Atos 18
Ka̱bas Qae-xg'ae sa (NHR) vs NTLH
1 Ncẽe zi gúù zi qãá q'oo koem kò Paulo ba Atene koe guu a ba a Korinta koe qõò,
1 Depois disso, Paulo saiu de Atenas e foi para a cidade de Corinto.
2 a ba a kò gaa koe Akilam cgoa xg'ae, ncẽe kò Juta dis qhàòs di ii ba, Ponto koe kò ábàèa ba, me kò gam dis khóès Perisilas cgoa Italea koe guu a ka̱basega hààraa, Kelaodiase ba kò wèé ne Juta ne ẽe Roma koe hãa ne méé ne tcg'oa di x'áèan tcg'òóa hãa khama. Me kò Paulo gaa koe síí xg'ae cgoa khara a,
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, que era da província do Ponto. Fazia pouco tempo que ele tinha chegado da Itália com Priscila, a sua esposa. Eles tinham saído de lá porque o imperador Cláudio havia mandado que todos os judeus fossem embora de Roma. Paulo foi visitá-los
3 a ba a kò síí hãa cgoa khara a, a tséé cgoa khara a, gakhara khamam kò ko ma xgàuèko nquu-coan kúrú khama.
3 e acabou ficando ali para trabalhar com eles, porque a profissão de Paulo e a deles era a mesma, isto é, fazer barracas.
4 Wèé cáḿan Sabata di kam kò ko còrè-nquuan koe khóè ne cgoa qarika kg'ui, a ba a kò ko Juta ne hẽé naka Gerika ne hẽéthẽé tchàno dàòan x'áí.
4 E todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os não judeus.
5 Eẽ tsara ko Silasea tsara Timoteoa tsara Maketonia koe síí tcãà kam kò Paulo qãè tchõàn xgaa-xgaa koe tcãàn tcáó, a kò Juta ne Jesom ka nxàea tseegukagua máá, nqòòkaguèam Krestem ga Me e sa.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da província da Macedônia, Paulo começou a dar todo o seu tempo para anunciar a mensagem. Ele afirmava aos judeus que Jesus é o Messias .
6 Igaba ẽe ne kò Juta ne Paulo ba ntcoe, a ne a ko cg'ãèse gam ka kg'ui, kam kò qgáía ba di tsharàn qãè-qãe, a ba a bìrí ne a máá: “Gatu tcúú koe i cúíaga c'áòan cg'oèa hãa, tíí ra tchàno ra a. Ncẽe koe guus kar ko tãá zi qhàò zi di ne koe qõò,” témé.
6 Mas alguns deles ficaram contra Paulo e o xingaram. Então, em sinal de protesto, ele sacudiu o pó das suas roupas e disse: — Se vocês se perderem, os culpados serão vocês mesmos. A responsabilidade não será minha. De agora em diante vou anunciar a mensagem aos não judeus.
7 Me Paulo ba còrè-nquum koe guu, a ba a c'ẽem khóèm Titio Juseto ta ko ma tciièm dim nquum ncẽe kò qàea ba koe hãam koe síí tcãà, ncẽe kò ko Nqari ba còrè ba.
7 Então ele saiu de lá e foi morar na casa de um homem chamado Tício Justo, um não judeu que adorava a Deus. A casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Ne kò còrè-nquum dim tc'ãà-cookg'aim Kerisepo ba gam x'áé-q'oo di ne hẽéthẽé cgoa X'aigam koe dtcòm̀. Ne kò káí ne c'ẽe ne Korinta koe kò x'ãèa hãa ne ncẽe qãè tchõàn kóḿ, a ne a kò dtcòm̀, a tcguù-tcguuè.
8 Crispo, que era o chefe da sinagoga, também creu no Senhor Jesus, e todas as pessoas da sua casa também creram. Muitas pessoas da cidade de Corinto ouviram a mensagem, creram e foram batizadas.
