Atos 23
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs NVT
1 Me Paulo ba kaia xu dis xg'ae sam qãèse téé a ko tcgáí-q'ooa sa koe bóò koe máá: “Tíí kíí ga xaoè, Nqarim cookg'ai koer q'anos tcáós cgoa tchànos kg'õè sa kg'õèa hãa ncẽes koosega,” témé.
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Kam ko nxãaska kaiam peresitim Ananiase ba ẽe kò Paulom qàe koe téé-tẽe xu bìrí a máá, xg'áḿ kg'áḿ me méé xu, témé.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Me nxãaska Paulo bìrí me a máá: “Nqari ba gha xg'áḿ tsi, tsáá ẽe q'úúse xg'aàèam nquum cgáé-q'oo khama ii tseè! Eẽ koe tsi ntcõe a ko chìbia te bóò x'áèan ma ii khama, igaba tsi ko tsáá ga tsi x'áèan ntcoe, thõò-thõoè méé ra, ta mééan ka,” témé.
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Eẽ kò Paulom qàe koe téé-tẽe xu kò bìrí me a máá: “Kaiam peresitim Nqarim di ba tsi koáé cgúí?” témé.
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Me Paulo ba xo̱a xu a máá: “Tíí kíí ga xaoè, kaiam peresiti me e sar kò bóòa q'ãa tama; góásea i hãa a ko máá: ‘Táá tc'ãà-cookg'aim tsari ne khóè ne dim ka cg'ãè gúù kg'ui guu!’ téméè khama,” tam méé.
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Me kò nxãaska Paulo ba, c'ẽea xu Saduke e, xu c'ẽea xu Farasai e sam kò q'ana hãa khama xg'aes cookg'ai koe q'aua tcg'òó a máá: “Tíí kíí ga xaoè, tíí ra Farasai ra a, Farasai khara ka cóáse ra a. Tẽèkus q'oo koer hãa, x'óóa ne gha x'ooan koe tẽe di nqòòa ner úúa hãa khama,” témé.
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Eẽm ko ncẽeta mééa xg'ara kas ko Saduke xu hẽé naka Farasai xu hẽéthẽé xg'aeku koe mẽéku sa tẽe, si xg'ae sa q'aa-q'aase.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Saduke xu kòo máá, x'ooan koe tẽe sa káà si i, i moengelean ga káà a, me tc'ẽe ba thẽé káà me e, témé khama. Igaba xu kòo Farasai xu ncẽe gúùan wèé ga hàna sa dtcòm̀.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Si kò kaisas tcẽé-tcẽe sa tẽe, xu c'ẽe xu x'áè xgaa-xgaa-kg'ao xu ncẽe kòo Farasai di ii xu tẽe a kaisase ntcoeku a máá: “Ncẽem khóèm ka xae cúí gúù tshúù ga hòò tama. Kháé dùú sa gha ii, ncẽè c'ẽedaokam kò tc'ẽe ba kana moengele ba kg'ui cgoa mea ne?” ta xu méé.
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Si xg'ae sa kaisase mẽéku, me tc'amaka hànas téé-q'oos dim ncõo-kg'ao ba q'áò, Paulo ba xu gha séè a tòà q'aas gúùs ka, khamam ncõo-kg'ao xu bìrí, xõa xu gha a síí qarika séèa tcg'òó me, a ncõo-kg'ao xu dim x'áém koe úú me ka.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Xùrikom ntcùúm kam ko X'aigam Nqari ba Paulom qàe koe hàà téé a máá: “Tòón tcáó! Ncẽe tsi kò Tíí ka ma Jerusalema koe nxàea tseegukagua khama méé tsi gataga ma thẽé Roma koe nxàea tseegukagu,” témé.
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Q'uu i ko ka xu ko Juta xu tcúú qáé, a xu a kaias gaìses cgoa gaìse, cuiskaga xu tc'õó kana kg'áà tite di sa, Paulo ba xu cg'õo tamas cookg'ai koe.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Ncẽes gaìse sa kò kúrúa hãa xu khóè xua kò 40 sa nqáéa hãa.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Kaia xu peresiti xu hẽé naka khóè ne di xu kaia xu hẽéthẽé koe xu kò síí a máá: “Gaìsea xae hãa kaias gaìses cgoa, cúí gúù ga xae xám̀ tite sa, Paulo ba xae cg'õo tamas cookg'ai koe.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Ke méé xao ncẽeska gaxao hẽé naka kaia xu dis xg'aes di xu hẽéthẽé ncõo-kg'ao xu dim kaia ba bìrí nakam máà xao o me, gam ka xao qãèse q'ãa kg'oana khama ma kúrúse ná. Sixaea ncẽe koem hàà tamas cookg'ai koe cg'õoa ba kg'ónòsea máána hãa ke,” témé.
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Igaba ẽem ko Paulom ka qõeses dim cóá ba gaas kàa sa kóḿ, kagam ko síí Paulo ba bìrí si, ncõo-kg'ao xu dim x'áém q'oo koe.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Me nxãaska Paulo ba c'ẽem tc'ãà-cookg'aim nqãaka hànas téé-q'oos di ba tcii, a bìrí me a máá: “Ncẽem qárí-kg'ao ba séè naka tc'amaka hànas téé-q'oos dim tc'ãà-cookg'aim koe úú, c'ẽes gúù sam úúa hãa bìrí mem gha sa ke,” témé.
