Atos 7
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs ARIB
1 Me nxãaska kaiam peresiti ba tẽè me a máá: “Kháé zi ncẽe zi chìbi-chibiku zi tseegu zia?” témé.
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Me Stefane xo̱a a máá: “Tíí kíí ga xao, àbo ga xaoè, komsana te! X'áàn dim Nqari ba kò gatá ka xõòm Abrahamam koe hòòse, qanegam kò Mesopotamia koe hãa ka, qanegam Harane koe x'ãè tamas cookg'ai koe,
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 a bìrí me a máá: ‘Tcg'oa tsarim nqõóm koe hẽé naka tsari ne qhàò ne koe hẽéthẽé, naka tsia x'áí tsir gham nqõóm koe qõò,’ témé.
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Me nxãaska Kaletea ne dim nqõóm koe tcg'oa a ba a Harane dim x'áé-dxoom koe síí x'ãè. Me Nqari ba xõòm dis x'oos qãá q'oo koe gaa koe tcg'òó me, a ncẽe tu ncẽeska x'ãèa hãam nqõóm koe tsééa óá me.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Me kò nqõóm di c'ẽe xòèan ga táá máà me, a cúím nqàrèm ga bam gha tòó qgáì ga táá máà me, igabam kò nqòòkagu me, gabá hẽé naka qãáa ba dis qhàòs ga sa hẽéthẽém gha ẽem nqõó ba máà ne q'õò sa, Abrahama ba kò cóá úú tama igaba.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Me kò Nqari ba gam ka ncẽeta méé a máá: ‘Tsaris qhàò sa gha gane di tamam nqõóm koe c'úùsea hãa, a gha qãà kúrúè, a gha 400 khama noo kurian táá qãèse qgóóè.
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Igabar gha ẽe ne ko tsééa máás qhàò sa xgàra, ne gha ẽe zi gúù zi qãá q'oo koe tcg'oa, a hàà ncẽes qgáìs koe dqo̱m̀ Te,’ tam Nqari ba méé.
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 A ba a kò q'ãe nqãa-qgai khòokus dis qáé-xg'ae sa máà me. Me kò Abrahama ba Isaka ba ábà, a ba a kò 8 dim cáḿ ka q'ãe nqãa-qgai khòo me; me kò Isaka ba Jakobe ba ábà, me kò Jakobe ba 12 xu cóá xu ábà, ncẽe tc'ãà di xu tsgõo xu gatá di xu.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 “Xu kò gatá ka tsgõose ga xu, gaxu ka qõesem Josefam cgoa tauan úú, a xu a kò Egepeto koe qãàse x'ámágu me. Igabam kò Nqari ba hãa cgoa mea,
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 a kò gam di zi xháé zi wèé zi koe kgoara me, a Egepeto dim x'aigam Farom cookg'ai koe cgóm̀kuan hẽé naka q'ãan di tc'ẽean hẽéthẽé máà me, me kò Faro ba Egepeto koe hẽé naka wèém x'áém gam dim koe hẽéthẽé tc'ãà-cookg'ai ba kúrú me.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Si kò nxãaska wèém nqõóm Egepeto dim koe hẽé naka Kanana dim koe hẽéthẽé xàbà sa tcãà, a kaisa thõòan óága, xu kò gatá ka xõò ga xu táá tc'õoan hòò.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Eẽm ko Jakobe ba kóḿ i ko máá, Egepeto koe i maberean hãa, téméè kam kò gatá ka xõò ga xu tc'ãà dis dàras gaxu dis koe tsééa úú.