Hebreus 12
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs VC
1 Ta ncẽeta noose kaias túú-c'õòs nxàea tseegukagu-kg'ao ne dis ka nxa̱ma-nxa̱maèa hãa, ke méé ta wèés gúùs ẽe ga ko xgáè-kg'am ta a sa hẽé naka ncẽe ko qóḿ ba qgóókagu ta a zi cg'ãè zi hẽéthẽé aagu, naka taa ncẽe ta máàèa hãas qàrò sa qáò tcáóan cgoa qàrò,
1 Desse modo, cercados como estamos de uma tal nuvem de testemunhas, desvencilhemo-nos das cadeias do pecado. Corramos com perseverança ao combate proposto, com o olhar fixo no autor e consumador de nossa fé, Jesus.
2 Jesom koe tcgáía ta tòóa hãase, ncẽe ko gatá di dtcòm̀an tshoa-tshoa a xg'ara-xg'ara ba. Ncẽe kò qáò tcáóan cgoa xgàukuan koe máàse ba, nxãasegam gha hààkom x'aèm ka qãè-tcaoan hòò ka, a kò táá saucgae ba. A ncẽeska Nqarim dis ntcõó-q'oos dim kg'áòm x'õàm xòè koe ntcõóa-ntcõe ba.
2 Em vez de gozo que se lhe oferecera, ele suportou a cruz e está sentado à direita do trono de Deus.
3 Gaam ncẽe kò chìbi-kg'ao ne di ntcoekuan domka ncẽeta noo thõòan q'oo koe qáò tcáóse hãa ba. Gabá méé tu tc'ẽe-tc'ẽese, naka tua gha nxãasega táá ta̱u naka xhõen-tcáó guu.
3 Considerai, pois, atentamente aquele que sofreu tantas contrariedades dos pecadores, e não vos deixeis abater pelo desânimo.
4 Gatu dis dqùrìs ncẽe tu ko chìbian cgoa x'ãàkus koe tu qanega c'áòa tu ntcã̱agu tu gha xguìs téé-q'oos koe síí ta ga hãa.
4 Ainda não tendes resistido até o sangue, na luta contra o pecado.
5 Ghùi-ghui-tcáókuan dim kg'ui ba tu gáé c'úùa hãa? Ncẽe ko gatu cgoa Gam di tu cóá tu ii khama ma kg'ui, a ko máá:
5 Estais esquecidos da palavra de animação que vos é dirigida como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor. Não desanimes, quando repreendido por ele;
6 X'aiga ba ko gaam ẽem ncàm̀a hãa ba dqàèa kg'ónò,
6 pois o Senhor corrige a quem ama e castiga todo aquele que reconhece por seu filho {Pr 3,11s}.
7 Ke méé tu dqàèa kg'ónòkuan koe qáò tcáó ii, Nqari ba ko Gam di tu cóá tu iise qgóó tu u ke. Ndakam cóá ba hãa, ncẽe xõòm ka dqàèa kg'ónòè tama ba?
7 Estais sendo provados para a vossa correção: é Deus que vos trata como filhos. Ora, qual é o filho a quem seu pai não corrige?
8 Wèém cóá ba ko dqàèa kg'ónòè. Gaa domka, ncẽè dqàèa kg'ónòè ta ga tu kò hãa ne, tu nxãaska qãèm dàòm ka ábàè tama tu cóá tu u, cg'áràn koe guu a ábàèa tu, a tseegu di tama tu cóá tu u.
8 Mas se permanecêsseis sem a correção que é comum a todos, seríeis bastardos e não filhos legítimos.
9 Gataga ta wèéa ta ga nqõómkg'ai koe kg'áò xõòan úúa hãa, ncẽe ko dqàèa kg'ónò ta a, ta ncẽes gúùs domka tcom ana hãa. Ka ta gha kháé nxãaska nta noose gatá ka Xõòm tc'ẽem dim koe máàse a kg'õè?
9 Aliás, temos na terra nossos pais que nos corrigem e, no entanto, os olhamos com respeito. Com quanto mais razão nos havemos de submeter ao Pai de nossas almas, o qual nos dará a vida?
10 Gatá ka xõò ga ne ko xòm̀ x'aè-coa q'oo koe dqàèa kg'ónò ta a, ẽe ne ko gane ma tc'ẽe khama ta gha ii ka, igabaga ẽem ko Nqari ba dqàèa kg'ónò ta a ne i gatá hùi di i, nxãasega ta gha Gam di q'ano-tcáóan hòò ka.
