Atos 20

Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Eẽs ko tcẽé-tcẽe sa chõò kam ko Paulo xgaa-xgaase-kg'aoan tciia xg'ae, a ba a ghùi-ghui tcáó ne, a x'áè ne, a ba a tcg'oa a Maketonia koe qõò.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos, e, tendo-os confortado, despediu-se, e partiu para a Macedônia.
2 Eẽ xu qgáì xum ko tchoaba, a kò khóè ne káí kg'uian cgoa ghùi-ghui tcáó, a ba a síí Akaia koe tcãà,
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 a gaa koe síí nqoana nxoean x'ãè. Siria koem kò qõò kg'oana kam kò bóòa q'ãa, Juta xu qg'áìkua máá mea hãa sa, khamam kò Maketonia koem gha ka̱bise dis tc'ẽe sa kúrú.
3 onde se demorou três meses. Tendo havido uma conspiração por parte dos judeus contra ele, quando estava para embarcar rumo à Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Gam cgoa kò hãa xu khóè xua kò Sopaterem Pirom ka cóásem ncẽe Berea koe guua ba hẽé, naka Tesalonika koe kò guua tsara Arisetarekoa tsara Sekumadua tsara hẽé, naka Gaiom Derebe koe ko guua ba hẽé, naka Timoteo ba hẽé, naka Asia dim nqõóm koe ko guua tsara Tigikoa tsara Terofimoa tsara hẽéthẽé e.
4 Acompanharam-no [até à Ásia] Sópatro, de Bereia, filho de Pirro, Aristarco e Secundo, de Tessalônica, Gaio, de Derbe, e Timóteo, bem como Tíquico e Trófimo, da Ásia;
5 Ncẽe xu khóè xu kò sixae cookg'ai koe qõò, a síí Teroa koe qãà xae e.
5 estes nos precederam, esperando-nos em Trôade.
6 Igaba xae kò sixae skepes cgoa Filipi koe guu a qõò, péré gãé-gãe úú tamas pérés ko tc'õóès kõ̱ès qãá q'oo koe. A xae a 5 cáḿan qãá q'oo koe Teroa koe síí cgae xu, a xae a kò síí gaa koe 7 cáḿan hãa.
6 Depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles naquele porto, onde passamos uma semana.
7 Tc'ãà dim cáḿ bekem dim ka xae kò hààra xg'ae a xae a péréan tc'õó. Paulo ba kò khóè ne cgoa qarika kg'ui, i nxãakg'aiga síí ntcùú nqáèan tcãà, xùrikom cáḿ kam gha qõò sam kò dtcãasea hãa khama.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos com o fim de partir o pão, Paulo, que devia seguir viagem no dia imediato, exortava-os e prolongou o discurso até à meia-noite.
8 Eẽ ta kò xg'aea hãam nquum tc'amaka hãam koe i kò káí lampian hàna hãa. Tc'amaka hẽé naka nqãaka hẽéthẽé q'ooan úúa hãam nquu ba|src="LB00235.tif" size="col" ref="20:8"
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Me kò qárí-kg'ao-coam Etiko ta ko ma tciiè ba fensteres koe ntcõe, ncẽe kò Paulom kò ko qáòse kg'ui ka ko kaisase x'óm̀a cg'áé ba. Tc'oms ko tàà me kam kò nqoana dim nquum koe guu a góḿankg'ai koe cg'áé, a síím ko ghùiè ka x'óóa.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante o prolongado discurso de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo e foi levantado morto.
10 Me kò Paulo ba xõa, a ba a qárí-kg'ao-coam tc'amkg'ai koe ncemea xòose, a ba a x'õàa ba ka xgábé me, a máá: “Táá q'ae guu, kg'õèam hãa ke,” témé.
10 Descendo, porém, Paulo inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a vida nele está.
11 A ba a gaicara tc'amaka hãam nquum koe qaò, a síí péréan tc'õó. Kg'ui cgoa nem ko i nxãakg'aiga síí cáḿan tcg'oa, me xgoaba.
11 Subindo de novo, partiu o pão, e comeu, e ainda lhes falou largamente até ao romper da alva. E, assim, partiu.
12 Ne kò khóè ne qárí-kg'ao-coa ba kg'õèam hãase x'áéan koe séè a úú, a ne a kò kaisase qgài-qgai tcáóè.
12 Então, conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Xae xgoaba a skepes q'oo koe tcãà a xae a Asose koe qõò, ncẽe gaa koe xae kò Paulo ba síí skepes cgoa séè kg'oana koe. Ncẽetam kò ma kg'ónòsea, nqàrè cgoam kò ko gaa za síí khama.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos fora determinado, devendo ele ir por terra.
