Marcos 11
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs NVT
1 Eẽ ne ko Jerusalema koe hẽé naka Betefage koe hẽé naka Betania koe hẽéthẽé cúù, Olife dim xàbìm koe, kam kò Jeso ba Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu ka cám̀ tsara tsééa tcg'òó,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 a bìrí tsara a, a máá: “Gatsao cgoa q'óá-kg'amkua hãam x'áém koe tsao qõò. Eẽ tsao ko tcãà ne tsao gha qanega cúí khóè kaga qábìè ta ga hãam donghi-coa ba hòò me qáésea tẽe; kgoara naka Tíí koe óága me.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 A ncẽè c'ẽe khóè kòo tẽè tsao o, dùúska tsao ko ncẽeta hẽé sa ne méé tsao bìrí i naka máá: ‘X'aiga ba ko qaa me, a ba a gha kúúga ka̱bi me,’ témé.”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Tsara qõò a síí donghi-coa ba sao-xg'ae, me xhàrom-kg'áḿ ka tchàa koe qáéa tòóèa, tsara kgoara me.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Ne kò c'ẽe ne khóè ne gaa koe kò téé-tẽe ne tẽè tsara a, a máá: “Dùú sa tsao ko kúrú, a ko donghi-coa ba kgoara máá?” témé.
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Tsara kò ẽem ko ma Jeso ba ma bìrí tsara a khamaga ma bìrí ne, ne guu tsara a, tsara qõò.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 A tsara a donghi-coa ba Jesom koe óá, a tsara a kò gatsara di qgáían gam koe tcee, Me qábì me.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Ne kò káí ne khóè ne gane di qgáían dàòm q'oo koe khárà, ne c'ẽe ne hìian di nxã̱án khõá a khárà.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Eẽ kòo cookg'aia ba koe qõò ne hẽé naka kháóa ba koe kòo xùri Me ne hẽéthẽéa kò q'au a máá:
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Ts'ee-ts'eekg'aiè méé i x'aian
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Me kò Jerusalema koe tcãà, a tempelem koe síí, a ẽem kò caate a wèé zi gúù zi bóò ka, nxãakamaga i kò dqòara hãa khamam Gam di xu 12 xu cgoa xgoaba a Betania koe qõò.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Q'uu dim cáḿ ka, ẽe xu Betania koe guua hãa kam kò xàbàa hãa.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Khamam kò nqúù ka hãa a faia dis hìi sa bóò, si to̱àràn úúa, kam ko síí cgae si, síím gha c'ẽe gúù ga hòò cgae si ka. Eẽm ko hàà cgae si kam kò cúí gúù ga táá hòò, igaba to̱aran cúí ga a, faia di zi hìi zi gha tc'õoan kúrúm x'aèm tama me e kò ii khama.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Kam kò gaas ka máá: “Táá méé i cúí khóè ga gaicara chõò tamase, sáá koe tc'õoan tc'õó guu,” témé. Xu kò Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu kóḿ Me.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Xu ko Jerusalema koe hàà tcãà, Me kò Jeso ba tempelem q'oo koe tcãà a tshoa-tshoa a khóè ne ẽe hãa a ko x'ámágu ne hẽé naka ẽe ko hàà x'ámá ne hẽéthẽé xhàiagu, a ba a marin ko xg'áḿa q'aa ne di tafolean hẽé naka ntcõó-q'ooan ẽe ko tcíbían x'ámágu ne di hẽéthẽé xùbuku cgoa.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 A kò cúí khóè ga táá kgoara máá i c'ẽe gúù cgoa ga tempelem q'oo koe nqáé.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Me kò khóè ne xgaa-xgaa, a bìrí ne a máá: “Góáse tama i gáé hãa naka máá:
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Xu kò kaia xu peresiti xu hẽé naka x'áè xgaa-xgaa-kg'ao xu hẽéthẽé gaas gúù sa kóḿ, ka xu kò cg'õo Me xu gham dàò ba qaa; bèe Me xu kò ko khama, wèés xg'aes khóè ne di sa kò Gam di xgaa-xgaan ka area hãa khama.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Eẽ i ko dqòa ka xu kò Jeso ba hẽé naka Gam di xu xgaa-xgaase-kg'ao xu hẽéthẽé x'áé-dxoom koe tcg'oa.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Eẽ xu ko ntcùúkg'ai cgoa nqáé ka xu ko faia dis hìis qàe koe nqáé, a bóò si si to̱bea sa cgoa ga c'óòa hãa.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Petere ba kò tc'ẽe-tc'ẽese a bìrí Me a máá: “Xgaa-xgaa-kg'ao Tseè, bóò! Faia dis hìis ncẽe Tsi ncãa ko cgúí sa ncãa nqa̱i,” témé.
