Marcos 6
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs ARA
1 Jeso ba kò ẽem qgáì ba tcg'oaragu, a Gam dim x'áé-dxoom koe síí, xu kò Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu xùri Me.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Me kò Sabata dim cáḿ ka tshoa-tshoa a còrè-nquum koe xgaa-xgaa. Ne kò káí ne ẽe kò kóḿ Me ne kaisase are a máá: “Ncẽem khóè ba wèé zi ncẽe zi nda hòòa? Dùútsa tc'ẽe saa ncẽe Gam máàèa sa, ncẽem ko kaia tsééan are-aresa ga kúrú sa?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Kháé ncẽe ba gáé xom-kg'aom tama baa, Marias ka cóáse ba, Jakobo ba hẽé, Josefa ba hẽé, Jutase ba hẽé, naka Simone ba hẽéthẽé xu ka káímkhoe ba. Gam ka qõesea zi gáé gatá cgoa ncẽe koe hãa tama?” ta ne méé. A ne a bóòa xguì Me.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Me Jeso ba bìrí ne a máá: “Porofiti ba wèé za ga tcommèam khóè me e, gam dim x'áé-dxoom koe hẽé naka gam di x'áéan koe hẽéthẽé cúí oose,” témé.
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 A ba a kò gaa koe táá are-aresa zi tséé zi kúrú, igabam kò kg'ama cg'orò ne khóè ne tsàà ko ne koe cúíga tshàua ba tòó, a kg'õèkagu ne.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Kaisasem kò area hãa, gane di dtcòm̀an úú tama domka.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Me kò Jeso ba 12 xu xgaa-xgaase-kg'ao xu Gam koe tciia óá, a ba a tshoa-tshoa a cám̀-cám̀ tsééa tcg'òó xu, a cg'ãè tc'ẽean xhàiagu di qarian máà xu.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 A ba a x'áè xu a máá: “Táá méé xao cúí gúù dàò q'oo di ga séèa mááse guu, igaba méé xao dqàbi hìim cúím gabá séè, naka táá péré kana dtcòbè ga séè guu, naka táá cúí mari ga qòè guu.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Igaba méé xao nxàbo, naka xaoa táá c'ẽe qgáí ga séèa mááse guu,” témé.
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Gatagam kò thẽé bìrí xu a máá: “Eẽ xao ko tcãàm x'áém koe xao kòo qãèse hààkaguè, ne méé xao gaa koe x'ãè, naka xaoa nxãakg'aiga síí ẽem qgáì ba tcg'oara guu.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 A ncẽè c'ẽe qgáì gaa kò qãèse hààkagu xao o tama, ne khóè ne komsana xao o tama, ne méé xao ẽem qgáìm koe nqàrèa xao di tsharàn qãè-qãe, naka xaoa tcg'oaragu me, nxãasegas gha ẽe sa ẽe ne khóè ne koe x'áí sa ii ka,” témé.
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Xu tcg'oa a xu a síí Nqarim dim kg'ui ba xgaa-xgaa, khóè ne méé ne gane di chìbian koe tcóóse di ba.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 A xu a káí dxãwa tc'ẽean khóè ne koe xhàiagu, a káí ne khóè ne tsàako ne nxúìan cgoa tcgáù, a xu a qãèkagu ne.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Me x'aigam Herote ba Jesom ka kóḿ, cg'õèa ba kò q'ãasea hãa khama. C'ẽe ne khóè nea kòo máá: “Johanem tcguù-tcguu-kg'ao Me e. X'ooan koem tẽea! Gaa domka i ko ncẽe qarian are-aresa zi tséé zi di gam koe kúrúse,” témé.
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Igaba ne kò c'ẽe ne máá: “Elija Me e,” témé, ne ko c'ẽe ne máá: “Porofiti Me e, c'ẽe xu porofiti xu ncìí x'aè di xu khamaga ma,” témé.
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Igaba ẽem ko Herote ncẽe sa kóḿ kam kò máá: “Johanem, ncẽer kò q'ãe tcúúa hãa ba, x'ooan koe tẽèa hãa,” témé.
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 — ausente —
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Herotiase sa kò Johane ba hòrea hãa, a kò cg'õo me kg'oana, igabagas kòo tààè.
