. A sa a kò Jeso ba dtcàrà, dxãwa tc'ẽea nem gha cóás koe tcg'òó sa.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Me Jeso ba xo̱a si a máá: “Hààn ta kg'aia cóán tc'õókagu, qãè tama i hãa cóán di péréan gha séè a ha̱ghuan xaoa mááè sa ke,” témé.
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Igabas kò khóè sa xo̱a Me a máá: “Eè, X'aigaè, ẽe tafolean ka nqãaka hàna hãa ha̱ghuan ga ko cóán di péré qàmàn tc'õó,” témé.
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Me Jeso ba bìrí si a máá: “Eẽm xo̱am domka si gha qõò, saris cóás koe i dxãwa tc'ẽean tcg'oara hãa khama,” témé.
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Si x'áéa sa koe dìbi a sa a síí sao-xg'ae, si cóáse sa tcoàm koe xõe i dxãwa tc'ẽean tcg'oa cgae sia.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Me Jeso ba Ture dim nqõóm koe gaicara guu a xgoaba a ba a síí Sitone dim nqõó ba gãá a tshàam Galilea dim koe síí, Dekapolise dim xg'aekum koe.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Ne kò khóèm ncẽe kò q'omase tcee dòm̀a a kg'ui tama ba Gam koe úú, a ne a dtcàrà Me, síím gha tshàua ba gaam khóèm koe tòó sa.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Me Jeso ba khóè ne xg'aeku koe cúía tciia tcg'òó me, a ba a síí gaam khóèm di tcee dòm̀an koe tshàua ba tcãà a ba a tcg'ae a gaam khóèm di ta̱man qgóó.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Me Jeso ba nqarikg'ai koe ghùi-kg'ai a ba a kaisase sónò, a bìrí me a máá: “Efata!” témé (ncẽeta i kò mééè ne i ko máá: “Xgobekg'amse,” téméè).
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 I khóèm di tcee dòm̀an xgobekg'amse, i ta̱ma ba ga gataga kgoarase, me qãèse kg'ui.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Me Jeso ba khóè ne x'áè, táá ne gha cúí khóè ga bìrí i ka. Igabaga ne kò ẽem ko ma kúrú u khama noose Gam ka kg'ui.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Ne kò khóè ne kaisase are a máá: “Wèé zi gúù zim qãèse kúrúa hãa, kg'ui taman gam kg'uikagua hãa, a ẽe kóḿ taman ga kóḿkagua hãa,” témé.
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.