Marcos 15

Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kaisa ntcùúkg'ai cgoa xu kò kaia xu peresiti xu hẽé, naka khóè ne di xu kaia xu hẽé, naka x'áè xgaa-xgaa-kg'ao xu hẽé, naka wèé xu tc'ãà-cookg'ai xu hẽéthẽé kg'uia xg'ae. A xu a Jeso ba qáé, a chùia tcg'òó a Pilatom koe úú Me.
1 Logo pela manhã, entraram em conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o Sinédrio; e, amarrando a Jesus, levaram-no e o entregaram a Pilatos.
2 Me Pilato ba tẽè Me a máá: “A Tsáá ga Tsia Juta ne di Tsi X'aiga Tsi?” témé. Me xo̱a me a máá: “Eẽ tsi ko méé khamaga i ii,” témé. Jerusalema dim x'áém xg'aeku|src="HK00236.tif" size="col" ref="15:2"
2 Pilatos o interrogou: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
3 Xu kò kaia xu peresiti xu káí zi gúù zi koe chìbi-chibi Me.
3 Então, os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Me Pilato ba gaicara tẽè Me a máá: “Kháé Tsi c'ẽe xo̱a ga úú tama? Bóò, nta noo zi chìbi zi ka xu ko chìbi-chibi Tsi sa,” témé.
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo: Nada respondes? Vê quantas acusações te fazem!
5 Igabam kò Jeso ba táá cúí xo̱a ga kúrú, me Pilato ba are.
5 Jesus, porém, não respondeu palavra, a ponto de Pilatos muito se admirar.
6 Me kò Pilato ba wèés kõ̱ès koe c'ẽem khóèm qáé-nquum koe tcãàèa ba kgoara, ncẽe khóè ne kò ko dtcàrà mááse ba.
6 Ora, por ocasião da festa, era costume soltar ao povo um dos presos, qualquer que eles pedissem.
7 Eẽ x'aè kam kò Barabase ta ko ma tciièm khóè ba qáé-nquum koe hãa, ncẽe kò xg'ae sa kúrúa hãa a ko khóè ne cg'õo xu khóè xu cgoa kò xg'ae a qáéèa hãa ba.
7 Havia um, chamado Barrabás, preso com amotinadores, os quais em um tumulto haviam cometido homicídio.
8 Ne khóè ne hààraa xg'aeku a ne a tshoa-tshoa a Pilato ba dtcàrà ẽem ko kg'aiga ma kúrúa máá ne khama méém ma kúrúa máá ne sa.
8 Vindo a multidão, começou a pedir que lhes fizesse como de costume.
9 Me Pilato ba xo̱a ne a máá: “Juta ne dim X'aiga bar gha kgoara máá tu u sa tu ko tc'ẽe?” témé.
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que eu vos solte o rei dos judeus?
10 Kaia xu peresiti xu kò tauan xu úú cgoa Mea hãa domka gam koe óága Mea hãa sam kò q'ana hãa khama.
10 Pois ele bem percebia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Igaba xu kò kaia xu peresiti xu khóè ne qg'áì, Barabase ba méé ne dtcàrà mááse naka nea nxãa ba kgoara mááè sa.
11 Mas estes incitaram a multidão no sentido de que lhes soltasse, de preferência, Barrabás.
12 Me kò Pilato ba gaicara tẽè ne a máá: “Kháé ra gha Juta ne dim X'aiga Me e ta tu ko méém ka dùú sa kúrú sa tu ko tc'ẽe?” témé.
12 Mas Pilatos lhes perguntou: Que farei, então, deste a quem chamais o rei dos judeus?
13 Ne q'au a máá: “Xgàu Me!” témé.
13 Eles, porém, clamavam: Crucifica-o!
14 Me Pilato ba tẽè ne a máá: “Dùútsa gúùs cg'ãè sa ba kúrúa hãa?” témé. Igaba ne kò kaisase q'au a máá: “Xgàu Me!” témé.
14 Mas Pilatos lhes disse: Que mal fez ele? E eles gritavam cada vez mais: Crucifica-o!
15 Me kò Pilato ba khóè ne qãè-tcaokagu kg'oana hãa khamam kò Barabase ba kgoara máá ne. A ba a Jeso ba qoara xg'ara a tcg'òó Me, síím gha xgàuè ka.
15 Então, Pilatos, querendo contentar a multidão, soltou-lhes Barrabás; e, após mandar açoitar a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
16 Xu kò ncõo-kg'ao xu Jeso ba x'aigam dim nquum q'oo koe tcãà (Peretoriume ta ko ma tciiè ba), a xu a wèés xg'aes ncõo-kg'ao xu di sa tciia xg'ae.