9 C'ẽem ntcùúm kam kò Paulo X'aigam ka bóòkaguè, Me X'aiga ba kg'ui cgoa me, a ba a máá: “Táá bèe guu, igaba méé tsi kg'ama kg'ui naka táá nqoo guu,
9 Certa noite Paulo teve uma visão, e nela o Senhor disse:
10 Tíí ra tsáá cgoa hãa, i cúí khóè ga gaan di tshàuan tòó cgae tsia hãa tite, ncẽem x'áé-dxoom koer káí ne khóè ne úúa hãa ke,” tam méé.
10 porque eu estou com você. Ninguém poderá lhe fazer nenhum mal, pois muitas pessoas desta cidade são minhas.
11 Me kò nxãaska Paulo gaa koe kuri ba hẽé naka 6 nxoean hẽéthẽé hãa, a khóè ne Nqarim dim kg'ui ba xgaa-xgaa.
11 E Paulo ficou ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus àquela gente.
12 Igabaga ẽem ko Galio Akaia dim tc'ãà-cookg'ai ba tòóè ka ne kò Juta ne Paulo ba xg'aea máá a qaru cgae, a ne a qhàìs koe úú me, síím gha chìbi-chibiè ka,
12 Quando Gálio se tornou o governador da província da Acaia, os judeus se juntaram contra Paulo. Eles o agarraram, o levaram ao tribunal
13 a ne a kò máá: “Ncẽem khóè ba ko khóè ne qg'áì, a ko máá, Nqari ba méé ne còrè, témé, sita di x'áèan koe qaase tamas gúù sa,” ta ne méé.
13 e disseram ao Governador: — Este homem está querendo convencer o povo a adorar a Deus de um modo que é contra a nossa
14 Igaba ẽem Paulo ba kg'ui kg'oana hãa kam ko Galio ba Juta ne bìrí a máá: “Ncẽè gatu Juta tu kò cg'ãè gúùan kúrú dis chìbi sa kana xgóàs chìbi sa kúrúa hãa, ner ga kò komsana tua hãa.
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Judeus, se isso fosse alguma falta grave ou um grande crime, seria justo que eu tivesse paciência para escutá-los.
15 Igaba tséékaguèa xu kg'ui xu hẽé, naka cg'õèan hẽé naka gatu di x'áè-kg'áḿan hẽéthẽé di zi tẽè zi i, ke tu gatu bóòa mááse tu ga ma kg'ónò zi sa. Cuiskagar tíí gaa zi di dàòan bóòa tcg'òóa máá tu u tite ke,” tam méé.
15 Mas, como é só uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam vocês mesmos. Eu não vou ser juiz nesses assuntos.
16 A ba a nxãaska qhàìs koe xhàiagu ne.
16 Em seguida os expulsou do tribunal.
17 Ne kò wèéa ne còrè-nquum dim tc'ãà-cookg'aim Sosetenese ba qaru cgae. A ne a qhàìs cookg'ai koe xg'áḿ me. Igabam kò Galio ba táá cg'árés kaga nqábé ne.
17 Então eles agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o surraram diante do tribunal. Porém Gálio não se importou com isso.
18 Paulo ba ko Korinta koe tc'ãòa x'aè-coan dtcòm̀-kg'ao ne cgoa x'ãè, a ba a nxãaska Perisila khara Akila khara cgoa xgoaba a skepes cgoa Siria koe qõò. Eẽm ko Kenkerea koe síís cookg'ai koem kò tcúúa ba dqòm, gaìseam kò hãas gaìses domka.
18 Paulo ficou muitos dias com os cristãos em Corinto. Depois se despediu deles e embarcou num navio para a província da Síria, junto com Priscila e o seu marido Áquila. Antes de embarcar em Cencreia, ele rapou a cabeça como sinal de que havia cumprido uma promessa que tinha feito a Deus.
19 Ne Efeso koe síí tcãà, ncẽe gaa koem kò Paulo síí Peresila khara Akila khara qaù koe. A ba a gabá síí còrè-nquum koe tcãà, a ba a síí Juta ne cgoa qarika kg'ui.
19 Eles chegaram à cidade de Éfeso, e Priscila e Áquila ficaram ali. Paulo entrou na sinagoga e falou com os judeus.
20 Eẽ ne ko khóè ne dtcàrà me, cg'árésem gha hãa cgoa ne sa, kam kò xguì.
20 Então lhe pediram que ficasse com eles mais tempo, porém ele não quis.
21 Igabaga ẽem ko xgoaba kam kò x'áè ne a máá: “Ncẽè Nqarim kò ncàm̀a hãa ner gha ka̱bise cgae tu u,” témé. A ba a nxãaska Efeso dim x'áé-dxoom koe skepes cgoa qõò.
