Atos 28
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs NVI
1 Eẽ xae ko tshàam ka nxa̱ma-nxa̱maèam nqõóm koe qãèse síí, ka xae ko Maleta me e sa kóḿ.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Ne kò gaam nqõóm di ne qãèse qgóó xae e. Tuu i kò ko a gataga qgàisa a khama ne ko c'ee sa dxùúa máá xae e, a wèéa xae ga cg'áè xgàu.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Paulo ba kò c'ee-tca̱ruan sáà a c'eean koe tcãà, kas kò dcàù sa c'eean di kùruan ka tcg'òóè a sa a tshàua ba koe q'ám̀se.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Eẽ ne ko x'ãè-kg'ao ne cg'ao sa bóò, si Paulom tshàu koe ntcã̱à-ntca̱nasea tẽe ka ne ko bìríku a máá: “Tseegukagam ncẽem khóè ba khóè cg'õo-kg'ao me e, tshàam koem qãèse tcg'oara hãa, igaba i Xgàrakuan guu mem kg'õèa hãa tite,” témé.
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Igabam kò Paulo ba cg'ao sa c'eean q'oo koe xaoa tcãà, a ba a táá c'ẽe gúù ga tsàa.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Khóè ne kò tc'ẽea máá, gãem gha kanam gha qháése ga cg'áé a x'óó, ta tc'ẽea. Igaba ẽe ne qáòm x'aè ba séè a qãà mea, a ne a bóò i cúí gúù tshúù ga kúrúse cgae me tama ka ne kò tc'ẽea ka̱bi a ne a máá, nqárì me e, témé.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 C'ẽem x'áé ba kò gaa koe cúùse hàna, Pubilio ta ko ma tciièm khóèm di ba, gaam tshàam ka nxa̱ma-nxa̱maèam nqõóm dim x'aiga ba. Ncẽe kò x'áéa ba koe qãèse hààkagu xae e ba, a kò nqoana cáḿan qãèse qgóó xae e.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Pubiliom ka xõò ba kòo tsàa a kgàrom koe xõe. Cg'õà ba hẽé naka c'áòan úúam q'oo ba hẽéthẽém kò ko tsàa. Me kò Paulo ba síí cgae me, a ba a còrè, a ba a gam koe tshàua ba tòó, a kúrú mem qãè.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Ncẽe gúùan kúrúsea qãá q'oo koe ne kò ẽem nqõóm di ne khóè ne tcììa kò hãa ne wèéa ne hàà, a ne a kò gataga thẽé hàà kg'õèkaguè.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Káí zi aba zi ne kò máà xae e, a ne a kò ẽe xae ko xgoaba ka wèé gúùan ẽe ko qaase máà xae e.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Nqoana nxoean qãá q'oo koe xae ko Alekesanteria dis skepes cgoa xgoaba, ncẽe ko gaam nqõóm koe saoan nqáékagua hãa sa, a ko tcúúa sa koe ‘Hò-hore tsara nqárì tsara’ ta ma góásea sa.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Sirakuse koe xae ko hàà tcãà a xae a gaa koe nqoana cáḿan hãa.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Gaa koe guus ka xae kò gaia xgoaba a xae a Regume koe síí tcãà. Me kò q'uu dim cáḿ ka tc'ãá ba tshoa-tshoa a dtcẽè xòè koe guu a tc'ãá. Xae kò cám̀ dim cáḿ ka Puteoli dim x'áé-dxoom koe hàà.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Gaa koe xae kò dtcòm̀-kg'ao xu c'ẽe xu cgoa xg'ae, xu ko dtcàrà xae e, 7 cáḿan xae gha gaxu cgoa hẽé sa. Xae kò nxãaska Roma koe síí tcãà.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Xu kò dtcòm̀-kg'ao xu ẽe xu ko sixae ka kóḿ kaga hàà, c'ẽe xua kò Apiom di x'ámágu qgáì hẽé naka ‘Nqoana nquuan cg'áèan di’ ta ko ma tciièm qgáì ba hẽéthẽé khama noose nqúù ka guu a hàà, xg'ae cgoa xae e xu gha ka. Paulom ko bóò xu kam kò Nqari ba qãè-tcaoa máá, a ba a ghùi-ghui tcáóè.