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Me nxãaska séè me, a ba a tc'amaka hànas téé-q'oos dim tc'ãà-cookg'aim koe úú me. A ba a máá: “Paulom qáéèa ba tséé tea, ncẽem qárí-kg'ao bar gha tsáá koe óá ka, c'ẽe gúùm úúa, bìrí tsi kg'oanam hãa a khama,” témé.
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Me tc'amaka hànas téé-q'oos dim tc'ãà-cookg'ai ba qárí-kg'ao ba séè, a dxùukg'aia ba za tcéèa nqáékagu me, a tẽè me a máá: “Dùú sa tsi úúa hãa, bìrí te kg'oana tsi hãa sa?” témé.
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Me máá: “Juta xu kg'uia xg'aea hãa, dtcàrà tsi xu gha, tsi q'uu ka Paulo ba kaia xu dis xg'aes cookg'ai koe óága ka, gam ka xu qãèse tẽèa kg'ónò kg'oana khama xu kò hẽé.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Igaba táá nqábé xu guu, 40 sa nqáéas xg'aes khóè xu di sa qa̱e mea hãa ke. Gaìsea xu hãa, tc'õó a xu a kg'áà tite sa, cg'õo me tama xu hãas cookg'ai koe ke. Kg'ónòsea xu hãa ncẽeska, a qãà hãa nxàe tsi ghas cúí sa, gaxu dis dtcàràs koe.
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Me tc'amaka hànas téé-q'oos dim tc'ãà-cookg'ai ba qárí-kg'ao ba bìrí me qõò, a q'ãa-q'ãa me, a ba a máá: “Táá cúí khóè ga ncẽe gúùan ncẽe tsi tíí koe xààa hãa bìrí guu,” témé.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Me nxãaska c'ẽe tsara nqãaka hàna téé-q'ooan di tsara tc'ãà-cookg'ai tsara tcii, a bìrí tsara a, a máá: “Kg'ónòse tsao naka 200 xu ncõo-kg'ao xu séè, 70 xu bìi qábì-kg'ao xu hẽé naka 200 xu kg'áó xaose xu hẽéthẽé e, naka xao Kaesarea koe ncẽem ntcùúm ka 9 di x'aè ka qõò,
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Paulo ba bìian qgóóa máá, nakam nxãasega tc'ãà-cookg'aim Felikisem koe qãèse úúè,” témé.
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 A ba a kò tcgãya sa ncẽeta ma góá:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Tíí ra Kelodiase Lisiase ra a,
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 “Khóèm ncẽer kò tcgãyas cgoa tséé úú ba Juta xu ka qgóóèa, xu kò cg'õo me kg'oana, igabar kò tiri xu ncõo-kg'ao xu cgoa hàà, a hàà hùi me, Roma dim khóè me e sar kò kóḿa hãa khama.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Q'ãa kg'oana ra kò hãa, dùús domka xu ko chìbi-chibi me sa, khamar ko nxãaska gaxu dis xg'aes kaias koe óá me.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Ra kò bóò, chìbi-chibi mes gaxu di sa kò gaxu di x'áèan di ii sa, igaba i ko cg'õoèm gha kana qáéèm gha di chìbia ba kg'anoa hãa di chìbian káà a.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Eẽr ko ẽem khóèm koe gha hàà kúrúses kàa sa q'ãakaguè, kar ko cúí q'oro tsáá koe tsééa úú me. A ra a gataga ẽe ko chìbi bóò me xu thẽé x'áèan máà, chìbian ẽe xu úú cgoa mea xu gha tsáá koe úú ka,” témé.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Xu kò nxãaska ncõo-kg'ao xu gaxu di zi x'áè-kg'áḿ zi komsana, a xu a Paulo ba séè a ntcùú ka Antipatirise koe úú.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Xu q'uu dim cáḿ ka nqàrè cgoa hàna xu khóè xu, ẽe kò bìian qábìa hãa xu guu xu Paulo ba úú, xu gaxu ncõo-kg'ao xu dim x'áém koe ka̱bise.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Eẽ xu ko bìian qábìa hãa xu khóè xu Kaesarea koe síí, ka xu kò tc'ãà-cookg'ai-kg'aom koe tcgãya sa tcg'òó a úú, a Paulo ba gam tshàu q'oo koe tcãà.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Me tc'ãà-cookg'ai-kg'ao ba tcgãya sa nxárá, a ba a ndakam nqõóm koem guua hãa sa tẽè. Kilikia koem guua hãa sa kò bóòa q'ãase
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 kam ko máá: “Ncẽè chìbi ko bóò tsi xu khóè xu kò ncẽe koe hàà ner gha hàà tsaris tchõà sa kóḿ,” témé. A ba a nxãaska x'áè, Paulom gha Herotem dim nquum x'aian dim koe qãèse qgóó, a q'õéè sa.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.