16 Então, os soldados o levaram para dentro do palácio, que é o pretório, e reuniram todo o destacamento.
17 A xu a nco̱àm qgáí ba hã̱akagu Me, a dxàman cgoa kúrúèas cábá sa kabea xg'ae a cábákagu Me,
17 Vestiram-no de púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram na cabeça.
18 a xu a tshoa-tshoa a tsgám̀ Me a máá: “Tcgáío, Juta ne di Tsi X'aiga Tseè!” témé.
18 E o saudavam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
19 A xu a kò tcúúa ba koe tc'áà dim hìim cgoa xg'áḿ Me, a tcg'ae Me, a xu a qhòm tsi qurù a nco̱ia ba ka dqo̱m̀ Me.
19 Davam-lhe na cabeça com um caniço, cuspiam nele e, pondo-se de joelhos, o adoravam.
20 Eẽ xu ko gatà ma nco̱i Mea xg'ara ka xu kò nco̱àm qgáí ba nxõ̱o cgae Me, a nxãaska séè a úú Me, síí xu gha xgàu Me ka.
20 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe a púrpura e o vestiram com as suas próprias vestes. Então, conduziram Jesus para fora, com o fim de o crucificarem.
21 Eẽ xu xóé a ko qõò ka xu kò c'ẽem khóèm Simone ta ko ma tciièm, Kurene dim, Alekesantere tsara Rufasea tsara ka xõòm cgoa xg'ae, me xháràm koe guu a ko x'áé-dxoom koe qõò, ka xu kò chùi mem Gam dis xgàu sa dcẽé.
21 E obrigaram a Simão Cireneu, que passava, vindo do campo, pai de Alexandre e de Rufo, a carregar-lhe a cruz.
22 Xu kò Jeso ba Gologota ta ko ma tciièm qgáìm koe úú (ncẽe sa ko máá: ‘Tcúú c'õás dim qgáì ba,’ témé),
22 E levaram Jesus para o Gólgota, que quer dizer Lugar da Caveira.
23 a xu a mira ta ko ma tciièm tsóòm cgoa tcg'ome-xg'aeèa gõéan máà Me kg'áàm gha ka, igabam kò táá séè e.
23 Deram-lhe a beber vinho com mirra; ele, porém, não tomou.
24 Xu kò xgàu Me, a xu a Gam di qgáían cgúúan ntcòó a q'aa-q'aaku.
24 Então, o crucificaram e repartiram entre si as vestes dele, lançando-lhes sorte, para ver o que levaria cada um.
25 Eẽ xu ko xgàu Me ka i kò 9 di x'aè e, ntcùúkg'ai cgoa di i.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Eẽm kò chìbi-chibi cgoaèa hãas tcgãya sa kò ‘JUTA NE DIM X'AIGA BA’ ta ma góásea hãa.
26 E, por cima, estava, em epígrafe, a sua acusação: O Rei dos Judeus .
27 Xu kò cám̀ tsara ts'ãà-kg'ao tsara Gam cgoa xgàu, c'ẽe ba xu kò kg'áò xòèa ba za xgàua hãa, a c'ẽe ba dxàe xòèa ba za xgàua hãa.
27 Com ele crucificaram dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
28 — ausente —
28 [E cumpriu-se a Escritura que diz: Com malfeitores foi contado. ]
29 Ne ẽe kò ko dàòm cgoa nqáé ne khóè ne cóè Me, a ne a nxa̱a-nxa̱na tcúú a máá: “Eheè, Tsáá koma ko tempele ba ko̱be, a nqoana cáḿan q'oo koe tshào me Tsi Tsia,
29 Os que iam passando, blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! Tu que destróis o santuário e, em três dias, o reedificas!
30 kgoarase naka Tsia xgàu hìis koe xõa,” témé.
30 Salva-te a ti mesmo, descendo da cruz!
31 Gataga xu kò ma kaia xu peresiti xu hẽé, naka x'áè xgaa-xgaa-kg'ao xu hẽéthẽé xu ma nco̱i Me thẽé, a máá: “C'ẽe ne khóè nem kgoara hãa, igabam ko kgoarasean ka tààè.
31 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas, escarnecendo, entre si diziam: Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se;
32 Ncẽem Kreste ba, ncẽe Iseraele dim x'aiga ba méém xgàu hìis koe xõa, naka ta gha nxãasega bóò naka dtcòm̀,” ta xu méé.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos. Também os que com ele foram crucificados o insultavam.
33 Koaba di x'aèan 12 di ko tcãà kas kò ntcùú sa wèém nqõóm koe xóé, a síí dqòa di x'aèan nqoana di koe téé.
33 Chegada a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
34 Me kò Jeso ba nqoana dim x'aèm ka kaiam dòm̀ cgoa q'au a máá: “Eloi, Eloi, lama sabakatani?” témé. Ncẽe sa ko máá: “Tiri Nqariè, Tiri Nqariè, dùús domka Tsi aagu Tea?” témé.