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Me kò Josefa ba cám̀ dis dàras gaxu dis ka káíkhoe ga xu q'ãàkaguse, si kò Josefam dis qhàò sa Farom koe q'ãase.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 Ncẽes gúùs qãá q'oo koem kò Josefa ba khóèan tsééa hãa, i síí gam ka xõòm Jakobe ba hẽé naka gam di qhàòan wèé ga hẽéthẽé tcii. Wèéa ne ga kò 75 ne e.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 Me kò nxãaska Jakobe ba Egepeto koe síí, ncẽe xu kò gabá hẽé naka gatá ka xõò ga xu hẽéthẽé síí x'óó koe.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Gaxu di tc'áróa ne kò ka̱bi a Shekeme koe úúè, a síí ncẽem xg'ao Abrahama ba Hamorem di xu cóá xu koe marian tc'ãòa cgoa x'ámás tc'ám̀s koe xòóè.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 “Eẽm ko Nqarim xg'ao Abrahama ba nqòòkagua hãam x'aè ba cúù, ka ne kò khóè ne Egepeto koe káí a càùsea.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 Me kò c'ẽem x'aiga ba nxãakg'aiga síí Egepeto koe tc'ãà-cookg'ai, ncẽe kò Josefa ba c'úùa hãa ba.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 A ba a kòo gatá di ne khóè ne cgoa cg'ãèm dàòm ka tséé, a ko gatá ka xõò ga xu chùi, xu cóá-coan tchàa koe tcg'òó, nxãasega i gha cg'õoè ka.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 “Me kò ẽem x'aèm ka Moshe ba ábàè, a ba a kò Nqarim cookg'ai koe kaisase t'õè me e. A kò xõòm dim nquum koe nqoana nxoean kòreè.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Eẽm síí tchàa za tòóèa kas kò Farom ka cóáse sa séè a gas dim cóám khama ma kaikagua mááse me.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Me kò Moshe ba Egepeto ne di q'ãan di tc'ẽean wèé ga xgaa-xgaaè, a ba a kò kg'uian hẽé naka tsééan hẽéthẽé koe qari me e.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 “Eẽm Moshe 40 kuri ii kam kò bìríse, gam ka c'ẽe ne Iseraele nem gha dàra sa.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Me kò gam ka c'ẽe ba bóò me ko Egepetom ka ghã̱aè a ko xg'áḿmè, kam ko ẽe ko ghã̱aè ba hùi, a ncèèa máá me, a Egepeto ba xg'áḿ.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Me Moshe tc'ẽea máá, gam di ne khóè ne gha bóòa q'ãa Nqari ba kò tséékagu me a ko kgoara ne sa, ta tc'ẽea, igaba ne kò táá bóòa q'ãa.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 Me q'uu dim cáḿ ka Moshe x'ãàku ko tsara Iseraele tsara koe hàà. Kúrúm ko a xg'aekua tsara koe tòókuan óá kg'oana, khamam ko máá: ‘Khóè tsaoè, qõekua tsaoa! Dùús domka tsao ko thõò-thõoku?’ témé.
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 Igabam kò khóèm ẽe kò c'ẽe ba ghã̱a ba Moshe ba dxùukg'ai za xàbùa tcg'òó a máá: ‘Dìína sitsam koe tc'ãà-cookg'ai a xgàra-kg'ao ba kúrú tsia?
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 A cg'õo te kg'oana tsia, ncẽe tsi ncãa ma ncãaka cáḿ ka Egepeto ba ma cg'õo khama ma?’ témé.