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Me Jeso ba xo̱a xu a máá: “Nqarim koe méé xao dtcòm̀an úú.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Tseegukagar ko bìrí xao o: Dìím wèém ẽe ko ncẽem nxõ̱á xàbì ba bìrí a máá: ‘Tẽe naka tshàam q'oo koe xaoa tcãàè,’ témé, a tcáóa ba q'oo koe káíse tc'ẽe-tc'ẽese tama, igaba ko dtcòm̀, ẽem nxàea hãas gha kúrúse sa, nxãam ka i gha hàà kúrúse.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Gaa domkar ko bìrí xao o a ko máá: Dùús wèés ẽe xao ko còrèan cgoa dtcàràs ka méé xao nxãakamaga xao mááè sia hãa sa dtcòm̀, nxãaskas gha gaxao koe kúrúse.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Gataga méé xao wèé x'aèan ẽe xao téé ko còrè ka qgóóa mááku, c'ẽe gúù xao kò gaxao ka c'ẽean cgoa úúa hãa ne, nakam gha nxãasega gaxao ka Xõòm ncẽe nqarikg'ai koe hãa ba chìbia xao qgóóa máá xao o.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 [Igaba ncẽè qgóóa mááku tama xao kò hãa nem cuiskaga gaxao ka Xõòm nqarikg'ai koe hãa ba chìbia xao qgóóa máá xaoa hãa tite,]” tam méé.
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Xu gaicara Jerusalema koe hàà. Eẽm ko Jeso ba tempelem q'oo koe tcãà, ka xu kò kaia xu peresiti xu hẽé, naka x'áè xgaa-xgaa-kg'ao xu hẽé, naka khóè ne di xu kaia xu hẽéthẽé hàà cgae Me.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 A tẽè Me a máá: “Ndaka qari cgoa Tsi ko ncẽe zi gúù zi kúrú kana ia dìín qarian máà Tsia hãa Tsi ko ncẽe zi gúù zi kúrú?” témé.
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Me Jeso ba xo̱a xu a máá: “Cúís gúù sar gha tẽè xao o. Xo̱a Te méé xao, nakar gha nxãasega bìrí xao o, ndaka qarian cgoar ko ncẽe zi gúù zi kúrú sa.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Johanem dis tcguù-tcguukus ka bìrí Te: nqarikg'ai koe sa kò guua hãa, kana sa kò khóèan koe guua hãa? Xo̱a Te,” témé.
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Xu kò gaxu ka c'ẽea xu cgoa xóé a tẽèku a máá: “‘Nqarikg'ai koe e,’ ta xae kò ko méé, nem gha nxãaska tẽè xae e a máá: ‘Kháé xao nxãaska dùús domka dtcòm̀ me tama?’ témé.
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Igaba xae gha máá: ‘Khóèan koe e,’ témé - Khóè ne xu kò ko bèe, Johane ba tseegu dim porofiti me e sa ne kò wèé ne khóè ne q'ana hãa khama.”
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Xu kò nxãaska Jeso ba xo̱a a máá: “C'úùa xae hãa,” témé.
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.