34 À hora nona, clamou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá sabactâni? Que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Ne ẽe kò gaa koe téé-tẽe ne ka c'ẽe ne kóḿ Me a máá: “Kóḿ, ncẽe ba ko Elija ba tcii,” témé.
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Vede, chama por Elias!
36 Me kò c'ẽe ba qgóé, a síí x'úrúan koe tsa̱u tshàan ntcã̱á, a tc'áàm koe qhàea tòó, a hàà máà Me, kg'áàm gha ka, a máá: “Qãà naka ta bóò Elija ba gha hàà xòó Me sa,” témé.
36 E um deles correu a embeber uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de um caniço, deu-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo!
37 Me kò Jeso ba kaiam dòm̀ cgoa q'au, a ba a còo di sa sónòa tcg'òó.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Me kò tempelem dim qgáí ba cám̀ xòè tsara cgoa tòàra q'aase, a tc'amaka guu a síí nqãaka téé. Lefitiko ba ko tempelem dim qgáí ba bóò me ko tòàra q'aase.|src="HK00265.tif" size="col" ref="15:38"
38 E o véu do santuário rasgou-se em duas partes, de alto a baixo.
39 Eẽm ko ncõo-kg'ao xu dim kaiam ncẽe kò Jesom cookg'ai koe téé-tẽe ba, Jesom ma còo di sa sónòa tcg'òóa hãa sa bóò, kam kò máá: “Tseegukagam kò ncẽem khóè ba Nqarim dim Cóá Me e,” témé.
39 O centurião que estava em frente dele, vendo que assim expirara, disse: Verdadeiramente, este homem era o Filho de Deus.
40 Gataga zi kò c'ẽe zi khóè zi nqúù ka téé a ko bóò. Gazi xg'aeku koes kò Maria Magatalena sa hãa, naka Jakobom cg'áré ba hẽé naka Josefa ba hẽéthẽé tsara ka xõòs Maria sa hẽé, naka Salome sa hẽéthẽé zi.
40 Estavam também ali algumas mulheres, observando de longe; entre elas, Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé;
41 Eẽm kò Jeso ba qanega Galilea koe hàna ka kòo còò Me, a ko hùi Me zi khóè zi i kò ii. Káí zi khóè zi ẽe kò Jerusalema koe síí cgoa Mea hãa zi kò thẽé hàna.
41 as quais, quando Jesus estava na Galileia, o acompanhavam e serviam; e, além destas, muitas outras que haviam subido com ele para Jerusalém.
42 Eẽ i ko dqòa, kg'ónòsean dim cáḿ me e kò ii khama, Sabata cookg'ai di ba,
42 Ao cair da tarde, por ser o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 kam kò Josefam Arimatea di ba hàà, tcommèa kò hãam khóè me e kò ii, kaia xu dis xg'aes di ba, ncẽe gam tc'áró ga kò thẽé Nqarim di x'aian qãà hãa ba. A ba a kò kgoarasea hãase Pilatom koe síí, a síí Jesom dim tc'áró ba dtcàrà.
43 vindo José de Arimateia, ilustre membro do Sinédrio, que também esperava o reino de Deus, dirigiu-se resolutamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Jesom nxãakamaga x'óóa hãa sam ko Pilato kóḿ kam kò are. A ncõo-kg'ao xu dim kaia ba tcii, a tẽè me Jesom ncãa ncìíse x'óó sa.
44 Mas Pilatos admirou-se de que ele já tivesse morrido. E, tendo chamado o centurião, perguntou-lhe se havia muito que morrera.
45 Eẽm ko ncõo-kg'ao xu dim kaiam koe kóḿ gatà i ii sa, kam ko Josefa ba tc'áró ba máà.
45 Após certificar-se, pela informação do comandante, cedeu o corpo a José.
46 Me Josefa ba q'úúm qgáí ba x'ámá, a tc'áró ba xòó a gaam qgáím cgoa tcáḿ, a ba a síí qarim nxõ̱ám koe tshàoèa hãas tc'ám̀s koe xòó Me. A nxõ̱á-dxoo sa gaas tc'ám̀s kg'áḿ koe ghànèa tcẽekg'am cgoa.
46 Este, baixando o corpo da cruz, envolveu-o em um lençol que comprara e o depositou em um túmulo que tinha sido aberto numa rocha; e rolou uma pedra para a entrada do túmulo.
47 Sara kò Maria Magatalena sa hẽé naka Marias Josefam ka xõò sa hẽéthẽé sara Jesom dim tc'áróm xòóèa hãa qgáìan bóò.
47 Ora, Maria Madalena e Maria, mãe de José, observaram onde ele foi posto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.