Lucas 23
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs ARA
1 Si nxãaska wèés xg'ae sa tẽe, a sa a Jeso ba Pilatom cookg'ai koe úú.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Xu kò gaa koe tshoa-tshoa a chìbi-chibi Me, a xu a máá: “Ncẽem khóè ba xae sao-xg'aea, me ko sixae di ne khóè ne tãám dàòm koe tceea úú, a ko khóè ne xgáè-kg'am, táá ne gha Roma dim x'aigam Kaesaram di marian suruta ka, a ba a ko máá, gabá Kreste Me e, a X'aiga Me e, témé,” ta xu méé.
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Me Pilato ba tẽè Me a máá: “A tsáá ga tsia Juta ne di tsi x'aiga tsi?” témé. Me xo̱a me a máá: “Eẽ tsi ko méé khamaga i ii,” témé.
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Me Pilato kaia xu peresiti xu hẽé naka kaias xg'aes khóè ne dis gaa koe kò hàna hãa sa hẽéthẽé bìrí a máá: “Khóèm ncẽem koer cúí chìbi ga hòò tama,” témé.
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Igaba xu kò Gam ka qarika nxàe a máá: “Wèém Juteam koem ko khóè ne xgaa-xgaa, a ko khóè ne tcg'ome tcúú, Galilea koem tshoa-tshoaa, a ba a ncẽe koe hàà tcana hãa,” ta xu méé.
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Eẽm ko Pilato ncẽe sa kóḿ, kam kò tẽè gaam Khóè ba Galilea dis qhàòs di Me e sa.
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 A ba a ẽem ko bóòa q'ãa, Herotem dim nqõóm di x'áèan dòm̀ q'oo koem hãa sa, kam ko Herotem koe úú Me, ncẽe kò ẽe x'aè ka Jerusalema koe hãa ba.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Eẽm ko Herote ba Jeso ba bóò kam kò kaisase qãè-tcao, ncìísem kò bóòa ba tc'ẽea hãa khama, a ba a kò Gam ka kóḿa hãa, a kò nqòòan úúa hãa, are-aresa zi x'áí zim gha kúrú me bóò di i.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Me Herote káí zi tẽè-kg'áḿ zi tẽè Me, igabam kò Jeso ba táá xo̱a me.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Xu kò kaia xu peresiti xu hẽé naka x'áè xgaa-xgaa-kg'ao xu hẽéthẽé xu qarika chìbi-chibi Me.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Herote ba hẽé naka gam di xu ncõo-kg'ao xu hẽéthẽéa kò ntcoe Me, a nco̱i Me, a t'õèm qgáí ba hã̱akagu Me, a Pilatom koe gaia tsééa ka̱bi Me.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Gaam cáḿ ẽem ka tsara kò Herotea tsara Pilatoa tsara kg'aiga tsara kò hòrekua hãa igaba tcáràku.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Pilato ba kò kaia xu peresiti xu hẽé, naka tc'ãà-cookg'ai xu hẽé, naka khóè ne hẽéthẽé tciia xg'ae,
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 a bìrí ne a máá: “Ncẽem Khóè ba tu kò tíí koe óá, tãám dàòm koe ko xg'ae sa tceea úúm khóèm khama ma, igaba bóò, cookg'aia tu koer ncãa tẽèa xam̀ Me, a ra a ncãa ncẽem Khóèm koe cúí chìbi ga táá hòò, ẽe tu kò chìbi-chibi Mea hãa zi gúù zi koe.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Herotem igabam cúí chìbi ga hòò cgae Me ta ga hãa, gaa domkam kò gatá koe tsééa ka̱bi Me, ncẽe tu ko ma bóò khamaga ma, cúí gúù tshúù kúrúam hãa ga káà a, gaan domka ta ga cg'õo Me e.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Gaa domkar gha kg'ama tsa̱man cgoa xg'áḿ Me, a ra a gha kgoara Me, Me qõò,” témé.
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 [Kõ̱ès domka méém ga kòo c'ẽem khóè ba kgoara máá nes gúù si i.]
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Si kò wèés xg'ae sa q'au a máá: “Cg'õo Me, naka Barabase ba kgoara máá ta a,” témé.