14 Eẽm ko Asose koe síí xg'ae cgoa xae e ka xae ko séè me, a xae a skepes cgoa Mitilene koe síí.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Q'uu dim cáḿ ka xae kò skepes cgoa qõò, a Kiose koe síí tcãà. Eẽm cáḿ qãá q'oo koe xae kò tchoaba a síí Samose koe tcãà, a q'uu dim cáḿ ka Mileto koe síí.
15 dali, navegando, no dia seguinte, passamos defronte de Quios, no dia imediato, tocamos em Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Me Paulo Efeso koem gha nqáé a qõò sa bìríse, nxãasegam gha táá Asia dim nqõóm koe síí qáò x'aèan hãa ka. Pentekoste dim cáḿ cookg'ai kam gha síí Jerusalema koe tcãà sam kò qháéa máána hãa khama.
16 Porque Paulo já havia determinado não aportar em Éfeso, não querendo demorar-se na Ásia, porquanto se apressava com o intuito de passar o dia de Pentecostes em Jerusalém, caso lhe fosse possível.
17 Mileto koem ko guu kam kò Paulo ba Efeso koe khóèan tsééa úú, síí i gha kerekes di xu kaia xu tciia máá me ka.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os presbíteros da igreja.
18 Eẽ xu ko gam koe hàà kam ko bìrí xu a máá: “Q'ana xaoa, ntar kò ko ma kg'õè sa, wèé x'aèan ncẽer kò gaxao cgoa hàna ka, tc'ãà dim cáḿ Asia dim nqõóm koer ko hààm koe guu a.
18 E, quando se encontraram com ele, disse-lhes: Vós bem sabeis como foi que me conduzi entre vós em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Juta ne kò kúrúa bóò te, a ne a kàa zi ka qarika xgáè te, igabar X'aigam Nqari ba cg'áré-cg'aresean cgoa hẽé naka tcgáí tshàran cgoa hẽéthẽé kúrúa máána hãa.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, lágrimas e provações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram,
20 Q'ana xao hãa, c'ẽe gúù gatuar ga hùi cgoa tuar kò táá gatu koe chóm̀ sa, igabar kò wèé ne khóè ne cookg'ai koe hẽé naka x'áéa tu koe ga hẽéthẽé gaan ka xgaa-xgaa tu u.
20 jamais deixando de vos anunciar coisa alguma proveitosa e de vo-la ensinar publicamente e também de casa em casa,
21 Juta ne hẽé naka Gerika ne hẽéthẽér qarika bìría hãa, gane di chìbian koe ne gha tcóóse a Nqarim koe ka̱bise a gatá dim X'aigam Jesom koe dtcòm̀ sa.
21 testificando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus [Cristo].
22 “Igaba bóò, ncẽeskar ko Jerusalema koe qõò Tcom-tcomsam Tc'ẽem ka chùiè a, gaa koe gha síí kúrúse cgae te sar c'úùa hãase.
22 E, agora, constrangido em meu espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali me acontecerá,
23 Wèém x'áé-dxoom ẽer kò tcãàm koem kò Tcom-tcomsam Tc'ẽe ba qarika bìrí te, qáé-nquuan koe hẽé naka qóḿ cgoa qgóókuan hẽéthẽéa tééa máá tea hãa sa.
23 senão que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que me esperam cadeias e tribulações.
24 Gatà i ii igabar kò táá tiris kg'õè sa cgáés iise séèa mááse. Nooase cgáéa máá teas gúù sa X'aigam Jesom máà tea hãa tsééan xg'ara-xg'ara si i khama. Wèé qaria te cgoar ko gaan koe tséé, qàrò-kg'aom kõ̱ès koe ko qàròm khama ma. Ncẽes tséé sa ko khóè ne qarika qãè tchõàn Nqarim di cgóm̀kuan di ka bìrían di si i.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, contanto que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 “Q'ana ra hãa, xao gaicara kg'áía te hòò naka bóòa hãa tite sa, gaxao ncẽe wèéa xao xg'aeku koer kòo qõòa te a ko x'aian nqarikg'ai di ka xgaa-xgaa xao.