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Eẽ xae ko Roma koe hàà kam ko Paulo ba cúísem gha hẽé sa kgoara mááè, ncõo-kg'aom q'õé me gham cgoa.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Paulo ba ko nqoana cáḿan qãá q'oo koe Juta di xu tc'ãà-cookg'ai xu x'áé-dxoom di xu xg'aes koe tciia óá, a ba a kò ẽe xu hààra xg'aea ka bìrí xu a máá: “Tíí kíí ga xaoè, qanegar cúí gúù ga kúrú tama gaxae di ne khóè ne ka, gaxae ka tsgõosea ne di kg'óòan igaba gar tsa̱á hãa tama, igabar kò Jerusalema koe guu a tcg'òóèa, a kò Roma xu tshàu q'oo koe tcãàè.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Tẽè tea xu ko xg'ara ka xu ko Roma xu kgoara te kg'oana, cúí chìbi gar kò úú tama x'oos di xgàrakuan kg'anoa a khama.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Eẽ xu ko Juta xu xguì kar kò Kaesaram koe tchõà sa úúan ka cúí qaùa mááèa. Khóè ne tiri ner gha ma chìbi-chibi sa ko káà si i igaba.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Gaa gúùan domkagar kò dtcàrà máásea, bóò xao or gha sa, a ra a gataga chóà cgoa xao o. Iseraele ta di nqòòan domkar táùan ncẽe cgoa qáéèa,” tam méé.
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Xu xo̱a me a máá: “Tsáá ka ko kg'ui tcgãyan xae qane cgoa ga hòò tama Jutea koe guua a. Xu sixae ka c'ẽea xu, gaa koe ko guu a ncẽe koe hàà xua tsáá ka cg'ãè gúù ga xàà tama, kana kg'ui ta ga hãa.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Igaba xae ko tsáá koe kóḿ sa tc'ẽe, nta tsi ko tsáá ma bóò sa, wèé qgáì koe ne khóè ne ncẽes xg'ae sa ma x'óéa sa xae q'ana khama,” ta xu méé.
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Xu kò c'ẽem cáḿ ba tòó Paulom cgoa xu gha xg'ae ba, ka xu ko káí a ẽem ko Paulo hẽé koe hàà. Me kò ntcùúkg'ai cgoa koe guu a kg'ui cgoa xu i síí dqòa. A ba a Nqarim di x'aian ka nxàea tseegukagu, a ko Jesom ka kg'uia tàà xu kg'oana, Moshem di x'áèan koe hẽé, naka porofiti xu di Tcgãyan koe hẽéthẽé guu a.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Xu kò c'ẽea xu kg'uia ba dtcòm̀, xu c'ẽe xu táá dtcòm̀ m.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Xu ko ntcoeku cgoaku, a gataga qõòa q'aa. Paulom ko ncẽem kg'uim còo di ba kg'uia xg'ara, a ko máá: “Tcom-tcomsam Tc'ẽe ba gaxao ka tsgõose ga xu koe tseeguan kg'uia, ẽem kò ko porofitim Isaiam koe guu a ko kg'ui ka a ko máá:
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 ‘Khóè ne ncẽe ne koe qõò naka síí máá:
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Ncẽe ne khóè ne di tcáóa nea x'óóa khama,
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 “Khama ra ko tc'ẽe, q'ãa tu gha, Nqarim di kgoarakua nea tãá zi qhàò zi di ne koe tsééa úúèa sa, ne gha komsana a,” tam méé.
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 [Ncẽetam ko mééa xg'ara ka xu ko Juta xu xgoaba a qõò, káí kg'uian úú cgoakuase xg'aekua xu koe.]
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Me kò Paulo ba cám̀ kurian x'ãè, ẽem kò cgóbèa hãam nquum koe, a ba a gataga wèé ne ẽe ko dàra me ne qãèse hààkagu.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 A ba a kò Nqarim di x'aian ka xgaa-xgaa, a ko X'aigam Jeso Krestem ka xgaa-xgaa, kaisase kgoarasease, i kò cúí khóè ga xgáè-kg'am me tama.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.