Marcos 5
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs BKJ
1 Xu tshàa-dxoom ka c'ẽe xòèa ba za tchoaba, Gerase ne dim nqõóm xòè koe.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Eẽm ko Jeso ba dxòrom koe tcg'oa, kam ko cg'ãè tc'ẽean kò úúa hãam khóèm cgoa xg'ae, tc'ám̀ zi xòè koe kò guua hãa ba.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Tc'ám̀ zi koe kò x'ãèa hãa ba, ncẽe khóè ne kò qáéa ba ka tààèa hãa ba, qano di xu tau xu cgoa ga igaba.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Káí-kg'aisem kò ko tshàua ba koe hẽé naka nqàrèa ba koe hẽéthẽé qano cgoa qáéa ntcòoè, igabam kò ko qhòm m, a ba a nqàrè di qanoan khõà q'aa. Cúí khóè ga kò káà a ncèè me i ga di qarian kò úúa hãa a.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Ntcùú ba hẽé naka koaba ba hẽéthẽém kò ko tc'ám̀ zi hẽé naka xàbì xu koe hẽéthẽé q'aua te, a ko nxõ̱án cgoa thõò-thõose.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Eẽm ko Jeso ba nqúù ga ii a ko bóò, kam kò qgóéa síí, a síí cookg'aia ba koe qo̱m̀,
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 a kaisase q'au a máá: “Jesoè, kaisase tc'ámáka hànam Nqarim di Tsi Cóá Tseè, dùú sa Tsi ko tíí cgoa tc'ẽe? Nqarim cgoa ra ko gaìse Tsi a ko máá, táá xgàra te guu,” témé.
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Me Jeso ba bìrí me a máá: “Ncẽem khóèm koe tcg'oa, tsáá cg'ãè tc'ẽe tseè!” témé.
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Me nxãaska Jeso ba tẽè me a máá: “Cg'õèa tsi dìía?” témé. Me máá: “Cg'õèa te Milione e, káí xae e khama,” témé.
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Me kaisase Jeso ba dtcàrà, táám gha ẽem qgáìm koe xhàiagu xu ka.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Káí zi xgùu zia kò xàbìm dxùukg'ai koe hãa a ko dxòó.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Ka i ko dxãwa tc'ẽean Jeso ba dtcàrà a máá: “Xgùuan dis xg'aes koe tsééa úú ta a, kgoara máá ta a naka ta gaan koe tcãà,” témé.
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Me cg'ãè tc'ẽean kgoara máá i tcg'oa, a i a síí xgùuan koe tcãà, i ẽe xgùuan ncẽe kò 2,000 khama noo o, kari-karisea xõa a síí tshàam koe tcãà a tom̀.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Eẽ kòo xgùuan kòre xu khóè xua kò bèe a qgóé a síí x'áé-dxooan koe hẽé naka x'áé-coa xu koe hẽéthẽé xàà a. Ne kò khóè ne ẽe kúrúsea hãa sa hàà bóò.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Eẽ ne ko Jesom koe hàà ka ne kò ẽe kò dxãwa tc'ẽean úúa hãam khóè ba bóò, me gaa koe ntcõóa-ntcõe, a qgáían ha̱na, i tc'ẽea ba qãè e, ka ne kò q'áò.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Gane ẽe kò ẽe kúrúsea hãa sa bóò ne kò dxãwa tc'ẽean kò úúam khóèm koe hẽé naka xgùuan koe hẽéthẽé kúrúsea hãa sa khóè ne bìrí.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Ne tshoa-tshoa a Jeso ba dtcàrà, gane dim nqõóm koem gha tcg'oa sa.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Eẽm ko Jeso ba dxòrom koe tcãà kam kò ẽe kò dxãwa tc'ẽean ka tcãàèa hãam khóè ba Gam cgoam gha qõò sa dtcàrà Me.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Igabam kò Jeso ba táá kgoara máá me Gam cgoa qõòa ne, a bìrí me a máá: “Dìbi x'áéa tsi koe, tsari ne khóè ne koe, naka tsia síí X'aigam nta noose kúrú máá tsia hãa sa hẽé naka nta noosem thõò-xama máá tsia hãa sa hẽéthẽé ka bìrí ne,” témé.
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Me kò khóè ba wèé xu x'áé-dxoo xu ẽe kò Dekapolise koe hãa xu koe qõòa te a Jesom gam koe kúrúa hãa zi gúù zi kaisa zi ka tshoa-tshoa a khóè ne bìrí, ne wèé ne khóè ne are.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Eẽm ko Jeso ba dxòrom cgoa tshàam ka ncìí za ka xòèa ba koe tchoaba, ka ne kò káí ne khóè ne Gam koe xg'ae, Me kò tshàam dxùukg'ai koe téé-tẽe.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Me kò c'ẽem khóèm, còrè-nquum di xu tc'ãà-cookg'ai xu ka c'ẽe ba hàà, Jairo ta kò ko ma tciiè ba, a ba a ẽem ko Jeso ba bóò ka nqàrè-kg'ama ba koe cg'áé.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 A kaisase dtcàrà Me a máá: “Tiris cóás cg'áré sa x'oos qàe koe hãa, ke cgóm̀na hàà naka Tsia tshàua Tsi tòó cgae si nakas gha nxãasega qãè naka kg'õè,” témé.