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 Barabase ba kò ncõoan x'áé-dxoom koe kúrúsea ka hẽé, naka khóè ne cg'õoan domka hẽéthẽé qáé-nquus koe tcãàèa.
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Me kò Pilato ba Jeso ba kgoara kg'oana hãa, khamam kò gaia kg'ui cgoa ne.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Igaba ne kò kaisase q'au a máá: “Xgàu Me! Xgàu Me!” témé.
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Me nqoana dis ka gaia máá: “Kháé ba gáé dùútsa cg'ãè sa kúrúa hãa? Cúí gúù gar hòò tama x'oo sam gha xgàra mááè di i ka. Ra gha xg'áḿ Me, a kgoara Mem qõò,” témé.
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Igaba ne kò qanega kaisase q'au Jesom gha xgàuès ka, i kò gane di q'au-q'ooan tàà.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 Me kò Pilato ba nxàe, ẽe ne tc'ẽea hãa sa gha kúrúè sa:
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 gaam khóèm ẽe gane kò tc'ẽea hãa kgoaraèm gha sa bam kò kgoara, ncẽe kò ncõoan x'áé-dxoom koe kúrúsea ka hẽé, naka khóè ne cg'õoan domka hẽéthẽé qáé-nquus koe tcãàèa hãa ba, a ba a Jeso ba ncõo-kg'ao xu tshàu q'oo koe tcãà, nxãasega xu gha ẽe ne kò khóè ne ma tc'ẽea hãa khama ma kúrú Me ka.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Eẽ xu ko ncõo-kg'ao xu Jeso ba úú ka xu kò Kurene dim khóèm cgoa xg'ae, Simone ta ko ma tciiè ba, me qãáka guua hãa, xu kò xgàu sa dcẽékagu me, me Jesom qãá koe téé a xùri Me.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Si kò kaias xg'aes khóè ne di sa còò Me, zi kò gaas xg'aes q'oo koe c'ẽe zi khóè zi hàna, tshúù-tcaoase kò ko kg'ae cgae Me zi.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Me kò Jeso ba gazi koe ka̱bise a máá: “Jerusalema di sao khóè saoè! Táá sao Tíía kg'ae cgae Te guu, igaba sao gasao hẽé naka cóáa sao hẽéthẽé kg'ae cgae.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 X'aè ba gha hàà khama, khóè ne gha máá: ‘Tsóágase zi gáé khóè zi ncẽe cóán úú tama zi ts'ee-ts'eekg'aièa hãa, naka tchòoan ncẽe cóán úú tama hẽé, naka bíìan ncẽe qanega comkagu tama hẽéthẽé e,’ témé ba.
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 Nxãaska ne gha tshoa-tshoa a xàbìan ka máá: ‘Cg'áé cgae ta a,’ témé, a nxõ̱án ka máá: ‘Qàbia tcãà ta a,’ témé.
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Ncẽè hìian tsã̱á ii koe ne kòo ncẽe zi gúù zi kúrú ne, ne gha ẽe i xgóòa hãa koe dùú sa kúrú?” tam méé.
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Tsara kò cám̀ tsara khóè tsara c'ẽe tsara chìbi-kg'ao tsara a, tsara kò gatsara igaba úúè, síí tsara gha Jesom cgoa cg'õoè ka.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 ‘Tcúú-c'õá’ ta ko ma tciièm qgáìm koe xu ko hàà ka xu kò gaa koe Jeso ba xgàu, gaa tsara chìbi-kg'ao tsara cgoa, c'ẽe ba kò kg'áò xòèa ba za xgàuè, me c'ẽe ba dxàe xòèa ba za xgàuè.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 [Me kò Jeso ba máá: “Aboè, qgóóa máá ne, c'úùa ne hãa dùú sa ne ko kúrú sa ke,” témé.] Gam di qgáía ne xu kò cgúúan ntcòo ka q'aa-q'aaku.
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Ne kò khóè ne téé a ko xaè, ẽe xu kòo tc'ãà-cookg'ai xu zàro Me ka, a ko máá: “C'ẽe nem kò kgoara hãa, ke méém kgoarase, ncẽe nxárá tcg'òóèa hãam Krestem Nqarim dim Cóám kò ii ne,” témé.
