Hebreus 6
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs NTLH
1 Gaa domka méé ta tc'ãà di zi gúù zi ẽe ta kò Krestem ka xgaa-xgaase zi tcg'oara guu naka taa còoka kaia qõò. Táá méé ta gaicara tshoa-tshoase-q'oo sa tshào guu: káà hùi zi tséé zi koe tcóósean di sa, naka Nqarim koe dtcòm̀an di sa hẽé,
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 tcguù-tcguukuan ka xgaa-xgaakuan di sa hẽé, naka tshàuan tòó cgaekuan di sa hẽé, naka x'ooan koe tẽean di sa hẽé, naka chõò tamas xgàrakus di sa hẽéthẽé e.
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Nqarim kòo kgoara máá ta a ne ta gha ncẽes gúù sa kúrú.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 — ausente —
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 — ausente —
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 — ausente —
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 Ncẽè nqõóm kò ko gam koe ko ntcã̱a túú tshàan ko kg'áà, a ẽe ko gaam koe xhárà ne tc'õoan cgoa hùi nem ko Nqarim koe ts'ee-ts'eekg'aikuan hòò.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Igaba ẽem kòo dxàman hẽé naka tc'ẽese tama tso̱man hẽéthẽé ka tso̱m cgaeè nem káà hùi me e, a ba a cgúíkuan ka tééa mááèa, a ba a gha còo dis ka dàòè.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Ncàm̀-ncamsa tuè, ncẽeta xae ga ko ma kg'ui igaba xae cgáé zi gúù zi kgoarasean di zi koe gatu koe kaisa tcoman úúa hãa.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Nqari ba tchàno Me e, a cuiskaga ẽe tu kúrúa hãa tsééan hẽé naka ẽe tu Nqari ba x'áía hãa ncàm̀kuan hẽéthẽé c'úùa hãa tite. Ncẽe tu kò tcom-tcomsa ne kúrúa máána hãa, a tu a ko qanega tsééa máá ne ka.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Kaisase xae ko tc'ẽe, gatu ka c'ẽem wèém gha ncẽe zi gúù zi koe tcãà tcáó sa, nakam gha nxãakg'aiga còo dim x'aè ba síí hàà, naka tu gha nxãasega ẽe tu nqòòa hãa zi gúù zi ka cg'oè-cg'oeè.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Kg'amka tu gha ii sa xae tc'ẽe tama, igaba xae ko tc'ẽe, gane ẽe kò dtcòm̀ sa hẽé naka qáò tcáó sa hẽéthẽé sara koe guu a Nqarim ka ne nqòòkaguèa hãa zi gúù zi máàè ne tu gha serè sa.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 Eẽm kòo Nqari ba Abrahama ba nqòòkagu, kam kò Gam ka Gam dis cg'õès ka gaìse, cúí khóè ga káà a khama Nqarim ka kaia a, gaan kam gha gaìse e,
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 a máá: “Tseegukar gha ts'ee-ts'eekg'ai tsi, a káí tsgõo-coan máà tsi,” témé.
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Me kò Abrahama ba qáò tcáóan cgoa qãà, a ba a kò ncẽem dàòm ka ẽem kò Nqarim ka nqòòkaguèa sa hòò.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Khóèa ne ko kuri ẽe gaan ka kaia hãan ka gaìse, si ko gaìse sa ẽe ko nxàeè sa qari-qari a wèé ntcoekuan ga kaàkagu khama.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Gane ẽem ko nqòòkagua hãa nem ko Nqari ba qãèse x'áí kg'oana, Gam di tséé-kg'áḿa nem cuiskaga kúrúa ka̱bi tite sa. Gaa domkam kò Gam dis nqòòkaguku sa gaìsean cgoa càù.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Nqari ba cuiskaga tshúù-ntcõan nxàe tite. I Gam di nqòòkagukuan hẽé naka gaìsean hẽéthẽéa cám̀ sara gúù sara kúrúa ka̱biè tite sara a. Nqarim koe ta bèea síía hãa, qãè qgáì koe ta gha hãa ka. Gam di nqòòkagukuan méé i qarika korè ta a, naka ta gha nxãasega cookg'aia ta koe hãas nqòò sa qgóóa qari.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 Tcáóa ta ko qgóóa tòós gúùs khama ta ncẽes nqòò sa úúa hãa. Ncẽes nqòò sa ko còrè-nquum nqarikg'ai koe hànam q'ane koe síí, qgáím q'aa-q'aakom di c'ẽe xòèan koe.
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 Ncẽe Jesom gatá téé-q'oo koe tcana hãa koe, Gam ncẽe gatá ka tc'ãà a qõòa hãa ba. A ba a kò chõò tamase kaiam peresiti ba kúrú, Meleki-setekem di x'áèan koe guu a.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.