25 Agora, eu sei que todos vós, em cujo meio passei pregando o reino, não vereis mais o meu rosto.
26 Gaa domkar ko ncẽem cáḿ ka bìría cgáé-cgae xao o, ncẽè c'ẽe-kg'áía tu kò ko aaguse ne i tíí chìbi tama a gha ii sa.
26 Portanto, eu vos protesto, no dia de hoje, que estou limpo do sangue de todos;
27 Wèés Nqarim ko tc'ẽe sar bìrí tua, c'ẽe gúù gar chóm̀-kg'ai tu u tama.
27 porque jamais deixei de vos anunciar todo o desígnio de Deus.
28 Q'õésea méé xao hãa, naka xaoa wèés xg'aes ghùuan di sa thẽé q'õé. Tcom-tcomsam Tc'ẽe ba kòre-kg'ao iise gaxaoa tòó xaoa hãa, kerekes Nqarim di sa xao gha kòre ka, ncẽe Gam di c'áòan kam x'ámáa sa.
28 Atendei por vós e por todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastoreardes a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Q'ana ra hãa, qõòar hãa koe i gha bèe-beesa ncuutshaan xg'aekua tu koe hàà tcãà sa, ncẽe cuiskaga ghùuan bóòa guua hãa tite e.
29 Eu sei que, depois da minha partida, entre vós penetrarão lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Gatu xg'aeku koe ga igaba xu gha kàma zi gúù zi ko kg'ui xu khóè xu guu a tcg'oa, a xu a gha xgaa-xgaase-kg'ao ne tseeguan dim dàòm koe tcg'òó, xùri xu ne gha ka.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás deles.
31 Ke méé tu kókòa hãa! Naka tua tc'ẽe-tc'ẽese, nqoana kurian ncẽe nqáéa hãa kar ko koaba ba hẽé naka ntcùú ba hẽéthẽé wèéa tu ga tcgáí-tshàran cgoa tchàno-tchano sa.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, por três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, a cada um.
32 “Ncẽeskar ko Nqarim tshàu q'oo koe tcãà tu u. Gam dim kg'uim cgóm̀kuan di ba méé tu tc'ẽe-tc'ẽese. Ncẽe ba qarian úúa, tshàoam gha ghùi tu u di i, a gha gataga ts'ee-ts'eekg'aikuan máà tu u, wèé ne ẽe Nqari ba máàsea hãa nem ko ma máà khama.
32 Agora, pois, encomendo-vos ao Senhor e à palavra da sua graça, que tem poder para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 C'ẽem khóèm di selefera, kana gauta, kana qgáían gar ncóó ta ga hãa.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes;
34 Gaxao igaba xao q'ana hãa, tiri tshàuan ncẽea ko ẽer tcàoa hãa gúùan máà te sa, naka tíí ka c'ẽea xu tcàoa hãa gúùan hẽéthẽé e.
34 vós mesmos sabeis que estas mãos serviram para o que me era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Wèé zi gúù zi ẽer kúrúa hãa zi koer x'áí xaoa, ncẽeta ma tsééan ka méé ta ẽe kg'amka ne hùi sa, naka ta gataga X'aigam Jesom di kg'uian tc'ẽe-tc'ẽese, ncẽem kòo máá: ‘C'ẽem khóè ba c'ẽes gúù sa tcg'òó a máà nea kaisase ts'ee-ts'eekg'aièa, tchoanà tshàu a séèan ka,’ témé sa,” tam Paulo méé.
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é mister socorrer os necessitados e recordar as palavras do próprio Senhor Jesus: Mais bem-aventurado é dar que receber.
36 Ncẽetam ko mééa xg'ara kam kò wèéa xu cgoa ga qhòm tsi qurù a còrè.
36 Tendo dito estas coisas, ajoelhando-se, orou com todos eles.
37 Xu wèéa xu ga kaisase kg'ae, a xu a Paulo ba xgábé, a x'obè me.
37 Então, houve grande pranto entre todos, e, abraçando afetuosamente a Paulo, o beijavam,
38 Me kò ma x'áè xua sa kò kaisase tshúù-tcaokagu xu, ncẽe cuiskaga xu gaicara kg'áía ba hòò naka bóòa hãa tite sa.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele dissera: que não mais veriam o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.