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 Eẽm ko Moshe ba ncẽe sa kóḿ kam kò Midiane dim nqõóm koe qgóéa síí, ncẽem kò gaa koe síí x'ãè koe, gaam nqõóm dim khóèm tamam iise, a ba a kò gaa koe cám̀ cóá tsara ábà.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 “Eẽ i ko 40 kurian nqáéa xg'ara kam kò Sinai dim xàbìm koe moengele ba qãáka hãas hìis ka̱rukos koe hòòse cgae me.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Eẽm ko Moshe ba ẽes gúù sa bóò kam kò ares ka tcãàè, a cúù-cuuse, qãèsem gha síí bóò ka, kam kò X'aigam Nqarim dim dòm̀ ba kóḿse a ko máá:
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 ‘Tíí Ra Nqarir saò ga xu di Ra a, Nqarir Abrahama ba hẽé naka Isaka ba hẽé naka Jakobe ba hẽéthẽé di Ra,’ témé. Me Moshe q'áòan ka cg'oè cgaeè a gaa zam gha bóò sa bèe.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 Me X'aigam Nqari ba bìrí me a máá: ‘Nqàrèa tsi koe nxàboan tcg'òó, ẽe tsi téé-tẽem qgáì ba tcom-tcomsam nqáḿ me e ke.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Tseeguan kagar Tiri ne khóè ne Egepeto koe hàna ne di xháé-q'ooan bóòa, gane di sónò ntcòóse-q'ooa ner kóḿa hãa, a Ra a hààra hãa, hààr gha kgoara ne ka, ke ncẽeska hàà nakar Egepeto koe tsééa úú tsi,’ témé.
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 “Ncẽe ba gaam Moshem ga me e, ncẽe ne kò xguìa hãa a máá: ‘Dìína tc'ãà-cookg'ai a xgàra-kg'ao ba kúrú tsia?’ témé ba. Nqari ba kò ncẽe ba tsééa hãa, tc'ãà-cookg'ai a kgoara-kg'ao bam gha kúrú ka, moengelem ncẽe kò ka̱rukos hìis koe x'áíse mea hãam di hùian ka.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Me kò Egepeto koe guu a séèa tcg'òó ne. Gaa koem kò are-aresa zi gúù zi hẽé naka x'áí zi hẽéthẽé kúrú, naka Nco̱àm Tshàam koe hẽé, naka tchàa-xgóós koe hẽéthẽé e, 40 kuria ne.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 “Ncẽea gaam Moshem ga me e, ncẽe kò Iseraele di ne khóè ne bìrí a máá: ‘Nqari ba gha gatu di ne khóè ne xg'aeku koe guu a tíí khama iim Porofiti ba tsééa óá máá tu u,’ témé ba.
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 Gaam ga me e ncẽe kò tchàa-xgóós koe Iseraele di ne khóè ne dis xg'aes q'oo koe gaam moengelem cgoa hãa ba, ncẽe kò Sinai dim xàbìm koe gam cgoa hẽé naka gatá ka xõò ga xu hẽéthẽé cgoa kg'ui ba. Me kò kg'õèa hãa kg'uian Nqarim di hòò, nxãasegam gha hàà gatá koe óága a ka ba.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 “Igaba ne kò gatá ka xõò ga ne komsanaa ba xguì. A ne a dxùukg'ai za xàbùa tcg'òó me, a ne a kò tcáóa ne q'oo koe Egepeto koe úú-kg'ai,
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 a ne a Arone ba bìrí a máá: ‘Nqárìan kúrúa máá ta a, cookg'aia ta koe gha qõò o. Moshem ncẽe kò Egepeto dim nqõóm koe séèa tcg'òó ta am koes dùú sa kúrúsea sa ta c'úùa hãa ke,’ témé.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Gaa x'aèan ẽe kaga ne kò ghòè-coam dis iis koe nqárì ba kúrúa mááse, a ne a dàòa-mááku zi óágaa máá me, a gane di tshàuan kúrúas gúùs dis kõ̱è sa kúrú.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 Igabam kò Nqari ba q'aumana ne, a ba a guu ne ne nqarikg'ai di zi tco̱nò zi qám̀sea máá, ncẽe i ma porofiti xu dis Tcgãyas koe ma góáèa hãa a ko máá:
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Igaba tu kò wèé zi qgáì zi ẽe tu ko qõò zi koe
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 “Gatá ka xõò ga xu kò tchàa-xgóós koe xgàuèkom còrè-nquu ba úúa, ncẽe Nqarim kò khóè ne cgoa kg'ui koe. Nqarim kò Moshe ba ma x'áía, a x'áè mea hãa khama kò ma kúrúèa ba.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Xu gatá ka xõò ga xu gaam còrè-nquu ba máàèa, a xu a séè a ncẽem nqõóm koe óá me, Joshuam kò tc'ãà-cookg'ai xua ka. Xu kò nqõó ba séè, Me Nqari ba gaam nqõóm koe kò x'ãèa zi qhàò zi gaxu cookg'ai koe xhàiagu. Gaam xgàuèkom còrè-nquu ba kò hàna, i síí nxãakg'aiga Dafitem di x'aèan ga tcãà,
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 ncẽe kò Nqarim tcgáí-q'oo koe cgóm̀kuan hòò ba. A ba a kò Nqari ba dtcàrà, còrè-nquu bam gha Jakobem dim Nqari ba tshàoa máá sa,
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 me kò Solomone ba nquu ba tshàoa máá Me.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 “Igabam kò kaisase tc'amaka hànam Nqari ba khóè tshàu ka kúrúèa hãa nquuan koe x'ãè tama, porofitim ko ma kg'ui khama,
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 a ko máá:
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 Wèé zi gúù zi ncẽe zia gáé Tiri tshàuan ka kúrúè tama?’