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Xu kò ncõo-kg'ao xu thẽé nco̱i Me, a kò tsa̱u tshàan cgoa hàà a hàà kg'áàkagu Me,
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 a máá: “Juta ne di Tsi X'aiga Tsi kò ii ne, Tsáá ka kgoarase,” témé.
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Gam tc'amkg'ai koe i ko ncẽeta ma góásea hãa: ‘NCẼEA JUTA NE DIM X'AIGA ME E,’ ta ma ma.
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Khóè tsara ẽe kò Gam cgoa xgàuèa hãa tsara ka c'ẽe ba kò dcàro Me a máá: “Kreste Tsi tama Tsia gáé? Tsáá ka kgoaraseò, naka kgoara tsam m thẽé!” témé.
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Me c'ẽe ba xo̱a me a dqàè me a máá: “Nqarim igaba tsi gáé q'áò Me tama? Tsáá igaba tsi gatà iis xgàrakus koe hàna!
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 Gatsama ko tchànose xgàraè, gatsam kúrúa hãas tséés di surutan tsam hòòa khama, igabagam Gabá cúí gúù kàma ga kúrú ta ga hãa,” témé.
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 A ba a máá: “Jesoè, tc'ẽe-tc'ẽese te, Tsari x'aian koe Tsi kòo tcãà ne,” témé.
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Me Jeso ba bìrí me a máá: “Tseegua ner ko bìrí tsi: Ncẽe cáḿ ka tsi gha sene Tíí cgoa paradaisi koe hãa!” témé.
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Koaba di x'aèan 12 di i kò ii, si kò wèém nqõóm koe ntcùú sa xóé, a síí dqòa di x'aèan nqoana di koe téé.
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 Eẽ i ko cáḿs di x'áàn kaà kam kò tempelem koe tceeèam qgáí ba tòàra q'aase cám̀ qàmà tsara cgoa.
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Me kò Jeso ba kaiam dòm̀ cgoa q'au a máá: “Aboè! Tiri tc'ẽea ner ko tshàu q'ooa Tsi koe tcãà,” témé. A ba a ncẽe sam ko kg'uia xg'ara ka còo di sa sónòa tcg'òó.
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Eẽm ko ncõo-kg'ao xu dim kaia ba ẽe kúrúsea sa bóò, kam kò Nqari ba dqo̱m̀ a máá: “Tseegukagam kò ncẽem khóè ba tchànom khóè Me e,” témé.
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Wèé ne khóè ne ẽe kò gaa koe xg'aea hãa, a ko xaè ne kò ẽe zi gúù zi bóò zi ko kúrúse ka ne kò tshúù-tcaoa hãase dìbi.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Wèé ne ẽe kò q'ãa Mea ne hẽé, naka Galilea koe guu a còò Mea hãa zi khóè zi hẽéthẽé kò nqúù ka téé a ko bóò Me.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 — ausente —
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Pilatom koem kò síí, a Jesom dim tc'áró ba dtcàrà.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Me gaam tc'áró ba xòó, a q'úúm qgáím cgoa tcáḿ, a ba a tshàoèa hãam nxõ̱ám dis tc'ám̀s koe síí tcãà Me, ncẽe c'ẽe khóè ga kò qanega gas koe kg'ónòè tama sa.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Me kò ẽem cáḿ ba kg'ónòsean dim cáḿ me e, Sabata dim cáḿ ba kò ko tshoa-tshoase khama.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Zi kò khóè zi ẽe kò Jesom cgoa Galilea koe guua hãa zi Josefam cgoa qõò, a zi a síí Jesom dis tc'ám̀ sa bóò, a síí Jesom dim tc'áróm ma xòóèa hãa sa bóò thẽé.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Ka zi ko x'áéa zi koe ka̱bise, a zi a síí Jesom dim tc'áró ba qãè-hm̀m̀ xg'ãò tshãán kg'ónòa máá. Sabata dim cáḿ ka zi kò sãa, ẽe i ko ma x'áèèa hãa khamaga ma.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.