Atos 9
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs ARA
1 Eẽ x'aè kam kò Saulo qanega tcg'aì-tcaoa, a X'aigam Nqarim di ne xgaa-xgaase-kg'ao ne cg'õo kg'oana, khamam kò kaiam peresitim koe síí,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 a síí dtcàrà me, Damaseko koe hàna xu còrè-nquu xum gha tcgãya zi góá máá sa, ncẽe gha qarian máà me zi, me ẽem kòo Nqarim dim dàòm di ne khóè ne síí hòò ne qáé ne a Jerusalema koe úú ne sa - kg'áò khóèa ga ii kana dxàea ga ii igaba.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Eẽm gam dis qõòs-q'oo koe hànasem ko Damaseko koe cúù, kam ko kúúga x'áà ba dxùukg'aia ba koe nqarikg'ai koe guu a x'áà.
3 Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,
4 Me cg'áé góḿankg'ai koe, kam ko dòm̀ ba kóḿ me ko máá: ‘Sauloè, Sauloè, dùús domka tsi ko xgàra Tea máá?’ témé.
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Me Saulo máá: “Dìí Tsia, X'aigaè?” témé. Me xo̱a me a máá: “Tíí Ra a Jeso Ra, ncẽe tsi ko xgàra Ra.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Ke ncẽeska tẽe naka tsia x'áé-dxoom q'oo koe tcãà, gaa koe tsi gha síí bìríè dùú sa tsi gha kúrú sa ke,” tam ma xo̱a me.
6 mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.
7 Xu kò khóè xu ẽe kò Saulom cgoa hãa xu kg'ama téé káà kg'uise, dòm̀ ba xu kò kóḿ, igabaga xu kò táá cúí khóè ga hòò khama.
7 Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.
8 Me Saulo ba góḿankg'ai koe tẽe, igaba ẽem ko xgobekg'am tcgáí kam kò cúí gúù ga bóò tama. Ka xu ko qgóó me tshàua ba ka, a Damaseko koe úú me.
8 Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Me kò nqoana cáḿan séè, a táá bóò, a ba a táá c'ẽe gúù ga tc'õó kana kg'áà.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Me kò Damaseko koe xgaa-xgaase-kg'aom Ananiase ta ko ma tciiè ba hàna. Me kò X'aigam Nqari ba gam koe x'áíse, a tcii me a máá: “Ananiaseè!” témé. Me xo̱a Me a máá: “Eè, X'aigaè, ncãa ga ra a,” témé.
10 Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Me X'aiga ba bìrí me a máá: “Jutasem x'áé koe ncẽem tchànom cgoa qõò, naka khóèm Tareso koe guua hãam Saulo ta ko ma tciiè ba tẽè me, hãa a ba a ko còrè ke.
11 Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando
12 X'áís koem khóèm Ananiase ta ko ma tciiè ba x'áíèa hãa, me tcãà a ko tshàua ba tòó cgae me, tcgáía ba gha bóò ka ke,” tam méé.
12 e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Me kò Ananiase xo̱a Me a máá: “X'aigaè, káí ne khóè ne koer kóḿa hãa ẽem khóèm ka, ntamam kò ma Tsari ne khóè ne tcom-tcomsa ne Jerusalema koe hàna ne koe cg'ãèan kúrú sa.
13 Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Me ncẽeska ncẽe koe kaia xu peresiti xu di qarian úúa, hààm gha qgóó ẽe ko Tsari cg'õèan tcii ne ka,” témé.
14 e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Igabagam kò X'aigam Nqari ba Ananiase ba bìrí a máá: “Ncẽem khóè bar nxárá tcg'òóa máásea hãa a ko hàà tséékagu me, me tãá zi qhàò zi di ne hẽé, naka x'aiga xu hẽé, naka Iseraele di ne khóè ne cookg'ai koe hẽéthẽé cg'õèa Te úúa te.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;
16 Ra gha x'áí me, Tiri cg'õèan domkam gha nta noose xgàrase sa. Ke qõò!” tam méé.
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.
17 Nxãaskam ko Ananiase qõò a síí nquum q'oo koe tcãà. A ba a Saulom koe tshàua ba tòó a máá: “Sauloè, tíí qõeè, X'aigam Jesom ncẽe kò dàòm q'oo koe tsi hãase ko tsáá koe x'áíse ba tsééa óá tea, nxãasega tsi gha gaicara bóò, a tsi a gha gataga Tcom-tcomsam Tc'ẽem ka cg'oè-cg'oeè ka,” témé.
17 Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 I kò kúúga tsoro khama ii gúùan tcgáía ba koe q'õàse, me Saulo gaicara bóò, a ba a tẽe a tcguù-tcguuè.
18 Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Eẽm ko tc'õóa xg'ara, kam ko gaicara qarian hòò.
19 E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.
20 A ba a kò kúúga còrè-nquu xu koe xgaa-xgaa, Jesom Nqarim dim Cóám ii sa.
20 E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.
21 Ne kò wèé ne ẽe ko kóḿ me ne are, a ne a tẽè a máá: “Gaam khóèm tama ba gáé ncẽe ba, ncẽe kò Jerusalema koe tshúù sa óágara hãa ba, gane ẽe kòo ncẽem cg'õè ba tcii ne koe? Ncẽe kò ncẽe koe hààra ba, hààm gha khóè ne qáé, a kaia xu peresiti xu cookg'ai koe úú ne ka ba?” ta ne ma tẽèku.
21 Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?