10 Os primeiros nos educaram para pouco tempo, segundo a sua própria conveniência, ao passo que este o faz para nosso bem, para nos comunicar sua santidade.
11 Ncẽè c'ẽe x'aè ka ta kòo dqàèa kg'ónòè ne i thõòka khama xam̀, a qãè-tcaokagu ta a tama. Igaba ne gha hààko x'aè ka gane ẽe kò dqàèa kg'ónòèa hãa ne tchànoan dim tc'áróm tòókuan úúa hãa ba máàè.
11 E verdade que toda correção parece, de momento, antes motivo de pesar que de alegria. Mais tarde, porém, granjeia aos que por ela se exercitaram o melhor fruto de justiça e de paz.
12 Gaa domka méé tu x'õàa tu hẽé naka qúrùa tu ncẽe xhõea hẽéthẽé qari-qari.
12 Levantai, pois, vossas mãos fatigadas e vossos joelhos trêmulos {Is 35,3}.
13 Nqàrèa tu tchàno dàòan kúrúa máá, naka ne nxãasega ẽe nqo̱ara ne táá tààè guu, igaba qãèkaguè.
13 Dirigi os vossos passos pelo caminho certo. Os que claudicam tornem ao bom caminho e não se desviem.
14 Wèé qaria tu cgoa kúrú naka wèé khóèan cgoa tòókua hãase x'ãè naka tua q'ano-tcáó ii. Q'ano-tcáó tama tu kò hãa ne tu cuiskaga X'aiga ba bóòa hãa tite ke.
14 Procurai a paz com todos e ao mesmo tempo a santidade, sem a qual ninguém pode ver o Senhor.
15 Q'ãa méé tu naka i táá cúí khóè ga Nqarim di cgóm̀kuan tcào guu, nakam táá cúím to̱bem kg'aum ga ba tso̱m guu, ncẽe gha tshúùan ghùi ba, ncẽe gha káí ne kúrú ne cg'uri-cg'urise ba,
15 Estai alerta para que ninguém deixe passar a graça de Deus, e para que não desponte nenhuma planta amarga, capaz de estragar e contaminar a massa inteira.
16 naka i táá cúí khóè ga cg'árà di ii guu kana Esaum khama cg'ãè tcáó ii guu, ncẽe kò qgáé-kg'ai dim cóám ii dis téé-q'oo sa cúís gàbas tc'õoan dis domka x'ámágu ba.
16 Que não haja entre vós ninguém sensual nem profanador como Esaú, que, por um prato de comida, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Ncẽe ta ma q'ana hãa khama, ẽe koe guus kam kò ts'ee-ts'eekg'aièm gha sa qaa; igabam kò táá ẽem kúrúa hãa sam gha kúrúa ka̱bi dim dàò ba hòò, gaa domka i kò ts'ee-ts'eekg'aikuan xguì me, gatàm kò ko ma wèé tcáóa ba ka tcgáí-tshàran cgoa qaa a igaba.
17 E sabeis que, desejando ele em seguida receber a bênção do herdeiro, lhe foi recusada. E não bastaram todas as súplicas e lágrimas para que seu pai mudasse de sentimento...
18 Ncẽe tu gam koe hààra hãam xàbì ba Sinai dim xàbìm khama ii tama khama, ncẽe gatu ga qgóó a xám̀ ba, ncẽe c'eean ko gaam koe ka̱ru, me ntcùú sa hẽé, dcùú-qom sa hẽé, kaiam tc'ãá ba hẽé,
18 Em verdade, não vos aproximastes de uma montanha palpável, invadida por fogo violento, nuvem, trevas, tempestade,
19 nxãàm di ts'oo-q'ooan hẽé naka dòm̀ di kg'ui-q'ooan hẽéthẽé úúa hãa ba. Ncẽe khóè ne ko gaam dòm̀ di kg'ui-q'ooan kóḿ ka ne kò dtcàrà, táá ne gha gaicara c'ẽe kg'uia ba ga kóḿ sa ba,
19 som da trombeta e aquela voz tão terrível que os que a ouviram suplicaram que ela não lhes falasse mais.
20 ẽe ne kò x'áèèa hãa sa kò qóḿa máá nea hãa khama, ncẽe kò ko máá: “Ncẽè kg'oo-coa ga ii, a kò ncẽem xàbì ba qgóó igaba méé i nxõ̱án cgoa xaoa cg'õoè,” témé sa.