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 “Gaxao khóè xao qari-tcúú xaoè, ncẽe tcáóa xao hẽé, naka tceea xao hẽéthẽé koe q'ãe nqãa-qgai khòoè ta ga hãa xaoè! Gaxao ka xõò ga xu khamaga xao ii: wèé x'aè ka xao ko Tcom-tcomsam Tc'ẽem cgoa x'ãàku!
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Gaxao ka xõò ga xu kò wèé xu porofiti xu xgàraa hãa, a xu a kò ncẽe xu porofiti xu, ncẽe kò x'aè cookg'ai koe tchànom Khóèm di hàà-q'ooan nxàea hãa xu cg'õo, Jesom ncẽe xao gaxao ncẽeska x'ámágua, a Gam di xao cg'õo-kg'ao xao ii ba.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Gaxao ncẽe kò moengele xu ka xao kò máàèa hãa x'áèan kò cám̀ tshàua máá, igaba kò táá komsana a xao,” tam Stefane méé.
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Ncẽe zi gúù zi xu ko kóḿ ka xu kaisase tcg'aìn tcáó a xu a dqùrì cgae me.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Igabam kò Stefane ba Tcom-tcomsam Tc'ẽem ka cg'oè cgaeèa hãase nqarikg'ai koe ghùi-kg'ai, a ba a Nqarim dim x'áà ba bóò, naka Jeso ba hẽéthẽé e, Me Nqarim dim kg'áòm x'õàm xòè za téé-tẽe.
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 Kam ko máá: “Bóò, nqarikg'ai nea xgobekg'amsea ra ko bóò, Me Khóèm dim Cóá ba Nqarim dim kg'áòm x'õàm xòè za téé-tẽe,” témé.
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Xu kò khóè xu ncẽes gúùs ka tceea xu tcẽekg'am, a xu a kaisase q'au a qàròa síí cgae me,
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 a xu a x'áé-dxoom qãá koe tceea tcg'òó a úú me, a gaa koe síí nxõ̱án ka xgàrùbe me. Nxàea tseegukagu-kg'ao xu kò gaxu di qgáían Saulo ta ko ma tciièm qárí-kg'aom nqàrè-kg'am koe tòó.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Eẽ xu hãa a ko Stefane ba nxõ̱á zi cgoa xgàrùbe kam kò Nqari ba tcii a máá: “X'aiga Tsi Jeso Tseè, tirim tc'ẽe ba séè,” témé.
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Kam ko qhòm tsi qurù a ba a kaiam dòm̀ cgoa q'au a máá: “X'aigaè, ncẽe ne ko tíí koe kúrús gúùs koe táá chìbi bóò ne guu,” témé. Eẽm ko gatà mééa xg'ara kam kò x'óó.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.