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 Herote ba kò Johane ba q'áòa hãa, a kò nqáó-nqao mea hãa, tchàno a tcom-tcomsam khóè me e sam kò q'ana hãa khama. Eẽm kòo Johane ba kóḿ nem kò qãèse hãa tama, igabam kò komsana ba ncàm̀a hãa.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Igabas kò qãèm x'aè ba hòò, me kò Herote ba ábà cáḿa ba ka gam di xu tc'ãà-cookg'ai xu kaia xu hẽé, naka ncõo-kg'ao xu di xu kaia xu hẽé, naka Galilea koe kò tc'ãà-cookg'aia xu khóè xu hẽéthẽé kõ̱è sa kúrúa máá.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Eẽs ko Herotiases ka cóáse sa tcãà a ko Herote ba hẽé naka kõ̱ès di xu cg'áè-khoe xu hẽéthẽé xu ko ntcãà máá kas ko Herote ba kaisase qãè-tcaokagu. Me x'aigam Herote ba cóá sa bìrí a máá: “Wèés gúùs ẽe si ga dtcàrà te sa dtcàrà te, máà si sir gha ke,” témé.
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 A ba a gaìses cgoa nqòòkagu si a máá: “Dùús wèés ẽe si gha dtcàrà te sar gha máà si, tiri x'aian di xòèan c'ẽea ga ii igaba,” témé.
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Si xõòs koe síí a máá: “Dùú sa ra gha dtcàrà?” témé. Si xõò sa máá: “Johanem tcguù-tcguu-kg'aom dis tcúú sa dtcàrà,” témé.
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Si kò x'aigam koe kúúga ka̱bise a máá: “Johanem tcguù-tcguu-kg'aom dis tcúú sar ko gàbas q'oo koes tòóèa hãase dtcàrà,” témé.
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Me x'aiga ba kaisase tshúù-tcao, igabam kò gaìsean ẽem kò kúrúa hãa hẽé naka cg'áè-khoe ne hẽéthẽé domkam kò gam dim kg'ui ba ntcoean tc'ẽe tama.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 A ba a kò cg'õo-kg'ao ba qháése x'áèan cgoa tsééa úú, síím gha Johanem dis tcúú sa óága ka. Me kò qõò a síí Johanem dis tcúú sa q'ãe, qáé-nquus koe.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 A ba a gaas tcúú sa gàbas koe tòó a óá, a hàà gaas dxàe-coa sa máà si, si kò cóá sa séè a xõò sa máà si.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Eẽ xu ko gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu ẽe sa kóḿ, ka xu kò hàà tc'áróa ba séè, a síí tc'ám̀s koe kg'ónò o.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Xu kò x'áè úú-kg'ao xu Jesom koe ka̱bise, a hàà wèé zi gúù zi ẽe xu kò kúrú zi hẽé naka ẽe xu xgaa-xgaa hãa zi ka hẽéthẽé bìrí Me.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Igaba i kòo nxãaska káí khóèan hààku a ko qõòku, xu kò Jeso ba hẽé naka Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu hẽéthẽé táá tc'õó di x'aèan ga úú khamam kò bìrí xu a máá: “Hàà xao naka xae nqoo-nqoosam qgáìm koe qõò naka xaea síí cúía hãa naka xao gha nxãasega sãa,” témé.
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Xu dxòrom cgoa qõò a xu a cúíaga nqoo-nqoosam qgáìm koe síí hãa.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Ne káí ne khóè ne bóò xu, xu ko tcg'oa, ne dìí ga xu u sa bóòa q'ãa. Ka ne ko x'áé-dxoo xu koe guu a tshàam dxùukg'ai séè, a tc'ãà a nqàrèa ne ka gaa za qgóéa síí, a síí còoka hãa a qãà xu.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Eẽm ko Jeso ba dxòrom koe xõa kam ko kaias xg'ae sa bóò, a ba a thõò-xama máá ne, kòre-kg'ao ba úú tama zi ghùu zi khama ne kò ii khama. Me nxãaska tshoa-tshoa a káí zi gúù zi ka xgaa-xgaa ne.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Eẽs ko cáḿ sa dqòara qõò ka xu ko Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu hàà cgae Me, a máá: “Ncẽem qgáì ba cúía hãam qgáì me e, i ncãa gataga dqòa,
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 ke khóè ne qõòa q'aakagu naka ne nxãasega cúùse nxa̱ma-nxa̱ma hãa xu x'áé xu koe hẽé naka x'áé-coa xu koe hẽéthẽé síí c'ẽe gúùan x'ámá mááse naka tc'õó,” témé.