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Me tẽe a qõò cgoa me, ne káí ne khóè ne xùri Me, a ne a nco̱rú Me.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Si kò thẽé c'ẽes khóès 12 kurian kò úúa hãa a ko xòm̀ x'aèse nxoean hòò sa hãa,
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 ncẽe kò káí kurian séè a ko naakan koe tsoòse sa, a kò wèé gúùan ẽes úúa hãa ga tséékagu, qãèkaguses gha ka, igabagas kò táá qãè, i kò gaas di tcììan càùse.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Eẽs ko Jesom ka kóḿ, kas kò káí ne khóè ne xg'aeku koe guu a hàà Jesom kháó koe tcãà, a sa a ẽem kò ha̱nam qgáím di xgáḿ-kg'aman qgóó.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Gas kas kò bìríse a máá: “Ncẽè Gam dim qgáí bar kòo qgóó ne cúígar gha qãè,” témé.
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Si Gam dim qgáí ba qgóó, i kò gaa x'aè kaga gas di tcììan kaà, si cgáé-q'ooa sa koe xám̀ ncãas gas di tcììan koe tsoòè sa.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Me Jeso ba qarian ncãa tcg'oa cgae Me sa qháésega xam̀a q'ãa. A ba a ka̱bise khóè ne koe a máá: “Dìí na ncãa qgáía Te qgóó?” témé.
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Xu Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu xo̱a Me a máá: “Khóè ne ma xg'ae cgae Tsia hãa sa Tsi ko bóò, igaba Tsi ko tẽè dìín qgóó Tsia hãa sa!” témé.
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Me Jeso ba ntcáà, dìín ẽes gúù sa kúrúa hãa sam gha bóò ka.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Si nxãaska khóè sa ẽe kúrúse cgae sia hãa sa bóòa q'ãa, a sa a hàà nqàrè-kg'ama ba koe cg'áé q'áòan cgoa, a wèé tseeguan bìrí Me.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Me bìrí si a máá: “Tiri si cóá seè, sari dtcòm̀a nea qãèkagu sia, ke tòókuan cgoa qõò naka sia sari xháéan koe tcg'oa,” témé.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Eẽm qanega hãa a ko khóè ne cgoa kg'ui, ka ne kò c'ẽe ne Jairom ncẽe kò còrè-nquum dim tc'ãà-cookg'aim dim nquum koe kò guua hãa ne hàà, a ne a máá: “Tsáá xuù sa ncãa x'óó, ka tsia ko dùús domka xgaa-xgaa-kg'ao ba qanega xhõe-xhõea máá?” témé.
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Igabam kò Jeso ba táá nqábé kg'uian ẽe kòo kg'uiè e, a ba a còrè-nquum dim tc'ãà-cookg'ai ba bìrí a máá: “Táá q'áò guu, kg'amaga méé tsi dtcòm̀,” témé.
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 A ba a kò táá c'ẽe khóè ga kgoara máá i xùri Me, Petere ba hẽé naka Jakobo ba hẽé naka Johanem Jakobom ka qõese ba hẽéthẽé xu ka oose.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Eẽ xu ko còrè-nquum dim tc'ãà-cookg'aim dim nquum koe síí tcãà, kam ko Jeso ba bóò zi gúù zi qãè tama, ne ko khóè ne q'aua kg'aeku a ko xo̱ò.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Me tcãà a síí bìrí ne a máá: “Dùús domka zia gúù zi qãè tama, tu ko kg'aeku, a ko xo̱ò? Cóá sa x'óó tama a x'óm̀a hãa ka,” témé.
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Igaba ne kò kg'ãè Me. Me wèéa ne ga tcg'òó, a ba a cóás ka xõò ba hẽé, naka xõò sa hẽé naka ẽe kò Gam cgoa hãa xu xgaa-xgaase-kg'ao xu nqoana xu hẽéthẽé séè a cóás kò hãa koe tcãà cgoa ne.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Me tshàua sa koe qgóó si, a bìrí si a máá: “Talita kumi!” témé. Ncẽe sa ko máá: ‘Cóá seè, tẽe tar ko sáá ka méé,’ témé.
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Si gaa x'aè kaga cóá sa tẽe a sa a qõòa te (12 kuri si i kò ii). Eẽs ko ncẽe sa kúrúse ka ne kò kaisase are.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Me Jeso ba qarika q'ãa-q'ãa ne, táá ne gha cúí khóè ga ncẽes gúùs ka q'ãakagu sa. A ba a bìrí ne a máá: “C'ẽe gúù máà si nakas tc'õó,” témé.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.