21 E, quando foi embora, disse: — Eu voltarei, se Deus quiser. Então Paulo embarcou e partiu de Éfeso.
22 Eẽm ko Kaesarea dim x'áé-dxoom koe síí skepes cgoa tcãà, kam ko gaa koe guus ka kerekes Jerusalema koe hànas koe síí tcãà, a khóè ne tsgám̀kagu a ba a nxãaska Antioke dim x'áé-dxoom koe ka̱bise.
22 Quando desembarcou em Cesareia, foi logo para Jerusalém. Ali ele fez uma curta visita à igreja e depois seguiu para Antioquia da Síria. A terceira viagem missionária de Paulo
23 Gaa koem kò x'aè-coa séè a hãa, a ba a nxãaska wèém xg'aekum Galatia dim koe hẽé naka Ferugia dim di xu x'áé xu koe hẽéthẽé tcana te, a ko wèé ne xgaa-xgaase-kg'ao ne qari-qari.
23 Depois de ficar algum tempo em Antioquia, ele foi embora. Atravessou a província da Galácia e o distrito da Frígia, indo de um lugar para outro e animando todos os cristãos.
24 Me c'ẽem Jutam Apolose ta ko ma tciiè ba, Efeso dim x'áé-dxoom koe hàà, ncẽe kò Alekesanteria dim x'áé-dxoom koe ábàèa ba. Qãèse ko kg'uim khóè me e kò ii, Nqarim di zi Tcgãya zi kò qãèse q'ana ba.
24 Um judeu chamado Apolo, nascido na cidade de Alexandria, havia chegado a Éfeso. Ele falava muito bem e tinha um conhecimento profundo das Escrituras Sagradas .
25 Gatagam kò Nqarim dim dàò ba qãèse xgaa-xgaaèa, a ko kgoara-tcaoase kg'ui, a ko Jesom ka tseeguse xgaa-xgaa, Johanem di tcguù-tcguukuan ka cúím kò q'ana igaba.
25 Era também instruído no Caminho do Senhor , falava com grande entusiasmo, e o seu ensinamento a respeito de Jesus era correto; porém conhecia somente o batismo de João.
26 Tshoa-tshoam kò a còrè-nquum q'oo koe kgoarasease kg'ui. Eẽ khara ko Perisila khara Akila khara kg'uia ba kóḿ kaga khara ko x'áéa khara koe séè a úú me, a síí Nqarim dim dàòm ka qãèse cg'oèase bìrí me.
26 Ele começou a falar com coragem na sinagoga . Priscila e o seu marido Áquila o ouviram falar; então o levaram para a casa deles e lhe explicaram melhor o Caminho de Deus.
27 Me nxãaska Apolose Akaia dim xg'aekum koem gha qõò sa bìríse, ne kò dtcòm̀-kg'ao ne Efeso koe hàna ne hùi me, a tcgãya sa dtcòm̀-kg'ao ne Akaia koe hàna ne góá máá, a kò dtcàrà ne, qãèse ne gha hààkagu me sa. Eẽm ko síí gaa koe tcãà kam kò gane ẽe kò Nqarim di cgóm̀kuan domka dtcòm̀-kg'ao ii ne kaisase hùi.
27 Quando Apolo resolveu ir para a província da Acaia, os cristãos de Éfeso o animaram e escreveram cartas para os irmãos de lá, pedindo que o recebessem bem. Chegando lá, ele ajudou muito aqueles que, pela graça de Deus, haviam crido.
28 Wèém khóèm cookg'ai koem kòo Juta ne cgoa ntcoeku khama, a Nqarim di zi Tcgãya zi cgoa x'áí, Jeso ba nqòòkaguèam Krestem ga Me e sa.
28 Pois Apolo, com argumentos fortes, derrotava os judeus nas discussões públicas, provando pelas Escrituras Sagradas que Jesus é o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.