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Igabam kò xo̱a xu a máá: “Gaxao c'ẽe gúùan máà ne naka ne tc'õó,” témé. Xu bìrí Me a máá: “Kháé méé xae síí káí marian 200 xu qano mari xu tséékagu naka pérén x'ámá máá ne naka ne tc'õó?” témé.
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Me máá: “Nta noo pérén xao úúa? Qõò naka síí bóò,” témé. Xu síí bóò a máá: “5 xu péré xu hẽé naka cám̀ x'aù tsara hẽéthẽé e,” témé.
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Me Jeso ba bìrí xu xu wèé ne khóè ne xg'ae-coa zi cgoa ntcõókagu, tsã̱a dcãan kg'ai koe.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ne xg'ae-coa zi 100 ne khóè ne di zi hẽé, naka 50 ne khóè ne di zi hẽéthẽé cgoa ntcõó.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Me ẽe xu 5 xu péré xu hẽé naka x'aù tsara hẽéthẽé séè, a nqarikg'ai koe ghùi-kg'ai, a ts'ee-ts'eekg'ai i, a péréan khõá q'aa. A ba a xgaa-xgaase-kg'ao xu máà a, nxãasega xu gha khóè ne sama a ka. Me gataga x'aù tsara wèé ne khóè ne q'aa-q'aaa máá.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Ne kò wèéa ne ga tc'õó a ne a xg'ãà,
42 Todos comeram e se fartaram;
43 xu xgaa-xgaase-kg'ao xu ẽe ncãa tc'õóa qaùèan ka 12 xu q'ore xu péré-qàmàn hẽé naka x'aù-qàmàn hẽéthẽé di xu tcãà, xu cg'oè.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Eẽ kò péréan tc'õó xu di xg'ae-q'ooa ne kò 5,000 khama noo xu khóè xu u.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Me Jeso ba qháése Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu chùi, xu dxòrom q'oo koe tcãà, Gam ka xu gha tc'ãà a Betesaida koe qõò ka, Gam qanega qaù a ko khóè ne qõòa q'aakagu ka.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Eẽm ko x'áè nea xg'ara kam ko xàbì ba q'ábà qaò a síí còrè.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Eẽs ko cáḿ sa dqòa kam kò dxòro ba tshàam nqáè koe hàna, Me kò Gabá góḿankg'ai koe cúíse hàna.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Dxòro ba xu kò ko xháé-xháésase qõòkagu sam kò bóò, tc'ãá ba xu kò q'óá-kg'ama khama, kam kò q'uu-kg'ai-q'oo ka hàà cgae xu, tshàam tc'amkg'ai koe náà qõò a, qàea xu koem kò hãa a ko nqáé xu,
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 igaba ẽe xu kò bóò Me, Me tshàam tc'amkg'ai koe xóé a ko náà qõò, ka xu kò tc'ẽea máá dca̱usoma Me e, ta tc'ẽea hãa, a xu a kaisase q'au.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Wèéa xu ga kò bóò Me khama, a xu a kaisase q'aea. Me gaa x'aè kaga kg'ui cgoa xu a máá: “Tíí Ra a, ke xao tòón tcáó! Táá q'áò guu,” témé.
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Eẽm ko dxòrom koe gaxu cgoa q'ábà kam kò tc'ãá ba téé. Xu kò kaisase area.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Pérén kaga xu kò q'ãa tama, i tcáóa xu ga qari-qarièa khama.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Eẽ xu ko tshàa ba tchoaba ka xu kò Genesarete dim nqõóm koe hàà, a xu a gaa koe gaxu dim dxòro ba tòó.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Eẽ xu ko gaxu dim dxòrom koe tcg'oa, ka ne ko khóè ne kúúga Jeso ba bóòa q'ãa.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 A ne a wèé x'áéan koe qgóéa te, a tshoa-tshoa a tcìì-khoean gaan di tcoàn koe xòóa hãase séèa úú, ẽe ne ko kóḿ i ko máá hànam hãa téméè qgáì koe.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Me ẽem ko nqõó-coa zi koe hẽé, naka x'áé xu koe hẽé naka nqõóm di c'ẽe xòèan koe hẽéthẽé tcãà ka tsàako khóèan Gam koe séè a úúè, a síí gúù zi ko x'ámáguè qgáì koe xòóè, a dtcàrà Me, kg'amaga ne gha Gam dim qgáím xgáḿ-kg'am qgóó sa, ne kò wèéa ne ẽe ko qgóó Me ne kg'õèkaguè.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.