20 Estavam verdadeiramente aterrados por esta ordem: Todo aquele que tocar a montanha, mesmo que seja um animal, será apedrejado {Ex 19,12}.
21 Eẽ kòo bóòè sa kò kaisase q'ae-q'aesa si i, me kò Moshe ba máá: “Q'aean kar tcãàèa, a ko cgùru,” témé.
21 E tão terrível era o espetáculo, que Moisés exclamou: Eu tremo de pavor {Dt 9,19}.
22 Igabaga tu ẽem xàbìm koe hàà tama, a Siona dim koe hààraa, nqarikg'aian dim Jerusalema ba, kg'õèa hãam Nqarim dim x'áé-dxoo ba. A tu a gataga tcám̀-tcám̀ moengelean qãè-tcaoa hãase xg'aea hãa koe hààraa.
22 Vós, ao contrário, vos aproximastes da montanha de Sião, da cidade do Deus vivo, da Jerusalém celestial, das miríades de anjos,
23 A tu a gataga tc'ãà a ábàèa ne dis kerekes koe hààraa, ncẽe cg'õèa ne nqarikg'ai koe góá tòóèa ne. A tu a gataga Nqarim koe hààraa, wèé khóèan dim Xgàra-kg'ao ba, a tu a gataga tchàno ne khóè ne di tc'ẽean koe hààraa.
23 da assembléia festiva dos primeiros inscritos no livro dos céus, e de Deus, juiz universal, e das almas dos justos que chegaram à perfeição,
24 A tu a gataga Jesom koe hààraa, ka̱bas qáé-xg'aes koe ko Nqari ba hẽé naka khóè ne hẽéthẽé xg'aeku koe ko tòókuan kúrú ba. A tu a gataga c'áòan tsa̱risea hãa koe hààraa, ncẽe ko Abelem di c'áòan ka qãè kg'uian kg'ui i.
24 enfim, de Jesus, o mediador da Nova Aliança, e do sangue da aspersão, que fala com mais eloqüência que o sangue de Abel.
25 Q'ãa méé tu naka táá Gam ẽe ko kg'ui cgoa tu u ba xguì guu. Ncẽè gane ẽem kò nqõómkg'ai koe hãa a ko kg'ui cgoa ne, ne ko xguì nea kò táá nxanagu Me, ka ta gha nta noose nxanagu Me, Gaam ncẽe nqarikg'ai koe hãa a ko kg'ui cgoa ta a ba?
25 Guardai-vos, pois, de recusar ouvir aquele que fala. Porque, se não escaparam do castigo aqueles que dele se desviaram, quando lhes falava na terra, muito menos escaparemos nós, se o repelirmos, quando nos fala desde o céu.
26 Gaam ncẽem ẽe x'aè ka kò dòm̀a ba cgoa nqõómkg'ai ntcãa-ntcãa ba, igabagam ncẽeska nqòòkagu taa hãa, a máá: “Qanega cúí Ra gha nqõómkg'ai cúí ntcãa-ntcãa tamase nqarikg'aian ga hẽéthẽé ntcãa-ntcãa,” témé ba.
26 Depois de ter outrora abalado a terra pela sua voz, ele hoje nos faz esta solene declaração: Ainda uma vez por todas moverei, não só a terra, mas também o céu {Ag 2,6}.
27 Ncẽem kg'uim, ncẽe ko máá: “Qanega cúí,” témé ba ko kúrúèa hãa zi gúù zia gha ntcãa-ntcãaè a tcg'òóè sa x'áí, nxãasega zi gha gúù zi ntcãa-ntcãaè tite zi qaù ka.
27 As palavras ainda uma vez indicam o desaparecimento do que é caduco, do que foi criado, para que só subsista o que é imutável.
28 Gaa domka méé ta Nqarim di x'aian, ncẽe cuiskaga ntcãa-ntcãaè tite ta máàèa hãas gúù sa qãè-tcaoa máá, naka taà Nqari ba còrè, qãè-tcaokagu Me kom dàòm ka, kaisa tcomkuan hẽé naka q'áòan hẽéthẽé cgoa.
28 sim, possuindo nós um reino inabalável, dediquemos a Deus um reconhecimento que lhe torne agradável o nosso culto com temor e respeito.
29 Gatá dim “Nqari ba dàòa ko cg'õos c'ees khama ii” ke.
29 Porque nosso Deus é um fogo devorador {Dt 4,24}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.