22 Igabagam kò Saulo càùse qarian koe, a Damaseko koe x'ãèa ne Juta ne arekagu, qãèsem kò x'áí ne, Jeso ba nqòòkaguèam Krestem ga Me e sa khama.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Káí cáḿan qãá q'oo koe ne kò Juta ne qg'áìku a cg'õo me kg'oana.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;
24 Igabagam kò Saulo ẽe ne kò kúrú kg'oana hãa sa q'ãakaguè. Ne kò x'áé-dxoom di heke-kg'áḿan ntcùú ba hẽé naka koaba ba hẽéthẽé q'õé, cg'õo me ne gha ka.
24 porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.
25 Igabaga ne kò gam di ne xgaa-xgaase-kg'ao ne ntcùú ka ts'ãàkagu me gàbas koe tcãà me a x'áé-dxoom dim xhàrom tc'amkg'ai koe guu a xhoròkagua ba ka.
25 Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Eẽm ko Jerusalema koe síí kam ko xgaa-xgaase-kg'ao xu cgoa xg'ae kg'oana, igabaga xu kò wèé xu ga bèe me, a xu a kò xgaa-xgaase-kg'ao me e sa tcom tama.
26 Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Igabagam kò Barenabase séè a x'áè úú-kg'ao xu koe úú me, a Saulom ntama ma X'aiga ba dàòm q'oo koe bóòa hãas ka bìrí xu, naka X'aigam kò ma kg'ui cgoa me sa hẽéthẽé e. Gatagam kò Damaseko koem kò Saulo ma kgoarasease Jesom cg'õè ka ma xgaa-xgaa sa bìrí xu.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Nxãaskam ko Saulo hãa cgoa xu, a ba a qõòa te Jerusalema koe, a kgoarasea xóé a X'aigam cg'õè ka kg'ui.
28 Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Juta ne Gerika sa ko kg'ui ne cgoam kò kg'ui a ntcoeku, igabaga ne kò cg'õo me kg'oana.
29 Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.
30 Eẽ ne ko gam di ne khóè ne ncẽes gúù sa bóòa q'ãa ka ne ko séè a Kaesarea koe úú me, a Tareso koe tsééa úú me.
30 Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Si ko wèés kerekes Jutea di sa hẽé, naka Galilea di sa hẽé, naka Samaria di sa hẽéthẽé tòókuan úúa hãa, a sa a kò qari-qariè, a kò Nqari ba q'áòa hãa, a kò Tcom-tcomsam Tc'ẽem ka ntcàm qaoè, a sa a ko càùse.
31 A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.
32 Eẽm kòo Petere wèé xu xòè xu nqõóm di xu koe qõòa te kam kò Lita dim nqõóm koe ko hàna ne dtcòm̀-kg'ao ne dàra.
32 Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.
33 Gaa koem kò khóèm Enease ta ko ma tciiè ba xg'ae cgoa, nqo̱ara kò hãa ba, 8 kurian kò kgàrom koe xõe ba.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Me Petere ba bìrí me a máá: “Eneaseè, Jeso Kreste ba ko qãèkagu tsi, ke tẽe naka tsarim kgàro ba kg'ónò,” témé. Me kúúga tẽe.
34 Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.
35 Ne kò wèé ne khóè ne ẽe kò Lita hẽé naka Sarone hẽéthẽé koe x'ãèa hãa ne bóò me, a ne a kò X'aigam Nqarim koe ka̱bise.
35 Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Si kò Jopa koe c'ẽes xgaa-xgaase-kg'ao sa hàna, Tabita ta kò ma tciiè sa. Gerika di cg'õèa sa kò Dorekase ii sa, ncẽe kg'uia tsi kòo ka̱bi i ne tsi ga ‘Tca̱í’ ta ma tcii sa. Ncẽe kò wèé x'aè ka qãè tsééan kúrú a ko dxàua ne khóè ne hùi sa.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Gaam x'aèm ẽem kas kò tsàa a sa a x'óó, i kò tc'áróa sa xg'aàè a tc'amaka kò hànam nquum-q'oo koe tòóè.
37 Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.
38 Lita dim nqõó ba kò Jopa dim ka cúù me e, khama ne kò ẽe ne ko xgaa-xgaase-kg'ao ne Peterem Lita koe hàna sa kóḿ, ka ne ko cám̀ khóè tsara gam koe tsééa úú, tsara síí dtcàrà me a máá: “Cgóm̀na táá ão guu naka sita koe hàà,” témé.
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.
39 Me kò Petere xgoaba a qõò cgoa tsara a, a ba a ẽem ko gaa koe síí ka tc'amaka hànam nquum-q'oo koe úúè. Wèé zi dxàe-ntcõa zia kò Peterem qàe koe hàà téé a kg'ae, a zi a hã̱aèko xu qgáí xu hẽé naka c'ẽe qgáían hẽéthẽé x'áí me, Dorekases kò gazi cgoa qanega hãa x'aè kas kò qgãea hãa a.
39 Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Me Petere wèéa ne ga tchàa koe xhàiagu, a ba a qúrùa ba ka ntcõó a còrè. Eẽm ko x'óóas khóès dim tc'áróm koe ka̱bise kam ko máá: “Tabitaè, tẽe!” témé, si tcgáía sa xgobekg'am, a Petere ba bóò a sa a tẽe a ntcõó.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Me kò tshàua sa ka séè si a ba a nqàrèa sa ka téékagu si. A ba a dtcòm̀-kg'ao ne hẽé naka dxàe-ntcõa zi hẽéthẽé tciia xg'ae, a kg'õèas hãase x'áí ne si.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Si kò ncẽes gúù sa wèém Jopam koe q'ãase, ne káí ne X'aigam Nqarim koe dtcòm̀.
42 Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Me kò Petere ba Jopa koe, khòo tséé-kg'aom Simone ta ko ma tciièm cgoa tc'ãòa cáḿan séè.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.